Ter herinnering.

In 1941 trokken de scouts van de 6de BP Mechelen op kamp naar Wespelaar.

Op dat kamp werd er, wegens de rantsoenering, gegeten waar we zegeltjes voor hadden. Eén product konden onze leiders bemachtigen zonder zegels bij een "sponser", de firma Huygebaert te Mechelen:
HAVERMOUT. Mensen , ik denk dat we kilo's van dat kleverig goedje binnen speelden. Onze Master - zo werd de leider toen aangesproken - kwam na het avondeten op bezoek bij elke patrouille met de vraag: En? Nog wat overschot? Hij schrapte de pot tot op de bodem af. Graatmager was ie en toch speelde hij alles binnen wat er overschoot en werd geen gram dikker!
Hij heeft aan dat kamp een bijnaam overgehouden: "Levende vuilbak!"
Toen ik  in de 90tiger jaren hem ging intervieuwen voor mijn boek
" Padvinder in WO II" was hij toch wat terughoudend  over die bijnaam. Hij was ondertussen wel een zeer gekende architect geworden! Daarom liever geen naam.
Ekster.
E-mail: woelige.ekster@skynet.be
Stuur me uw verhaal als scout onder WO II . Dank!

In de eerste oorlogsdagen ,1940, was het een chaos van je welste. Op een bepaald kruispunt in Mechelen was er geen doorkomen aan. Men reed met alle mogelijke ' toestellen op wielen' van noord naar zuid en van oost naar west. Verkeersopstoppingen  zoals nooit tevoren. Geen politie te zien, waren ook al op vlucht! Ons verkennertje kon dat niet aanzien, liep naar huis en trok zijn uniform aan en gewapend met zijn scoutsfluitje stelde hij zich op temidden van al dat gewoel. Hevig fluitend en teken doende dat men moest stoppen kreeg hij, de snotter, die chaos onder controle. Beurtelings  liet hij het verkeer door. Het verliep tamelijk vlot. Op een geven moment komt er een militaire collone uit de richting Leuven en wil dat kruispunt op rijden. Maar ons scouteke, getraind als geen om de zwakken eerst te helpen, liet een boerenkar  overladen met goederen en vrouwen en kinderen voor gaan. Komt uit de eerste militairecamion een officier naar ons manneke en zegt, toch wel vriendelijk: "Padvinder weet jij niet dat het leger ten allentijde voorrang heeft?" - " Ja maar vrouwen en kinderen moeten toch eerst?" - " Kan zijn in julie boekjes maar  niet in oorlogstijd. Hou daar in 't vervolg rekening mee. Maar toch proficiat Boy-scout, je leverd hier goed werk."
Nog uren heeft hij het verkeer geregeld tot aan het vallen van de avond. Doodop is hij dan huiswaarst gekeerd. 's Anderdaags werd hij wakker met pijnlijke armspieren. Sedertdien heeft hij alle begrip voor verkeersagenten die het verkeer staan te regelen. Een verdoemd vermoeiende job, zeg hij nu nog.

Ken jij ook zulke scoutsverhalen? Over jezelf of familieof kennissen? Graag ontvang ik die. Met alle bijhorende plaats en naamvermeldingen.

E-mail naar: woelige.ekster@skynet.be

wie heeft in familiebezit een groene Padvinderspost-armband. Deze werd gedragen door de scouts die in 1940 en ook  in September 1944 "facteur" speelden. Graag ontving ik een ingescand exemplaar.
Men zegge dit voort !
Maak deze blog bekend aan allen die van dicht of van ver iets weten over de scoutsdienstbaarheden  en hun oorlogsavonturen.
Ik wacht hoopvol op gunstige reacties.
Dank !!!
Hopman Ekster
Mail rechtstreeks , dat kan ook: woelige,ekster@skynet.be

Hoi, ik zoek nog steeds naar alles en nog wat over de scouts in WO II.

Zo ontdekte ik een scout die valse documenten maakte voor ondergedoken personen. Onder andere een document dat je vrijstelde van opeising om naar Duitsland te moeten gaan werken.. Dus een vrijstellingsschein. Wie bezit er nog zo een document in de familie? Op de achtergrond is gans de schein bedrukt met het woord: " arbeitseinsatz". In licht gele kleur.
Is op gans dat document nergens de volgende fout, dan heb je een valse in bezit !!! Graag ontving ik daar een scanning van, van beide zijden aub. De echte schein had een opzettelijke zetfout, daaraan kon de Gestapo zien dat je een vervalsing bezat: " arbeiteeinsatz ". Dus de 's' werd vervangen door een 'e'.De fout is slechts op één plaats te zien. Later heeft men dat ontdekt en , uiteraard, werden alle valsepasdragers verwittigd om binnenshuis te blijven tot men nieuwe had gedrukt. De passen werden via de aalmoezenier van het Sint-Pietersgasthuis te Brussel verspreid. Daar zaten ettelijke officieren van het Belgisch leger ondergedoken. Het waren allen oud-scouts. Dit omdat men alleen gekende personen wou helpen; omwille van de vrees voor infiltranten.
De aanmaak van de documenten geschiedde  te Mechelen in de drukkerij Leysen.

Vertel dit aan allen die WOII beleefden. Er moeten toch nog ergens zulke ,al dan niet valse, scheinen bestaan.

Zoeken in vaders schoendoos? Je zou er me een enorme dienst mee bewijzen.
Alvast bedankt!
E-mail: woelige.ekster@skynet.be

Wie heeft er nog herinneringen aan het verwijderen der reclameborden van Pacha Chicorei. In totaal zijn er zo een 3000 tal af de muren gehaald. De Mechelse scouts hebben daar flink bij geholpen.

Voor wie het niet weet: Er deed een gerucht de ronde , in de meidagen 1940, dat aan de achterkant van die reclameborden instrukties stonden voor de Duitse troepen!

Alsof die niet over perfecte stafkaarten beschikten!

De firma "Pacha" heeft na de oorlog een schadeclaim ingediend en...gekregen.

De vermeende intructies waren aanduidingen voor de arbeiders waar ze die borden moesten ophangen! Zo vertelde men na de oorlog....

Weet u iets over deze historie....graag op mijn mailadres uw verhaal.

En...een foto van zo een bord? Welke verzamelaar bezorgd me een foto? Scannen en doorzenden is het makkelijkst.

E.mailadres: woelige.ekster@skynet.be


Dank voor de medewerking.

Hopman Ekster

Wil je ook eens surfen naar mijn archief: 27/06-03/07, dan leer je mijn doel  kennen. En daar gaat het me om!
Ondertussen vertel ik wel wat ik zoal aan de weet kwam in het Mechelse. Graag wou ik dat opentrekken naar heel Vlaanderen. Ook reacties van het FSC zijn welkom. Graag in het Nederlands, ben niet zo tweetalig.
Dank voor jullie reacties.......