Ooit geprobeerd...

.

Volwassen zijn,

is de kunst om te leven zoals je bent.

Je kan het toch niet veranderen.

.

Ik weet uit ontegenzeggelijke ervaring,

dat dromen tot zelfkennis leiden.

.

Georg Christoph Lichtenberg

.

Hoe eenvoudig kan een simpele aanraking

onze ziel laten opleven.

.

Patrice Jeancourt

.

.

In een gedicht mag je liegen.

Dat is geen liegen,

maar je verbeelden wat je wilt.

.

Mark Srand

.

De liefste groetjes
stuur ik met deze vlinders.
Ze zijn speciaal voor jou...
Een teken van mijn vriendschap...
Vang ze nu maar gauw.

Hoor je hun gefluister ?
Snap je wat ik bedoel ?
Wees even stil en luister...
Ze zeggen je een heleboel !

Ze fluisteren zachtjes,
en heel teder,
mijn vrolijke vlindergroet :
"Ik wens je een heerlijk leven...
Tot ziens... het ga je goed !"

                Ida                     

.

Het is belangrijker dat iemand blij is met een roos,

dan dat hij haar wortels onder een microscoop legt.

.

Oscar Wilde

.

Fantastisch ,

zoals de snaren van de herinnering

vaak om het minste of geringste klinken.

.

Karl Gustav von Berneck

.

Elke dag is een nieuw begin.

.

George Eliot

.

Dagdromen is geen verloren tijd,

maar is het voltanken van de ziel.

.

Uit Engeland

.

.

Een vriend is een tochtgenoot

die mij zegt in de woestijn :

de oase kan niet ver meer zijn.

.

Een vriend is een tochtgenoot

die mij zegt bij de oase :

het beloofde land zal nog mooier zijn.

.

Een vriend is een tochtgenoot

die weet wanneer ik in ademnood verkeer

en dan met mij in trage stap wil verder gaan.

.

.

Veel mensen lopen het geluk mis,
niet omdat ze het niet vinden,
maar omdat ze geen tijd nemen
om ervan te genieten.

.William A. Feather

.

Verklein niet je verlangen,

maar verruim je dagelijkse leven.

.

Ingrid Koller

 .

Rust trekt het leven aan,

onrust verjaagt het.

.

  Gottfried Keller

.

Er zijn belangrijker zaken in het leven

dan voortdurend de snelheid ervan te verhogen.

.

Mahatma Gandhi

.

Waar een enthousiaste mens staat,

daar bevindt zich de top van de wereld.

.

Joseph von Eichendorff

.

Met moed geraak je door alles heen

en doe je de zon schijnen, doorheen alle wolken.

Moed is een wonderlijke kracht.

Moed geeft mensen vleugels !

.

Het is niet het geloof dat bergen verzet

maar de liefde !!!

.

George Guilbert

.

Een klein lief meisje stond onder een luifel.
Ze had net, samen met haar mama,
boodschappen gedaan in de supermarkt.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest,
dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.

Het stortregende buiten.  Je weet wel,
 dat soort regen dat goten en afvoerputjes doet overstromen,
 zo gehaast om de aarde aan te raken,
dat 't geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.

We stonden allemaal onder deze luifel
aan de ingang van de supermarkt.
We wachtten, sommige geduldig, anderen "geïrriteerd",
omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent.
Ik verdwijn in het geluid en met het inzicht dat de hemel
het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen van "rennen en spetteren" als een "kind"
zo zorgeloos spelen in je gedachten,
als een welkome onderbreking van een voorbije dag
met zorgen en stress...

Haar stem was zo mooi toen ze de hypnotische trance
onderbrak waarin we allemaal gevangen zaten;
"Mama, laten we door de regen gaan rennen," zei ze.
"Wat?" Vroeg mama.
"Laten we door de regen gaan rennen!" herhaalde ze.
"Nee, lieverd. We wachten tot het wat minder wordt"
antwoordde mama.
Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde:
"Mama, laten we door de regen gaan rennen!."
"Als we dat doen worden we doornat" zei mama.
"Nee, dat zullen we niet, mama.
Dat is niet wat je zei vanmorgen" zei het meisje
terwijl ze aan haar mama's arm trok.
"Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen
konden rennen en niet nat zouden worden?"
Het meisjes zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer?
"Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je
Als we samen hier doorheen geraken,
komen we door alles heen!"
Iedereen was opeens muisstil.  
Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.
We stonden allemaal doodstil.
De volgende minuten kwam en ging en niemand weg.
Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen zouden 't weglachen of haar gek verklaren.
Anderen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.
Een moment van onschuldig vertrouwen,
dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt,
zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van 't leven.
"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen  rennen.
Als 't zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden,
wel, dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama.
En daar gingen ze.
We stonden daar allemaal te kijken en te glimlachen,
toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door,
en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd.
Ze werden doornat.
Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden
en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.
En ja, ik ook.  Ik rende en werd nat. 
Ik had ook een wasbeurt nodig!
***
Ik hoop dat je steeds de tijd neemt om door de regen te rennen!
***
Omstandigheden of mensen kunnen je geld,
je materiële bezittingen en je gezondheid wegnemen.
Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
***
Vergeet daarom niet "tijd" te maken en de gelegenheid
te nemen om elke dag herinneringen te maken.
***
Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.
***
Neem de tijd om te leven!
Houdt contact met je vrienden,
je weet nooit wanneer je elkaar nodig hebt.
Van het "concert des levens" heeft niemand een program...

***