je geeft schouderbreed
Ingrid Lenaerts


noch woorden
zon en lichtZon en licht spelend
kruipt krols tussen de takken
spel van kat en muis
Ingrid Lenaerts
buitengrenzenliefste,
De tuin bloeit naar weelde
de gemeenschap bot meer en meer
de droom ziet de realiteit naderen
een gestroomlijnde gondel
tussen de kanalen van onze raakpunten
de buitenboord blijft mistig
de grenzen vaag
daar verliezen wij elkaar
in bange geheimen.
Ingrid Lenaerts
een armvol
de muur
pretpakket
Oma's verjaardag
boter op je hoofdOp mijn hoofd
is de boter gesmolten
de schuldgevoelens heb ik
verkocht
per opbod
om morgen weer
de zon te zien opgaan
te fluiten als een vrije vogel
tussen de takken van de beukenhaag.
Ik heb de last afgeschud
zolas een koppige ezel
die niet meer wil
onderdrukt worden
Ik wil nooit meer
boter op het hoofd.
De bakker kan ze beter
gebruiken ,die boter.
Ingrid Lenaerts
huize EntveldeZelfs al ben je me niet meer nabij
Je haard brandt nog in gedachten
Je podium bleef Entvelde
Het theater van een verre verleden
Nu nog de bron van kristalklanken
Het geluk als een fontein zuiver water
Een dag onder de pannen
de oude zolder hield me in zijn greep.
De baljurken of wat we dachten
slingerden over de zolderse catwalk
Huis van alles of niets
je hebt me nog steeds in je macht
Ingrid Lenaerts
bremGouden vlammen brem
alsof heide zonnebrandt
op de spoorwegberm
Ingrid Lenaerts
tussen
cirkelscirkels kalklijnen
een voetbalveld groent voor oog
een reuze leegte
Ingrid Lenaerts
onkundig manager
meibuitje
met de trein
liegenDe waarheid en niets dan de waarheid
is vaak een al te strenge tante voor een ander
maar spaart zichzelf de beschouwing
wegens hoogmoedige inertie.
Wanneer die waarheid bedreigd wordt
slaat het vuur in de pan
en laat zijn brandwonden na.
Ingrid Lenaerts
laat