Vrijdag 18 november 2011
Dagen, uren, turend naar...
Dagen, uren, turend naar
de horizon... plots ontwaakt
dan toch de zon,
in een stralenkrans van licht.
Zee, zand, strand,
ochtend geluiden, een baken van rust.
Getijden langswaar het water
verder en verder vliet!
De zilte wind, hij omarmd m,n ziel,
al bied hij geen houvast.
Doch telkens ervaar ik
het troost gevoel.
Juichend bijna blaast de wind...
Dan toch mijn tranen weg.
Rita Berckmoes
Geschreven door ida om 23:03
Reageer op dit bericht
2 reacties op dit bericht
spreuk van nestje en lipske
hallo
maar je kunt niet liefhebben zonder te geven.
Fijn weekend met een
Dikke knuffel uit Deurne van Nestje&Lipske!