Archief

Een man stapt binnen bij een bloemist en koopt een grote bos rode rozen.

‘Is het een cadeau?” vraagt de verkoopster.

“Ja, voor mijn vrouw;” antwoordt de man.

“Zo attent, dat is een mooie verrassing” kirt de verkoopster.

De man zegt: “Inderdaad…, ze verwacht een weekendje Parijs”

Karel wordt gebeld door de personeelsmanager van een schoonmaakbedrijf: “Hartelijk dank voor uw open sollicitatie maar we kunnen u op dit moment geen werk aanbieden.”

Karel zegt: “Wel dan ben ik precies de man die u zoekt want ik voer toch niets uit.!”

Toen ik als verpleegkundige, hadden we op onze afdeling een niet al te snuggere stagiaire  die Julia heette en die we alleen de allersimpelste karweitjes konden toevertrouwen. Op een ochtend vroeg ik haar een zak bloed te halen. Ik legde uit dat ze het onmiddellijk moest doen omdat het bloed daarna nog op kamertemperatuur moest komen. Na een paar minuten was Julia nog altijd niet terug. Een andere leerling zei dat ze haar door de afdeling had zien stormen en haar had horen mompelen dat ze iets vergeten had. We zochten haar overal, tot we haar uiteindelijk terugvonden in het keukentje waar ze met tranen in haar ogen stond te roeren in een pan met iets dat eruitzag als tomatensoep.  Ik heb het op kamertemperatuur gebracht snikte Julia. Maar nu krijg ik het niet meer terug in de zak

Ik geef les aan het derde leerjaar. In mijn klas zit ook een meisje met het downsyndroom. Ze is helemaal geïntegreerd in de groep.

Onze conciërge heeft dikwijls de neiging om grapjes te maken met de leerlingen en kan ook goed overweg met onze Marieke. Toen ze op een keer niet naar buiten wilde tijdens een pauze ging ze letterlijk dwarsliggen: ze lag midden in de gang en weigerde een stap te verzetten. Op dat moment kwam de conciërge er aan met zijn wagentje met emmers  en andere spulletjes. Hij riep: “kom Marieke overeind”. Ga lekker buitenspelen. Marieke verborg haar gezicht in haar handen en bleef doodstil liggen waarop hij deed of hij met zijn kar over haar heen wilde rijden. Nijdig beet ze hem toe:”Puberaal gedrag”

Als receptioniste op een cruiseschip ben ik gewend aan mensen die klagen over hun kamer. Op een dag kwam een gast onmiddellijk na het inschepen op hoge poten naar me toe om zich te beklagen dat hij geen uitzicht op zee had zoals hem beloofd was. Hij eiste ogenblikkelijk een andere kamer.  Ik controleerde het kamernummer en verzekerde hem dat hij wel degelijk uitzicht op zee had. De man beweerde dat hij alleen maar een parkeerplaats zag als hij uit het raam keek. Ik moest hem eraan herinneren dat we nog niet vertrokken waren

De chef-kok van het chique-restaurant vaar ik werk kwam in botsing met een ober, waardoor er koffie op de computer terechtkwam. De vloeistof liep in de processor wat resulteerde in een verontrustend gekraak en gepiep. Nadat we alles opgedept hadden zetten we de pc weer aan.

“Ik hoop maar dat hij het doet” zei de ober die zich schuldig voelde. Een serveerster merkte op: Hij zou sneller moeten zijn dan ooit: “het was een dubbele espresso.”

Ik heb een universitaire studie van vijf jaar gevolgd om archeoloog te worden en ik ben trots op mijn vak. Alleen jammer dat niet iedereen er evenveel waardering voor kan opbrengen. Mijn collega en ik waren bezig met een opgraving in een stadje bij ons in de buurt, toen een vrouw voorbij kwam lopen met haar zoontje. Toen ze ons zag in onze kuil zag staan, helemaal onder de modder en met pikhouwelen in onze handen, zei de moeder tegen haar kind: Zie je nu wat er van komt als je je best niet doet op school. Dan moet je de hele dag in de modder zitten.

Op een dag begeleidde ik een groep middelbare scholieren op een wandeling door de natuur. Toen ik een regenworm op een van de schoenen van de meisjes zag, zei ik in een poging om grappig te zijn: “Pas op, jongedame, die slang wil je opeten.” De tieners barstten in lachten uit en ik was erg tevreden over mijn grapje. Pas later hoorde ik van de leraar dat dat meisje met dat lange haar een van de weinige jongens was die in die klas zaten.

Tijdens een feestje in zijn achtertuin kondigt een multimiljonair aan dat hij de eerste die het aandurft om een baantje in zijn zwembad te trekken, alles zal geven wat zijn of haar hartje begeert. Er is echter één probleempje: het zwembad zit vol haaien.

Plons! Direct ligt er iemand in het bad. De man zwemt voor zijn leven. Vinnen glijden door het water en net als iedereen denkt dat de zwemmer visvoer is geworden, klimt hij op de kant.

“Ik ben een man van mijn woord” zegt de miljonair, ‘ en jij bent de dapperste kerel die ik ooit heb gezien. Wat wil je hebben?’

Die nieuwe medewerker lijkt enorm zijn best te doen! ‘Ja, dat is zijn specialiteit’ ‘Wat? Dat hij enorm zijn best doet? “Nee, Dat hij zijn best lijkt te doen.