Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Je zoekt hemelsbreed
het beloofde land in mij
ik reik je mijn hand.

je geeft schouderbreed
troost in mijn bange dagen
ik omklem je steun.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:20 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Tussen groene velden
zoals een zilverlen lint
glinsterend in de lentezon
dan dwars door het beukenbos
meandert de Koningsbeek
binnenste buiten
van het centrum in de schaduw
naar de lichtende rand
waar de bossaters vergaderen
waar ze als dolle verliefden
de waterjuffers het hof maken
Binnenste buiten loopt de Koningsbeek
als een wispelturigehofdame
doorhet oude land naar de grote stroom

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:06 Reageer op dit bericht

noch woorden

Noch woorden noch vleugels
zelfs geen korrrel zand rolt tussen ons
eeuwige afwezigheid is mijn leegte
het nulmoment in een leven
wij zijn niet gestorven
en we leven niet
we zitteni n de crypte van deze dualiteit
als een dagelijks ping pongspel
We zwalpen sinds jaren
op een eindeloze zee van verlangen
noch woorden noch vleugels
zelfs geen korrel zand blijft onder ons
dit alles verwaait brandt op
op een dwaalspoor tijd


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

buitengrenzen

liefste,

De tuin bloeit naar weelde
de gemeenschap bot meer en meer
de droom ziet  de realiteit naderen
een gestroomlijnde gondel
tussen de kanalen van onze raakpunten
de buitenboord blijft mistig
de grenzen vaag
daar verliezen wij elkaar
in bange geheimen.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:22 Reageer op dit bericht

een armvol

Geef mij het voorrecht van je aanwezigheid
zoals Mozes op de berg vermocht
en ik zal niet alleen van je dromen
zoals een prinses in een goudkasteel
tussen haar satijnen lakens
maar ik zal je aanstaren
alsof ik leef in meer dan een handvol dromen
ik zal je benaderen met schroom
ik zal je aanvoelen voelend met sprieten
in de holte van elke arm
ik zal je knuffelen
meer dan elke teddybeer kan ontvangen
ik zal me verdrinken in je lijf en je warmte
meeer dan ik woorden vinden kan.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:17 Reageer op dit bericht

de muur

Hij stond er sinds mensenheugnis
als mijlpaal in het collectief van het geheugen
Stadsbewoners roemden zijn sterkte
aardsvaders hadden hem gebouwd
als de afbakening van hun dierbaar land
dat ze verdedigden tegen barbaren
die de muur naar het leven stonden
De muur bleef overeind als een ware held
iedereen kende hem
man mens en dier ontmoetten er elkaar
in oorlog en vrede
mensen kwamen en gingen
maar de muur bleef jaren
wortel schieten in zijn grondvesten
ademend als een trotse oude reus.
Nu vraagt de muur om rust
zijn oude botten kraken in hun grondvesten
en hij wil nog wel even mee
de fiere oude muur
als ziel van zijn landbouwstad.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:32 Reageer op dit bericht

pretpakket

In de gouden tol van de zon
zat de schittering zwierend en zwaaiend
boven de aarde zich te amuseren
oneindig omarmend haar blauwe planeet
waar het prettig was
voor haar licht
er te vertoeven
Een pretpakket heel onschuldig
dat ze dagelijks verzond
naar haar dochter en vriendin
grenzeloos plezier
er te zijnonbevangen weelde
in weer en wind
tussen maan en sterren.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:28 Reageer op dit bericht

Oma's verjaardag

Oma's verjaardag
verleden tijd
toen de goden nog op aarde waren
als rivalen tussen de mensen
toen zij nectar puurden
toen zij op jacht gingen op de witte hinde
toen ik nog niet geboren was
en mijn legendarische grootmoeder
mijn komst verwachtte
als haar oudste kleindochter
die mij haar voordrachtkunst influisterde
toen ik nog huppelde
in het voorgeborgte
van een aards paradijs.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:26 Reageer op dit bericht

boter op je hoofd

Op mijn hoofd
is de boter gesmolten
de schuldgevoelens heb ik
verkocht
per opbod
om morgen weer
de zon te zien opgaan
te fluiten als een vrije vogel
tussen de takken van de beukenhaag.
Ik heb de last afgeschud
zolas een koppige ezel
die niet meer wil
onderdrukt worden
Ik wil nooit meer
boter op het hoofd.
De bakker kan ze beter
gebruiken ,die boter.

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 23:39 Reageer op dit bericht

huize Entvelde

Zelfs al ben je me niet meer nabij

Je haard brandt nog in gedachten


Je podium bleef Entvelde

Het theater van een verre verleden


Nu nog de bron van kristalklanken

Het geluk als een fontein zuiver water


Een dag onder de pannen

de oude zolder hield me in zijn greep.


De baljurken of wat we dachten

slingerden over de zolderse catwalk


Huis van alles of niets

je hebt me nog steeds in je macht



Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:24 1 reactie Reageer op dit bericht

onkundig manager

Slecht uitgebalanceerd persoon
op contradictie gebouwd
het pro en contra van de groep
eigen superioriteit
een dosis goede minachting
voor medewerkers die dit niet zijn
slechts onderdanen
voor zijn imaginatie.

proeft bitter, onderwerpt
hanteert het schild van de angst
voelt zich lekker
geniet pervers van macht
verdeelt en heerst
laat geen ruimte
voor geloof tenzij
in eigen kennis.
zijn eigen zielepoterigheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:53 Reageer op dit bericht

meibuitje

Een meibuitje bij het krieken van de dag
de natuur was al een beetje van slag
Meiregen mals en zacht
er werd al naar gesmacht
de weg was al één en al stof
de plantendorstig en dof
Naar frisse aarde ruikt het weer
vogels springen opnieuw op en neer
over een groen en mals gazon
war bij die droogte niet meer kon.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:51 Reageer op dit bericht

De krant van het eigenbelang
een credo waar zij in gelooft
haar waarden van elke dag
die ze bevestigt
als onbeschreven wet
gelukkig de krant met beperkte oplage
die niet verder reikt
dan haar eigen arendsblik
die wel behoorlijk kan schaden

Zij is echter dit oordeel niet toegedaan
en verzorgt dagelijks haar stoffering
niet als hetvakblad van een roddeltante
maar eenegodocument
dat zij het hoogst waardeert
ontegensprekelijk uit eigenbelang.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:21 Reageer op dit bericht

met de trein

Met de trein vertrekken
die de enge herinnering achterliet
om nooit mee rdaar te komen
tussen de klaver en de biezen
de kale akkers en de zwarte kraaien
overhet stoppelveld
weg van de nare dromen
de schrale kost en de armoede
in de krottenwijk.

Met de trein aankomen
daar waar je ooit van droomde
de warme haard te voelen
het wollen tapijt te strelen
de zachte bank waar je me wacht
om thuis te komen dacht ik.
Niet op vleugels van de wind
en ook niet in een gouden koets
maar in het kleine geluk van elke dag
Zag ik de thuiskomst glimlachen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:20 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten