Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

op het dorpsplein

Op het dorpsplein
een kiosk dromend
van vergane glorie
in de middagzon

Ooit op grootse harmoniefeesten
zat het podium vol muzikanten
met zwierige dirigent
een applaudiserend publiek
aan de voet

Nu staat hij  er jaren doelloos bij
slechts een onderkomen
voor een handvol  mussen
en bij nacht een onderdak
voor zwervers

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:50 Reageer op dit bericht

zondagrust

Vol antiek sentiment
ligt het hof in de zon te rusten
van slag na het noeste werk
de populierendreef blijft nu onberoerd
geen zucht geen wind
de aarde barst in droogte
boeren grijpen naar de stilte op hun  erf
even een middag zonder gedoe
gewoonweg een zonnige zondag
voor een hoofd zonder zorgen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:13 Reageer op dit bericht

milde nacht

De nacht zat vol sterren
pinkend als verliefden naar de aarde
werden wij dronken
van hun boodschap.
De stilte tussen de stammen
omwikkelde ons gedachten
Eindeloos bleven wij dromen
wie daar zo hoog en hoofs
zich schuil hield.
Het antwoord deelden wij
in zoete slaap.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 11:12 Reageer op dit bericht

vol bloesems

Door de bloesems speelt een bries
witwaaiend sneeuwt de boomgaard
kroonblaadjes bij duizenden witte pracht
Hoog in de top tussen de takken zonnelicht
dat jong en fel dartelt in zottekuren

Fietsers doorkruisen het landschap
de warme lente op hun rug
onder een staalblauwe hemel
wandelaars verwonderen zich
over deze hemesbrede hellende akkers
tussen groen en aardbruine vertrouwlijkheid
zij willen hier en nu onveranderd

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:26 Reageer op dit bericht

lang verhaal

In het water zat een lang verhaal
van grijsgroene zachte rimpelingen
stilte alom opeen mistigmorgenstrand
tot krijsende meeuwen rondcirkelden
hun drukte verkochten
als strandcomdianten hoogste rang
opdringerig heerszuchtig
Zij verhuisden naar een verdere mosselbank
zetten hun dispuut verder tussen de stenen.
en de ruste keerde weer
zo vanzelfsprekend alsof ze er altijd was
in dit tijdloze moment.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:03 Reageer op dit bericht

tussen nacht en dag.

Rozentheater
waar liefdessongs ontwaken
tot diep in de nacht 

Rosse maneschijn
een kater jankt om afscheid
blues voor zijn kattin

in de Donkersloot
zitten kwakende kikkers
in morgenconcert

de nieuwe ochtend
swingt heerlijk met zonnegloed
over bedauwd gras

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:10 Reageer op dit bericht

en wanneer

En wanneer ik weet dat hij er is
dan wordt mijn onrust wakker
bang voor de gemiste kans
de ontkenning van aanwezigheid
alsof ik in lucht verpakt ben
nauwlijks ademen kan
uit die benauwde kokerlucht
waarin ik me verberg
ter bescherming van alle onheil
ik moet eruit stappen  
waanzinnig breken
ver uit deze gevangenschap
Help !

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:56 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten