Archief

Hallo

Ben druk beziggeweest om een 2de blog aan te maken, en ben daarom nog niet komen schrijven.  Dat wordt nu dan ff rechtgezet.

Mijn 2de blog is voor mijn vrienden uit Amerika, Zweden, UK en Chili, opdat ook zij kunnen komen een kijkje nemen op mijn blog(s)....de 2de is wel in het Engels opgesteld, dus diegenen die de taal machtig zijn, kunnen gerust een kijkje gaan nemen.

Wat ik gisteren al wilde vertellen, gaat over katten.  Door omstandigheden ben ik verplicht elke dag een wandeling te maken.  Op die wandeling kom ik telkens 4 katten tegen, allemaal even schattig.
Als ze me zien aankomen, komen ze af,...ze weten dat ik hen altijd streel, omdat ik graag dieren zie, en zeker poezen ! Toen ik vorig jaar op stap was, zag ik 2 katten zitten op een tafel ergens aan een appartement.  Ze zaten te kijken naar de vogeltjes en al wat er beweegt.  Omdat ik het niet kan laten, riep ik hen en ze kwamen af.  Ene spierwit, ging al op zijn rug liggen, poten in de lucht om geaaid te worden en dan maar ronken....kopjes geven...de andere, kwam ook af, een grijze langharige,...het baasje zag me en riep me toe dat ik moest opletten, want ze waren net ingespoten tegen vlooien !...oh nee, " vlooien " dacht ik, niet mijn beste vriendjes....krijg ze altijd van poezen....en dat jeukt zo fel he...
Enfin, ben dan maar verder gegaan, tot ik op de oek een andere kat zag zitten. Geen mooie, precies onder de tram gelegen, zo lelijk, maar zo vriendelijk, en zij kwam me tegen. Ze kreeg dan ook een streel van me, en ze ging met me mee tot aan het einde van de straat. Ik heb haar gezegd, terug te keren,...dan is ze maar blijven zitten...me steeds nakijkend...Poezen.....!
Meestal doe ik een grote ronde en zo kom ik ook aan garageboxen, waar er een zwartje zit, ook een hele lieve, en die me ook heel goed kent ! Telkens ik voorbijkom, komt ze af, om ff " hallo " te zeggen.  Ook zij wilt gestreeld worden en die gaat mee tot aan het hoekje, want ze goed tot waar ze mag. De laatste kat is een rosse met witte strepen, maar zo'n lieve.  Zij woont in mijn straat, en weet begod goed waar ik woon. Vroeger had mijn buurvrouw zelf ook 1 kitten, maar toen ze groter werd, kwam die rosse altijd op bezoek tot op een dag, er in de tuin, 3 kleine kittens waren......'t zal je maar overkomen.
Wat me bijgebleven is, die ene witte poes, zat een dag op een drempel, ik ernaartoe, ging me ernaast zetten en begon te strelen, toen ze plots me een likje op de wang gaf en een kopstootje, ze keek me aan, alsof ze wou zeggen " wat ben jij toch een lieve...", het was raar, maar het voelde goed aan.
Dat het maar gauw terug lente is, dan komen ze allemaal terug naar buiten, om te genieten van de zon.
Groetjes

Hallo aan diegenen die nog laat een kijkje komen nemen,

Deze avond heb ik nog eens een poging gedaan om hier een mooi stukje neer te zetten, en toen ik de foto ging opzoeken, verdween mijn tekst.
Ik heb nochtans het vinkje gezet bij kladblok, maar ik moet op zoek gaan, waar die kan zitten, mijn tekst. Vermits het voor mij bijna tijd is af te sluiten hier, zal het iets voor morgen worden. Ik probeer elke avond rustig te zijn, voor te gaan slapen...ik heb daar zo mijn reden voor.
Dus...het spijt me dat er hier geen nieuw dingetje staat, maar morgen werk ik verder aan die tekst.
Nog een mooie avond en goede nachtrust en tot morgen.
Dikke knuffel

---

Hallo Bloggertjes,

Ja...de grootste uitdaging in mijn leven is dan toch wel de reis die ik gemaakt heb ik 90 naar de Verenigde Staten.  Op zich misschien niet zo erg, maar voor mij was dat toch wel een grote stap, alleen te doen.  Toch ben ik blij dat ik het ooit gedaan heb, niemand kan mij dat nog afnemen !

De reis ging via de " tripple A ", dwz, 3 luchthavens beginnende met de letter A. Te beginnen in Antwerpen ( Deurne ), Amsterdam en Atlanta, op te eindigen in South Carolina een zuidelijke staat van de USA.
Door te schrijven had ik iemand leren kennen en moest ik eens op bezoek komen bij die mensen. Na lang over na te denken, heb ik het gaan boeken en ben ik daar toch een jaartje mee bezig geweest, alles te organiseren, want het is geen begeleide reis, alles moet ge zelf uitdokteren.

Het vertrek vanuit Antwerpen, ging vrij vlot, en na een klein uurtje vliegen kwamen we dan toe op de luchthaven Schiphol. Dus allen naar de transit om daar te wachten op de volgende vlucht...maar door technische defekten aan één van de motoren, moesten we 2 uur wachten, met als gevolg dat iedereen zijn verbindingen in Atlanta kwijt was. Gelukkig had ik bij de boeking een " assistente " gevraagd, die kon mij dan verderhelpen, want per slot van rekening, ge komt daar toe in een inmens grote luchthaven, nooit geweest en doe het dan maar hoor !
Uiteindelijk konden we dan vanuit Schiphol vertrekken richting Atlanta.
Ik moet zeggen, de KLM is toch een goede maatschappij, ik kies daar nog voor ! Na een 7-tal uurtjes gevlogen te hebben, landen we op Atlanta, alwaar ik nog een binnenlandse vlucht moest nemen om in SC te geraken, en waar men ook op me wachtten.

Al bij al was ik toch blij er eindelijk te zijn, want het is toch vermoeiend zo'n reis, en ik was toen zovele jonger nog...
Ik ben daar zeer goed ontvangen, en heb dan ook enkele uitstappen gedaan, waaronder The Biltmore Estate in North Carolina, een zeer groot domein, met kasteel en wijnkelders. Ze kwamen van heinde en verre om daar een bezoekje te brengen ! Toen ik daar kwam, op dat domein, wist ik niet waar eerst te zien, zoveel mooie perken met bloemen, ik was daar in april, maar vooral om daar tulpen aan te treffen...Tulpen uit Amsterdam ...Tijdens mijn verblijf namen de mensen  mee naar " Ceasar's Head National State Park ", " Raven Cliff Falls", ik heb daar ook een " Nuclear Power Plant te Seneca " bezocht ( electriciteitscentrale ).
Pumpkintown, een plaatske met maar één grote shop waar ge van alle leuke pluche dieren kunt vinden, echt op zijn Amerikaans ! Op het moment dat we daar stopten, speelden daar een bandje Country zangers..echt tof dit te mogen meemaken! Ben ook het Cowpens National Battlefield gaan bezoeken, waar vele soldaten liggen, gesneuveld tijdens de oorlog. Ik moet zeggen, de graven zagen er heel verzorgd uit, maar ook de begraafplaatsen, zijn totaal anders dan bij ons. Allemaal met dezelfde look.

Kenmerkend voor South Carolina is Dogwoodflowers (zie links van u het roze bloemetje) en perziken, het wordt dan ook de Peach State genoemd  ( perziken Staat).

In downtown Greenville/Spartenburg heb ik het grootste Hotel bezocht, Hyatt Regency Hotel, (zoals u hieronder kunt bekijken ) een paleis en zo mooi binnenin, met planten, bloemen, ....liften aan de binnenzijde, de moeite om te zien !

Wat me zo is bijgebleven is hoe vriendelijk de mensen daar zijn, in winkels, supermarkten, restaurants etc...hoe zuidelijker, hoe vriendelijker.

Of ik er nog ooit naartoe kan....blijft de vraag.  Ik heb nog vrienden wonen in Amerika, maar kan ze moeilijk allemaal gaan bezoeken.
Zo..ik hoop dat jullie een beetje meegenoten hebben van mijn doortocht in the USA...

Byeeeee....See You later.....aligator

Goede avond allen,

Jullie hebben al gezien dat ik graag met mytische afbeeldingen werk. Deze plaatjes stonden allemaal op " mijn afbeeldingen ", maar kon ik nooit echt van genieten, en nu wel ,hier op mijn blog.
't Is wel iets geheel anders dan sommige andere bloggers gebruiken, maar zo blijft ieder blog uniek. Ze blijven altijd een Mythe....
misschien ben ikzelf ook wel wat mystiek aangelegd...ik hou er graag de spanning in....maar daar gaan we hiet niet over hebben.
Het belangrijkste is, dat jullie ervan genieten, als jullie komen kijken, en/of lezen. Een mooi blog is altijd aangenaam om te vertoeven.
Ik ga jullie nog een fijne avond wensen en tot morgen met een nieuwe droomreis.....Amerika.
Groetjes

Goede Middag allen,

Eén van de mooiste reizen ooit gedaan, is toch wel Rhodos. Meer bepaalt het plaatje Ixia, kortbij de luchthaven.  Heel plezant, dan zit ge niet te lang in de bus. Ik herinner mij nog, die tijd, toen we landden, onze bagage werd niet bij in de bus gestoken..maar in een aparte vrachtwagen! Jaja..al de koffers opeengestapeld in die vrachtwagen..ik geloofde mijn eigen ogen niet...Luxe was iets geheel anders....en dan denk je al " als het hotel maar meevalt..."

Na een korte trip met de bus, kwamen we toen aan het  Blue Horizon Hotel aan, 4* dus dat kon al niet meer stuk. Na de incheck konden we naar onze kamer, dewelke gelegen was aan de achterkant, en ook zicht had op een eiland, dat niet bewoonbaar was, maar waar vele verschillende vogels broedden...en ook de aanvliegende toestellen, zagen we vanuit ons terras toekomen...grote vogels die toen op die hoogte vrij laag tegen het water vlogen.

Van de reizen die ik gedaan in Griekenland, is deze toch de beste geweest. Kreta is ook mooi, maar mijn voorkeur gaat uit naar Rhodos!
Jullie weten hoe dat gaat, je komt aan, je checkt in, je gaat naar de kamer de koffers wegdoen en dan aan tafel, nadien ga je op verkenning in de buurt.  Op zo'n wandeling heb ik hele mooie Bougainvillers gezien, zij versierden een ganse voorgevel, hadden rozerode bloemetjes op één tak..of tegen de paarse kant aan, en in het midden zo'n heel klein geel kelkje met stampertjes...wie van de kleine dingen houdt, heeft ook oog voor die kleine details.

Ergens in die week, zijn we naar Simi gevaren, vanuit de welgekende Mandrákihaven. Waar de boten doorheen varen, is aan beide zijden zuilen te zien, met daarop 2 gemzen aan elke zijde ( vaargeul ).
Simi ligt op 2 uurtjes varen, een heel klein eiland, maar wel heel pitoresk, met kleine haven. Je kan er je maaltijd zelf kiezen, als ge naar de keukens gaat van de talrijke restaurantjes. Dat zoudt ge hier bij ons niet moeten riskeren...Ze hebben ons toen afgezet aan de ene bergflank van Simi, waar we te voet over de bergkam wandelden en alzo een prachtig panoramisch zicht kregen op de haven beneden. Mooie cypressen stonden langs de wandelweg, sommigen gingen per ezel, ander te voet, het was een iets wat steile wandeling, maar zeker de moeite waard meegemaakt te hebben. Helemaal op de top kon je ff rusten en van het landschap genieten.  Dan ging het stilletjes aan terug naar beneden om dan aan te komen op het kleine dorpsplein met de restaurantjes en shops, waar ge versgeplukte sponsen van uit de zee kon kopen.

We hadden 3u de tijd om rond te kuieren, en dan moesten we terug naar de boot, om richting bus te varen. Dat was niet zo leuk, want de zee was ruig, er was ondertussen een storm uitgebroken, donderen en bliksem en de golven, ja dat kon ook tellen...verstand op nul en dan gaat het wel, maar ik ben toch maar aan dek gebleven, terwijl anderen naar binnen gingen. Ik deinde mee op de golven, zo had ik geen last van zeeziekte.

Het was een mooie dag geweest en dan was het alweer hop naar het hotel, waar we die avond nog een Griekse avond hadden. 2 Dagen later moesten we met spijt in het hart afscheid nemen van dit mooie land.
Ik had nog graag de Vlindertuin in Filerimos bezocht, maar omdat wij daar waren in oktober, was deze gesloten.
Tot de volgende keer. Groetjes