Mutma-ina

Het meisje met haar engelen!

De verzen van de koran redt je overal!

Dit is een waargebeurd verhaal, waarbij je rillingen en kippevel krijgt over je hele lijf! lees het en je zult zien....


Een Arabische (islamitisch) meisje ging op een dag naar een feest bij haar vriendinnen. Ze bleef er tot dat ze klok slag 24.00 uur hoorde. Ze realiseerde dat het laat is geworden en wilde naar huis gaan, dat is ver van waar ze zit. Ze is geraadpleegd om met de bus naar huis te gaan hoewel de trein sneller is. Maar zoals jullie weten alle stations zitten vol met criminelen en moordenaars en zeker op dat tijdstip. Daar aangekomen probeerde ze rustig te blijven, en probeerde ze haarzelf te overtuigen dat er niets zal gebeuren. Dat meisje was een NIET gepractiserende moslimse. Zij koos ervoor om met de trein te gaan omdat die sneller is. Toen ze op de ondergrondse 'wacht lokaal' zat, ging er door haar hoofd allerlei enge verhalen, die 's nachts op dat statoin gebeurt zijn. Zij was alleen op dat lokaal, behalve die enige enge MAN, helemaal in het zwart gekleed. In het begin was ze bang voor die man, maar ze spaarde alle moed bij elkaar om rustig te blijven.De man kwam dichter en dichter naar haar toe tot hij juist voor haar stond. En toen begon ze wat Koran verzen die ze kende te reciteren.En ineens draaide die man zich en ging er van door. Ze bleef dat lezen totdat de trein kwam en ze er instapte om naar huis te gaan. Tot haar grootste schrik leest ze de volgende ochtend in de krant dat er op dezelfde station, waar ze gisteren was, 5 minuten na haar vertrek een meisje is vermoord en dat de dader aangehouden is.

Ze ging naar het politiebureau en ze vertelde aan de politie dat ze daar ook, 5 minuten voor het misdrijf was, ze vroeg aan de politie of ze de dader 1 vraag mocht stellen aan de man?

"Ze vroeg"; herken je mij? De man antwoordt: Ken ik jou dan? Zij zegt: Ik ben het meisje van gisteren op 't station ik was daar toen je voor me stond weet je nog?. En hij zei: Ja ik herken je. Vervolgens zegt zij: Waarom heb je mij dan niet vermoord in plaats van dat meisje? Daarop zei hij: Hoe kon ik je vermoorden, en als ik je vermoord had, wat zouden die TWEE GROTE MANNEN die links en rechts achter jou stonden met mij gedaan hebben??

" Zij die geloven, strijden voor de zaak van God, maar de ongelovigen strijden voor de zaak van het boze. Strijdt daarom tegen de vrienden van Satan; voorzeker, Satan's plan is zwak" .. Koran (4: 76)

Gedurende een gevecht, bevond Ali (een metgezel van de profeet Mohammed, vrede zij met hem), zich tegenover een ongelovige die hem gewelddadig aanviel. Ze waren alle twee moedige en sterke mannen, maar de ongelovige was geen tegenpartij voor Ali, die al snel op zijn borst zat om hem de genadeslag toe te dienen.

"Ik nodig je uit om de getuigen dat er geen god is behalve Allah en dat Mohammed de boodschapper van Allah is," zei Ali. "Accepteer de Islam en ik zal jouw leven sparen".
"Nooit", hijgde de ongelovige.
Ali hief zijn zwaard op en hij stond op het punt om deze op zijn vijand te laten neerdalen, toen de ongelovige hem in het gezicht spuugde.

Tot grote verbazing van de ongelovige, sprong Ali direct van zijn vijand af en liet zijn zwaard zakken.
"Ga weg", zei Ali, "Ik kan jou nu niet doden".
"Waarom deed je dat?" vroeg de ongelovige, "Je had me makkelijk kunnen doden".
"Ik vocht met jou, zuiver uit naam van Allah," antwoordde Ali, "maar toen je in mijn gezicht spuugde, maakte jouw belediging mij kwaad en als ik jou in boosheid had gedood, zou mij dat naar de hel hebben gebracht, dus had ik geen andere keuze dan om jou te laten gaan. Iemand te doden uit boosheid of uit wraak is geen teken van moed, maar een laffe daad."

Toen de ongelovige dit hoorde, was hij zo onder de indruk van Ali ’s eerlijkheid en zelfcontrole, dat hij direct de Islam aanvaardde.
"Ik getuig dat er geen god is dan Allah, en ik getuig dan Mohammed de boodschapper is van Allah".

__________________
Allah swt heeft de vrouw speciaal gemaakt; HIJ gaf haar schouders, sterk genoeg om het leed van de wereld te dragen; zachte armen, om comfort te bieden; kracht, om bevallingen te doorstaan; doorzettingsvermogen, om voor vrienden en familie te kunnen zorgen; gevoel, zodat zij haar kinderen lief zal hebben. HIJ schiep haar uit een rib van de man, om zijn hart te beschermen. HIJ gaf haar ook een traan; die is van haar; zij kan het gebruiken wanneer zij dat nodig heeft.

 Oh Ummah, wordt wakker!

Het einde van de wereld is nabij

En wij staan nog allemaal voor de bioscoop in de rij

Lieve zuster die worstelt om de hoofddoek te willen dragen: Zeg Allaahu Akbar! Allah is de grootste! Hij is mijn Heer!

Kijk niet naar die verdwaalde mensen om je heen wat ze van je gaan denken.. maar vertrouw op Degene die je heeft geschapen. Hij zal je altijd helpen en Hij geeft je nog veel meer!

Denk aan Hem elke keer

Hij is jou Heer en mijn Heer

Lieve broeder en zuster haast je om een goede daad !!

Voordat ons wordt gezegd: Het is nu te laat!

Allah is zo Barmhartig dat Hij ons duidelijk maakt in de Quraan wat we zullen zeggen op de dag des oordeels…of als we bij Allah zijn

Allaahu akbar. Kijk hoe fijn

Allah geeft ons de mogelijkheden om ons heel goed voor te bereiden

En Allah de Verhevene waarschuwt ons voor het wereldse leven dat ons staat te verleiden

Geld.. mooie kleren.. vrienden.. mooie meiden..

Muziek.. disco.. in een mooie auto rijden..

Al dit behoort tot het wereldse leven.. mag dit allemaal niet

Dit allemaal mag..Maar je moet oppassen dat je door deze dingen niet blind wordt en niet ziet..

Pas op dat een leuke film er niet voor zorgt dat je je gebed te laat verricht !!

Lees met volle aandacht dit gedicht !!

Sla acht !!

Sta op en zeg tegen alle slechten daden die je begaat WACHT!

Wat gaat Allah tegen mij zeggen op de dag dat ik eenzaam in die donkere kamer lig. Helemaal geen macht.

Zwak eenzaam en alleen

Nee niemand komt bij je in je graf zitten … nee … geen één

Je lieve mams en paps komen ook niet bij je in het graf

Vermijd dus de woede van Allah op jou .. vermijd de straf

Wees tot degene die vaak de moskee bezocht…degene die altijd anderen goede advies gaf

Lieve zuster wees niet tot degene die zegt: ik doe mijn hijaab en hoofddoek af

Beste broeder, beste zuster , wanneer stop je met het vervuilen van je hart ??

Het luisteren van dat muziek, ja ook dat Marokkaanse, STOP ERMEE en luister naar de Koran die de harten geneest. Wallah dit is een goede start

De profeet Mohammed vrede en zegeningen met hem zei: wanneer alcohol normaal word gevonden verwacht dan het bijna afgelopen is….

Mensen ga opzoek naar kennis

De profeet Mohammed vrede en zegeningen met hem zei: wanneer zangeressen heel geliefd worden bij de mensen is de tijd bijna gekomen

Mensen waar zijn we mee bezig ?! De tijd is bijna gekomen en wij houden ons nog bezig met muziek en verkeringen, wij staan over geld en mooie auto s te dromen

Mensen WORDT WAKKER!

Beste broeder, beste zuster, beste makker,

De profeet Mohammed vrede en zegeningen met hem zei: als meisjes zich kleden maar toch nog naakt zijn dan is het bijna tijd!

Mensen dit zijn Tekenen dat het einde nabij is, waar zijn de zusters die hun hoofddoek dragen?? En kleding wijd?

Mensen verbeter jezelf .. NU HET NOG KAN!

Doe het! Vrouw én man

Beste broeders jullie roepen allemaal jihaad jihaad!! Waar blijft jullie baard ?

Behoor jij tot degene die zijn ogen neer slaat of tot degene die een mooie meid 1 uur aanstaart?

Beste broeder en zuster, HET EINDE IS NABIJ!

Waarom tonen we niet Allah voor onze slechte daden berouw !? En vervolgens beginnen met een schone lei !?
Beste broeder, beste zuster, weet je wat MashaAllah mooi zou zijn???

En erg fijn?

En erg rein?

Iets heel moois en prachtigs maar we zien het als iets dat is klein?

Je handen verheven in de lucht na het bidden van 2 rak3aat, tranen in de ogen en zeggend: O Allah ik heb mezelf onrecht gedaan .. Vergeef mij.. Er is niemand anders dan U die vergeeft .. ik hoop echt dat je dit doet!

En Allah vergeeft jou zonden Insha’Allaah en verandert ze in hassanaat goede daden…

Dat is wat ik je kan aanraden

Beste broeder en zuster, breng hetgeen wat niet van jou is naar de eigenaar

Wallah als we dit niet doen..dan komen deze eigenaren op de dag des oordeels en dan moet je ze betalen met je hassanaat goede daden!! Wallah dan lopen wij echt gevaar!!

Breng alles terug naar de eigenaar en biedt je excuses aan!

Voordat het wordt bekend gemaakt op de dag des oordeels waarbij dan je ouders en familie en de hele mensheid bij zal staan

Doe het NU, NU HET NOG KAN!

Er is daar gaan terugweg meer dan

Allah is blijer met het berouw van een dienaar dan een van ons zou zijn als hij zijn kameel verloor waar zijn eten en drinken in is in de hete woestijn en op de dood wachtte en vervolgens hem ziet en de kameel bij zijn leidsel pak en vervolgens zegt: O ALLAH IK BEN UW GOD EN U BENT MIJN DIENAAR!

Uit zo’n grote vreugde dat hij dan zo’n grote fout maakt, zien jullie hoe groot die vreugde is ?? Maar Allah is blijer dan deze persoon als iemand berouw aan Allah toont .. Wallah dit is echt waar!!

De profeet Mohammed vrede en zegeningen met hem zei: elke zoon van Adam maakt fouten en de besten van hen zijn degenen die vervolgens berouw tonen.

Mensen als we dit doen dan zal Allah ons met een grote beloning belonen!!!!

Hopelijk zal Allah ons tot degenen maken die in het Paradijs gaan wonen! Ameen!

En zeg nooit ik weet niet of Allah mij zal vergeven misschien

Wees ervan overtuigd dat Allah je vergeeft

En wees ervan overtuigd dat Hij je lief heeft

Maar houd jij wel van Hem? Kijk wat Hij ons allemaal geeft

Maar wij altijd Hem ongehoorzaam zijn

Wallah dit is echt niet fijn

Beste broeder, beste zuster, sta op!! En zeg: LAA ILLAAHA ILLA ALLAAH. Er is geen god dan Hij

Verheven is Degene die de mens heeft gemaakt uit klei

Allaah, er is geen andere god dan Hij! Hij kan alles… Hij is perfect!

Beste broeder, beste zuster, bereidt je voor op de dag dat je zult ‘slapen’ en vervolgens wordt opgewekt

Beste zuster draag je hijaab!

En doe weg die strakke broek

Twijfel niet aan het dragen van een hijaab en het bedekken van je lichaam en het beschermen van je waarde


Doe dit beste lieve zuster, voor het verlaten van deze aarde!

Op een dag zul je of naar het eeuwige paradijs of dat andere gaan!

En we zullen voor de weegschaal staan!

Het dragen van een hoofddoek en hijaab brengt je alleen voordeel

Alleen het goede, heel veel


En volg niet degenen die de wereldse versieringen als een god hebben genomen

Ze zijn steeds maar bezig met die versieringen van deze wereld, altijd hierover aan het dromen

Maar degene die het goede pad kiest droomt over het paradijs en de ontmoeting met zijn HEER!

En gaat naar de moskee elke keer

En draagt haar hoofddoek en hijaab en verleidt geen anderen

En altijd hebben ze plannen om in goede moslims te veranderen


Beste broeder, beste zuster, HET EINDE VAN DE WERELD IS NABIJ

In andere woorden: het is heel dichtbij

De profeet Mohammed vrede zij met hem zei: als aardbevingen en overstromingen toenemen, verwacht dan de Dag!!

Het einde nadert en wij zijn druk bezig met het wereldse leven, lekker genieten, lekker bezig met versieringen met op ons gezicht een glimlach

Na moeilijke tijden komen makkelijke tijden (94:5)

Waarom laten we ons door deze waardeloze versieringen verleiden?

Als we een mooie meid zien dan zijn we ineens in hartjes en pony s land


En we blijven maar een hele tijd staren.. wat is er toch aan de hand?!

Beste broeder, beste zuster, verbeter jezelf nu het nog mogelijk is

Ga opzoek naar kennis!

Schrijf je in voor islam lessen! Schrijf je in voor Arabisch!

Blijf altijd kennis zoeken van wieg tot kist

De zoeker naar kennis heeft bij Allah een hele hoge positie. Ik hoop dat je dit niet mist

En ik hoop dat je Insha’Allaah snel les gaat volgen. Ik hoop dat je je niet vergist

Beste zuster, beste broeder, zoek je vrienden zorgvuldig uit!! Neem alleen goede vrienden, vrienden die je helpen om naar het paradijs te gaan.


Geen vrienden die je helpen om slechte daden te verrichten, die je opdragen om mensen slecht te behandelen en hun te slaan

Een vriend van een smid kan altijd een probleem verwachten. Misschien krijgt hij een keer een splinter in zijn vinger of zijn kleren worden vies als hij zijn vriend omhelst of hem een hand geeft.

Maar degene die een vriend heeft genomen die in een parfum winkel werkt kan altijd iets goeds verwachten…als hij het winkeltje uitkomt dan zijn zijn kleren vol met lekkere parfum of hij krijg een flesje in andere woorden dit is degene die goeds beleeft.

Kies je vrienden zorgvuldig uit, wees niet als een blind schaap


En sta op uit je slaap

Als je wakker bent

Zorg ervoor dat je naar elke goede daad rent

En als je iets wilt gaan doen, behoor dan tot degenen die goed over iets nadenkt

En behoor niet bij degene die als een blinde door het leven gaan

En roept: ik ben gevaarlijk! Thuglife! Ik ben een gevaarlijke Marokkaan!

Beste broeder, loopt niet alle kanten op

En zeg tegen die mooie meiden: stop!!

VREES ALLAAH! Op een dag wordt jij horizontaal naar een eenzame plek gedragen!

Omdat jij alleen maar om versieringen en slechte daden stond te vragen

beste broeder als je niet oppast, wordt je het eten van slangen en ongedierte in je graf!

En nog een veel ergere straf!

En denk maar niet dat niemand je ziet, er is altijd Iemand die je ziet

Als jij van het maken van slechte daden geniet

Beste broeder, nogmaals, doe dat niet!

De drie vrouwen uit het leven van Moussa

(vrede zij met hem)

Anas levert over dat de Boodschapper van Allah (Allah's vrede en
zegeningen zij met hem) zei: `De beste vrouwen van het mensdom zijn vier: Mariam de dochter van `Imraan, Aasiaah de vrouw van Fir'aun, Kadidja de dochter van Khoewailid, en Faatima de dochter van de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zij met hem) .'
[Boekhaarie en Moesliem].

Overgeleverd door Aboe Hoerayrah: "Djibreel [Gabriël] (vrede zij met
hem) kwam bij de profeet (Allah's vrede en zegeningen zij met hem)
en zei, `O Allah's Apostel! Het is Khadidja die naar je toekomt met
een vleessoep-schotel (of iets te eten of drinken). Wanneer ze bij
jou arriveert, groet haar dan namens haar Heer (d.w.z. Allah) en
namens mij en geef haar de goede tijding dat ze een Qasab (paleis in
het Paradijs) zal hebben, waarin noch enige herrie noch enige
vermoeienis (problemen) zullen zijn.' [Sah'ieh' Al-Boekhaarie].

Zoals velen op deze aardbol, heeft elke mens een voorbeeldfiguur.

Hierbij een paar vrouwen die voor elke moslimvrouw een voorbeeld moet zijn en blijven. Deze vrouwen hebben lange tijd geleden geleefd, maar toch kan hun manier van leven de dag van vandaag nog steeds erg inspirerend zijn en zeker wel nagebootst moeten worden wa alhamdulilah.

In de tijd van Moussa (vrede zij met hem) bestonden zeker 3 vrouwen
met een voortreffelijke karakter.

De eerste vrouw is de moeder van Moussa (vrede zij met hem), de
tweede vrouw is de vrouw van de Fir'aun Aasiaah de dochter van
Mozaahim en de derde was zijn vrouw. Deze 3 vrouwen zijn een
voorbeeld voor elke moslimvrouw, en elke moslimvrouw zou moeten


weten hoe deze vrouwen geleefd hebben en hoe hun karakter hun niet in de steek liet tijdens moeilijke momenten.

Moussa (vrede zij met hem) was geboren in de tijd dat de fir'aun
heerste, de Qor-aan leert ons dat hij een hoogmoedige man was. Hij
onderdrukte een groep in de land waar hij heerste. Er zou een kind
geboren worden uit de volk van de Kinderen van Israiel (Banie
Israiel), die een profeet zou zijn, om dat te voorkomen werden alle
jongetjes die in dat jaar geboren werden vermoord.

De moeder van Moussa (vrede zij met hem) hield erg veel van haar
kind, haar liefde voor Moussa (vrede zij met hem) was een
bovennatuurlijke liefde, haar liefde voor hem overtrof alles en was
erg groot. Ze was erg bang voor haar kind en wist niet wat ze moest
doen.

Ze kreeg een visioen, Allah zegt in de Qor-aan "En wij inspireerden
aan de moeder van Moussa: "Zoog hem", maar als jij voor hem vreest,
werp hem dan in de rivier, en vrees niet en treur niet: voorwaar,
Wij zullen hem bij jou terugbrengen en hem tot één van de
Boodschappers maken."(Soerat al Qasas vers 7)

De moeder van Moussa (vrede zij met hem) had twee keuzes óf hem bij haar houden en de laatste momenten met haar kind doorbrengen voordat de Fir`aun haar zoon komt doden, óf op Allah vertrouwen en doen wat haar opgedragen is.

Hoe kan een moeder haar kind in een rivier leggen wetend dat het
onveilig is, ze weet niet waar haar kind terechtkomen zal en of haar
kind veilig en wel zal zijn. Zou een moeder haar kind niet willen
behoeden tegen de vijand? Zou een moeder die zoveel liefde heeft
voor haar kind, haar kind niet op allerlei manieren willen
beschermen?

De moeder van Moussa (vrede zij met hem) vertrouwde op Allah en


vreesde en treurde niet. Om haar zoon te redden deed ze wat haar
opgedragen werd en legde hem in de rivier.

Echter, Moussa (vrede zij met hem) werd opgepikt door de mensen van de fir'aun bij zijn paleis (vers8).

De vrouw van de fir'aun Aasiaah de dochter van Mozaahim was een
goede gelovige vrouw, zij had geen kinderen maar wenste die wel,.
Toen de vrouw van de fir'aun, Aasiaah bint Mozaahim, Moussa (vrede
zij met hem) zag zei ze "Hij is een verkoeling voor mijn en jouw
oog." (Soerat al Qasas vers 9).

Het was duidelijk dat Moussa (vrede zij met hem) een baby was van de Kinderen van Israiel, de Fir'aun wilde hem doden maar Aasiaah hield hem tegen "Doodt hem niet, moge hij ons baten, of kunnen wij hem als zoon aannemen" (Soerat al Qasas vers 9).

Zodoende hebben ze hem in hun gezin opgenomen. Zoals elke mens op de wereld hoort ook een baby voedsel binnen te krijgen.

Echter Moussa (vrede zij met hem) weigerde het melk van elke vrouw
die hem probeerde te zogen, en wilde absoluut niet drinken. Dit
verontrustte het echtpaar natuurlijk. Allah zegt in de Qor-aan: "En
wij hebben hem daarvóór zoogmoeders verboden" (Soerat al Qasas vers 12)

Toen hij het water van Madyan bereikte, vond hij daar een groep
mensen die hun vee te drinken gaven. Hij zag ook twee vrouwen die
zussen van elkaar waren die hun vee tegenhielden en vroeg hen wat er met hen aan de hand was. "Zij zeiden: "wij laten het vee pas drinken als de herders weggaan". (Soerat al Qasas vers 23)

Moussa (vrede zij met hem) gaf hun vee te drinken en trok zich terug
in de schaduw en deed een smeekbede naar Allah toe "Mijn Heer, ik
heb behoefte aan het goede dat U tot mij neerzendt"(Soerat al Qasas


vers 24)


Ondertussen werd het hart van de moeder van Moussa leeg, en had het geheim bijna onthuld, maar Allah had haar hart sterker gemaakt en zo behoorde de moeder van Moussa tot de gelovigen.


Soebhanna Allah, zou een moeder niet gek worden als zij dit mee zou
maken? Zou ze niet achter haar kind gaan en haar kindje bij haar
nemen, zou een moeder de straat niet oprennen en zoeken naar haar
zoon?

De moeder van Moussa toont ons hoe sterk haar imane was en hoe
geduldig zij was. De moeder van Moussa (vrede zij met hem) stuurde
haar dochter, de zus van Moussa (vrede zij met hem), op pad om te
zien waar haar zoon terechtgekomen was. (vers 11).

De zus van Moussa (vrede zij met hem) zag dat Moussa melk weigerde
van iedere vrouw en zei: "zal ik jullie een huisgezin wijzen dat hem
voor jullie zal verzorgen en hem opvoeden?" (Soerat al Qasas vers 12)

Daarop kwam zijn moeder en zoogde hem, tot verbazing van iedereen,
dronk Moussa (vrede zij met hem) de melk van zijn eigen moeder
op. "Toen deden Wij hem tot zijn moeder terugkeren, opdat haar oog
verkoeld werd en zij niet bedroefd was, en opdat zij wist dat de
belofte van Allah waar is. Maar de meesten van hen weten dat niet."
(Soerat al Qasas 13)

Zo was de moeder van Moussa (vrede zij met hem) toch nog altijd
dichtbij hem. Hij werd opgevoed door 2 vrouwen die erg veel van hem
hielden. Hij was dicht bij zijn echte moeder en dicht bij de vrouw
die volmaakt was, Aasiaah de dochter van Mozaahim.

Door een ongeluk doodde Moussa (vrede zij met hem) iemand. Een man berichtte Moussa (vrede zij met hem) dat ze hem wilden vermoorden, waarna Moussa (vrede zij met hem) vertrok. Hij vertrok richting Madyan terwijl hij zei: "Moge mijn Heer mij op de rechte pad
leiden." (Soerat al Qasas vers 22)




Een van die vrouwen die Moussa (vrede zij met hem) kort daarvoor was tegengekomen bij het water, liep verlegen en vol schaamte naar hem toe om een boodschap van haar vader door te geven aan hem. "Zij zei: "voorwaar, mijn vader roept jou om te komen, om jou te belonen, omdat jij ons (vee) te drinken hebt gegeven."(Soerat al Qasas vers 25)

Zij had een opvallende schaamtevolle en verlegen karakter. Moussa
(vrede zij met hem) liep voor haar, Zij vertelde hem links of rechts
te gaan.

Een van de twee zussen vroeg haar vader: "O vader, neem hem toch in dienst. Voorwaar, de beste die je in dienst kan nemen is de
betrouwbare sterke" (Soerat al Qasas vers 26)

De vader van de meisjes vroeg Moussa om met een van hun te trouwen.
Echter, Moussa bezat niets, hij was tenslotte vertrokken uit zijn
land. Allah zegt in de Qor-aan: "Hij zei: "voorwaar, ik wens dat jij
met een van deze dochters van mij trouwt, op voorwaarde dat jij acht
jaar bij mij in dienst komt. Maar als jij er tien vervult, dan is
dat aan jou. Ik wil het jou niet moeilijk maken." (Soerat al Qasas
vers 27)

En zodoende trouwde Moussa met haar.

Moussa werd ondertussen profeet en kreeg steun van alle 3 vrouwen.
Toen Moussa (vrede zij met hem) met de kinderen van Israël de
emigratie maakten, kwam de leger van de Fir'aun en de Fir'aun zelf
achter hun aan.
Aasiyaah was gewend te zeggen ik geloof in de heer van Moussa en
Haroen, op een keer zei Firaoun tegen zijn bediendes: `ga op zoek
naar de grootste steen en als Aasiyah standvastig blijft in haar
geloof, gooi de steen op haar en als ze haar dien opgeeft is ze mijn
vrouw., Aasiyah keek naar de lucht en zag haar huis in het Paradijs.
Ze bleef standvastig en haar ziel ging eruit. De steen werd gegooid
op haar levenloze lichaam.

"En de gelovigen heeft Allah de vrouw van Firaoun als voorbeeld
gegeven, toen zij zei: "Mijn Heer, bouw voor mij een huis aan Uw
Zijde in het Paradijs, en red me van Firaoun en zijn daden en red
mij van het onrechtvaardige volk." (Soerah At Tahrim: 11)

Een avond vol met roddels en haram commentaar op mensen

Sallaam Oulaikom

InshaAllah verkeren jullie allemaal in goede staten en gezondheid! Lieve Zusters&Broeders deze verhaal heeft me heel erg geraakt SubhanaAllah. Ik raad jullie zeer aan deze ook te lezen InshaAllah.

Dit verhaal werd door sheikh Khalid Arashed verteld... waar gebeurt

[Ik was de 30 jaar nog niet gepasseerd toen mijn vrouw de eerste van mijn zonen ter wereld zou brengen… Ik kan mij die nacht nog goed herinneren. Ik bleef tot het einde van de nacht met een groep vrienden in een uitgaansgelegenheid.
Het was een avond vol lege woorden. Een avond vol met roddels en haram commentaar op mensen. Ik was degene die de vaakst het gelach van de mensen veroorzaakte. Ik roddelen over mensen en zij lachen. Die avond maakte ik ze erg aan het lachen. Ik had het bijzondere “talent” dat ik mensen goed kon imiteren.

Met het veranderen van mijn stem kon ik heel dicht bij de stem komen van de persoon die ik belachelijk maakte. Ja, ik maakte allerlei mensen belachelijk. Niemand kon aan mij ontsnappen zelfs niet mijn vrienden. Sommige mensen gingen mij vermijden om zo aan mijn tong te kunnen ontsnappen.

Die nacht maakte ik een blinde man belachelijk die ik bedelend op de markt gezien had. Ik had hem met mijn voet laten struikelen en vallen. Hij draaide zijn hoofd en wist niet wat te zeggen. De lachende echo’s van mijn “grap” vulden de markt.
Ik keerde zoals gewoonlijk laat terug naar mijn huis. Mijn vrouw zat op mij te wachten. Ze was in een treurige stemming. Ze zei met trillende stem: “Rashed, waar was je?” Ik zei met spot: “op mars… bij mijn vrienden natuurlijk!” Het was duidelijk aan mijn vrouw te zien dat zij moe was. Ze zei, terwijl mijn opmerking haar verstikte: “Rashed, ik ben erg moe. Ik kan op elk moment nu gaan bevallen!” Een stille traan rolde over haar wang.

Ik merkte dat ik mijn vrouw verwaarloosd had. Ik had haar aandacht moeten schenken en mijn avond uit minder lang moeten maken vooral omdat ze in haar negende maand zat.
Snel bracht ik haar naar het ziekenhuis en ging de verloskundekamer binnen. Zij had vele lange uren pijn.

Ik wachtte met weinig geduld haar bevalling af. Het verliep allemaal moeizaam. Ik wachtte lang totdat ik moe werd. Ik ging terug naar huis en liet mijn telefoonnummer achter zodat ik gebeld kon worden als er nieuws was.
Na een uur werd ik gebeld door het ziekenhuis waarbij ze mij berichtten over de komst van Salem (mijn zoon). Meteen ging ik naar het ziekenhuis. Ik vroeg naar de kamer van mijn vrouw maar de mensen van het ziekenhuis vroegen mij om eerst bij de dokter langs te gaan die de bevalling van mijn vrouw had begeleid.

Schreeuwend zei ik ze: “Wat voor dokter? ik wil mijn zoon Salem zien!” Ze zeiden: “Ga eerst langs de arts”. Ik stapte bij de arts naar binnen. Ze vertelde mij dat onprettige dingen kunnen gebeuren en dat men dat soort dingen moet accepteren. Toen zei ze: “Uw zoon heeft ernstige misvormingen in zijn oog en het lijkt erop dat hij niet zal kunnen zien!”
Ik liet mijn hoofd hangen en kropte mijn gevoel op. Toen herinnerde ik mij de blinde bedelaar die ik op de markt liet struikelen en waar ik de mensen om liet lachen. SoubhanAllah “Wat je met anderen doet zal er met jou worden gedaan!”. Ik bleef verstomd. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Toen dacht ik aan mijn vrouw en zoon en bedankte de dokter voor haar vriendelijkheid en ging mijn vrouw bezoeken.

Mijn vrouw was helemaal niet bedroefd. Zij geloofde geheel in dat Allah de dingen al voorbestemd heeft. Zij was tevreden. Zij heeft mij altijd vermaand om mensen niet belachelijk te maken zeggende: “Spot niet met mensen!” We verlieten het ziekenhuis samen met Salem. Eerlijk gezegd gaf ik hem niet veel aandacht. Ik beschouwde hem als niet aanwezig in het huis. Wanneer zijn gehuil te hard werd vluchtte ik naar de woonkamer om daar te slapen. Mijn vrouw gaf hem heel veel aandacht. Zij hield erg van hem. Zelf haatte ik hem niet maar ik kon ook niet van hem houden! Salem groeide en begon te kruipen. Hij had een merkwaardige manier van kruipen. Toen hij bijna 1 jaar oud was probeerde hij te lopen. Toen ontdekten we dat hij mank liep. Hij werd op mij een grotere last dan hij al voor mij was. Na Salem beviel mijn vrouw van Omar en Khalid. De jaren gingen voorbij en Salem en zijn broers groeiden op. In die tijd hield ik er niet van om thuis te blijven. Altijd was ik bij mijn vrienden. Eigenlijk was ik een soort speeltje in hun handen. Mijn vrouw verloor echter nooit de hoop dat ik mijn leven zou beteren. Zij deed altijd du3a voor mij dat ik het juiste pad zou volgen. Ze werd niet boos vanwege mijn wilde gedrag. Ze werd echter wel erg bedroefd als zij zag dat ik Salem negeerde en wel aandacht schonk aan zijn broertjes. Salem werd groter en met hem mijn zorgen. Ik vond het best toen mijn vrouw Salem wilde inschrijven in een speciale school voor gehandicapte kinderen.
Bij het voorbijgaan van de jaren werd ik er geen betere persoon van. De dagen waren steeds hetzelfde: werk, slaap, eten en uitgaan.

Op een gegeven vrijdag werd ik om 11 uur ’s ochtends wakker. Het was, vond ik nog vroeg. Ik was uitgenodigd voor een bruiloftbanket (walima). Ik kleedde me aan, deed geurtjes op en was van plan om te vertrekken. Lopend door de woonkamer werd ik gestopt door de aanblik van Salem. Hij huilde hevig.
Het was de eerste keer dat ik aandacht schonk aan het huilen van Salem. Tien jaar lang heb ik hem genegeerd. Ik probeerde hem ook nu weer te negeren maar het lukte me niet. Ik hoorde hem zijn moeder roepen terwijl ik zelf in de kamer was. Ik ging naar hem toe en zei: “Salem! Waarom huil je?!”.

Zodra hij mijn stem hoorde stopte hij met huilen. Toen hij merkte dat ik dichtbij stond, taste hij in het rond met zijn kleine handen. Wat is er met hem? Ik ontdekte dat hij probeerde zich weg van mij te verplaatsen!! Alsof hij zei: “merk je me nu pas op? Waar was je tien jaar lang?” Ik volgde hem zijn kamer in. In het begin wilde hij me niet vertellen waarom hij huilde. Met vriendelijke woorden probeerde ik hem wel te laten vertellen wat er mis was. Salem begon te vertellen waarom hij huilde en ik luisterde verschrikt naar hem. En weten jullie wat nu de reden was??? Dat zijn broertje Omar, die hem altijd hielp om bij de moskee te komen, te laat was. En omdat op die dag het vrijdagsgebed was, was hij bang dat hij geen plek meer zou vinden op de eerste rij. Hij riep Omar en hij riep zijn moeder maar geen antwoord, toen begon hij te huilen.

Ik keek naar de tranen die uit zijn blinde ogen rolden. Ik kon de rest van zijn woorden niet meer aanhoren. Ik legde mijn hand op zijn mond en zei: “Salem, is dit waarom je huilde??” “Ja” zei hij.

Ik vergat mijn vrienden en ik vergat het banket en zei: “Wees niet bedroefd Salem. Weet je wie er vandaag met je naar de moskee gaat?” Hij zei: “Omar natuurlijk, maar hij is altijd laat” Ik zei: “Nee… ik zal met je mee gaan”. Salem was totaal verrast… hij geloofde het niet. Hij dacht dat ik met hem spotte en hij begon weer te huilen. Ik veegde zijn tranen weg en nam hem bij de hand. Ik wilde hem met de auto brengen. Hij weigerde en zei: “De moskee is dichtbij.. ik wil lopend naar de moskee.” Ja, dit zei hij.

Ik kan mij niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst een moskee binnen ging, maar dit keer was de eerste keer dat ik angst voelde en spijt over wat ik al die jaren heb genegeerd. De moskee was vol met mensen, toch kon ik voor Salem een plek in de eerste rij vinden. We luisterden naar de vrijdagspreek en Salem deed naast mij de salat… of eigenlijk was ik de gene die naast hem bad. Na de salat vroeg Salem mij om hem een exemplaar van de Quran te geven. Ik was verbaasd!! Hoe kan hij nu lezen als hij blind is? Ik had bijna zijn vraag genegeerd maar ik wilde zijn gevoel niet kwetsen. Ik gaf hem de Quran. Hij vroeg mij toen om sourat Al Kahf op te zoeken. Ik zocht door de pagina’s en keek in de inhoudsopgave totdat ik de soura vond. Hij nam de Quran en legde hem voor zich en hij begon de soura te reciteren met zijn ogen gesloten. SoubhanAllah! Hij kende de sourat helemaal uit zijn hoofd!

Ik schaamde mij. Ik nam een ander exemplaar van de Quran en voelde een soort kippenvel over mijn ledematen. Ik las en ik las. Ik smeekte Allah om mij te vergeven en mij te leiden. Ik kon het niet meer aan… Ik begon als een kind te huilen. Er waren nog wat mensen in de moskee Sunna gebeden aan het doen. Ik schaamde me tegenover ze en probeerde mijn huilen te bedwingen. Maar mijn gehuil werd steeds hoger en harder. Ik merkte niets meer totdat ik een kleine zoekende hand voelde op mijn gezicht dat daarna mijn tranen wegveegde. Het was Salem!!

Ik omhelsde hem, keek hem daarna aan en zei toen in mijzelf: “Jij bent niet de blinde, ik ben degene die blind is” Omdat ik achter erg slechte mensen aan liep die mij naar het vuur sleurden.

We keerden terug naar het huis. Mijn vrouw was zeer ongerust over Salem, maar haar ongerustheid werd omgezet in tranen toen zijn wist dat ik het vrijdagsgebed met Salem had gebeden.

Vanaf die dag was er geen salat in de moskee wat ik nog miste. Ik verliet mijn slechte “vrienden” en ik kreeg goede vrienden die ik in de moskee leerde kennen. Ik proefde samen met hen de smaak van Imaan (geloof). Zij leerden mij dingen die het wereldse leven mij van had laten afdwalen. Geen lezing of extra gebed liet ik nog voorbij mij gaan. Ik las de Quran meerdere malen per maand uit. Mijn tong werd zachter met het gedenken van Allah in de hoop dat Hij mijn geroddel en gespot over de mensen zou vergeven. Ik merkte dat ik veel dichter bij mijn gezin stond.

De blikken van angst en medeleven verdwenen uit de ogen van mijn vrouw. Er stond constant een glimlach op het gezicht van mijn zoon Salem. Wie hem zou zien zou denken dat hij in het bezit was van de hele wereld. Ik was Allah erg dankbaar voor zijn gunsten.

Op een dag besloten mijn goede vrienden om naar een ver gebied te gaan om daar da3wa (uitnodigen tot het goede) te doen. Ik twijfelde of ik met ze mee zou gaan. Ik vroeg Allah om hulp en ik vroeg mijn vrouw om advies. Ik verwachtte dat zij niet zou instemmen maar het tegenovergestelde gebeurde!

Ze was erg blij en ze moedigde mij aan. Vroeger vertrok ik op reis zonder het met haar te overleggen in mijn verdorven leefstijl. Ik richtte mij tot Salem en meldde hem dat ik op reis zou gaan waarna hij mij met zijn kleine armen in afscheid omhelsde.

Drie en een halve maand duurde mijn afwezigheid. Gedurende die hele periode nam ik elke keer als ik de mogelijkheid had contact op met mijn vrouw en mijn kinderen. Ik miste hen erg. En wat miste ik Salem!! Wat wilde ik graag zijn stem horen! Hij was de enige die ik niet aan de telefoon had gehad gedurende mijn hele reis. Hij was of op school of in de moskee wanneer ik belde. Elke keer als ik mijn vrouw vertelde dat ik Salem zo miste moest ze lachen.

…Behalve de laatste keer dat ik belde. Ik hoorde haar lach niet die ik verwachte. Haar stem was anders.

Ik zei tegen haar: “Geef aan Salem mijn salaam (groet) door.” “InshaaAllah” antwoordde zij. En ze bleef stil. ]


Eindelijk kwam ik thuis. Ik klopte op de deur hopend dat Salem de deur zou openen. Tot mijn verbazing deed mijn zoontje Khalid open (hij was de 4 jaar nog niet gepasseerd). Ik zette hem op mijn schouders terwijl hij schreeuwde: “Papa… Papa..” Ik weet niet waarom mijn borst benauwd werd toen ik het huis binnenging… Ik zocht mijn toevlucht bij Allah tegen de vervloekte satan.

Mijn vrouw kwam naar mij toe maar ze was anders dan normaal. Alsof ze deed alsof ze blij was. Ik bekeek haar eens goed en vroeg haar: “Wat is er met je?”, “Niets” zei ze.

Toen dacht ik weer aan Salem en vroeg haar: “Waar is Salem?” Haar hoofd boog naar beneden. Ze antwoordde niet. Er rolde brandende tranen over haar wangen. Toen begon ik naar haar te schreeuwen: “Salem! Waar is Salem???”

Ik hoorde toen niets meer behalve de stem van mijn zoontje Khalid die in zijn taaltje zei: “Papa…Thalem is naal Jennah… Bij Allah…”. Mijn vrouw kon de situatie niet meer aan. Ze begon hard te huilen. Ze viel bijna flauw en kon zich nog net uit de kamer verplaatsen.

Later begreep ik dat Salem twee weken voor mijn terugkomst een hoge koorts had gekregen. Mijn vrouw had hem naar het ziekenhuis gebracht. De koorts werd steeds heviger en wilde hem maar niet loslaten totdat zijn ziel en zijn lichaam van elkaar gescheiden waren.

Als het je allemaal te benauwd wordt. Als je ziel het niet meer houdt met wat het moet dragen roep dan: Ya Allah (Oh Allah)!

Als je geen oplossing meer ziet en alle wegen lijken gesloten en alle hoop is lijkt beëindigd roep dan: Ya Allah (Oh Allah)! ]

Er is geen god behalve Allah Heer van de zeven hemelen en van de geweldige

Ongehoorzaamheid aan de ouders

In de Naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle

"Zal ik jullie," vroeg de Profeet(saw), "eens vertellen, wat de zwaarste van alle grote zonden is? "Dat is aan God deelgenoten toeschrijven en ongehoorzaam zijn aan de ouders."

Er leefde een jonge man in de tijd van de profeet(saw), die Al-qamah heette.
Hij bracht veel tijd met aanbidding door, hij verrichtte de salaat, vastte en gaf sadaqa. Toen hij ernstig ziek werd, werd zijn vrouw wanhopig. Zij ging naar de profeet en zei:
"Mijn man is heel erg ziek en ik wil u over zijn toestand vertellen, o boodschapper van Allah."
De profeet(Salla Allahu '3alaihi wa Salam)riep drie van zijn betrouwbaarste metgezellen bij zich; Bilaal, soehayb en 'ammar,(Radia Allahu 3anhum) en hij zei hen:
"Ga naar Al-qamah en laat hem de shahada reciteren."
Ze gingen naar hem toe en vonden hem in een zeer kritische toestand. Ze probeerden om hem de shahada - "Laa ilaaha illa Allah" - te laten zeggen, maar de woorden wilden maar niet uit zijn mond komen. Zij vertelden dit aan de profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam) en die vroeg hen:
"leeft er nog èèn van zijn ouders?" Hem werd verteld dat zijn moeder nog leefde, maar heel oud was. De profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam) stuurde iemand om te vragen of zij niet bij hem kon komen, maar als zij daartoe niet in staat was, zou hijwel naar haar toe gaan. Zij antwoorde onmiddelijk, en dit liet zien hoeveel respect zij wel voor de profeet had:
"Wel allemachtig, ik ben degene die naar hem toe moet gaan." langzaam, met haar stok lopend, naderde zij de profeet. Zij groette hem en hij (Salla Allahu '3alaihi wa Salam) gaf haar de vredesgroet terug en zei tegen haar:
"vertel mij de waarheid. Hoe is jou zoon Al-qamah?"
"boodschapper van God," zei ze, "hij verricht veel salaat, hij vast en geeft veel sadaqa."
"En hoe ben jij nu met hem?" vroeg de Profeet
"Boodschapper van God, ik ben boos op hem."
"Waarom?" vroeg de Profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam
"O boodschapper van God, hij vindt zijn vrouw belangrijker dan mij en is mij ongehoorzaam."
Toen zei de profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam) "De woede van Al-qamah´s moeder heeft vast en zeker Al-qamah's tong tegen gehouden om de shahada uit te spreken." Toen vroeg hij Bilal om een grote bundel brandhout te halen.
"Boodschapper van God, wat ga je daar mee doen?" vroeg Al-qamah´s moeder.
"Ik zal hem voor jou ogen in het vuur verbranden." zei de Profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam)
"O boodschapper van God! Mijn zoon! Mijn hart kan het niet verdragen als hij voor mijn ogen verbrand wordt." zei de moeder van Alqamah
"Moeder van Al-qamah! God´s (straf) is veel zwaarder en duurt veel langer.
Als je echt wilt, dat God hem vergeeft, dan moet je laten zien dat je tevreden over hem bent".
"Bij degene in wiens hand mijn ziel is, Al-qamah zal niets goeds uit zijn gebed, zijn vasten en zijn sadaqah, krijgen als jij boos op hem blijft." zei de Profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam
"O boodschapper van God.Zei de Moeder van Alqamah.." Ik roep God, de engelen en de Moslims, die hier aanwezig zijn, op als getuige, dat ik tevreden met mijn zoon Al-qamah ben."
Daarna kon Al-qamah zijn tong weer bewegen en hij herhaalde de woorden van de shahada - "ik getuig dat er geen God is dan Allah en ik getuig dat Mohammed de boodschapper van Allah is." Die dag overleed hij. De profeet (Salla Allahu '3alaihi wa Salam) zelf verrichte het janaazah gebed en herinnerde de Moslims aan de zwaarste van de zonde om een moeder boos te maken en aan de beloning om haar tevreden en verheugd te maken.


Zo zie je maar hoe belangrijk het is dat je moeder, en natuurlijk ook je vader tevreden over je is. Allah swt zegt in Soerat Loqmaan, Ayah 13-15:


"Toen Loqmaan tot zijn zoon, terwijl hij hem raad gaf, zeide: "O mijn lieve zoon, ken geen medegoden aan Allah toe; afgoderij is inderdaad een grote ongerechtigheid (13). Wij hebhen de mens op het hart gedrukt betreffende zijn ouders, zijn moeder droeg hem in zwakte op zwakte, en zijn zogen nam twee jaren in beslag. Zeg Mij en uw ouders dank, tot Mij is de terugkeer(14). Maar indien (uw ouders) trachten u iets met Mij te doen vereenzelvigen, waarvan gij geen kennis hebt, gehoorzaam hen niet. Doch leef met hen samen in de wereld op een behoorlijke wijze en volg de weg van hem die zich tot Mij richt. Dan zult gij tot Mij terugkeren en Ik zal u inlichten over hetgeen gij deedt" (15)


Allahoma Ghfir Li Aba'ina Wa Omahatina, Allahoma Ghfir Lahom Wa 3afi 3anhom Wa Ar7amhom..

In de Naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle

Geheimen

De boodschapper van Allah (sallAllahu alaihi wa salaam) zei: mijn gehele volk (ummah) is veilig, behalve al Mujahirin (degene die zijn zondes uitsloverig bekend maakt) onder de Mujaharah is een man die een slechte daad begaat, en hij wordt wakker in de ochtend terwijl Allah zijn zonde geheim hield, zegt deze: "O Fulan! afgelopen nacht heb ik dit en dat gedaan." degene gaat slapen terwijl Allah zijn zonde heeft geheim gehouden maar deze persoon staat op en maakt
kenbaar wat Allah heeft geheim gehouden. [Saheeh al-Bukhari]


Geheimen zijn een soort vertrouwen en zijn dus een soort contract of overeenkomst waar men zich aan moet houden.

Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

En komt de belofte na. Voorwaar, over de belofte worden jullie (op de Dag der Opstanding) ondervraagd. [al-Isra' 17:34]

Voorwaar, Allah gebiedt u het u toevertrouwde over te geven aan hen die er recht op hebben. [al-Nisa' 4:58]

In de Sunnah vinden we een waarschuwing voor het uitzoeken van de geheimen van anderen en het verspreiden van geheimen die niet verspreid zouden moeten worden. Het wordt bijvoorbeeld sterk afgeraden om de fouten van anderen te zoeken.


Volgens een hadith overgeleverd van Abu Hurayrah, heeft de Boodschapper van Allah (sallAllahu alaihi wa salaam) gezegd: "Als een man in jouw persoonlijke zaken zou kijken zonder jouw toestemming en jij zou een steentje naar hem gooien en zijn oog (daarmee) uitsteken, dan zou er geen zonde op jou rusten." (Al-Bukhari, 6902; Muslim, 2158)

Zo is er ook een waarschuwing voor degene die de geheimen van anderen afluistert. Het is overgeleverd van Ibn 'Abbas dat de Profeet (sallAllahu alaihi wa salaam) zei: "Degene die het gesprek van andere mensen afluistert wanneer zij niet willen dat hij luistert, of wanneer zij van hem weggaan, gesmolten lood zal in zijn oren gegoten worden op de Dag der Opstanding." (Overgeleverd door al-Bukhari, 7042)

De waarschuwing voor het verspreiden van dingen die niet verspreid mogen worden, omvat de veroordeling van degene die huwelijksgeheimen verspreidt. Hij wordt beschouwd als één van de slechtste mensen voor Allah.

Het is overgeleverd dat Abu Sa'eed (radiAllahu anhu) heeft gezegd: De Profeet (sallAllahu alaihi wa salaam) zei: "Onder de slechtste mensen voor Allah op de Dag der Opstanding, zal een man zijn die intiem is met een vrouw en zij met hem, die vervolgens haar geheim verspreidt." (Overgeleverd door Muslim, 1437)

Volgens een andere overlevering door Muslim, 1437: "Één van de grootste vertrouwelijkheden voor Allah op de Dag der Opstanding zal een man zijn die intiem was met zijn vrouw en zij met hem, die vervolgens haar geheim verspreidde." Wat bedoeld wordt met "één van de grootste
vertrouwelijkheden" is één van de grootste schendingen van vertrouwen.

Onder het advies dat door de Arabieren aan de nieuwe bruiden gegeven werd, is: "Onthul zijn geheim niet want als je zijn geheim onthult, zorg je ervoor dat hij je gaat haten."

De huiselijke geheimen zouden niet onthuld mogen worden en wijze mensen en degenen die religieus toegewijd zijn, adviseren degene die een geheim kent om het niet te onthullen.

Het is overgeleverd van Thaabit dat Anas zei: De Boodschapper van Allah (sallAllahu alaihi wa salaam) kwam naar me toe terwijl ik aan het spelen was met een paar andere jongens en hij groette ons met salaam. Toen stuurde hij me weg om een boodschap te doen. Ik ging laat naar huis naar mijn moeder toe en toen ik thuiskwam vroeg ze: 'Waar bleef je?' Ik zei: 'De Boodschapper van Allah (sallAllahu alaihi wa salaam) stuurde me weg om een boodschap te
doen.' Ze vroeg: 'Wat had hij nodig?' Ik zei: 'Het is een geheim.' Ze zei: 'Onthul nooit
het geheim van de Boodschapper van Allah (sallAllahu alaihi wa salaam) aan iemand.' Anas zei: 'Bij Allah, als ik het aan iemand zou onthullen, zou ik het aan jou onthuld hebben, O Thaabit.' (Overgeleverd door Muslim, 2482)

Het onthullen van geheimen is één van de tekenen van hypocrisie want het valt onder de categorie van het schenden van vertrouwen.

Het is overgeleverd van 'Abs-Allah ibn 'Amr dat de Profeet (sallAllahu alaihi wa salaam) zei: "Er zijn vier eigenschappen, wie ze alle vier bezit is een pure hypocriet en wie er een paar van bezit, bezit een eigenschap van hypocrisie totdat hij het opgeeft: wanneer hem iets toevertrouwd wordt, schendt hij dat vertrouwen; wanneer hij spreekt, liegt hij; wanneer hij een belofte maakt, breekt hij deze; en wanneer hij twist, neemt hij zijn toevlucht tot leugens en valsheid." (Overgeleverd door al-Bukhari, 34; Muslim, 58)

Het is geen voorwaarde voor iets vertrouwelijks dat degene die deze woorden spreekt aan zijn luisteraar moet vertellen dat het een geheim is dat hij aan niemand mag vertellen. Het is voldoende om dit met zijn gedrag aan te geven, zoals wanneer hij hem apart te neemt om hem iets te vertellen of wanneer hij om zich heen kijkt terwijl hij het hem vertelt om te zien of iemand meeluistert enz.

Al-Tirmidhi (1959) heeft overgeleverd van Jaabir ibn 'Abd-Allah dat de Profeet (sallAllahu alaihi wa salaam) zei: "Als iemand je iets vertelt en dan rondkijkt, is het iets vertrouwelijks." (Geclassificeerd als hasan door al-Albaani in Sahih al-Tirmidhi)

En in Tuhfat al-Ahwadhi staat: "Dan rondkijkt" betekent naar rechts en naar links kijken uit
voorzichtigheid. "...is het iets vertrouwelijks" betekent dat het toevertrouwd is aan degene
tegen wie hij sprak, dus moet hij het verbergen. Ibn Raslaan heeft gezegd: Want het rondkijken is het signaal aan degene tegen wie hij spreekt dat hij bang is dat iemand hem kan horen en dat hij hem gekozen heeft om zijn geheim aan te vertellen. Het rondkijken neemt de plaats in van het zeggen: 'Luister hiernaar en zwijg erover want het is iets vertrouwelijks (of een geheim).'"

" Zij die graag willen dat onbetamelijkheid zich onder de gelovigen moge verspreiden, zullen in deze wereld en in het Hiernamaals een pijnlijke straf ondergaan. Allah weet, en gij weet niet." (24:19)

Het leven van onze Profeet Mohammed
(vrede en zegeningen met hem)

Mohammed (v.z.m.h.) was een wees. Zijn vader was al gestorven voor Mohammed (v.z.m.h.) geboren werd en zijn moeder stierf toen hij nog erg jong was. Daarom werd Mohammed (v.z.m.h.) opgevoed door zijn grootvader, Abdul Mutallib en later door zijn oom, Abu Talib.
Beiden hielden erg veel van de wees Mohammed (v.z.m.h.) en beiden besteedden veel zorg aan hem. Toen Mohammed (v.z.m.h.) groot en sterk genoeg was om te werken, ging hij schapen hoeden aan de rand van Mekka, de stad waarin hij leefde. Mohammed (v.z.m.h.) was nog een jongen toen hij als schaapsherder werkte. Later, toen hij was opgegroeid als jongeman, nam zijn oom Abu Talib hem mee op zijn handelsreizen. Mekkanen als Abu Talib waren handelaren en de reizen die ze maakten waren erg lang. Hun kamelen brachten veel verschillende goederen naar Mekka. Dit was een zeer goede en boeiende ervaring voor Mohammed (v.z.m.h.) en toen hij ouder werd leidde hij zelf de karavanen.

In Mekka leefde een rijke weduwe, genaamd Khadija. Zij bezat karavanen en nam Mohammed (v.z.m.h.) in dienst om die voor haar te leiden. Khadija had een zeer wijze keuze gemaakt, Mohammed (v.z.m.h.) was een goede betrouwbare zakenman en een zeer succesvolle. Later trouwden Mohammed (v.z.m.h.) en Khadija en gingen samen met hun kinderen in Mekka wonen en leidden een gelukkig en vredig leven.

Met de voorbijgaande jaren en het ouder worden van Mohammed (v.z.m.h.), begon hij dieper na te denken over veel dingen. Hoewel zijn eigen gezin erg gelukkig was , maakte hij zich zorgen om allerlei problemen. Mohammed (v.z.m.h.) wandelde vaak door de bergen buiten Mekka en in een grot in de berg Hira zat en dacht hij in vrede en eenzaamheid.

Mohammed (v.z.m.h.) was lang verontrust door de situatie, die in Mekka bestond: de mensen hielpen de armen niet. Ze deden geen moeite voor de zorg van wezen of genezing van de zieken naar een goede gezondheid. De Mekkanen leken alleen geïnteresseerd in het hebben van geld en als ze dat hadden wilden ze meer! Deze gedachten verontrustte Mohammed* (v.z.m.h.) vele jaren.

Op een dag, Mohammed* (v.z.m.h.) was 40 jaar oud en zat in de grot op de berg Hira toen een engel voor hem verscheen. De engel, genaamd Gabriel zei tegen Mohammed (v.z.m.h.):

"Lees voor in de naam van jouw Heer die jou heeft geschapen. Geschapen heeft Hij de mens uit een bloedklonter".

Ineens wist Mohammed (v.z.m.h.) wat de betekenis was. Hij moest naar Mekka gaan en de mensen vertellen dat Allah de mens heeft gecreëerd, Allah heeft alles geschapen wat mensen nodig hebben om te leven. Daarom zou men dankbaar moeten zijn aan Allah. Men zou alleen moeten bidden tot Allah en alleen Hem moeten gehoorzamen. Het is Allah’s wil dat de armen en de zieken verzorgd worden, en dat men zou moeten streven met alle macht om goed te doen en eerbare levens te lijden. Na de dood zal men rijkelijk beloond worden voor de moeite. Maar degenen die met opzet slecht doen zullen een vreselijke straf krijgen behalve als ze oprecht berouw over hun daden hebben en Allah om vergiffenis vragen.

Allereerst was Mohammed (v.z.m.h.) erg verward, hij had nooit eerder een engel gezien. Maar toch realiseerde hij zich dat de engel hem antwoorden op vele vragen had gegeven die hem hadden beziggehouden. Voor enige tijd had Mohammed (v.z.m.h.) zich altijd afgevraagd wie hem altijd had geholpen, nu wist hij het: Allah. Hij vroeg zich af waarom de Mekkanen zo gierig en gemeen waren, nu wist hij ook waarom: omdat zij ongehoorzaam waren aan Allah. Allah had de mensen geschapen en alles wat in de wereld is, en daarom moeten de mensen gehoorzaam zijn aan Allah.

Toen Mohammed (v.z.m.h.) terugging naar Mekka vertelde hij alles wat gebeurd was aan zijn vrouw Khadija en wat de engel Gabriel had gezegd. Zijn vrouw zei hem: Allah zou je nooit in ongenade laten vallen. Je doet vele goede dingen. Je houdt families bijeen. Je draagt de last van de zwakken, je helpt de armen en de behoeftige, je vermaakt je gasten en verdraagt moeilijkheden op de weg van waarheidsliefde. Mohammed (v.z.m.h.) was erg blij dat zijn vrouw net als hij geloofde en vertrouwde in Allah. Hij begon zijn vrienden te vertellen over de engel Gabriel en wat de engel hem had verteld. Eerst waren er maar enkelen die aandacht besteedden aan Mohammed (v.z.m.h.). De meeste negeerden hem, te druk met geld verdienen en geen tijd of zin om aan Allah te denken.

Gedurende deze tijd en erna bleef de engel Gabriel voor Mohammed (v.z.m.h.) verschijnen en herinnerde hem aan dezelfde dingen. Mohammed (v.z.m.h.) was gekozen tot Allah’s profeet en het was zijn taak om de mensen te vertellen goed te doen en geen andere Allah te aanbidden. Mohammed (v.z.m.h.) moest ook vertellen dat ze hun geld moesten besteden aan het helpen van arme mensen die zelf te weinig geld hadden. Tenslotte begon Mohammed (v.z.m.h.) de Mekkanen te benaderen. Hij koos mooie woorden om te vertellen over Allah’s wensen, zodat hij ze hierdoor kon aantrekken: als je genoeg te eten hebt en er is een arme man die honger heeft, dan moet je iets van jouw voedsel te eten geven en iets van jouw kleding te dragen geven. De zieken moeten genezen worden en de wezen moeten goed verzorgd worden. Als je dit alles doet zoals Allah wenst dan zul je beloond worden. Maar als je weigert, waarschuwde Mohammed (v.z.m.h.) dan zul je ernstig gestraft worden.
Helaas, de Mekkanen lachten Mohammed (v.z.m.h.) uit. Nog erger: zij weigerde Allah te aanbidden en gingen door te geloven dat het belangrijker was veel geld te hebben. Sommigen gooiden zelfs stenen naar Mohammed (v.z.m.h.) en ze doodden sommigen die hem volgden en alleen in Allah geloofden.

Hun vijandigheid nam toe en de Mekkanen besloten dat Mohammed (v.z.m.h.), zijn gezin, zijn familie en vrienden verdreven moesten worden uit de stad. Daarom stuurden ze hem naar een vallei in de bergen buiten Mekka en niemand mocht hem opzoeken of voedsel brengen. Ze moesten drie jaar op die verlaten plek leven, ze waren zo hongerig geworden dat ze bladeren van de bomen aten, omdat er niet genoeg voedsel was.

Het leven was zo slecht, dat Khadija, de vrouw van Mohammed (v.z.m.h.) overleed. Mohammed (v.z.m.h.) was erg verdrietig. Toen kwam de engel Gabriel die hem uitlegde dat Allah hem wilde helpen. Hij moest zijn familie en volgelingen meenemen van Mekka naar een ander stad, genaamd Medina. De mensen daar waren gewillig naar Allah te luisteren, zo vertelde de engel aan Mohammed (v.z.m.h.). Dit vertelde Mohammed (v.z.m.h.) aan zijn volgelingen. Iedereen die geloofde in Allah en alleen Allah aanbad verliet Mekka. De laatste die vertrokken waren Mohammed (v.z.m.h.) en zijn beste vriend, Abu Bakr. Maar de mensen van Mekka waren niet blij dat Mohammed (v.z.m.h.) vertrok. Nu wilden ze hem vermoorden, omdat hij hun gewaarschuwd had wegens hun slechte daden. Maar Mohammed (v.z.m.h.) was in staat te vertrekken toen de Mekkanen op weg waren hem te vermoorden. Ali, de moedige jonge neef van Mohammed (v.z.m.h.) legde zichzelf in het bed van Mohammed (v.z.m.h.) zodat de Mekkanen zouden denken dat de profeet daar nog steeds was. Maar Mohammed (v.z.m.h.) en Abu Bakr waren allang op weg, en om te voorkomen dat iemand hun vond verstopten ze zich in een grot. Toen de mensen ontdekten dat het Ali was in Mohammed (v.z.m.h.) ’s bed en dat de profeet weg was werden ze woedend. Maar ze konden niets doen, omdat Mohammed (v.z.m.h.) allang buiten hun bereik was.

Medina was heel anders dan Mekka. Hier had Mohammed (v.z.m.h.) meer vrienden dan vijanden. Maar de Mekkanen lieten hem niet met rust. Ze volgden hem naar Medina om oorlog te voeren met hem. Maar Allah hielp de profeet en zijn volgelingen, en beschermde hen tegen hun vijanden.

In Medina bleef Mohammed (v.z.m.h.) Allah’s boodschappen ontvangen van de engel Gabriel. Deze boodschappen zijn neergeschreven in een boek, genaamd de Koran. In de Koran kunnen we alles lezen wat Allah heeft gezegd tegen de mensen.

De profeet en zijn vrienden bouwden een moskee in Medina en hier deden ze vijf keer per dag het gebed. Een keer per jaar vastten ze een maand: gedurende die dagen aten en dronken ze niet op de dag (dit is in de maand Ramadan). Ze trainden zichzelf zonder voedsel en drinken te zijn . Door deze ervaring leerden ze weinig te eten. Hierdoor was er genoeg voedsel over om weg te geven aan de armen. Ze geven aan de armen ook van hun geld.

Mohammed (v.z.m.h.) en zijn familie geloofden in Allah en aanbaden Hem alleen. Ze waren gehoorzaam aan Allah en volgden zijn bevelen. Daarom worden ze moslims genoemd. Degenen die in Allah geloven, alleen Allah aanbidden en handelen volgens de Koran zijn moslims. Maar degenen die niet in Allah geloven en weigeren hem te gehoorzamen en zelfs de moslims willen doden door oorlogen te voeren tegen hen zijn geen moslims. Dat zijn de ongelovigen.

Vele jaren moesten Mohammed (v.z.m.h.) en zijn volgelingen zichzelf verdedigen tegen de aanvallen van zijn vijanden en vele keren werden ze gedwongen tegen hen te vechten. In deze slagen hielp Allah Mohammed (v.z.m.h.) en de moslims. Na enige tijd begrepen de ongelovigen dat door Allah’s hulp Mohammed (v.z.m.h.) veel sterker was dan zij waren. Tenslotte zeiden ze tegen zichzelf te stoppen met vechten, want niemand is sterker dan Allah; het was beter voor hen ook in Allah te geloven en hem te aanbidden. Mohammed (v.z.m.h.) en de moslims waren erg blij dat de lange oorlog tenslotte aan een eind was gekomen. Allah hielp hun zoals Hij had beloofd en ze konden terug naar Mekka, waar ze eens de eerste kleine groep van mensen waren die in Allah geloofden. Toen ze in Mekka aankwamen hielden ze een gezamenlijk gebed. Daarna bleven sommigen in Mekka, anderen die een huis hadden in Medina gingen terug.

Deze moslims in Medina reisden elk jaar naar Mekka omdat de Kaaba daar is.
De Kaaba is een grote stenen gebouw zonder ramen. Het lijkt op een grote kubus. Het was gebouwd door profeet Ibrahiem (v.z.m.h.) die vele jaren leefde voor Mohammed (v.z.m.h.) . Als je de Kaaba ziet dan zul je herinnerd worden aan wat Allah Zijn mensheid heeft verteld en wat de mensheid zou moeten doen:

GELOVEN IN ALLAH, ALLEEN ALLAH AANBIDDEN EN ALTIJD STREVEN NAAR GOED DOEN.

Dat zijn Allah’s bevelen aan de mensheid. Allah heeft vele profeten gezonden met boodschappen van Hem, de Schepper van mens en heelal. Mohammed (v.z.m.h.) was de laatste van Allah’s vele profeten, na zijn dood liet hij de Koran achter waarin Allah’s boodschappen zijn neergeschreven. In de Koran zijn ook veel verhalen van andere profeten die lang voor Mohammed (v.z.m.h.) leefden.

Salaam Aleikoum

Omar ibn al-Khattab en het melkmeisje

De tweede kalief ( regeerde van 634-644 A.D.)
Naverteld met de woorden van Aisha, Bilal en Omer Choudhry

Kalief Omar was een leider van de stad Medina, in Saoedie-Arabië.
‘s Nachts liep hij altijd in de stad om te zien of alles in orde was, of dat er misschien iets aan de hand was. Hij deed zijn best om alles in orde te brengen, zodat het met iedereen goed zou gaan. Op een nacht verkleedde hij zich zodat de mensen niet konden zien dat hij het was (dit deed hij altijd). Hij ging samen met een vriend, Ibn Abbas, en ze gingen naar alle wijken van de stad en kwamen uiteindelijk in de buurt waar de allerarmste mensen woonden.

Toen hij langs een heel klein huisje liep, hoorde hij een moeder tegen haar dochter zeggen dat ze water bij de melk, die ze moest verkopen, moest doen zodat ze meer geld zouden verdienen. De dochter zei tegen haar moeder dat ze dat deed voordat ze moslims waren geworden, maar nu ze moslims zijn kunnen ze geen water meer bij de melk doen. De moeder zei dat ze het toch moest doen.

De dochter zei: ‘Nee. De kalief heeft gezegd dat we geen dingen aan de melk mogen toevoegen’. De moeder zei: ‘We zijn arm. Alleen zo kunnen we aan geld om komen om er wat brood van te kopen. De kalief is ons vergeten, en hij weet helemaal niet wat we doen’.
De dochter zei: ‘Maar het is tegen de wet, en ik breek de wetten van de kalief niet door andere moslims voor de gek te houden’.

De dochter liet haar moeder geen water in de melk doen omdat ze in haar hart voelde dat dit fout was, en ze wist dat Allah het zou weten.
De moeder zei niets en ze gingen allebei naar bed.

De volgende dag stuurde kalief Omar een man om melk van het meisje te kopen. Er zat geen water in. Het meisje deed waarvan ze wist dat het het beste was.
Kalief Omar zei tegen zijn vriend: ‘Het meisje bleef sterk ook al wilde haar moeder dat ze iets verkeerds zou doen. Ze verdient een beloning. Wat voor een beloning zal ik haar geven?’
"Je moet haar wat geld geven", zei Ibn Abbas.

Kalief Omar zei: ’Een meisje als zij, zou een goede moeder zijn. Ze blijft goede dingen doen, ook al zou ze geld krijgen als ze het anders zou doen. Omdat ze zo goed is, moet ze eigenlijk het grootste geschenk van het land krijgen, zodat iedereen van het hele land kan leren zo goed als haar te zijn’.

De kalief nodigde het meisje en haar moeder uit om naar zijn hof te komen. De moeder beefde omdat ze bang was toen ze voor die machtige heerser stond, maar het meisje stond daar dapper en zonder angst. Ze was mooi en de eerlijkheid straalde van haar af.

Toen vertelde kalief Omar -waar iedereen bij was- dat hij het meisje en de moeder had horen praten over het toevoegen van water bij de melk en dat het meisje de juiste beslissing heeft genomen, ook al had haar moeder haar gezegd dat ze het anders moest doen.

Iemand zei dat de moeder gestraft moest worden, maar de kalief zei dat hij dat normaal wel zou doen, maar dat hij haar had vergeven omdat haar dochter zo goed was. Toen zei hij tegen het meisje: ‘De islam heeft dochters als jij nodig en ik, als kalief van de islam, moet jou belonen en ik wil je graag belonen door je als dochter van mij te maken’.

Toen riep de kalief zijn zonen en hij zei tegen ze: ‘Hier is een fantastisch meisje, die een geweldige moeder zou zijn. Ik wil dat één van jullie met haar trouwt. Ik zou geen betere bruid weten dan dit goede meisje’.

Abdullah en Abdur-rahman, de twee oudste zonen van de kalief, waren al getrouwd.
Asim, de derde zoon, was nog niet getrouwd, en hij bood aan om met het meisje te trouwen.

Toen het meisje en de moeder hiermee akkoord gingen, trouwde Asim met het meisje en zo werd het melkmeisje de schoondochter van de kalief, de grote leider van het groot islamitische land.

Einde

De vriendschap van Aboe Bakr

Liefde voor Mohammed, Rasoeloellah
(het dertiende jaar van het profeetschap)

Op een donker nacht vertrokken Aboe Bakr en Rasoeloellah (De boodschapper van Allah) uit Mekka om naar Medina te gaan. Ze wilden zich bij de andere moslims in Mekka voegen. Ze liepen de hele nacht lang. Tegen de ochtend kwamen ze aan bij een grot, die Thaur heette. Ze waren bang dat de ongelovigen zouden proberen om hen te vinden, daarom besloten ze zich in de grot te verbergen, tot de ongelovigen hun zoektocht zouden opgeven. "Laat ons de grot binnengaan", zei Rasoeloellah.

Aboe Bakr antwoordde:"O, Rasoeloellah, wacht buiten en laat mij naar binnen gaan om te controleren of er giftige insecten of gevaarlijke slangen in zitten." Toen ging Aboe Bakr naar binnen.
De grot was precies groot genoeg om twee mannen te verbergen. Hij merkte, dat er veel gaten in de rots zaten. Hij was bang dat 's nachts giftige slangen en insecten uit de gaten zouden komen. Hij scheurde zijn bovenjas aan stukken en gebruikte de stof om de gaten in de grot dicht te stoppen. Nadat de grot klaar was vroeg hij Rasoeloellah binnen te komen. Toen Rasoeloellah hem zo zag vroeg hij:" Wat is er met je kleding gebeurt?!" Aboe Bakr vertelde hem dat hij het had gebruikt om de gaten in de grot dicht te maken zodat er geen insecten of slangen uit konden komen om Rasoeloellah kwaad te doen. Rasoeloellah moest ontzettend lachen hij hield veel van zijn vriend Aboe Bakr.

Ze hadden de hele nacht gereisd en Rasoeloellah ging slapen. In de grot zag Aboe Bakr dat er nog een gat over was. Rasoeloellah was in slaap gevallen met zijn hoofd op Aboe Bakrs been. Aboe Bakr wilde hem niet storen, daarom strekte hij zijn andere been en maakte het gat met zijn voet dicht.

Er zat in dat gat toevallig een slang. De slang beet in Aboe Bakrs voet. Hij voelde een hevige pijn, maar haalde zijn voet niet uit het gat. Tranen kwamen in Aboe Bakrs ogen en vielen op het gezicht van Rasoeloellah. Rasoeloellah werd wakker en zag dat Aboe Bakr vreselijke pijn had. "Wat is er met je gebeurd, mijn vriend?" Vroeg Rasoeloellah. Aboe Bakr vertelde hem het verhaal. Rasoeloellah deed wat spuug op de wond. Toen voelde Aboe Bakr geen pijn meer.

Aboe Bakr en ook de metgezellen hielden zoveel van Rasoeloellah, dat ze alles zouden doen om hem een plezier of een genoegen te doen. Ze waren bereid om elk offer voor de zaak van de islam te maken. Moge Allah hun zielen zegenen.

Assalamo alaikom warahmatu Allah wabarakatuh

Alhamdolillah wassalato wassalam ala mawlana rassoel allah wa ala aalihi wa as-habihi ajmaain waman tabi3ahom bi ihssan ila yawmi addin

Bismi Allah Arrahman Arrahim

De waarde van een moeder

Mijn moeder had maar één oog.
Ik had echt een hekel aan haar, omdat ik altijd verschut stond door haar uiterlijk.
Ze werkte als schoonmaakster op de school waar ik op zat.

Op een dag kwam ze mijn les binnen en vroeg mijn leraar of ik wel mijn best doe in de les.
Ik schaamde me dood.
Hoe durfde ze mijn klas binnen te komen???
Ik deed alsof ik haar niet kende en keek haar aan met haat in mijn ogen.

Een dag later begon een klasgenoot mij te pesten.
HAHAHA jouw moeder heeft maar één oog.

Op dat moment voelde ik me gepest en had ik graag levend begraven willen worden.
Ik wou mijn moeder graag dood hebben.

Toen ik thuis kwam begon ik boos te schreeuwen,,,
Val dood, door jou word ik op school gepest met je lelijke gezicht.

Ze zei helemaal niks terug en ik twijfelde niet met mijn woorden, omdat ik heel erg boos was.

Geen één seconde had ik na gedacht hoe ze zicht voelde door mijn harde praatjes.
Op school deed ik mijn best en ik had mijn besluit genomen om in Amsterdam te gaan studeren.

Na dat ik mijn diploma had behaald ben ik gaan trouwen en kreeg ik kinderen.
Ik leefde heel erg gelukkig met mijn vrouw en mijn kinderen.

Op een dag belde mijn moeder aan mijn deur.
Mijn kind deed de deur open en was geschrokken van mijn moeders de uiterlijk.
Het was ongeveer 10 jaar dat ik haar niet had gezien en gesproken.

Ik was boos geworden en stuurde haar weg.
Wat kom je nou hier doen? Mijn kinderen worden bang van je ga weg van hier.
Heel zachtjes zei ze toen,,,

Oh sorry ik ben naar het verkeerde adres gekomen en ze liep weg.

Maanden later werd ik op een dag wakker van mijn slaap midden in de nacht.
Ik droomde over mijn moeder.

Ik had besloten om weer naar mijn oude dorp te gaan om te kijken hoe het met mijn moeder gaat.
Ik kwam aan ik belde maar niemand deed de deur open.
De buurvrouw hoorde dat en kwam naar buiten.
Ze vroeg aan mij wie ik was, want ze had me niet herkend na al die jaren.
Zij vertelde mij dat mijn moeder overleden was en dat ze een brief had achter gelaten.

Er stond het volgende:

Mijn lieve zoon.

Zolang heb ik aan jou moeten denken.
Zolang heb ik jou moeten missen.
Zolang heb ik zitten huilen, omdat jij niet bij me was en omdat ik je nodig had.
Ik was al die tijd eenzaam en werd maar zieker en zieker.

Het spijt me dat jij door mij werd gepest toen je nog op school zat.
Het spijt me dat je door mij elke keer verschut stond als jouw vrienden wisten dat ik jouw moeder was. Het spijt me dat ik naar je huis ben gekomen en dat jouw kinderen bang werden door mijn uiterlijk.

Één ding moet je nog weten, wat jij nog niet weet.

Toen jij nog twee jaar oud was heb jij en je vader een auto-ongeluk gehad.
Je vader was toen dood gegaan en jij had je rechter oog verloren.
En ik als moeder kon het niet hebben dat jij met één oog zou opgroeien.
Daarom heb ik jou mijn oog gegeven.

Ik was zo blij dat de operatie gelukt was.
Ik was zo blij en trots dat jij met mijn oog de wereld kon zien.

Met veel liefde voor jou mijn zoon.
Jouw moeder die altijd van je heeft gehouden.
Veel succes in je leven......

......

ken de waarde van je moeder.......

Een huis voor Allah

“Ik ga een groots huis bouwen,” zei de dikke meneer haastig. “Ik ga het grootste en mooiste huis bouwen van de hele wereld. Let jij maar eens op!”
“Ik wil een stevig huis bouwen, Dirk. Het kan me niet schelen hoe lang ik daar over doe,” zei de lange meneer rustig.
“Jaap,” riep dikke Dirk angstig. “Er komt een flinke storm dus moet je wel snel zijn.” Een flinke windvlaag bezorgde de twee mannen dik kippenvel.
“Bah, straks gaat het nog regenen ook,” mopperde Dirk. “De ochtend begint al weer lekker.”

Beide mannen wilden graag een stevig en veilig huis bouwen voor hun vrouw en kinderen. Ze hadden wel tentjes, maar die waren niet zo sterk. Elke keer als er dan storm was dan gingen de tentjes plat. Iedereen was dan nat en doorweekt. Al het eten voor een hele week spoelde zo de berg af het dal in. Daar moest dan toch echt een eind aan komen.

“Eh wat ga jij nou doen, Jaap,” vroeg dikke Dirk onzeker.
“Ik,” vroeg lange Jaap verbaasd. Hij was het niet gewend dat mensen hem iets vroegen. “Ik ga eerst naar de moskee en vragen of Allah het werk wat ik ga doen wil zegenen.”
“Bah,” zegt dikke Dirk. “Ik bouw het huis en dan draag ik het hele huis op aan Allah. Dat is veel beter. En wat ga je daarna doen?”
“Daarna ga ik naar de meest ervaren timmerman in de stad en hem vraag ik om raad.”
“Ha,” snuift dikke Dirk afwijzend. “Ik ga ALLE timmermannen om raad vragen. Dan mis ik niets!”

Lange Jaap liep rustig naar de wijze timmerman toe, terwijl dikke Dirk zich rot rende om iedere timmerman in de stad te kunnen spreken. Lange Jaap zag dikke Dirk in de verte al aankomen wanneer hij bij de wijze timmerman aankomt. Dikke Dirk was helemaal bezweet en hijgend brulde hij, “Ik ga eerst, ik ga eerst,” en draafde op de wijze timmerman af.

“OKÉ, wijze uil. Hoe maak ik het beste huis in de wereld.”
De wijze timmerman antwoordde langzaam, “Begin bij het begin. Begin onderaan. Zorg dat je met beide benen op de grond staat."
“Ja en? Verder,” riep dikke Dirk gehaast. “Kom op man, praat eens wat sneller. Ik wil het vandaag nog weten!”
Weer antwoordde de wijze timmerman met, “Begin bij het begin. Begin onderaan. Zorg dat je met beide benen op de grond staat."
“Nou eh,” brult dikke Dirk spottend, “volgens mij ben je niet helemaal lekker. Met beide benen op de grond staan. Pfff. Denk je soms dat ik huppelend een huis ga bouwen ofzo.” En boos loopt hij weg, terug naar huis – of waar eigenlijk zijn huis gebouwd moet worden.

Lange Jaap schudde met zijn hoofd, “Vergeef mijn vriend. Hij is nogal ongeduldig.”
De wijze timmerman glimlachte slechts en zei verder niets.

“Ik wil, insha Allah (als God het wil), een veilig en droog onderkomen bieden voor mijn gezin, maar ik heb niet de kennis hoe ik het moet bouwen," zei lange Jaap rustig.
De timmerman vertelde hem hetzelfde als wat hij dikke Dirk vertelde. Lange Jaap bleef wel geduldig luisteren.
“Wijze timmerman, je hebt veel te vertellen en ik zal geduldig luisteren.”
“Ik zal je stap voor stap uitleggen hoe je je huis kunt bouwen. Ga er maar goed voor zitten want dit kan wel even duren,” zei de wijze timmerman met een warme glimlach.
“Ik hang aan je lippen. Vertel asjeblieft nog meer.” Dan ziet hij ineens de lange schaduwen. “Och heden, het is bijna tijd om te eten. Ik moet naar huis. Tenminste, ik moet naar de plaats waar ik nog het huis moet bouwen,” zegt lange Jaap terwijl hij naar de horizon kijkt. Vlug gaat hij terug naar de berg om een goed huis te bouwen.

Op de heuvel zijn dikke Dirk en lange Jaap begonnen met het bouwen van hun huizen. Dikke Dirk begon in een sneltreinvaart te bouwen. Alles wat de timmerlieden vertelden probeerde hij ook meteen uit.
“Oh dit gaat niet goed,” jammerde dikke Dirk. “Ik wil het snel en goed doen, maar er zitten nog gaten tussen het hout. De muren staan scheef en de grond is ook nog ongelijk.” Toch gaat hij dapper verder. “Ik moet de mensen laten zien dat ik het kan, anders ben ik niets! De gaten en kieren kan ik altijd wel dicht gooien met verf. Ha! Wat ben ik toch slim!”

Lange Jaap haalde eerst een paar keer diep adem, dankte Allah en begon rustig met bouwen. Hij begon netjes bij het begin en deed precies wat de wijze timmerman hem vertelde. Alles wat hij deed droeg hij op aan Allah, uit dank voor al de zegeningen die hij ontving. De mensen uit het dorp blij maken dat kon hij toch niet, die wisten zelf niet wat ze wilden.

“Ha,” schreeuwt dikke Dirk. “Nu komt het leuke werk. Kledderen met verf,” en liet zo een hele emmer verf over het dak leeglopen. “Nou, dat kan veel sneller,” zei hij ongeduldig. “Hup, nog een paar emmers over het dak heen.” Het leek wel een zee van verf wat naar beneden kwam. “Kijk toch eens, alle gaten en kieren zitten nu dicht. Ben ik niet geweldig,” brult hij van de daken terwijl hij zichzelf op de borst klopt.

“Nou, zo is het wel leuk, maar het wordt wel een zooitje,” sprak lange Jaap wat bezorgt. “Ik doe het liever rustig aan en laat de kwast het werk doen,” en plakte een aantal kwasten aan elkaar waardoor hij een hele grote kwast kreeg. Rustig aan zette hij het hele huis in de verf. “Verven en schuren, buurman. Dat geeft een goed resultaat.” Verven en schuren. Dat deed hij een paar keer. “En dan nog even afwerken met een kwast en klaar,” zegt hij heel tevreden. “Bedankt Allah, U bent Geweldig” riep lange Jaap met een brede glimlach.

De huizen waren eindelijk gebouwd, maar lange Jaap deed er bijna vijf keer langer over dan dikke Dirk. Beide huizen leken erg veel op elkaar en ze zagen er zo van een afstand erg goed uit. Iedereen was dolblij en ze trokken gelijk het huis in. Het huis van dikke Dirk was de hele dag gevuld met klachten van de vrouw en kinderen. Het huis van lange Jaap was de hele dag gevuld met het bedanken van Allah.

Die nacht was er een hevige storm. Het eerste uur was er niets aan de hand en beide huizen stonden met beide benen op de grond. Daarna begon het huis van dikke Dirk te scheuren. Eerst kleine scheuren en wanneer de wind harder tegen de muren aan blies kwamen er hele grote scheuren in. Hele planken met grote stroken gedroogde verf werden van het huis afgerukt. Toen de wind eindelijk de deur vond kwam hij eens binnen kijken en nam het hele huis maar mee. Weg was het nieuwe huis. Dikke Dirk, vrouw en kinderen stonden te bibberen van de kou. Regen kwam met bakken naar beneden. Ze waren tot op hun hemd kletsnat. Gelukkig deed lange Jaap zijn deur open zodat ze konden schuilen voor de storm. Ze waren maar al te blij met dit aanbod en liepen naar binnen terwijl ze Allah bedankten.

Het opbouwen van je geloof is net als het bouwen van een huis. Richt je naar de bron (Koran) en naar de overleveringen van de Profeet. Als je je geloof wilt opbouwen, praat dan met de grootste Bouwmeester die er is. Allah. Wees niet zoals dikke Dirk en vraag iedereen om raad. Dit brengt alleen maar verwarring. Lees de Koran en lees over Mohammed (vrede zij met hem), de Profeet. Doe het stap voor stap. Rustig aan. Neem de tijd. Richt je op Allah en dank Hem voor alles en je zult zien dat het beter gaat. Als je Allah om hulp vraagt voordat je aan iets begint, dan zul je zien dat het ook beter gaat. Allah vindt het geweldig als je Hem om hulp vraagt en Hij zal je altijd helpen. Hoe vaak je ook blijft vragen. Doen hoor! Allah is geduldig!

Bismillahi Arrahmani Arraheem, elhamdoulilah wa salatoe wa salam 3ala rasoeloellah,

Asalaam 3alaikom Warahmatoellahi Wabarakatoehoe,



Ghaith Abdul-Ahad in Falluja,

In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Vanuit een kamer in één van Falluja's veilige huizen kwam een mooie stem reciterend verzen uit de Qur'an, schokkend met tranen. "Indien uw vaders en uw zonen en uw broeders en uw vrouwen en uw verwanten en de rijkdommen die gij verkregen hebt en de handel waarvan gij slapte vreest en de woningen waarvan gij houdt, u liever zijn, dan Allaah en Zijn boodschapper en het streven en Jihad voor Zijn zaak, wacht dan, tot Allaah met Zijn oordeel komt. Allaah leidt het ongehoorzame volk niet.'' (At-Tawbah 9:24)

De kamer was half aangestoken, de muren waren kaal behalve één foto van Mekka. Het enige stuk van meubilair was een gebedsmat in het midden van de kamer die bij een hoek wordt verdraaid om het zuiden onder ogen te zien. Een Kalashnikov geweer en een munitiezak werden tegen de muur gelegd. Een paar oude trainers bevonden zich bij de rand. Op de matras zit een man met een kleine Qur'an in één hand het gebed te verrichten. Soms verdrinkt zijn stem door de geluiden van explosie's die de stad raken.

Na het beëindigen van het gebed staat hij op en heft zijn handen hoog en begint een smeekbede te verrichten: "Oh God, U die de Profeet zegevierend maakte in zijn oorlogen tegen de ongelovigen, maakt ons zegevierend in onze oorlog tegen Amerika. Oh God, vernietig Amerika en zijn bondgenoten overal. Oh God, maak ons waardig van Uw religie."

De lang, dunne man met een donkere tint, zwarte ogen en een dunne baard kwam in Falluja zes weken geleden aan. Hij bracht een paar dagen delend een kamer met andere vechters door tot zij onder de Mujahideen eenheden in de stad werden verdeeld. Hij was met een groep van Tawheed en Jihad ten westen van Falluja gestationeerd in het district Jolan waar zware gevechten de laatste twee dagen woedend zijn geweest. Levend met andere Arabische en Iraakse vechters, werd hem de eer gegeven om het gebed te leiden vanwege zijn mooie stem.

Verlangend wachtend op de Amerikanen buiten een bunker, verteld hij zijn verhaal. Hij zei dat hij hier niet was omdat hij van de dood als dood hield maar omdat hij het Martelaarschap als de zuiverste manier ziet om God te aanbidden. Hij was, zei hij, een Yemeni Godsdienstige student van de hoofdstad San'a, die Sharia wet zes jaar bestudeerde, werkend als minibus bestuurder om zijn zwangere vrouw en vijf kinderen te onderhouden.

Hij probeerde eerst naar Irak te komen om de Amerikanen tijdens de oorlog 18 maanden terug te bestrijden. "Ik wilde voor de Islam komen vechten.'' Ik ontmoette een Jordaan handelaar die me van kaartjes naar Syrië en $100 voorzag. Hij bracht me zelfs naar de luchthaven.

Terug verzonden.

Maar eenmaal daar, werd hij verhinderd door te gaan door de luchthavenpolitie.

"Ik droeg mijn Jalabiya en een kleine turban, de politie vroeg mij waarom ik naar Damascus ging, ik zei, om te werken. Zij vroegen me welk soort werk. Ik zei, voor de redding van mijn ziel. En zij stuurden me terug."

Hij wees naar zijn goedkope katoenen broek en zei: "Dit keer leerde ik de les en kocht deze."

Voor een jaar ging hij terug naar zijn familie en zijn studie en vergeet Irak en Jihad. Maar het schandaal van de gevangenis misbruik in Abu Ghraib wekte hem.

Zijn vrouw, een Godsdienstig student die aan haar meester stelling werkt, spoorde hem aan om alles te verlaten en voor Jihad naar Irak te gaan. ''Zij vertelde me dat ze dit de mannen aandoen, verbeeld je wat ze de vrouwen aandoen. Verbeeld je zussen en ik die door de ongelovige Amerikaanse varkens worden verkracht."

Hij realiseerde zich plotseling zijn fout, zei hij, en bracht het nacht huilend door. De volgende dag leende hij geld voor een andere reis - die hij als zijn laatste beschreef. Er werd hem een contactnaam in Aleppo gegeven, een stad in het noorden van Syrië, dat voor hem zou schikken om over de grens te worden gesmokkeld.

"Ik vertelde dit niet aan iedereen, vertelde het enkel aan mijn vrouw. Ik leende een auto van een vriend en wij gingen uit om te winkelen. Zij kocht voor me twee broeken en een overhemd. Wij gingen toen naar het huis van mijn vader. Ik vertelde mijn moeder, vergeef me als ik iets verkeerd heb gedaan. Zij zei, waarom ? Ik vertelde haar niets, ik wil enkel vergiffenis van u en papa. "Zij vroeg me of ik naar Bagdad ga. Ik zei nee. Zij omhelsde me en huilde."

De vechter vertelde hoe hij naar huis terugging en met zijn vrouw en kinderen zat, die geen idee hadden dat dit hun laatste etentje met hun vader was. "Mijn favoriete dochter kwam en zat op mijn schoot en sliep daar. Zij opende haar ogen en zei, 'Papa, ik hou van u '. Huilend zei hij: "U weet dat dit geheugen het werk van de duivel is en die mijn hart probeert te verzachten om naar huis te keren. De enige plaats waar ik vanaf hier naartoe ga is de Hemel''.

Toen hij in Damascus aankwam, leerde hij van andere Jihad netwerken dat de Syriërs veiligheid op de grens hadden aangebracht. Andere zogenaamde Mujahideen wachtte in kleine flats in Damascus, Aleppo en Hammen.

Na een maand realiseerde hij dat de geestelijke die het smokkelende netwerk in werking stelde met Syrische Mukhabarat werkte (een geheime dienst die de Mujahideen overhandigen aan de politie). Hij vluchte, maar in een kleine moskee in Aleppo, hij ontmoette een jonge geestelijke die beloofde hem te helpen Irak te bereiken.

Yemeni werd overhandigd aan een andere groep die hem in een klein huis met andere Jihadi's voor twee weken plaatste.

Één nacht werd hij aangenomen in een dorp aan de Syrische kant van de grens in het noorden. "Zij kwamen en zeiden, we komen vandaag bij de kruispunt. Het was een zeer enge reis. Wij moesten nog in de woestijn liggen als wij Amerikaanse helikopters hoorden.''

Wij brachten twee nachten aan de grens in een dorp door, dan werden we naar een dorp genomen om militaire opleiding ons eigen te maken. De meeste broeders met mij hebben nooit een wapen in hun leven gebruikt.

Ik wist hoe je een AK-47 behoort te gebruiken. Na een paar dagen kwamen zij en zeiden, wij hebben vechters nodig om een stad noordwesten van Bagdad te raken. Daar sloot hij zich aan bij een minibus die met Arabische vechters werd gevuld, rijdend door de nacht. Zij werden begeleid door twee auto's, zei hij, inbegrepen een politie auto.

Hij haalde de Qur'an uit zijn zak tevoorschijn. ''Toen ik in Syrië was, kocht ik zeven exemplaren van dit, schreef de naam van mijn vrouw en mijn vijf kinderen op elk en liet de zevende leeg . Ik legde geen naam voor aan mijn vrouw voor de pasgeborene. Zij belde me later toen ik me aan het voorbereiden was om over te steken. Zij zei, ik heb erop geschreven 'Shaheed ' (Martelaar).''

Waarom huil je Mama ?

Zij is speciaal

Waarom huil je Mama?" vroeg een jongetje aan zijn moeder.

"Omdat ik een vrouw ben" antwoordde zij.

"Ik begrijp het niet" zei het jongetje.

Zijn moeder knuffelde hem en zei met een vage lach:

"En dat zul je ook nooit doen lieve schat, maar dat maakt niet uit."

Later vroeg de kleine jongen aan zijn vader:

"Papa, waarom huilt Mama zomaar zonder reden?"

Zijn vader kon alleen maar antwoorden:

"Alle vrouwen huilen zonder reden."

De kleine jongen groeide op en werd een jonge man,

zich nog steeds afvragend, waarom vrouwen huilen.

Uiteindelijk riep hij de hulp in van een oude wijze man

en vroeg ook hem: "Waarom huilen vrouwen?"

De wijze man antwoordde het volgende:

God heeft de vrouw speciaal gemaakt.

HIJ gaf haar schouders, sterk genoeg om het leed van de wereld

te dragen, maar ook zachte armen om comfort te bieden.

HIJ gaf haar innerlijke kracht om, bevallingen te doorstaan

en om tegen afwijzing te kunnen,

welke zij vaak zou gaan krijgen,

soms zelfs van haar eigen kinderen.

HIJ gaf haar de hardheid, het doorzettingsvermogen

om voor haar vrienden en familie te kunnen zorgen,

zelfs wanneer iedereen het opgeeft.

Zelfs ziekte en vermoeidheid houden haar dan niet tegen,

en zij klaagt nooit....

HIJ gaf haar gevoeligheid, zodat zij haar kinderen lief zal hebben,

onder welke omstandigheid dan ook.

Zelfs wanneer haar eigen kind haar pijn heeft gedaan.

Ze heeft een speciale gave om kinderen weer te doen lachen,

om tieners te helpen met hun twijfels en angsten.

HIJ gaf haar de kracht om voor haar man te zorgen,

ondanks zijn fouten en

HIJ schiep haar uit een rib van hem om zijn hart te beschermen.

HIJ gaf haar de wijsheid, om te weten

dat een goede echtgenoot zijn vrouw nooit pijn zou doen,

maar dat hij haar soms test op haar kracht.

En ook om haar man bij te staan, door dik en dun.

Voor al dit harde werk, gaf HIJ haar ook een traan om te laten.

Het is van haar, zij kan het gebruiken wanneer zij dat nodig heeft.

Het is haar enige zwakte...

Wanneer je haar ziet huilen,

zeg haar dan hoeveel je van haar houdt,

en hoe goed de dingen zijn die zij voor anderen doet.

En alhoewel ze dan nog steeds huilt,

weet dan dat ze zich wel degelijk iets beter voelt.

Zij is speciaal ...

 Oog om oog...

Twee jonge mannen kwamen altijd bijeen om te zondigen. De shaitan had hun volledig in zijn macht. En dit allemaal terwijl zij getrouwd waren. Op een dag begon één van hen aan zijn zoveelste avontuur. Hij beloofde een vrouw, die hij had leren kennen, een leuke avond. Hij moest alleen nog even van zijn vrouw zien af te komen. Hij wist zijn vrouw ervan te overtuigen dat hij moest overwerken en dat zij maar beter naar haar ouders kon gaan en vertrok vervolgens naar zijn afspraakje.

Toen hij aankwam werden zijn wildste fantasieën hem reeds in het vooruitzicht gesteld. De vrouw stelde voor om eerst gezellig in het park te gaan zitten en daarna naar zijn huis te gaan. Thuis aangekomen vroeg de vrouw of hij niet wat eten en drinken in huis had. Dit had hij echter niet, maar hierdoor liet hij zich niet stoppen. Hij stapte in zijn auto en reed naar het dichtstbijzijnde restaurant. Toen hij alle benodigdheden had gekocht en terug naar huis reed werd zijn pret al snel verstoord door een agent die hem tot stoppen dwong. Hij had een aantal stopborden genegeerd en moest meekomen naar het bureau.

Eenmaal aangekomen op het politiebureau belde hij zijn goede vriend op met de mededeling dat een 'lekker wijf' op hem thuis zat te wachten en dat hij vast zat op het politiebureau en voorlopig nog niet weg kon. Hij bood dit buitenkansje aan zijn enige echte vriend. "Je moet naar mijn huis gaan om het werk af te maken! En vergeet niet, nadat je klaar bent, om die sloerie thuis af te zetten ...en een beetje tempo, want ik ben bang dat mijn vrouw strakjes komt en haar daar treft.", zei hij door de telefoon. Zijn vriend stelde hem gerust en bedankte hem voor dit fantastische aanbod.

En zo vertrok de trouwhartige kameraad naar het huis van zijn goede vriend die vast zat op het politiebureau. Hij maakte de deur open en keek naar binnen en kon geen stap verder zetten, hij kon zijn ogen niet geloven....Ben jij dat!? Dit bestaat niet!!" Het was zijn eigen vrouw in het huis van zijn beste vriend. Hij ging tekeer als een gek, en bleef maar schreeuwen: "Jij bent mijn vrouw niet meer, Jij bent mijn vrouw niet meer!"

Dit doet mij denken aan de volgende woorden van imam es-Shaaficie:

"Overspel is te vergelijken met een schuld die je aangaat. Weet dat het aflossen ervan gebeurt doordat anderen (weer) overspel plegen met jouw familie. En wie voor een bedrag van 2000 dirham overspel pleegt met andermans familie, hiervoor zullen anderen voor het luttele bedrag van een kwart dirham overspel plegen met zijn familie."

Het wonder van "Bismillaah"

Een Sjaikh vertelde over de wonderen van "Bismillaah." Tijdens één van zijn vertellingen was er ook een joods meisje in het publiek aanwezig. Horende over de wonderen van "Bismillaah" werd haar hart geraakt en nam zij de Islam aan. Vanaf dat moment was "Bismillaah" constant op haar lippen, op elk moment van de dag en bij elke handeling gebruikte zij het woord "Bismillaah", b.v. tijdens zitten, staan, slapen, wakker worden, eten, drinken, lopen, wandelen, naar binnen /buiten gaan, iets pakken, iets weggeven, enz.

Vanwege het uitspreken van "Bismillaah" waren haar ouders woedend op haar en ze begonnen haar op allerlei manieren tegen te werken en druk op haar uit te oefenen om het af te leren. De ouders beraamden een plan, om het meisje van iets te beschuldigen zodat zij ter dood veroordeeld kon worden. De vader van het meisje was de adviseur van de Koning.

Op een dag gaf de vader, de ring van de Koning, die met diamanten was ingelegd in bewaring aan zijn dochter. Het meisje zei: "Bismillaah" en deed de ring in haar zak. 's Nachts toen het meisje sliep, sloop de vader naar de kamer van het meisje en stal de ring uit haar zak en gooide de ring dezelfde nacht in de rivier. Een vis slikte de ring in.

's Ochtends gooide een visser zijn net uit en door 'een wonder' kwam dezelfde vis in zijn net terecht. Op zijn beurt verkocht de visser de vis aan de adviseur en hij gaf de vis aan zijn dochter om het klaar te maken voor een feestmaal. Soebhaan-Allaaaah!!!

Het meisje zei: "Bismillaah" en nam de vis aan en "Bismillaah" zeggende sneed ze de vis open. Plotseling zag zij de ring in de buik van de vis, met "Bismillaah" haalde ze de ring uit de buik van de vis en "Bismillaah" zeggende deed ze de ring weer in haar zak. Daarna maakte ze de vis klaar en diende het eten op.

Na het eten vroeg de vader onschuldig in het openbaar, zijn dochter naar de diamanten ring van de Koning. Het meisje haalde de ring uit haar zak tijdens het reciteren van "Bismillah". De vader schrok zich te pletter. Vanwege dit wonder mislukte de plan van haar vader. Allah is de Beste Plannenmaker. Allah, de Machtige en Schone, had door de zegeningen van "Bismillaah" (In naam van Allah) het meisje gered van de doodstraf.
Soebhaan-Allaaaah!!!

Ontmoeting met de engel des doods!!

Dit is het verhaal van een gewone man, die handelt in strijd met Allah`s plan. Wanneer u uzelf hierin weerspiegelt ziet, heb dan berouw en zondig verder niet.

Het was eens midden in de nacht, toen de dood een bezoekje bracht.
De slapende riep: `wie klopt daar aan?`
`Ik ben Malak al-mawt, laat me binnengaan.`

De man kreeg het koud en weer heet, rilde, badende in het doodszweet.
Schreeuwende tegen zijn slapende vrouw, laat hem weggaan, alsjeblieft, gauw.

Engel des doods, neem mijn leven niet. Ik ben nog niet klaar, zoals je ziet. Mijn familie is afhankelijk van mij, geef me nog wat tijd erbij.

De engel klopte, weer en weer, `vriend, je leven nemen doet niet zeer. Het is je ziel, waar God om vraagt, het helpt niet als je nu nog klaagt.`

Hysterisch huilend riep de man, Ò engel, de dood, ik ben zo bang ervan. Ik geef je goud, ik word je slaaf, maar zend me toch niet naar het graf.`

`laat me erin vriend`, zei de engel toen, `kom uit je bed, ga de deur opendoen. Want, laat jij me nu niet zelf erin, dan kom ik door de deur als een djinn.`

De man pakte een pistool om zich te weren, alsof dat een engel zou kunnen deren. Ik schiet nog liever je hoofd eraf, dan ga jij wellicht naar je eigen graf.`

Maar de engel stond al naast zijn bed, `Vriend, je ondergang is al ingezet. Engelen sterven immers niet, dom mens, leg je pistool weg, `t is Gods wens.`

Waarom ben je zo bang, vertel eens man, om te sterven volgens Allah`s plan? Glimlach nu maar en laat geen traan, wees blij, dat je tot hem terug mag gaan.`

Ò engel, ik schaam me en buig mijn hoofd, vergeten was ik God, Zijn naam, zijn geloof. Werkend voor geld verdeed ik mijn tijd, zelfs niet denkend aan eigen gezondheid.

Allah`s geboden gehoorzaamde ik niet,vijf keer bidden? Dat deed ik niet. Ik zag Ramadan komen en gaan, maar had geen tijd vol berouw te staan.

De plicht van Haj heb ik uitgesteld, dat vond ik zonde van tijd en geld. Alle liefdadigheid heb ik genegeerd, wel heb ik steeds meer rente begeerd.

Ik zag geen kwaad in een slokje wijn, vond het gezellig met vrouwen te zijn. O engel, neem me alsjeblieft niet mee, spaar mijn leven nog een jaar of twee.

Dan gehoorzaam ik de regels van de Koran, vijf keer bidden, van nu af aan. Het vasten en de hadj zal ik volbrengen, en me niet in andermans zaken mengen.

Ik zal aan andren geen rente vragen, en liefdadigheid geven alle dagen. Ik zal me niet over het wijnglas buigen, maar van Allah`s eenheid getuigen.

`Wij engelen doen alles op Gods bevel, wij kunnen niets doen tegen Zijn wil. De DOOD is voorbeschikt voor iedereen, man, vrouw of kind; uitgezonderd geen.

Dit is je laatste moment, kom erbij, je verleden trekt aan je voorbij. Hoewel ik je angsten begrijpen kan, is het nu te laat voor tranen, man.

Jarenlang heb je op aarde kunnen leven, je hebt nooit geld aan armen gegeven. Je ouders heb je niet gerespecteerd, en nooit iets van je fouten geleerd.

je negeerde dagelijks de roep van de azaan, je las nooit eens een stuk uit de koran. Beloften brak jij altijd, je leven lang, voor jou waren zelfs je vrienden bang.

Goederen opgepot, gigantische winst, jouw personeel verdiende het minst. Geld verdienen was je grootste plezier, ontspannen deed je met gokken en bier.

Met vitaminepillen hield jij je gezond, terwijl je nooit aan iemands ziekbed stond. Ook heb je nooit een liter bloed gegeven, voor het redden van een andermans leven.

o mens, je hebt zoveel verkeerd gedaan, en met hulp - acties aan de kant gestaan. Jij hebt andere mensen nooit vergeven, kijk zelf maar eens terug op je leven.

Het paradijs voor jou? Geen idee, eerder de hel, een grote vlammenzee. Je kunt je zonden niet afbetalen, ik ben hier om je ziel te halen.

Er is een trieste eind aan dit verhaal, de man had tot dan geen enkele kwaal. Sprong schreeuwend uit zijn bed, kwam ten val, en viel plotseling dood. Hartaanval ?

O lezer, wellicht heeft dit verhaal, voor u een boodschap, een moraal. als de dood komt, zijn we onvoorbereid, dus gebruik iedere minuut van uw tijd. Verander uw leven nu het nog kan,
zodat u het paradijs binnen kan.

Ik heb acht dingen geleerd

Een geleerde vroeg eens aan één van zijn studenten: "Je hebt een lange tijd met me doorgebracht, wat heb je geleerd?"

Hij zei: "Ik heb acht dingen geleerd:

1. Ik keek naar de schepping. Iedereen heeft een geliefde. Wanneer hij het graf in gaat, laat hij zijn geliefde achter. Daarom heb ik mijn goede daden tot mijn geliefde gemaakt; op die manier zullen ze bij me zijn in het graf.

2. Ik keek naar het vers 'Doch voor hem die vreesde voor zijn Heer te staan, en die zijn ziel van begeerten onthield,' (79:40) en worstelde daarom tegen mijn verlangens zodat ik Allah kon blijven gehoorzamen.

3. Ik zag dat als iemand iets waardevols bij zich heeft, hij het zal beschermen. Toen dacht ik aan het vers 'Hetgeen gij hebt, zal voorbijgaan maar hetgeen bij Allah is, is blijvend.' (16:96) Daarom wijdde ik alles wat me iets waard was toe aan Hem zodat het bij Hem zou zijn voor mij.

4. Ik zag de mensen zoeken naar rijkdom, eer en posities en het was me niets waard. Toen dacht ik aan Allah's woorden 'Voorwaar, de meest edele van jullie is bij Allah degene die het meest (Allah) vreest' (49:13) dus deed ik mijn best om bewust te worden van Allah om edel te zijn in Zijn ogen.

5. Ik zag de mensen jaloers zijn op elkaar en ik keek naar het vers 'Wij zijn het, Die in het tegenwoordige leven middelen van bestaan onder hen uitdelen,' (43:32) dus verliet ik jaloezie.

6. Ik zag de mensen vijandigheid hebben en ik dacht aan het vers 'Voorwaar, Satan is een vijand van u, behandelt hem daarom als vijand' (35:6) dus verliet ik vijandigheid en nam de Satan als mijn enige vijand.

7. Ik zag dat ze zichzelf verlaagden op zoek naar voorzieningen en ik dacht aan het vers 'En er is geen schepsel dat op aarde kruipt, of zijn voorziening berust bij Allah,' (11:6) dus hield ik mezelf bezig met mijn verantwoordelijkheden tegenover Hem en ik liet mijn eigendom bij Hem.

8. Ik zag dat ze vertrouwden op hun zaken, gebouwen en gezondheid en ik dacht aan het vers 'En voor hem, die zijn vertrouwen in Allah stelt, is Allah toereikend,' (65:3) en daarom plaats ik mijn vertrouwen alleen in Allah."

Een glas melk

Er was eens een jongentje, die elke dag langs de deuren ging om spulletjes te verkopen, om zo zijn schoolgeld te kunnen betalen, aangezien zijn ouders arm waren. Op een dag had hij maar 10 cent in zijn zak en had erge trek gekregen in eten. Hij besloot om bij de volgende deur waar hij aanbelde, om iets te eten te vragen.

Maar toen hij daar aankwam had hij niet genoeg moed om erom te vragen. Dus in plaats van wat eten vroeg hij om een glas water. De aardige mevrouw die opendeed vond dat hij er een beetje hongerig uitzag, en besloot om hem een groot glas melk te geven. hij dronk heel langzaam en genoot van elke slok ervan. toen hij het ophad vroeg hij aan de vrouw: "Hoeveel geld ben ik u schuldig?" De vrouw zei: "Je bent mij niks verschuldigd hoor, ik heb altijd geleerd dat je geen geld mag vragen voor liefdadigheid"

De kleine jongen bedankte haar uit de grond van zijn hart.

Toen Faisel Ahmad het huis verliet, voelde hij zich veel sterker- niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk, zijn geloof in Allah (swt) en mensen was weer gegroeid.

Vóórdat hij namelijk bij dat huis aankwam was hij van plan om alles op te geven. Maar nu niet meer, nu voelde hij zich sterker dan ooit te voren.

Jaren later.......

Deze zelfde vrouw werd erg ziek. Geen van de plaatselijke doctoren konden begrijpen wat er mis was met haar. Ze stuurden haar naar de grote stad waar het ziekenhuis meer gespecialiseerd was, en zij zouden kunnen uitzoeken wat haar mankeerde.

Dokter Faisel Achmed werd opgeroepen.

Toen hij had gehoord vanuit welk dorp zij kwam, vulden zijn ogen zich met een vreemd licht. Haastig ging hij naar beneden en ging naar haar kamer.

Gekleed in zijn dokterskleding ging hij naar binnen.

Hij herkende haar meteen....

Hij ging terug naar de behandelkamer en was vastbesloten om alles te doen om haar leven te redden. Hij gaf haar een speciale behandeling.

Maar Al-Hamdoelilah na een hele lange zware periode, was de strijd gestreden en was de vrouw weer beter geworden.

Dokter Achmed vroeg aan de financiële afdeling, of ze hem de rekening wilden sturen.

Hij keek erna, toen schreef hij iets onder aan de rekening en stuurde de rekening naar haar kamer.

Toen, de vrouw de rekening kreeg en opende, ze was er zeker van dat het de rest van haar leven zou kosten om het alles te betalen. Viel haar oog op iets wat op de rekening was geschreven.

Ze las de woorden : "Rekening volledig betaald met een glas melk"

Ondertekend,

Dr. Faisel Achmed

Tranen van vreugde kwamen uit haar ogen en ze besloot om te gaan bidden: "Dank U, Allah, dat Uw liefde is uitgespreid over menselijke harten en handen."

De bedrieger bedrogen

De Joodse David, de Christelijke Johannes en de Moslim Rahiem waren niet alleen buren, maar ook hechte vrienden. Zij kenden en respecteerden elkaars godsdienstige gewoonten en plichten. Afkomst, godsdienst en financiën hadden zij verbannen naar de huiskamers en de gebedshuizen. Hun onderlinge vriendschap en ook hun betrokkenheid bij de buurtgemeenschap kon door hun verschillende achtergronden niet worden verstoord.

Op een dag besloten zij een voettocht te gaan maken. Zij pakten hun spullen en vertrokken. Weliswaar was het Ramadan, maar Rahiem kon ook onderweg wel de regels van het vasten nakomen, dacht hij.

De reis voerde langs verschillende steden en dorpen. In een van de dorpen werden zij extra hartelijk ontvangen.

Toen de dorpelingen hoorden, dat zich onder hen een vastende Moslim bevond, maakten zij meteen een avondmaal voor hen klaar, met als dessert gebak van bladerdeeg. Ze besloten het gebak te bewaren voor het ontbijt, zodat ze daarna meteen weer hun weg konden vervolgen. "Dat is dan voor ons tweeën," dachten David en Johannes elk afzonderlijk, "Rahiem moet 's ochtends natuurlijk vasten."

Maar Rahiem had ook zo zijn ideeën over het gebak. Omdat ze elkaar niet al te zeer vertrouwden - dat wil zeggen, wat het gebak betrof - maakten ze een afspraak: wie die avond de mooiste droom had, mocht het hele gebak hebben.

Ze legden zich te ruste en al snel waren ze in het dromenland.

Om half vier stond Rahiem op om zijn plicht van die dag te vervullen. Zijn vrienden waren in diepe slaap verzonken en hij had honger. Er was alleen dat gebak. Hij nam er wat van, nog een beetje en toen at hij het helemaal op, in zijn eentje. Voor hij insliep, nam hij zich voor die dag te vasten. Toen de dag aanbrak stonden David en Johannes op. Ze wekten Rahiem, die na zij ochtendgebed weer was gaan slapen.

Nadat de drie zich hadden opgefrist, begonnen ze hun dromen te vertellen, zoals afgesproken, om daaruit de mooiste te kiezen.

David begon: "Ik denk dat mijn droom alle andere dromen overtreft. Vannacht kreeg ik bezoek van mijn profeet Mozes ( Gods vrede zij met hem). Hij nam me mee op zijn tocht door de Sinaï-woestijn , die wij in alle richtingen doorkruisten. Tenslotte kwamen wij bij de berg Sinaï, daar waar Mozes - Gods vrede zij met hem - met Allah heeft gesproken. Ik zag er onbeschrijfelijke wonderen, die ik voor onmogelijk zou houden, als ik ze niet zelf had gezien. Dus vrienden, ik verzeker jullie, dat mijn droom niet te overtreffen is - en dat het gebak mij toekomt."

Vervolgens was Johannes aan de beurt: " Wat vertel je me daar! Ben je op aarde gebleven? Wel, ik kreeg ook bezoek en wel van mijn verlosser Jezus - Gods vrede zij met hem -, die mij opdroeg hem naar de hemel te volgen. Daar kreeg ik de kans om te proeven van alle geneugten van de Hemelen. Jij hebt alleen maar de Sinaï doorkruist, terwijl ik alle hemelen mocht bezoeken. Denk je, dat jouw droom de mijne overtreft? Dat denk je toch niet in ernst!" aldus Johannes.

Nu wilden beiden de droom van Rahiem horen.

Die begon aldus: "Beste vrienden, wat moet ik zeggen? Ook ik heb bezoek gehad en wel: van mijn pleiter, Mohammed - moge Allah's welgevallen zijn deel zijn. Die zei tegen me: "Rahiem, sta op het tijd. Nu kun je nog iets eten! Snel want de tijd is haast verstreken!" Hij drong zozeer aan, dat ik geen keus had. Behalve het gebak was er niets te eten, dus at ik dat maar op. Dat is alles wat ik heb gedroomd!"

De twee anderen sprongen overeind en riepen: "Wat! Heb je in je eentje alles opgegeten? Had je ons er niet bij kunnen roepen?"

Rahiem antwoorde: "Roepen, vragen jullie! Jongens, ik heb nog nooit in mijn leven zo hard geschreeuwd. En wie hoorde mij? Niemand, want jullie zaten op de Sinaï en in de hemel! Nu is mij duidelijk geworden, waarom jullie niet op mijn geschreeuw af kwamen."

Zijn vrienden keken elkaar aan en schoten in de lach.

"We waren hetzelfde met jou van plan, maar je bent ons voor geweest. Zoiets heet: de bedrieger bedrogen!"

En alle drie zeiden tegen elkaar: "Satan verschijnt in verschillende gedaanten om je geloof en je vrienden af te pakken, maar bij ons was zijn poging vruchteloos. Want met een schaal gebak heeft hij ons niet uit elkaar kunnen drijven.

Daarom zeggen we:

"Laat je niet verleiden door de lagen en listen van Satan en: vergeet nooit hoe kostbaar ware vriendschap is."