Donderdag 2 september 2010
Mijn vriend...
Mijn vriend,
Waar ben je... waar blijf je ?
Ik heb je nodig
zoals een visje de zee nodig heeft
en het cijfer 1 zijn volgende 2,
als een lach bij een traan.
Ik mis je...
We horen samen als de zon bij de dag
als de maan bij de donkere nacht.
Ik denk aan de uren die we samen deelden,
dat we lachten en speelden
Ik mis je lach, je warmte... jou!
Misschien kom je terug,
en kan je me troosten in mijn verdriet.
Waar blijf te toch ?
Ik wacht ...
Ida
Geschreven door ida om 17:00
Reageer op dit bericht
