Archief

Een aquamarijne diepte en ik duik erin
de zee rimpelt uit op goudstranden
korrels warm zand glijden door mijn hand
bopven mij is de lucht staalblauw
roerloos de dag in zijn pracht
palmen met grote vingerblaren verroeren niet
geen zuchtje wind over de deining van het water
Staat de tijd hier in het geheugen gegrift
als onvergankelijk waarnemer  van hemel en zee?
Ik droom alleen het antwoord schuldig.

Ingrid Lenaerts

Het weerzien  verloopt vragend
alsof de weg  omgebogen ligt
een beetje vaag een beetje hortend
besluipen in drukte
maar toch kat en muis blijven
Dan de herkenning als een bliksemschicht
ach ja nu weet ik weer,
jij bent  die bloemendrager van toen
de wereld onze vraagbaak was.
Hoe maak je het.?
en toch weten  we het al lang
onze oude wekker tikt nog binnenin 

Ingrid Lenaerts

In een hippe winkel niets te vinden
alleen maatjes  36 en 38
het lijken net allenaal vodden
met koordjes rond
en uiteindelijk
diep decolleté.
zij is licht ontgoocheld
haar lijn lijkt wel naar de haaien
ja, geeft ze toe ,
ze is nu ook geen twintig meer
en wat mollig.

ze moet voor een maatje meer
waar ze beslist zo binnen glijdt
in die moddelletjes
gelukkig is de tijd
van de eenvormige diolen jurk voorbij.

Ingrid Lenaerts

Ik hou van de wol van een schaap
dat besef ik nu heel goed
wanneer het zo koud is.
wol is warm en knuffelbaar
om je in te wikkelen
knus en veraf de gure buiten

Wellicht is een schaap geschoren
voor de wol die ik van haar gebruik.
Ze is wellicht woest op mij
omdat ik  haar ontstolen beharing draag.
maar toch wil ik haar bedanken
om het goed gevoel dat me verwent.


Ingrid Lenaerts

flink zijn
slechts twee woorden
als dooddoener
bij echt verdriet

ze zetten kwaad bloed op de wortels van je huid 
en de pijn steekt als naalden 
in je levensgesschiedenis.

verban  deze holle frase
uit mijn ziel .


Ingrid Lenaerts