De herfst blaast op zijn horen


De herfst blaast op zijn horen

en 't wierookt in het hout;

de vruchten gloren.

De stilten weven gobelijnen

van gouddraad over 't woud,

met reeën , die verbaasd verschijnen

uit varens en frambozenhout,

en sierlijk weer verdwijnen...

Onder de maan schuift de lange rivier

Over de lange rivier schuift moede de maan

Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee


Langs het hoogrie

langs de laagwei

schuift de kano

naar zee

schuift met de schuivende maan

de kano naar zee

Zo zijn ze gezellen naar zee

de kano de maan

en de man

Morgen wordt mijn oude liefde vijftig

Zij verjaart altijd op vijftien maart,

Mijn goudvis met de hemelblauwste ogen,

Mijn stoute stamelaarster op het droge,

Mijn trouweloze bakvis met veel praats.



Morgen wordt ik vijftig buitengaats,

Zegt zij, en strijkt het rimpelende glas

Van alle spiegels in het huis weer glad

Vergeet mij niet. Vergeet het meisje niet

Dat ooit de angel zoende van je lied.

When you are old and gray and full of sleep

And nodding by the fire,take down this book;

And slowly read,and dream of the soft look

Your eyess had once,and of their shadows deep;



How many loved your moments of glad grace,

And loved your beauty with love false or true,

But one man loved the pilgrim soul in you,

And loved the sorrows of your changing face.



And bending down beside the glowing bars,

Murmur,a little sadly, how love fled

And paced upon the mountains overhead,

And hid his face amid a crowd of stars