Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Archief

de zon rinkelt

De zon rinkelt licht in de bergbeek
heldere spatten op graniet
het water klatert in bochten
de alp weekt in eigen nat
onder een staalblauwe hemel

kinderen bouwen dammen
zoals bevers het hen aantonen
ze joelen van drukte en plezier
als de stroom gaat meanderen
naar hun verlangen

ze slurpen van het heldere debiet
terwijl hun ouders brood en kaas
uit een volle rugzak toveren
de alpenrozen zijn hun getuigen
in volle bloei
Geschreven door Ingridstanella om 12:11 2 reacties Reageer op dit bericht

honden

Fifi trippelt naast het vrouwtje
met zijn lentepakje aan
hij gaat naar Dodo's verjaardagsfeestje
al zijn charmes moet hij aanwenden
want er zullen veel rivalen zijn zegt zijn vrouwtje.
Hij blaft en blaft om het onding dat rond zijn kontje spant
gromt als een wesp ten aanval.

Vrouwtje trekt aan de lijn
met zoete woordjes en koekjes
Fifi moet geen pakje om te behagen
hij wil dodo alleen
om lekker te snuffelen aan haar warme lijfje.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:05 Reageer op dit bericht

chinese dierencarnaval


Ga dan voor de revolutie.

Hond en kat die samenleven op het plein voor hun hemelse vrede,

ze hebben het niet moeilijk meer uniform geschoold voor de burger

zingen ze dezelfde liederen en eten uit hetzelfde bord 

de eenheidsworst blijft echter ontoereikend  kort.

 

Op het platteland gruwt het nog van de middeleeuwen : de tandarts

op straat verminkt een mens

naast een  varken dat er gewelddadig

wordt geschoren en gekeeld

achter hoeken en kleine kanten

 

Een kwestie van overleven in de oranje nevels terwijl het dier van je

keuze suddert in de pot.

Je hebt het gekeurd en je kan het nu zo verorberen



Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:53 Reageer op dit bericht

geen twijfel hoog in mijn hoofd
de muizenissen aan het werk
ik verlies tegen beter weten in slagkracht
het roeien tegendraads weegt
de wind gaat liggen
zeilen zakken in elkaar als flodders
zonder houden

uit de zee als een aangespoelde zeehond
laat me drogen met weinig woorden
tussen de rotsen in de zon t
ot ik de oude robben weer omarm.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:48 Reageer op dit bericht

ontgoocheling.

Een vroege vogel
verlaat zijn nest
bij het krieken van de dag
hij fladdert naar het oosten
op en neer
landt schichtig op de dakrand
alwaar hij gluuurt
naar het pierenrijk.

Eén ding zint hem
eten vinden voor zijn kroost
helaas het wordt wachten
want daar loert de kater
de vogel vlucht
triomfantelijk stapt zijn vijand
over het pierenrijk.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 08:15 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten