Donderdag 5 juni 2008
Uitgevlogen !
Enkele weken geleden, heb ik verteld dat bij de buurman, op zijn terras een koppeltje duiven zaten. In de kortste tijd hadden zij hun nest gebouwd avn takjes, die ze vonden, op de grond in tuinen, hoven.
Elke dag, zag je hen groeien, de kleintjes, maar toch verschoten we ervan dat ze zo vlug groot waren...maar ze waren aan ons vertrouwd, want ze bleven zitten, ook als de buurman, zijn kast moest opendoen, om zakjes te halen,..ze konden je dan aankijken met hun kleine zwarte oogjes...alsof ze wilde zeggen " ik ben niet bang hoor...."
Maar kleintjes worden groot, en zodus ook met deze duiven...op een dag zaten ze met zijn 2 te loeren, het was toen net zo'n hondenweer. Het stormde, regende en bliksemde en de mama deed teken dat ze dieper in het nest moesten kruipen, door te blijven fladderen voor hun nest...wat ze ook deden, daaraan ziet ge het instinkt van beesten..kan tellen !
De volgende dag zat er eentje op de tafel, naar binnen te gluren, om te laten zien " zeg...ik heb gedurft te vliegen he...", en 's avonds waren ze beiden weg ! Af en toe komen er nog andere eten, maar de kleintjes hebben we niet meer gezien ! 't Is weer rustig op het terras.
Ze hadden een mooi uitzicht, lekker droog en konden alles in het oog houden en groot worden. Misschien zien we hen volgend jaar terug, en worden de kleintjes zelf ouders....
Elke dag, zag je hen groeien, de kleintjes, maar toch verschoten we ervan dat ze zo vlug groot waren...maar ze waren aan ons vertrouwd, want ze bleven zitten, ook als de buurman, zijn kast moest opendoen, om zakjes te halen,..ze konden je dan aankijken met hun kleine zwarte oogjes...alsof ze wilde zeggen " ik ben niet bang hoor...."
Maar kleintjes worden groot, en zodus ook met deze duiven...op een dag zaten ze met zijn 2 te loeren, het was toen net zo'n hondenweer. Het stormde, regende en bliksemde en de mama deed teken dat ze dieper in het nest moesten kruipen, door te blijven fladderen voor hun nest...wat ze ook deden, daaraan ziet ge het instinkt van beesten..kan tellen !
De volgende dag zat er eentje op de tafel, naar binnen te gluren, om te laten zien " zeg...ik heb gedurft te vliegen he...", en 's avonds waren ze beiden weg ! Af en toe komen er nog andere eten, maar de kleintjes hebben we niet meer gezien ! 't Is weer rustig op het terras.
Ze hadden een mooi uitzicht, lekker droog en konden alles in het oog houden en groot worden. Misschien zien we hen volgend jaar terug, en worden de kleintjes zelf ouders....
Geschreven door Isabel om 13:47
Reageer op dit bericht
























