wind

Zij deelt de lakens uit

kraaknet en in volgorde
sta je in de rij en schuif je aan
anders doe je het maar zonder
krijg je er geen

want eerst hangt ze de vuile was buiten
tot het schaamrood op je wangen
pas wanneer gebleekt en geschrobd
kan je weer in het gelid. 

tenzij jij haar vuile tong 
aan de wasdraad te drogen krijgt
Dan zijn haar lakens uitgedeeld.

Ingrid Lenaerts

Een aquamarijne diepte en ik duik erin
de zee rimpelt uit op goudstranden
korrels warm zand glijden door mijn hand
bopven mij is de lucht staalblauw
roerloos de dag in zijn pracht
palmen met grote vingerblaren verroeren niet
geen zuchtje wind over de deining van het water
Staat de tijd hier in het geheugen gegrift
als onvergankelijk waarnemer  van hemel en zee?
Ik droom alleen het antwoord schuldig.

Ingrid Lenaerts

Het weerzien  verloopt vragend
alsof de weg  omgebogen ligt
een beetje vaag een beetje hortend
besluipen in drukte
maar toch kat en muis blijven
Dan de herkenning als een bliksemschicht
ach ja nu weet ik weer,
jij bent  die bloemendrager van toen
de wereld onze vraagbaak was.
Hoe maak je het.?
en toch weten  we het al lang
onze oude wekker tikt nog binnenin 

Ingrid Lenaerts

In een hippe winkel niets te vinden
alleen maatjes  36 en 38
het lijken net allenaal vodden
met koordjes rond
en uiteindelijk
diep decolleté.
zij is licht ontgoocheld
haar lijn lijkt wel naar de haaien
ja, geeft ze toe ,
ze is nu ook geen twintig meer
en wat mollig.

ze moet voor een maatje meer
waar ze beslist zo binnen glijdt
in die moddelletjes
gelukkig is de tijd
van de eenvormige diolen jurk voorbij.

Ingrid Lenaerts

Ik hou van de wol van een schaap
dat besef ik nu heel goed
wanneer het zo koud is.
wol is warm en knuffelbaar
om je in te wikkelen
knus en veraf de gure buiten

Wellicht is een schaap geschoren
voor de wol die ik van haar gebruik.
Ze is wellicht woest op mij
omdat ik  haar ontstolen beharing draag.
maar toch wil ik haar bedanken
om het goed gevoel dat me verwent.


Ingrid Lenaerts

flink zijn
slechts twee woorden
als dooddoener
bij echt verdriet

ze zetten kwaad bloed op de wortels van je huid 
en de pijn steekt als naalden 
in je levensgesschiedenis.

verban  deze holle frase
uit mijn ziel .


Ingrid Lenaerts
 

 

Er gebeurde niets met de grote lijnen
die hij uitzette
om de waarheid naar zijn hand te zetten.
Van leeuwenkoning
tot pantoffelheld
heeft hij gebruld en geblazen
gekwispeld  en pootjes gegeven

Wat gebeurde dan
met deze manifeste brulaap
die schoothond werd?
Er gebeurde niets
 

Ingrid Lenaerts

De avond is nog jong
de zon gaat onder
oranje geel in blauwmauve lucht
een groot vuur
verdwijnend met de dag
ruilt zijn hart
voor de nachtlichte maan
en sterren die volgen
als eeuwige wachters
in eindeloos heelal
Ik voel me oneindig klein
elke dag bij herhalinger te zijn 
een nietig moment eeuwigheid

Ingrid Lenaerts