Naar de inhoud

Gedichten, spreuken en citaten.

Om tot rust te komen en te genieten!
seniorennet.beseniorennet.be
Zoek het gezelschap van diegenen die het beste in je wakker maken !

Onze dochters




Hier zijn ze dan onze dochters:
Annick en Brigitte
 



Torens zijn het sieraad van een stad,
schepen zijn het van de zee,
onze kinderen het sieraad van hun ouders!

Geschreven door ida om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Mijn vader...


Ik kan niet vergeten, vader,
niet vergeten... hoe ik als kind
jou tegemoet liep, na je werk,
je krachtige handen mij optilden
op je schouders... heerlijk gevoel.
Niet vergeten kan ik,
de taal die jij sprak...
het bekend' verhaal, vertellend
over jouw vader en moeder,
over je oudere broer en zusters
over je schoolgaan tot elf jaar,
daarna moest je reeds aan 't werk,
over zondagsmensen in de kerk.
Na de middag was 't jou kaartdag
in de Larenstraat nr. 5
het huis waar ik geboren ben.
Ik groeide er op en leerde er
mijn les voor het leven...
Vader zei:"Al wat je zelf kan maken
moet je niet kopen".
En... vader had gelijk! 

Geschreven door ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Lieze...kind van mijn kind...


Er is een kind
dat mij aan jou doet denken.
Ontstaan uit een oase
van liefdesdromen.
Geboren, verlangend naar licht,
heeft het onze innigste wens vervuld.
Kind van mijn kind,
zo herkenbaar en toch zo uniek!

Lieze
       Gelukkige verjaardag !    
 11/06/1993

Geschreven door ida om 12:48 Reageer op dit bericht

Ode aan de kantklossers


Jij bolronde kussen, met je duistere kracht,
hoe kreeg je verduiveld mijn vrouw in je macht?
Ze steekt en ze trekt, ze klost en ze weeft,
maar weet soms niet eens, dat haar ventje nog leeft.
De linnenslag, halve slag, ze geeft maar katoen,
de kook en de afwas zal 't ventje wel doen.
Ze speelt op haar kussen als een vlijtige bij,
en kuisen, dat is niet meer nodig, zegt zij!
De stofdraden zie je hier hangen bij bosjes,
 en 't ventje, die voelt zich de klos, door die klosjes.
En toch, als zij trots en tevreden, haar werk aan hem toont,
voelt 't ventje zich gelukkig en ruimschoots beloond.
Want is het niet dat, waar het om gaat in het leven,
 begrip voor de ander aan elkaar kunnen geven !!! 

Geschreven door ida om 13:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Aan mijn moeder.

anni113.gif

Gij hebt steeds over mij gewaakt
en mij uw taal geschonken,
die ik tesamen met uw melk
vol ongeduld heb gedronken.

Soms hebt ge stil om mij geweend
of aan m'n wieg gezongen
en met de liefde voor Vlaanderland
hebt gij mij gans doordrongen.

De tol van dank, o moederlief,
kan ik u nooit betalen,
want alles wat gij voor mij deed,
ging buiten alle palen...

     Gerard Galle

Geschreven door ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Trouwfoto



Op 8 mei 1965 was 't onze grote dag !

Het geluk vermenigvuldigt zich
slechts wanneer je het met
iemand deelt.

Geschreven door ida om 12:53 Reageer op dit bericht

Er was eens.....


Zoals je kan zien kom ik uit een groot en mooi gezin,
zeven meisjes en vier jongens!
In die tijd waren 't overal grote gezinnen.
Alhoewel echte luxe niet bestond,
hebben we nooit het gevoel gehad iets gemist te hebben!
Bij ons thuis viel er altijd wel wat te beleven...
kon gewoon niet anders.
Feesten met z'n allen hebben we altijd graag gedaan!
We waren een hecht gezinnetje
 en dat is zo gebleven tot op heden!

Geschreven door ida om 10:01 Reageer op dit bericht

Mijn ouders....


Dit zijn dan mijn ouders.... lang geleden.
Ze zijn er jammer genoeg niet meer!

Maar de mooie herinneringen
blijven voor altijd in ons geheugen.

Geschreven door ida om 09:29 Reageer op dit bericht

Ons ouderhuis


Vaak denk ik nog aan 't ouderhuis
al is 't reeds lang niet meer.
Ik zie het voor mijn geestesoog
en 't komt en komt steeds weer.

'k Zie ons bij 't licht der olielamp
des winters rond de stoof geschaard.
Het jongste zit op moeders schoot,
of rijdt op vaders  knie te paard.

Soms hoor ik 't ritselen der linde
in 't zomerbriesje voor de deur.
'k Zie moeders bloemen in het hofje
en snuif hun milde, zachte geur.

Helaas 't is alles maar verbeelding
wellicht door heimwee voortgebracht.
Maar toch, hoe schoon is het te dromen
van wat het ouderhuis ons bracht!

Geschreven door ida om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Mezelf even voorstellen



Ik ben Ida, 62 jaar,  reeds vele jaren gehuwd met André.
Samen hebben we 2 dochters die respectievelijk 37 en 36 jaar oud zijn. Zij zijn al lang de deur uit en gehuwd. Zij hebben 2 en 3 kinderen, dus onze 5 kleinkinderen.  De lieve schatjes, 2 meisjes en 3 jongens zijn tussen de 7 en 12 jaar!
Sedert 2 jaar zijn mijn man en ik gepensioneerd.
Heerlijk na al die jaren werken eens kunnen doen en laten zoals wij het zelf willen.... gaan slapen als we moe zijn en opstaan als we d'er zin in hebben!
Nu is het genieten van elke dag!
In totaal heb ik bijna 42 jaar met veel plezier gewerkt. De laatste
20 jaar bij de CultureleCentra van het Stadsbestuur in onze gemeente. Steeds heb ik allerlei administratief werk gedaan.
Toen ik 50 was werd ik voor 't eerst oma (Moeke zoals de kleintjes me noemen) ben ik halftijds gaan werken om voor de kleintjes te zorgen. Niet altijd even gemakkelijk maar wel heel dankbaar en ik ben blij dat ik dat heb kunnen en mogen doen. Daardoor krijg je toch wel een hele bijzondere band met je kleinkinderen!
Mijn hobby's zijn Genealogie - Stambomen uitdiepen van de familie's  Maris (Lummen en Zolder) & Schoofs (Lummen) & Haselaars (Koersel - Heusden-Zolder of Houthalen) & Lens (Koersel en Beverlo).  Ik hou ook van mooie gedichtjes en leuke verhalen... is een aangenaam tijdsverdrijf. 
Verder ben ik ook nog aangesloten bij de "Spellewerkers" dus kantklossen, zeer fijne en aangename bezigheid.
Zo zie je maar dat ik een bezige bij ben die zich nog nooit heeft verveeld en voor de tijd die rest...... zit ik aan de pc!


Geschreven door ida om 14:09 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten, spreuken en citaten.

↑ Terug naar de berichten