Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Berichten van 25 januari 2010 tot 31 januari 2010

maan en sterren

Maan en sterren treffen elkaar
in een heldere nacht geen zucht rondom
de lucht is zwanger hoogblauw
daarboven wordt gewerkt
de hemellichamen reizen kris kras
zoals mieren  in bedrijvigheid
de maan kijkt stil en ongedwongen
zij wacht over de nacht daar beneden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:37 Reageer op dit bericht

vertrek

En al ben je vertrokken
en zie ik je nog nauwelijks
tenzij met gekromde rug
in de verte
dan toch blijf ik je volgen
tot de laatste stip verdwijnt
achter de grenzen
van het woord horizon
 
het schreien is me vergaan
tranen gedroogd als zoutzuilen
in de kleffe wind
ik zou willen sterk zijn  
zoals een kleine leeuw kooien
 
maar ik ben te zwak en te broos op stelt
mijn innerlijke pedalen raderen overmaats
ik zit gewoon in zak en as
nu je vertrokken bent
ik denk met de noorderwind
die richting moet ik kiezen
 
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:27 Reageer op dit bericht

gedicht van de dag

Het gedicht van de dag
ontwaakt uit zijn winterdroom
het kijkt door het raam
rolt uit het bed
trekt zijn beste kleren aan
voor de hoogdag van zijn bestaan
 
Het haalt zijn zinnen aan
gaat op zoek naar de zon in zijn gedachten
opweg naar de andere gedichten
die soms een traantje pinken
bij het ouder worden
 
de feestzaal zit reeds vol
het gedicht van de dag
vindt nog plaats
en wuift naar zijn andere collega's
 
sommige wijzen het aan
fluisteren elkaar in het oor alsof
Ze vinden het  maar niets
hun woorden zijn spitser beroemder
of van goud.
 
het gedicht van de dag
blijft glimlachen
is blij om het festijn
en geniet met volle teugen
 
want een oprecht gedicht zijn 
dat zit van binnen 
het huppelt in zijn verwachting 
zoals een kind
aan de hand van een lentewandeling.

Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 22:18 Reageer op dit bericht

winter

Winter je laat je weer voelen
je ogen staan kouder dan het ijs
je adem stolt in mijn haren
je vriend de noordenwind blaast
de rillingen op mijn rug

je woorden bevriezen de dag
je hebt de zon verkild
tot een koude afstandelijkheid
heb  je weer sneeuw in petto?
beteken je weer gevaar op de weg ?

laat die dingen toch eens minder opduiken
en spaar ons toch een beetje.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:08 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten