Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

Xantippe


Xantippe is dat kijfwijf van Socrates
hoewel ze al lang  zelfs heel lang
naar de eeuwige jachtvelden zou  zijn
weet ze toch telkens te ontsnappen
reïncarneert ze met grote regelmaat
in één of ander vrouwenlijf
als verhuld serpent met gespleten tong
als de boze heks uit een sprookje
de wesp met de gifangel
de klappij van historische achterklap
met lippen als messen die in het hart boren
waar zij haat en nijd laat gedijen
Xantippe liep ik weer eens tegen het lijf
Ze blijft me achtervolgen.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:36 Reageer op dit bericht

door een witte waas

Door de vlakte stroomt sinds eeuwen onze rivier
traag en zeker draagt zij haar naam Leie
in goud soms
en luie charme bij mooie dagen.
Zij vloeit in het Frans vanaf de grens
kolkt ook verder in het Nederlands

breed meanderend haar gedachten
onder de bruggen door lijkt ze inktzwart
door een witte waasonder de bogen
klotst ze hoogzomers het water tegen de oever
ze is vergroeid met rust in het landschap
het spiegelgladde wateroppervlak weerkaast
de zon als een kind van haar stilte.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:28 Reageer op dit bericht

soms

Soms denk ik de miskleum te ontmoeten 
in mezelf daar waar niets mevakkundig  lukt
wanneer ik  in elke hoek de ragebol zie staan
de schoonmaak de ragebol bedient
de emmers zwabbers en sopjes scheel ogen
er vloeren onveilig maken
sponsen rondslingeren met natte wangen
dan ben ik van de kaart niet van de partij
ik moet  nodig in de leer
bij gezwind fluitende schoonmaaksters
want ik ben de ramp met de beide linkerhanden
de eend die niet zwemmen kan op het badwater
ik drijfgewoon  mee en verdwijn.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:42 Reageer op dit bericht

Bij gevolg

Wat vooraf ging
moet ingrijpend geweest zijn
het gaat om zoveel blabla
gewaai met  varianten en gevolgen 
de trein zet zich in beweging dus hij rijdt
 hij schiet door het landschap en denkt niet
 welke gevolgen hij hoeof waar teweeg brengt
ontpopt het scenario dat we prewenteren
 
BV'd  doen boude uitspraken
in groot publiek
al ook weer een "bij gevolg en zodat"
ze doen aan kijkerlopen in de koker van de wereld
springen op een dunne koord als circusbaronnen
tussen oorzaak en gevolg spant de korte of lange brug
die meestal blijft hangen tussen haar fundamenten
doorzakken behoort er ook soms bij
dat is dan weer andere koek.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:32 Reageer op dit bericht

drempelvrees

Sluipt hij langs de heg zijn groot verlangen
kijkend naar haar doen en laten
steelt elke moment buiten zijn ooghoeken
om even later te ontkennen zijn onmacht

Bang van zichzelf en zijn schaduw
vreest hij met strenge hand de afwijzing
droomt van haar bruine benen
wippende paardenstaart en nog veel meer

Hij kwelt zijn gedachten en lijf
met wilde dromen die hem begrenzen
als een gevangene achter prikkeldraad
wil er uit maar blijft in de versperring hangen

drempelvrees drempelwoede ontregelt
zijn humeur is variant van rot tot cynisch
komt zij spoken aan zijn bedderand
ach was er maar een drempelverlager in de buurt !

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:38 Reageer op dit bericht

gulle aarde

Met gulle aarde uit zijn tuin

Keuvelde mijn grootvaders verlangen

Hij maakte er klare lucht helder licht


De regels van het jonge groen

De bomen lieten zich verleiden

Tot milde bloesems en bijenbezoek


Wij snoeiden de haag uit haar likdoorns

Wij maaiden het gras stookten het hooi

Tot waaiende pluimenhoed in de zon


Op het achterland klapwiekte de molen

Alsof een gorgelende reus de wind uitdaagde

In zijn machtsspel met de wolken


Ik hoorde de tuin je benen kraken

Het merg bleef er sappig jong

Reutelt herinnering nog diep in mij.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:27 Reageer op dit bericht

oude straten

In de straten van de  oude voorstad
huizenrijen als vermoeide mastodonten
met schouwen die roken in geel en bruin
de smog die blijft hangen in het grauwe licht

getoeter van schepen op de rivier
de verlaten loodsen treuren innig
lijden aan bloedarmoede en heimwee
ergens sluipt de misdaad uit haar pijp

de ratten vieren feest met de vuilniszakken
ze verenigen zich in het rond  als een  karrewiel
met hun kale staarten als veelzeggende spaken
van het onheil dat de buurt teistert

 Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht

in de mode

Zij presenteert waaiervormig haar jurk
nu de lente weer in aantocht is.
de weelde van een groot palmblad
in het spiegelbeeld van de obelisk
lacht ze stijlvol waardigheid toe
op de achtergrond pronken gaslantaarns
ouderwetse romantiek bij een paleis
klassieke schoonheid
waarbij de wolken verbleken

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:58 1 reactie Reageer op dit bericht

littekens

Bomen belijden hun credo 
in blad en stam 
jaar na jaar worden hun ringen bevestigd
in grote vervormde cylinders
onuitwasbare hoeveelheden essentie
groei en gezond leven dat elkaar omstrengelt

Soms roept de tijd schril tot omzien
zij treuren gaan in hun brutte bast
takken laten versterven uit onmacht
amputaties worden uitgevoerd
de littekens blijven teken aan de wand
bij de verminkte boom die zo verder moet

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 00:13 Reageer op dit bericht

sensatie

En sensatie als een lopend vuur
over de bodem van onze gedachten
zet er de brand in  koortsig
dorstig  nog meer rotzooi te slikken
 gichelend en lachend
misprijzend of veroordelend
de korf vooroordelen wordt aangesproken
 gretig verdeeld als uitééngereten beest
We hebbben ons brood en spelen nodig
de speeltuigjes van een gezonde massa
die schuddebolt en speerwerpt
naar het slachtoffer op de brandstapel
der boze tongen.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:57 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten