paarden die voor western worden gebruikt

APPALOOSA

De naam Appaloosa (we spreken hier over de amerikaanse Appaloosa) ontstond aan het einde van de 19de eeuw en is afgeleid van de Palouse river. Oorspronkelijk werden de Appaloosa's door de Nez Perce indianen gefokt in het noordwesten van de Verenigde Staten.

Het is een paard dat qua grootte een tussenmaat is; zijn stokmaat ligt tussen de 1.42 en 1.60. Het houdt het midden tussen de zwaar gespierde Quarter en de lichter gebouwde Arabier. Omdat voor de fok naast de Quarter diverse andere rassen zoals Standardbred, Morgan, Arabier en andere ingekruist werden treffen we heel uiteenlopende typen aan onder de Appaloosa's.

Typische kenmerken van de Appaloosa zijn de vertikaal gestreepte hoeven, de paddenmuil en de vaak dunne en korte staart.

Over het algemeen is het een vriendelijk en rustig paard, betrouwbaar en met een intelligent karakter.

Appaloosa's komen in iedere denkbare variant van kleuren en vlekken voor; er zijn echter ook éénkleurige Appaloosa's.

Al enige tijd bestaat in Nederland de AAHCA, de American Appaloosa Horse Club Holland, die de belangen van de Amerikaanse Appaloosa's behartigt.

Daarnaast is er het Nederlands Appaloosa Stamboek met daarin de in West-Europa gefokte Appaloosa's. De afmetingen van deze paarden lopen van mini tot groot rijpaard.

PAINT HORSE

Dit is ook een origineel western-paard en het is eigenlijk de gevlekte variant van het Quarter Horse. Omdat het Quarter Horse fokverband in Texas geen gevlekte paarden meer wilde opnemen in hun stamboek werd begin jaren zestig de American Paint Horse Association opgericht.

Een groot voorvechter en medeoprichter van de APHA is Hank Wiescamp (pronounced Wheeze-camp), zoon van Christiaan Wiescamp die met zijn ouders in 1888 vanuit Winterswijk naar Nebraska emigreerde.

De Paint wordt nog weleens ten onrechte aangeduid met pinto. Een pinto is echter een gevlekt paard van een willekeurig ras of een kruising daarvan.

Paints komen voor in alle kleuren: zwart, bruin, grijs etc. Het vlekkenpatroon wordt in twee groepen verdeeld: tobiano en overo.

De tobiano, die dominant vererft, heeft witte benen, relatief weinig wit aan het hoofd en de witte vlekken kruisen de ruggegraat. De overo, die recessief vererft, heeft meestal veel wit in het gezicht, de benen zijn vaak donker en de witte vlekken lijken vanaf de buik of zijkant te komen.

De tekening van een Paint Horses is weliswaar opvallend maar eigenlijk secundair. Primair wordt gelet op de kwaliteit van het paard. Voor wat het overige betreft lijkt het paard zeer sterk op het Quarter Horse.

In Nederland zijn de Paint Horse liefhebbers verenigd in de NPHC, de Nederlandse Paint Horse Club.

QUARTER HORSE

Het Quarter Horse is een western-paard bij uitstek. Het stamt van de oorspronkelijke cowboypaarden af en ontleent zijn naam aan de race op de kwart mijl. (Een kwart mijl was in de dorpen ongeveer de afstand van de kerk tot de saloon.) De Quarter is een paard dat in zeer korte tijd op volle snelheid kan komen en daar werd het indertijd voor gefokt.

Het is een paard dat iedere dag werk deed en daarbij rustig en gemakkelijk in omgang moest zijn. Het is een edel en lichtvoetig paard met een fijn hoofdje. Het heeft een tamelijk korte rug en het is opvallend gespierd. Het is zeer wendbaar, bijzonder snel op topsnelheid, werkwillig en betrekkelijk gemakkelijk af te richten.

De maat ligt tussen 1.45 en 1.58 en het is één van de meest gevraagde vrijetijds paarden ter wereld met een aantal geregistreerde paarden van meer dan 3 miljoen.

De paarden zijn verenigd in het AQHA, American Qaurte Horse Association. Sinds enkele jaren bestaat in Nederland de NQHA; de Nederlandse Quarter Horse Associatie.

western diciplines deel 2

Reining

Reining is een onderdeel, dat je het best kunt vergelijken met de Engelse dressuur.
Belangrijk is dat je paard steeds ontspannen is en geen verzet toont (mond open, onrustig met het hoofd) en dat je met lange teugels rijdt, waarbij je toch continue een goede controle over je paard hebt.

In totaal zijn er 10 patterns, waaruit gekozen kan worden door de jury. Deze bestaan uit:
- cirkels; een grote snel, een kleine langzaam en andersom. Dit noemen we speedcontrol.
- galopwissels (changementen).
- stops (sliding stops).
- rollbacks (snelle draai om de achterhand van 180 graden).
- spins (vliegende draai om het binnenachterbeen, waarbij de voorbenen ruim overstappen).
- hesitate (aarzeling).

De deelnemende combinaties leggen de proef één voor één af. Iedere beweging buiten de controle wordt als fout beoordeeld. Bij soepele, mooie, snelle en foutloze uitvoeringen krijgt men pluspunten. De basis van de puntenverdeling ligt tussen 60 en 80, waarbij 70 het gemiddelde is.

Diskwalificatie volgt bij:

• overspinnen: meer dan 1/4 spin;
• gebruik van verboden uitrusting;
• opzettelijke mishandeling van het paard in de arena;

Tevens zijn er vaste richtlijnen voor het geven van plus- en minpunten.
Na afloop moet de ruiter naar de jury toe stappen, zodat deze, indien gewenst, het hoofdstel kan verwijderen om het bit te inspecteren.

Versatile Horse

Versatile Horse is een samenvoeging van de klassen Trail, Western Riding, Pleasure en Reining. De klasse is uitsluitend toegestaan voor paarden van 5 jaar en ouder, gereden met bit en éénhandige teugelvoering.
Het voorgeschreven parcours bestaat uit een Trail gedeelte, een Western Riding gedeelte met een vliegende galopwissel op de lange zijde, een Pleasure gedeelte met o.a. een uitgestrekte draf, en een Reining gedeelte met cirkels, stops en spins.

Working Cowhorse

Bij Working Cowhorse kunnen combinaties laten zien wat ze waard zouden zijn op een echte ranch. De paarden moeten snel kunnen draaien, snel stoppen, makkelijk galopperen en vlug op snelheid kunnen komen. Het moet ook laten zien dat het de acties van het rund ziet, en altijd alert is op onverwachte bewegingen van het dier. De jury ziet graag een paard wat zelf initiatief neemt en goede manieren heeft. Daarbij moet het snel reageren op de hulpen met de teugel, en dus een zachte mond hebben.

Working Cowhorse bestaat uit twee onderdelen namelijk het Dry Work, hetgeen te vergelijken is met het onderdeel reining.
Het tweede gedeelte heet Fence Work, dit is het werken met de koe.

1. Er komt één rund in de arena die de combinatie vervolgens op de korte zijde moet houden om te tonen dat het paard cowsense heeft; dit wil zeggen dat het paard het rund in de gaten houdt en met het rund wil meebewegen. Dit op de korte zijde houden wordt boxing genoemd.

2. Vervolgens laat de combinatie het rund op de lange zijde komen. Belangrijk hierbij is dat je duidelijk laat zien dat jij beslist dat je het rund op de lange zijde wilt hebben.
Hierna volgt het afstoppen; je moet minstens 1x naar links en 1x naar rechts het rund afstoppen en in de andere richting weer voorwaarst laten gaan. Het afstoppen mag ook meerdere keren gebeuren.

3. Het derde onderdeel bestaat uit het cirkelen van het rund. Dit moet minstens 1x linksom en 1x rechtsom. De bedoeling is dat je paard en het rund schouder aan schouder lopen. Voor dit alles staat een maximum tijd van 2 minuten.

Cutting

Cutting, het afscheiden van een rund uit de kudde en deze afgescheiden houden, is in het echte werk van de cowboy noodzakelijk wanneer ze de dieren apart behandeld moeten worden, bijvoorbeeld voor het brandmerken of het toedienen van medicijnen.
Mits goed gedaan is het een heel spectaculair onderdeel. De paarden moeten een enorme hoeveelheid cowsense (gevoel voor vee) hebben. Ze moeten veelal op eigen initiatief hun werk doen.

De paarden moeten slimmer en sneller zijn dan het vee, en dus ook lichamelijk heel wat in huis hebben.

In de arena wordt een kleine kudde vee losgelaten, die door één combinatie van ruiter en paard wordt gesetteld. (The herd is settled = De kudde staat rustig bij elkaar.)
Paarden met ruiters lopen ook in de arena en iedereen krijgt de tijd om aan elkaar te wennen. Dan pas komt de ruiter met zijn cuttingpaard om het wedstrijdelement uit te gaan voeren. Hij rijdt de kudde in en zoekt, zonder de andere dieren onrustig te maken, een kalf uit. Hij scheidt deze van de groep, en als andere dieren meelopen, dan zijn daar de "helpers", om de rest van de kudde bij elkaar te houden en eventueel dieren terug te drijven.

Heeft de deelnemende combinatie een dier vóór zich, dan begint het echte werk van het cuttingpaard.
Het kalf probeert terug te gaan naar de kudde en het cuttingpaard weerhoudt hem daarvan. Zodra de ruiter de teugels neergelegd heeft mag hij deze niet meer oppakken om het paard te corrigeren. Het paard moet het kalf gescheiden houden van de kudde! Hij volgt elke beweging en blijft steeds de gang terug naar de kudde blokkeren. Met ogen en oren gericht op het kalf, springt het paard van links naar rechts. De ruiter gaat mee met de bewegingen van het paard en hindert deze zo min mogelijk.
Het hangt erg van de acties van het kalf af, in welke mate het paard zijn akties kan laten zien. Maar een ruiter mag alleen van kalf ruilen als deze stopt of van de combinatie wegdraait.

De combinatie krijgt twee-en-eenhalve minuut de tijd om hun kunnen te showen, en mag gedurende die tijd hooguit drie dieren uitzoeken.
De combinatie krijgt hulp van vier andere "helpers": twee Turnbacks en twee Herd Holders, die proberen het werk voor de cutting combinatie zo makkelijk mogelijk te maken, door de kudde niet uiteen te laten vallen.

De jury geeft een beoordeling van de acties van de deelnemende combinatie met een puntenaantal tussen de 60 en 80. Het spreekt voor zich, dat naast de kwaliteiten van paard en ruiter, ook geluk een rol speelt, in de zin van het gedrag van het kalf en het werk van de "helpers".

Team Penning

Team Penning is een onderdeel waarbij vee gebruikt wordt, vandaar dat het vaak verreden wordt na de Cutting. Het is een "spel" waarbij een team van drie combinaties volgens vaste regels drie kalveren uit de kudde moeten drijven en opsluiten in een paddock aan de andere zijde van de arena. Ze krijgen hiervoor twee-en-eenhalve minuut.
De dieren in de kudde zijn genummerd en elk team krijgt de opdracht om drie dieren met hetzelfde nummer eruit te pikken.

Voor het publiek is Team Penning een lust voor het oog, vooral omdat het de combinatie vrijwel nooit lukt de dieren in de paddock te krijgen. Resultaat: een wilde drijftocht alsof ze op de prairie zijn. En als het lukt...een knap staaltje van teamwork!

Barrel Race

Barrel Racing is één van de snelheidsspelen. In Amerika is dit onderdeel alleen voor vrouwen.

Drie in een driehoek geplaatste vaten markeren het parcours. De deelnemer mag zelf weten of hij aan de linker- of aan de rechterkant van het eerste vat begint. De bedoeling is dat hij een cirkel om elk vat rijdt.
De tijd tussen het moment dat het paard met zijn neus over de startlijn is, en het moment dat zijn neus over de finishlijn is, wordt gemeten met behulp van een electronisch oog (mits beschikbaar).
Gooit een combinatie een vat om, dan worden er vijf strafseconden bij opgeteld. Ook als de ruiter zijn hoed verliest kost dit vijf seconden. Ze mogen de vaten wel raken. Als een combinatie zich niet aan het parcours houdt, wordt deze gediskwalificeerd. Dit is echt een wedstrijdonderdeel waar snelheid en wendbaarheid worden getest!

Pole Bending

Net zoals Barrel Racing is Pole Bending een evenement waarbij het puur om de snelheid gaat. Het paard kan in dit onderdeel wederom zijn snelheid en wendbaarheid laten zien.

Hierbij worden geen vaten, mar zes palen gebruikt, die zeven meter uit elkaar op een rechte lijn worden geplaatst. Met een vliegende start gaat de deelnemer naar de laatste paal, om dan in slalom om de andere palen terug te komen naar het begin. Dan nog een keer in slalom naar het einde en in een razend tempo in een rechte lijn naar de finish. De combinatie met de snelste tijd is natuurlijk de winnaar.

western diciplines deel1