Op de Zilveren Klomp zijn de ballen en kalkoenen verdeeld.

 

28 december: de dag van de elf finales.Spannende,sportieve wedstrijden werden er in de loop van het tornooi meer dan 

genoeg gespeeld en de finales mochten er zeker en vast ook wel zijn.

 

We mochten ons zeker verheugen op het feit dat er zoveel finalisten waren van onze eigen club,maar ook tennisclub

Linkeroever deed zijn duit in het zakje en natuurlijk oververdiend met hun 49 ingeschreven koppels. Een speciaal woord

van dank voor Christel Hermans die er voor zorgt dat er jaarlijks  zoveel ploegen aanwezig zijn van haar club.

 

Heren dubbel 120 ptn. Finale: De Kinders Dirk/De Rijckere Anthony-Callens Bart/Laenen Gert 6/2 6/4

Dubbel gemengd 120 ptn. Finale: Martens Margot/Dias Hans-Van Gansen Sofie/Willaert Sebastian 6/2 5/7 9/7

Dubbel heren 50 ptn. Finale: Apers Dirk/Lommaert Pascal-Dias Hans/Wuyts Jochen   3/6 6/0 7/1 

Dubbel dames 50 ptn. Finale: Cotman Nancy/De Rudder Tanja-De Rudder Maaike/Van Der Weken Gita  7/5 4/6 7/3

Dubbel gemengd 50 ptn. Finale: Stappers Karine/Verhaegen Boni-Pluym Yvette/Van Jolle Michael 6/2 1/6 9/7

Dubbel heren 25 ptn. Finale: Develter Frans/De Clerck Mario-De Kever Davy/Jacob Philip  6/3 6/3

Dubbel dames 25 ptn. Finale: Van den Hof Marleen/Verberckmoes Sarie – Van der Bruggen An/Reyns Marina  6/1 6/1

Dubbel gemengd 25 punten. Finale: Firlafijn Claire/Deckers Geert-Van Malderen Kathy/De Burger Etienne 3/6 6/4 7/3

Dubbel junior veteranen 35 ptn. Finale: Trommelmans Dirk/Vermeylen Philip-Balliauw Luc/Jacob Philip 6/2 6/4

Dubbel heren 55 plus 15 ptn. Finale; Van Hoye Jo/Vlaeminck Arnold-Leemans Tony/Vereecken Lucien 5/7 6/0 7/3

 

Een paar kwetsuren (spierscheuringen) waren de enige negatieve punten van het tornooi. en dan vooral onze eigen

Karel De Paepe die met zijn 76 jaar de oudste deelnemer was en spijtig genoeg moest opgeven met die vervelende kwetsuur.

Op dat ogenblik was zijn wedstrijd bijna gespeeld en stond Karel met zijn teammaat ruim aan de leiding,hij kon praktisch

niet meer verliezen. We wensen hem een spoedig herstel toe en dat hij vlug terug op de baan mag verschijnen,hij speelt nl. nog altijd 3 maal in de week.

 

Als toetje op de taart( eigenlijk kalkoen) werd er aan iedere aanwezige op de prijsuitreiking een formulier uitgedeeld waarop

men de juiste tijd moest invullen  voor het opslagen van 120 ballen door Hilaire van Puymbroek en het besnaren van een raket door Dieter Calle. De winnaar ontving deze besnaarde raket, geschonken door Dieter,waarvoor dank.

 

Het tornooi werd afgesloten met een receptie,aangeboden door Dominique en Hilaire, aan alle aanwezigen.

Iedereen was vol lof over het tornooi en komen volgend jaar zeker terug,waarvoor dank op voorhand.

 

HS

 

Op de terugweg van Zaventem,bepaalde mensen kunnen nog op verlof gaan,heb ik een wandelingetje meegepikt.
Om te parkeren moest men wel veel geduld oefenen.De organisatoren hadden het zo geflikt dat men langs de roeivijver in één enkele richting moest parkeren dwz elke autobestuurder was verplicht om,na het aanschuiven, zijn auto te draaien op een breedte van 5 meter, ge moet niet vragen hoeveel tijd dit in beslag nam.Ook de zaal waar de inschrijving plaats vondt, was veel te klein voor het aantal wandelaars.

De tocht op zich was wel fraai.Eerst begonnen met een lange, maar wel slijkerige tocht door de bossen,de regen van de voorbije dagen had er geen goed aan gedaan.Na de eerste rustpost werd er verder gewandeld, op meestal verharde wegen. Na een tiental km.had je de mogelijkheid om door het bos te gaan of de asfaltstrook te blijven volgen,wel zeer goed gezien van de organisatoren.

Uiteindelijk kwamen we na 2u30 stappen terug aan de start.Na het lekker duveltje en nog een 600 m. stappen waren we terug aan de auto,nu ging het wel bijzonder vlug om de parking te verlaten.

Geen weer om een hond door te laten........maar we gingen toch maar op pad. Het eerste1,5 uur was het echt miezerig weer,alhoewel de temperatuur(om te wandelen) nogal meeviel. Echt heel mooi was de wandeling in het begin zeker niet,veel straat en weinig bos. Gelukkig was het na de rustpost wel wat beter maar dan weer slijkerig,we weten altijd iets hé.

Bij de eindpost kreeg iedereen een lekker pakje speculoos van de Goede Sint en dat maakte alles weer goed.

Thuis gekomen een lekker douchke genomen en dan op de zetel zo ziek als een hond,inderdaad ineens stak die duivelse griep op.