ZATERDAG 11 SEPTEMBER 2010

Kort na het vertrek uit Sandnessjoen bewonderen we "De syv sostre" (de zeven zusters). In de volksverhalen veranderen de trollen in steen als ze zich niet verborgen voor de zon opkwam. Zo gebeurde het ook met de zeven mooie zusters. Maar als bergen zijn ze zeker even mooi. De hoogte varieert tussen de 910 m en 1072 m.

Om 9u30 bereiken we de Poolcirkel, die de grens vormt met het land van de Middernachtzon. Het is de onzichtbare cirkel rond de aardbol op 66°33' noorderbreedte, die het zuidelijkste punt aanduidt waar de Middernachtzon op Midzomernacht 24 uur per dag schijnt. Wetenschappers hebben nauwkeurig uitgerekend waar het "zonnewendepunt" zich bevindt op 21 juni en 21 december. Om dit evenement te vieren worden we later op de dag vergast op een receptie met "levertraan".

In de vroege ochtend is het genieten van een prachtige zonsopgang.

Vagekallen zat in de Lofoten en had geen vrouw. Hij kreeg maar weinig respons van de dames op de zuidkust. Maar op een nacht waren de zeven zusters weggelopen bij hun vader, de Suliskoning en dansten in al hun pracht naakt in de fjord. Lekamoya (de Speelmaagd) was naar Tjotta vertrokken om er "flatbrod" te bakken. Dit werd te veel voor Vagekallen. Hij sprong op zijn paard en reed in volle galop zuidwaarts. De zeven zusters vluchtten, achtevolgd door Vagekallen. Lekamoya hoorde het lawaai en gooide haar deegrol, staaf en broodplank weg en begaf zich zo snel mogelijk huiswaarts naar Leka. Toen werd de Paardman (Hestmannen) wakker en schoot een pijl af naar het zuiden, maar Skarvagsgubben (de Bronnoy-koning) zag dit en wierp zijn hoed ervoor. De pijl doorboorde de hoed die in zee landde. Maar allen waren ze de zonsopgang vergeten en toen de zon opkwam veranderden ze allemaal in steen.

Om 20u00 gisteravond verlieten we de Svolvaer.
We maken de oversteek tussen de Lofoten en het vasteland naar Bodo.