Archief

Masha Allah !!!! LEES EN DENK NA WAAR MEE je NU bezig bent!!



Terwijl jij Degene vergeet die jou geschapen heeft
O jullie die chickies pakken!
Diep zullen jullie in de hel zakken
Als jullie er geen einde aan maken
Dan zal er een pijnlijke bestraffing van Allah jullie raken!

Ze3me je hebt sjanss.. chickies om je heen
Maar in je graf zul je roepen: waar is iedereen
Waar is Angelique.. waar is Cindy..?
Waar is die mooie chickie..?
Waarom doe je zo sneaky..?!
Allah houdt je in de gaten!
Neem afstand van slechte maten

Eenzaam ben je in het graf
Pijnlijk is dan die straff

In het duister helemaal alleen..
Met boven jou slechts een grafsteen..
Toon berouw en zorg dat je er een einde aanmaakt..!

Dan heb je het insha Allah gemaakt!
Toon berouw en Allah zal het van je accepteren
En jou insha Allah in goedheid laten verkeren
Begin met jouw gebeden te verrichten
Zodat je gezicht op de Dag des oordeels gaat verlichten!
Verlichten van blijdschap!

Zet nu die stap, zet hem gauw!
En toon berouw

Ewa mootje.. ewa karim en de rest..
Doe insha Allah goed jullie best!
Probeer die chickies te ontwijken
Hopelijk zullen jullie het paradijs bereiken

Alhamdoulilah..!
Laat je hand wat euro s uit je zak graaien en het aan een goed
doel uitgeven..
Probeer goed te leven
Reanimeer je hart met het lezen van de koraan
Probeer vaker naar lezingen te gaan
Luister naar de koraan
Het medicijn tegen het stressen
Ga opzoek naar islam lessen

Ewa faaatje.. ewa gadishaaa
Bescherm jullie zelf tegen die hongerige kwallen
Die jullie steeds lastig vallen
Het enige wat zij willen is SEX!
Daarom doen ze zo lief en relax
Het is haraam
Het weggeven van je waardevolle lichaam..!
Draag je hijdaab nu je nog leeft
Vraag Allah om vergeving zodat hij jou vergeeft..!
Doe weg die strakke kleding en draag je kleding wijd
Dan ben je pas een goede meid!
Met hun hongerige blikken en uitpuilende ogen betasten ze je
lichaam.....
Als een product van een paar tientjes achter het raam!

Beste moslima, je bent veel en veel meer waard
Je bent een parel dat in een veilig doosje wordt bewaard
Je bent een stralende diamant dat niet door vieze handen wordt
aangeraakt....
Je bent een prachtige diamant waarover wordt gewaakt
Je bent geen speeltje om mannen te vermaken!
Hoe kan je accepteren dat anderen misbruik van je maken..?!
Je verdient veel respect!
Gelovig, wijs en bedekt
Prachtig in haar hijdaab, terwijl ze geen ongewenste aandacht
opwekt
Ze is niet iemand die altijd naar de stad trekt
Om blikken te trekken

Laa ilaha
illa lah..!

Draag je schoentjes zonder hakken
Laat je kleding wat naar beneden zakken
Vul je hart met de koraan
En stop met het luisteren van lala leboeja wat je hart dood
doet gaan

En zeg niet: Masha Allah, wat een mooi gedicht!
Maar verbeter jezelf en zorg dat je vanaf nu goede
daden verricht!

Zie hoe Nederlandse meiden zich tot de islam bekeren
Hoe kan het dan dat jullie nog in dwaling verkeren..?!
Niet-moslims bekeren zich tot de islaam
En jij verkoopt je lichaam..?!
Maak jezelf niet tot een lustobject!
Behandel je lichaam met respect!
Bewaar een beetje voor degene waarmee je je leven delen
gaat!!!
Wat blijft er voor hem over als je halfnaakt gaat over
straat?

Houd jezelf puur
Bedek met wijde kleding je figuur
Je bent een diamant en geen steen
Je bent iets dat niet weg wordt gegeven aan iedereen
Je bent speciaal
Je bent de mooiste van allemaal
Waak dus over je schoonheid
Wordt het geen tijd dat we de hjidaab gaan dragen..?!
Laten we Allah behagen!
Laten we nu in actie komen, voordat Hij ons
erover zal vragen!

Het kan ons niets schelen wat anderen denken!
Het enige wat telt is dat Allah ons het paradijs gaat
schenken!
Laat de mensen praten!
Laat ze ons maar haten!
Als Allah het maar goed vindt!

Beste zuster, zorg dat je van nu af aan goed begint

Allahoe
akbar!

Beste kameraad,
Waarom behoor jij tot degenen die naar de hoeren gaat..?
Ben je het Vuur vergeten..?
Altijd met chickies daten
Salaat altijd uitstellen
´s Avonds altijd chickies bellen

Masha Allah! Je ouders weten er niks van
Ze3me je bent dan man!
Ik heb goed nieuws voor jou:
Op de Dag des Oordeels zal de hele mensheid het te horen
krijgen..
Kap ermee beter voor jou!
Toon berouw!
Allah zal het je vergeven!
En zal deze daad niet in je weegschaal van slechte daden
wegen!

Kniel je neer
Doe de roekoe3 keer op keer
Aanbidt Allah!
Laa ilaha illa lah!
Degene die jou geschapen heeft!
Degene die jou gezondheid geeft
Allah!

Ben je zo gierig dat je geen 5 minuten aan Allah
besteed..?
Wat is er met jou a sahbie dat je Allah altijd vergeet!
Het gebed altijd uitstellen!
alleen insha Allah.. insha Allah.. insha
Allah.. Soeb7ana Allah!
Bid voordat het begrafenisgebed voor jou wordt gebeden!
Of er wordt helemaal niet voor je gebeden,
omdat jij het gebed altijd uitstelde zonder goede reden

A sahbie.. iemand die niet bid kan ongelovig zijn!
Als je dood gaat wordt je misschien begraven bij Piet,
Jan en Stein!
Angelique kan je dan niets baten!
Ze komt niet bij je in je graf ff bijpraten
En al jouw andere maten!?
Waarmee je altijd over chickies ging praten!
In de steek zullen ze jou laten
Maak er wat van, Dan pas ben je de man!

Bereid je voor op de dag dat je niemand zult kennen!
Zie hoe bij een ramp de mensen in chaos door elkaar
rennen!
Wie denkt er tijdens een ramp aan die ene kameraad?
Denk na... en ga goede daden verrichten
..Voordat je dit miezerige leventje verlaat
Dit leven is slechts een moment
Gisteren waren we nog aan het knikkeren, en zie hoe oud je
vandaag bent!

Vul je koffers niet met cd s van ali b!
Maar vul je koffers met het bidden in de moskee
Masha Allah!! Vandaag slaap je in je zachte bed!
Morgen wordt je als een pop in je graf gezet!
Wat is er met jou aan de hand?
Gebruik je verstand..!

Wordt het geen tijd om aan die haraam dingen een einde te
maken?!
Probeer over je maagdelijkheid te waken
Ik heb het nu tegen jou..
Toon insha Allah berouw

Het einde van de wereld is nabij
Huil om je verleden en begin met n schone lei
De dag des oordeels komt eraan
Hoeveel orkanen zijn er al rond gegaan?
Mannen verbouwen zich tot vrouwen
En vrouwen die zich tot mannen verbouwen..!

Kijk naar de hoge gebouwen!
Dit duidt op het einde van het wereldse leven
Dit duidt op de Dag dat iedereen
zijn boek van daden wordt gegeven!
De Dag dat de daden worden gewogen
De Dag dat de moslims naar het paradijs mogen
De Dag dat de moslims naar Allah mogen kijken
Insha Allah zullen we dit bereiken

Wordt dus wakker.. dit is realiteit!
Dit is de waarheid
Beste zuster maak een einde aan die haraam contacten en draag
je kleding zoals Allah dat van je vraagt..

Beste broeder, beste zuster.. zorg ervoor dat je Allah behaagt!
Maak een einde aan roddelpraat
En draag dat lange gewaad
Begin met het gebed
Dat is het geen wat jou uit de hel red
Zonder gebed ben je in het paradijs niet welkom
Begin dus gauw met bidden en wees niet stom
Het eerste wat op De dag des Oordeels wordt bekeken is de
salaat!
Als dat goed is dan heb je het gemaakt

Juichende, verheugde mensen
Andere huilende droevige gezichten die een terugkeer naar dit
leventje wensen..
Niet om Patricia te zien
Maar om goede daden te verrichten hopend dat hij nog naar het
paradijs kan misschien
Niet om nog een rondje op die 180 te rijden
Niet om de telefoonnummers van die meiden
Maar slechts om goede daden te verrichten
Opdat Allah voor hem zijn straf zal verlichten
Denk dus na..!

Er staat ons veel te wachten hierna
Een verzameling goede daden kan goed van pas komen
In de hoop dat we van de straf van de hel ontkomen!
In de hoop dat we het paradijs betreden waaronder rivieren van
water, melk, en honing stromen

Dit is voor degenen die het pad van de moskee hebben genomen
Degenen die zich niet laten misleiden
Degenen die standvastig blijven in deze moeilijke tijden
Degenen die geen muziek luisteren
Degenen die geen roddels fluisteren
Degenen die hen hijdaab dragen
Degenen die bij fadjr niet in hun warme bedje lagen
Degenen die berouw tonen
Degenen die lezingen bijwonen
Degenen die over hun geslachtsdeel waken
Degenen die zich niet bezighouden met anderemans zaken
Degenen die anderen geen kwaad doen
Degenen die hun tijd niet aan onzin achter msn verdoen
Degenen die naar kennis over de islam zoeken
Degenen die bezig zijn met het lezen van Islamitische boeken
Degenen die altijd standvastig zijn wat betreft het dragen van
hen hoofddoeken..!

En zweer niet op iets anders dan op Allah
Wallah! Je hebt dan shirk begaan
Het is niet toegestaan!!!!!!
En zeg niet: "Allah is overal"
Maar Allah is boven de hemelen op Zijn troon, wist je dat al?

Alles wordt bijgehouden in een dossier
Het staat genoteerd dat je haram films kijkt op tv
Het staat genoteerd wat je met die chickie deed
Het staat genoteerd dat je die enkele minuten aan gebed niet
aan Allah besteed!
Het staat genoteerd dat je naar de disco bent geweest
Het staat genoteerd dat je die haram tijdschriften leest!

Maak het goed met Allah! Ik hoop dat je voortaan Allah vreest
Vertel mij a sahbie.. Hoe vaak ben je deze week naar de moskee
geweest..?
Waarom danken we Allah niet voor hetgeen hij ons gegeven
heeft?
Zou je dit gedicht naar zoveel mogelijk mensen willen sturen..?
Hopelijk gaat het niet te lang duren..
Help anderen..
Help ze om te veranderen
Wees vrijgevig wat betreft het geven van een glimlach
Verbeter je omgang en gedrag!
De ramadaan komt eraan.. Laten we klaarstaan
Laten we ons eigen veranderen voordat we nog deze maand ingaan
Voer oorlog.. oorlog tegen de sheitaan!
Insha Allah zullen we het paradijs binnen gaan..!!!

vele jongeren dwalen

Vele jongeren dwalen zonder dat zij dat in de gaten hebben. Zij zijn braaf in de ogen van hun ouders, gaan naar school, halen goede cijfers en hebben soms nog wel een bijbaantje waar ze ook nog eens goede prestaties leveren. "Elhamdoelilah": zou je zeggen. In feite, als je goed kijkt zijn ze het belangrijkste dat hier op aarde aanwezig is totaal vergeten. Het belangrijkste! Hmmm, wat zou dat nou kunnen zijn? Wat zij zijn vergeten is het sleutel van een van de deuren van het paradijs, ISLAM. Vele jongeren verzinnen excuusjes als men hen vraagt naar het gebed. Excuusjes zoals, ja ik heb geen tijd. Ik kom thuis van school, ik maak mijn huiswerk en help daarna mijn ouders met alles en nog wat. Ja, daarna ben ik moe hoor! Dan kan ik echt niet vijf minuutjes de tijd nemen om onze Schepper te aanbidden. Nee, die vijf minuten zijn de moeite echt niet waard. Terwijl die vijf minuten het reddende middel is van het hellevuur. Als je ze daarmee confronteert, dan verzinnen zij excuusjes zoals, ja ik ben jong ik heb nog vele jaren te gaan en incha Allah ga ik dan bidden en de rest verrichten. De dood neemt allerlei soorten zielen mee, of je nou jong of oud bent. "Elke ziel zal de dood ervaren. Daarna zullen jullie tot Ons worden teruggekeerd." (Sourat Al Ankabout:57) Allah zegt slechts wees en het is! Dus met andere woorden als Allah wil dat je dood gaat dan kan je niet meer terug. Je kan niet meer terug om het gebed te verrichten en alle andere gebeden die je niet hebt verricht in te halen. Je kan niet meer terug om jouw ouders goed te behandelen. Je kan niet meer terug om je totaal over te geven aan de wil van Allah souhanahou wa ta3ala. In de hoop daarmee jouw landgoedje in het paradijs te krijgen. Voor iedere daad die je hebt verricht, word je voor beloond of gestraft. Zou je dan niet liever goede daden hebben dan slechte? Men verkiest roem, geld mooie wagens over het geloof. Een huis waar je zolang voor hebt gewerkt, hypotheek (rente) over hebt betaalt, een auto waar je overuren voor hebt gedraaid. Een mooie vrouw dat het bloed onder je nagels vandaan haalt, zijn dingen die je niet mee kunt nemen naar het hiernamaals. Dat laatste is nog "bespreekbaar", als het je een beetje meezit natuurlijk. Het zijn de immateriële zaken die jouw hart reinigt en jouw ziel verlicht. Zaken zoals aalmoezen geven en je naasten behandelen zoals je zelf behandelt wilt worden. Als je geliefd bent bij Allah dan zal je incha Allah ook geliefd zijn bij mensen. Als de mensen om je heen jouw lief hebben voor het geld dat je hen geeft of voor de dingen die je voor hen koopt dan hebben ze je alleen maar lief voor een ding! Ja, je kan al raden wat dat is! Als je hen goed behandelt en rechtvaardig zult zijn met elk akkefietje dat je hebt met hen, dan zullen ze je lief hebben omdat je een mooie persoonlijkheid hebt. De eerste liefhebberij is te vergelijken met misbruik maken van een persoon. Wat heb je liever? Dat men je lief heeft voor wie je bent of voor wat je bent? Islam is zo makkelijk te praktiseren.De vraag is, hebben wij de kracht om iedere regel van Islam te accepteren? Hebben wij de kennis om iedere regel te volgen? Daarom is het belangrijk om Allah om leiding te vragen, daarom is het belangrijk om kennis te vergaren. "Het is voor iedere moslim een plicht om kennis te vergaren." (Overgeleverd door Anas). Maar om die kennis te vergaren moet je zelf actie ondernemen. Je moet zelf Allah soubhanahou wa ta3ala smeken om het goede: "En er zijn onder hen die smeken: "Onze heer, geef ons in de wereld het goede en in het hiernamaals het goede en bescherm ons tegen de bestraffing van de Hel." Zij zijn degenen voor wie er een beloning is voor wat zij hebben verricht. En Allah is snel in afrekening."(Al Baqarah: 201,202). Je moet zelf naar de Qor'aan lopen en oppakken, vervolgens te openen en te lezen. De Qor'aan komt niet naar jou toe lopen. Zoals we allemaal weten is de Qor'aan wonderbaarlijk maar helaas heeft het geen voetjes! Waarom is het zo makkelijk om de tv aan te zetten, maar zo ontzettend moeilijk om de Qor'aan te pakken en een aantal versjes uit je hoofd te leren. Omdat satan het moeilijk maakt voor jou. Als je een aantal versjes wilt leren, laat hij jou in slaap vallen. En als je tv kijkt dan vermaak jij je maar ondertussen wordt jouw huisje in de hel gebouwd. De satan heeft echter het slechte met je voor. Je erkent de satan als je vijand, waarom bestrijd je hem niet? Waarom laat je hem niet smelten door jouw jonge jaren nuttig te gebruiken. Waarom geef je satan precies wat hij wil? Wat ik nog zo erg vind, is dat een hoop mensen in tijden van nood Allah soubhanahou wa ta3ala aanroepen maar in goede tijden Hem vergeten. Die mensen gaan gewoonlijk door nadat Allah soubhanahou wa ta3ala hen heeft gered met hun oude leventje. Niet denkend dat er een dag aanbreekt dat hun ziel wordt weggevoerd en zal wachten tot de dag des oordeel en afrekening. "En als zij op de schepen varen, dan roepen zij Allah aan, Hem zuiver aanbiddend. Maar zodra Hij hen heeft gered (en) aan land heeft gebracht, dan kennen zij deelgenoten aan Allah toe." (Al Ankaboet: 65). Weet dat dit niet het einde zal zijn van het bestaan van een mens. Weet dat alles een reden heeft en niets voor niets is. Allah soubhanahou wat ta3ala heeft ons geschapen slechts om hem te aanbidden. Niet zodat wij ons pleziertjes hier in dit wereldje van verleiding kunnen hebben. Allah heeft ons niet geschapen om te feesten totdat wij erbij neervallen. Nee, Allah heeft ons geschapen om hem te aanbidden en incha Allah alle beproevingen te doorstaan zodat wij in het hiernamaals het paradijs mogen intreden. "En dit wereldse leven is niets dan vermaak en spel. En voorwaar, het huis van het Hiernamaals is zeker het echte leven, als zij het wisten." (Sourat Al Ankabout: 64). Incha Allah zien jullie in dat wij niet het eeuwige leven hebben om te doen waar wij zin in hebben. Moge Allah ons leiden tot Zijn gehoorzaamheid. Moge Allah onze ummah vergroten en versterken. Wa salaam ou alaykoum wa rahmatouallah,

Mijn dochter is de reden..

Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah. Hij vertelt:

Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en negeerde het.

Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.

Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah ¦Heb toch vrees voor Allah! en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.

Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.

Ik besloot voor mijzelf dat het het beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.

De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.

Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: Wees Allah dankbaar voor het geven van zon dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde.

Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.

Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.

Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst. Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."

Dit is een waargebeurd verhaal

 Drie reizigers in een grot


Overgeleverd door Aboe `Abdurrahmaan Abdullah bin `Umar bin Khattaab (rahuma) Ik hoorde Rasoelaah(Salla Allahu 3alaihi wa Sallam) (Allahs boodschapper) zeggen: Voor jullie vertrokken er drie mannen samen op reis, totdat ze bij een grot aankwamen om te overnachten. Ze gingen naar binnen. (Na een tijdje) rolde er een rots van de berg af en maakte de ingang van de grot dicht. Ze zeiden tegen elkaar: Waarlijk, niemand van jullie zal uit deze grot bevrijd worden, behalve dat je Allahu Ta`ala (de Verhevene) aanroept met verwijzing naar jullie rechtschapen daden.

En van de mannen onder hen zei: Oh Allah(Sub7anahu wa Ta3ala) mijn ouders waren oud en (elke avond) gaf ik noch mijn gezin en noch mijn bediendes melk te drinken, totdat ik mijn ouders had laten drinken. Op een dag was ik te ver (van huis geraakt) doordat ik op zoek ging naar een boomrijk gebied (om de dieren te laten grazen). Toen ik thuis kwam sliepen ze al. Ik melkte de dieren en bracht toen de melk naar hun toe waarop ze nog steeds sliepen. Ik vond het niet gepast mijn familie en mijn bediendes eerder melk te geven. Terwijl mijn kinderen op de grond huilden (van honger), wachtte ik op hun met een kom melk in mijn hand tot het ochtendgloren aanbrak. Toen ze wakker werden dronken ze hun melk op. Oh Allah(Sub7anahu wa Ta3ala) als ik dit alleen voor Uw Aangezicht heb gedaan, verlos ons dan uit deze hachelijke situatie, die veroorzaakt is door deze rots.

Hierop schoot de rots een klein stuk je opzij, maar nog konden zij er niet uit.

De volgende man zei: Oh Allah(Sub7anahu wa Ta3ala) mijn oom had een dochter die mij het liefst was onder de mensen. (Volgens een andere overlevering: Ik hield zo van haar zoals alleen een man van een vrouw kan houden). Ik zocht toenadering tot haar, maar ze hield zich afzijdig. Later werd ze getroffen door ongemak in een jaar van schaarste (hongersnood) en kwam zodoende naar mij toe. Ik gaf haar honderd twintig dinaar (goudstukken) op voorwaarde dat ze mijn wens(verlangen) niet zou weigeren. Ze ging ermee akkoord. Toen ben ik op het punt stond om mijn verlangens te bevredigen (of volgens een andere overlevering: toen ik tussen haar benen stond) zei ze: Heb angst voor Allahom mijn (maagdelijke) zegel te verbreken behalve met recht (m.a.w. binnen een wettig huwelijk). Op dat moment verliet ik haar, ondanks dat ze nog steeds het liefst onder de mensen voor mij was. Tevens liet ik ook het goud dat ik haar gegeven had bij haar achter. Oh Allah(Sub7anahu wa Ta3ala) , als ik dit alleen voor Uw Aangezicht heb gedaan, verlos ons dan uit deze hachelijke situatie.

Hierop schoot de rots een klein stuk je opzij, maar nog steeds konden zij er niet uit.

De derde (man) zei: Oh Allah(Sub7anahu wa Ta3ala) ik had landarbeiders in dienst en betaalde hun lonen, met uitzondering van n man, die zonder zijn loon aan te nemen vertrok. Ik investeerde zijn loon en kreeg daardoor veel bezittingen.

Op een dag kwam hij naar me toe en zei: Oh Allah s(Sub7anahu wa Ta3ala) dienaar (`Abdoellaah) betaal me mijn loon?.

Ik zei tegen hem: Al die kamelen, vee, schapen en slaven , die je ziet zijn jouw loon?.

Hij zei: O Allah's(Sub7anahu wa Ta3ala) dienaar, drijf de spot niet met mee.

Ik zei: Ik drijf de spot niet met jou?.

Daarop nam hij alles mee en liet niets achter. Oh Allah(Sub7anahu wa Ta3ala) als ik dit alleen voor Uw Aangezicht heb gedaan, verlos ons dan uit deze hachelijke situatie. Hierop schoof de rots helemaal opzij en liepen ze de grot uit. (Riyadâus Salihien met verwijzing naar Sahihil Bukharie)

Allah ow Akbar......!!

Salamalaykom warahmattallah wa baraktoe

afgelopen zomer was mijn nicht op een bruiloft en daar was een meisje die haar het volgende vertelde:
Ik noem dit meisje even in dit verhaal malika.

malika woonde in marokko bij haar ouders, ze droeg een hoofddoek en bidde netjes 5x per dag enz.
Maar zoals elk ander meisje kwam ook iemand haar om haar hand vragen, de jongen die om haar hand kwam vragen kwam uit frankrijk, en dat betekende dus voor haar dat ze in frankrijk moest gaan wonen.
toen ze getrouwd waren kreeg ze van haar man te horen dat ze haar hoofddoek af moest doen,en dat ze zich moest kleden als de meisjes in frankrijk,hij tegen haar je bent nu in europa en ik wil niet dat mensen me uitlachen dat mijn vrouw een hoofddoek draagt.
Tegen haar zin in heeft ze gedaan wat haar man eiste, ze deed haar hoofddoek af,heeft haar haar geknipt en geverft,liep met
korte rokjes en mouloze truitjes en jurkjes enz.
Zo is het ongeveer 2jaar gegaan,tot dat ze op een nacht droomde dat er een man naar haar toe kwam en tegen haar zei:je hebt nog maar een week te leven en dan is het voorbij.
Ze vertelde haar man wat ze gedroomd had en dat ze zich zorgen maakt,maar haar man zei tegen haar dat ze niet moet aanstellen.
En de zelfde droom kreeg ze de volgende nacht weer,ze nam het nu wel serieus en besloot om naar marokko te gaan om haar ouders te zien en afscheid te nemen,want ze had het gevoel dat er iets zou gebeuren...

ze is is haar eentje naar marokko gegaan,want haar man nam het niet serieus wat ze had gedroomd.
Eenmaal in marokko begonnen de gevoelens sterker te worden dat ze echt doodgaat,ze heeft haar ouders niks over haar droom verteld zodat ze niet bezorgd zullen zijn.
Het enige wat door haar hoofd ging was dat ze aar hoofdoek af heeft gedaan en dat ze kleren droeg die niet toegestaan zijn voor vrouwen in de islaam,die hele week dat ze in marokko was droomde ze elke nacht hetzelfde.
De vijfde dag dat ze in marokko was ging haar moeder naar haar kamer om haar wakker te maken om te ontbijten, en ja hoor Allah heeft haar ziel die ochtend niet terug gegeven.
Ze is dus echt overleden meskina,haar ouders waren er kapot aan,het was hun enige dochter.
Haar ouders hebben toen de man van malika gebeld en hebben hem verteld dat malika in
haar slaap is overleden.
Haar man was er helemaal kapot van en haatte zich zelf om het feit dat hij haar dromen niet serieus nam.
hij is toen naar marokko gegaan om zijn vrouw daar te begraven,hij is daar ongeveer 2weken gebleven.
Hij bezocht elke dag haar graf en vroeg om vergivenis,maar toen hij op een dag naar haar graf ging en aan het bidden was hoorde hij ergens geluid vandaan komen......

Hij was er 100% zeker van dat hij de stem van zijn vrouw hoorde.het geleid kwam echt uit het graf van zijn vrouw,hij raakte helemaal in paniek en is naar de moskee gerent en heeft er iemand bij gehaald.
Het geluid kwam inderdaad uit de graf van malika,ze was keihard aan het schreeuwen dat ze pijn heeft.
Iedereen raakte in paniek(was dit een teken van Allah)...
Ze besloten de graf open te maken,en tot hun verbazing zagen ze malika liggen en ze leefde nog(ik krijg echt kippevel).
Ze was keihard aan het schreewen van de pijn,ze herhaalde wel 100x HET SPIJT ME,allah het spijt me...
ze zag er niet meer hetzelfde uit als toen ze nog leefde,haar haren die ze had geknipt en geverft waren helemaal afgebrand,haar wenkbrauwen die ze had geepileerd waren afgebrand,haar armen en benen die ze aan de buiten
wereld liet zien in mouwloze truitjes en korte rokjes waren helemaal verbrand.
ze schreeuwde keihard: Allah is groot,allah is groot!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ze wou haar man niet meer zien,en ze was doodsbang.
ze vertelde de mensen om haar heen wat er was gebeurd.
Toen jullie mij begraafden leefde ik nog,maar ik kon mezelf niet bewegen ik kon niks,alsof ieman me stevig vast hield.
toen jullie eenmaal weg gingen van mijn graf,kwam er iemand naar me toe en die zei,HEB JE GOED GELEEFD! ben je blij met wat je hebt gadaan!!!!!!!
Je moet boeten voor wat je hebt gedaan!!!
Wat er met jou in je graf gaat gebeuren moet jij vertellen aan elk mans dat je tegenkomt,en jou man zal nog zwaarder gestraft worden dan jou!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het meisje dat dit aan mijn nicht vertelde was malika zelf,ze heeft haar brandwonden laten zien,en ze zei: Allah heeft mij genomen om alle
anderen te laten zien dat je moet leven zoals allah het wil..
Mijn nicht was er een hele tijd kapot van,en toen ik het heb gehoord heb ik echt gehuild.
malika heeft gevraagt dit door te vertellen aan alle anderen mensen zodat andere mensen het weer door zullen vertellen enzovoorts.

En dit is echt gebeurd mensen, BEDEK JE LICHAAM DUS VOOR DAT HET TE LAAT IS STUUR DIT DOOR AAN AL ONZE BROEDERS&ZUSTERS!!!!!



wa'alaykum salaam warahmatoe'Allah wabarakatoe

Een verhaal waar ik kippenvel van kreeg

Het was weer vakantie... geen school, geen huiswerk NIKS nu kon ik uitgaan tot  avonds laat en niemand die wat kan zeggen ik was zo blij … ik sta op neem een douche en doe mijn stoere kleren aan ik moet er natuurlijk flitsend uitzien voor de dames. Ik deed mijn haar in model en een lekkere geur. En klaar was ik voor de VRIJHEID!! Ik pakte de sleutels van mijn vaders auto ik keek in de woonkamer mijn zusje van 14 en mijn moeder verrichten het Maghrib gebed. Ik schudde mijn hoofd en deed de deur achter me dicht. Ik stapte in de auto en ging mijn vriend ophalen ik stond voor zijn deur en belde hem op zodat hij wist dat ik klaar stond. Hij kwam als een bliksem naar beneden En gaf elkaar de hand "op naar de meiden" schreeuwde mijn vriend ik deed de muziek op zijn hardst en het raam deed ik helemaal open, iedereen mocht meegenieten natuurlijk. Elk meisje die we zagen gaven we een fluitje ja wie zou dat niet doen in strakke broeken, topjes en rokjes. Ze vragen er om en wij geven ze wat ze willen later waren we bijna aangekomen bij een discotheek. Mijn vriend stapte uit en ik ging verderop mijn auto parkeren mijn vriend ging alvast de discotheek binnen

Ik parkeerde mijn auto en hoorde iemand zachtjes Ahmed roepen ik keek om en het was mijn buurjongen mijn vader en zijn vader zijn goede vrienden elkaar. Ik zei " hey Mustafa, hoe gaat het ". "El7amdulilah" zei Mustafa. Ik vroeg hem: "kom je mee, ik ga naar de discotheek" "Astagfirullah" zei hij "ik moet het Ishaa gebed halen"

"Hoe kan ik de oproep van Allah swt weigeren en jou oproep accepteren. Sorry, je laat me tussen twee dingen kiezen waarvan eentje mij niet kan helpen in het hiernamaals. Kom jij dan met mij mee naar de oproep van Allah swt???" "Nee man" zei ik "ik ga nooit naar de moskee en bidt niet ik ben nog jong en wil leven, ik ga wel naar de moskee als ik oud en getrouwd ben!" Opeens keek Mustafa buigend naar de grond en zei: "ow mijn broeder, wie zegt dat je morgen nog leeft, wie zegt dat je de kans krijgt om vergiffenis te vragen voor je zonden???" Mustafa zei toen: "moge Allah swt jou leiden Ahmed!" En hij liep naar de moskee. Ik keek een tijdje naar Ahmed die richting de moskee liep en keerde me om, om naar de discotheek te gaan

Voordat ik aankwam zag ik mensen rennen naar de ingang ik ging wat sneller lopen om te kijken wat er aan de hand was ik zag binnen een drukte Ik begreep niet wat er aan de hand was ik vroeg aan iemand die naast me stond wat er was gebeurd hij zei tegen mij er is iemand doodgegaan. Ik schrok en begon naar voren te lopen Tussen die drukte wilde ik kijken wie het was die daar lag. Tussen al die mensen ging ik naar voren Ik keek¦ Ik keek SUBHANALLAH!!! Ik zag mijn beste vriend daar op de grond liggen.

Ik schreeuwde "MOHAMMED!!!" Ik knielde over hem heen en sloeg op zijn wangen maar ik hoorde niks hij deed zijn ogen niet open hij ademde niet ik stond helemaal te trillen hoe dit kon gebeuren¦ hoe? hoe? Een paar mensen probeerden mij te helpen, ze zeiden dat de ambulance zou komen ze vertelden mij dat hij niet meer leefde ik schreeuwde: "nee, NEE, het kan niet, net was hij nog aan het lachen, net hadden we nog plannen gemaakt voor morgen. Het kan niet hij is nog zo jong¦ OW ALLAH!!" De ambulance kwam hem ophalen. En opeens was mijn vriend weg voor altijd opeens verdween hij uit mijn leven shockend ging ik daar zitten hoe dit kon gebeuren. Opeens kwam een jongen naast me zitten en hij zei: "was dat jou vriend??" Ik antwoordde op een zachte toon: "ja". Hij zei: "ik zag je vriend drinken hij was zo blij hij schreeuwde door heel de discotheek heen van: ‘dit is leven drinken en feesten! Laten we uit onze dak gaan niemand kan ons tegenhouden!’ En opeens viel zijn glas uit zijn hand hij hield zijn hart vast en viel op de grond toen we naar hem renden ademde hij al niet meer, hij is gelijk doodgegaan aan een hartstilstand." Ik keek die jongen met open ogen aan. En dacht gelijk aan de woorden die ik paar uur eerder had gehoord van Mustafa: "Ow mijn broeder wie zegt dat je morgen nog leeft wie zegt dat je de kans krijgt om vergiffenis te vragen voor je zonden??? Moge Allah swt je leiden Ahmed."

Ik stond als een bliksem op en rende naar de brug. Een pijnlijke nacht met heel veel sterren en helemaal stil, niemand was nog te zien. Ik keek naar de hemel en een traan die wegglipte over mijn wang¦. Opeens had ik alles door

Wie kon hem tegenhouden?? ALLAH

Wat zou jou niet redden?? DRINKEN EN FEESTEN

Wie gaat er allemaal dood? JONG EN OUD

Kon ik ook elk moment gaan?? JA

Ik schreeuwde: "ALLAHU AKABR! SUBHANALLAH! Hoe kon ik u oproepen weigeren, hoe kon ik u vergeten, hoe kon ik aan dit wereldse leven denken, hoe kon ik naar het slecht rennen en de goede verlaten, HOE KON IK DAT?" Ik viel op mijn knieën, keek met traanvolle ogen naar de Hemel. Met mijn handen in de lucht schreeuwde ik: "OW ALLAH VERGEEF ME VERGEEF ME" Uren lang bleef ik huilen op mijn knieën ik schaamde voor mezelf. Ik walgde van mezelf en aan alles wat ik heb gedaan. Wat moet ik nu doen hoe moet ik nu leven "OW ALLAH VERGEEF ME"

Zou hij me vergeven na alles wat ik heb gedaan?? Ik begon harder en harder te huilen. Niemand die mijn tranen kon tegenhouden, zelfs ik zelf niet. Ik stond op en keek naar de hemel en schreeuwde: "YA RABBIE U WEG IS MIJN LEVEN NU" Ik rende naar de moskee toe waar Mustafa heen ging. Ik kwam daar met traanvolle ogen aan. Ik bleef maar huilen ik bleef maar smeken om een vergiffenis. Aangekomen in de moskee was iedereen al weg, het was helemaal leeg. Ik keek naar de klok en over een half uur zou het Fadjr gebed beginnen. Ik ging mijn woedoe verrichten en maakte me klaar voor het gebed. Langzamerhand kwamen de moslims voor het gebed ik zat helemaal in het hoekje ik bleef maar huilen en wachten op het gebed iedereen keek me aan omdat ze me nooit eerder hadden gezien... Opeens kwam een zachte stem en zei: "Ahmed " Ik draaide mijn hoofd om en zag Mustafa, hij kwam naast me zitten en keek me verbaast aan. Ik barste in tranen en omhelsde Mustafa. Ik zei: "Ow Mustafa, jouw woorden Jouw woorden SUBHANALLAH!!!" Mustafa zei: "Ow Ahmed, Mashallah, ik ben zo blij jou hier te zien, Mashallah!!!" Het gebed begon en we stonden op om te bidden.

Na het gebed verliet iedereen de moskee. Ik bleef nog zitten. Ik bleef maar smeken ik bleef maar bidden: "OW ALLAH VERGEEF ME!!!" Van het huilen kon ik mijn ogen niet eens open doen. Opeens zag ik wat schijnen en deed mijn ogen langzaam open een oude man die naast me stond hij zei tegen mij: "ow mijn kindje. Wat ben ik blij jou te zien op Allah swt weg. Mijn kindje niks in dit wereldse leven is beter dan Allah's weg volgen" En ik begon meer te huilen zonder te stoppen. Hij zei tegen mij: "Mijn kindje, blijf hoe je nu bent en Allah swt zal jou met het mooiste prijzen in het hiernamaals " Buigend keek ik naar beneden en toen ik weer keek zag ik dat oude man niet meer. De imam kwam binnen ik vroeg hem: "Wie was die man die net hier binnen kwam??" De imam zei: "ik ben al een tijd bij de ingang en niemand is binnen gekomen. De rest is al 2 uur geleden vertrokken." De tranen kwamen als waterval naar beneden

Ik stond op en rende naar huis. Thuis aangekomen zag ik mijn moeder en mijn zusje koran lezen. Ik keek ze aan en ze keken mij aan en zagen mij met rode ogen huilend binnenkomen. Ik knielde voor mijn moeder en pakte haar handen vast en kuste haar waardevolle handen¦ ik zei: "ow moeder vergeef mij, vergeef mij, ik was zo dom dat ik niet naar jou luisterde maar naar de Shaytan. OW MAM VERGEEF ME!!" Ze aaide over mijn hoofd en zei: "ow mijn zoon" en ze begon te huilen. Ik keek mijn zusje aan en omhelsde haar en gaf haar een kus op haar voorhoofd. Ik vroeg hun mag ik meelezen, mag ik ook voelen hoe mooi dat voelt?? En we zaten alle drie voor de koran en citeerden de edele koran. Nu ik dit gevoel heb gevoeld is mijn ziel geruster en voel me opnieuw geboren. Nooit meer zal ik deze weg verlaten NOOIT MEER!!! Nu kan ik met rust doodgaan. Nu kan ik vertrekken naar mijn Rasoel. Nu zullen mijn tranen vallen voor ALLAH swt de barmhartige En na een tijdje was ik zo praktiserend geworden dat iedereen keek is dit Ahmed?? Ik gaf zelfs islam lessen aan de jongeren niks maar dan ook niks kon mooier zijn dan dit!!

LA * ILAHE * ILALLAH * MOEHAMEDEN * RESOEL * ALLAH

__________________
Allah swt heeft de vrouw speciaal gemaakt; HIJ gaf haar schouders, sterk genoeg om het leed van de wereld te dragen; zachte armen, om comfort te bieden; kracht, om bevallingen te doorstaan; doorzettingsvermogen, om voor vrienden en familie te kunnen zorgen; gevoel, zodat zij haar kinderen lief zal hebben. HIJ schiep haar uit een rib van de man, om zijn hart te beschermen. HIJ gaf haar ook een traan; die is van haar; zij kan het gebruiken wanneer zij dat nodig heeft.

Het was maar een droom, maar het veranderde wel zijn leven!


Bissmillahi rahmani rahiem

Al vanaf mijn jeugd kreeg ik het benauwd in krappe ruimtes en ik verliet
schreeuwend zulke plaatsen. Op latere leeftijd kwam ik erachter dat dit een
ziekte was, maar ik kwam er jammer genoeg niet van af. Helaas moest ik of ik
het nu wilde of niet eindelijk in zo'n krappe ruimte komen.........
Ze hadden mij helemaal ingepakt met doeken en me geplaatst in een lange
doodskist. De stemmen van de mensen om me heen kon ik heel goed horen en
ondanks het feit dat mijn ogen gesloten waren kon ik ze op de een of andere
manier zien.
Hij is gestorven op jonge leeftijd, zeiden ze. Terwijl hij nog zoveel wilde doen. Ik wilde inderdaad nog heel veel doen. Ik had bijvoorbeeld nog geen eigen zaak voor mijn zoon kunnen beginnen, het geld van de t.v. en de auto had ik nog niet afbetaald.Een groot bedrijf beginnen en al mijn vrienden uitnodigen was nu slechts een droom. Bovendien had ik nog geen kolen en hout kunnen kopen voor de naderende winter en ik had de lekkende plaatsen op de zolder nog niet kunnen repareren. Toen ik bezig was met het op een rijtje zetten van alles wat ik niet had afgekregen schrok ik van een luidruchtige stem. Alsof deze door een microfoon kwam weergalmde het in mijn hoofd. Het is voorbij, zei de stem.
Was het maar nog niet voorbij, dacht ik bij mezelf. Hoe heeft zo'n ongeluk
mij kunnen treffen? Terwijl ik zo goed auto kon rijden. Ik probeerde te
herinneren wat er was gebeurd; mijn vrienden waren om me heen en
probeerde de deksel van mijn doodskist te sluiten. Om ze te stoppen wilde ik
zo hard mogelijk schreeuwen maar ik kon me niet bewegen nog iets
fluisteren. Een poosje later bevond ik me in het donker en keek naar een
lichtstraal, die door de planken van de kist scheen. Paniekerig zei ik: Mijn god,
wat zal er nu van mij terecht komen? Ik kon niet nadenken uit angst.
Ondertussen bevond ik me op de schouders van mijn vrienden en al schommelend werd ik voort gedragen. Door de geluiden die van buitenaf kwamen kon ik opmaken dat het regende. Het geluid van de druppels verenigde zich met het gekraak van mijn doodskist. We gingen hoogstwaarschijnlijk maar de moskee voor het Djanazagebed. Moskee , dat deed me aan iets denken, Hoewel het dichtbij huis was en ik vijf maal per dag werd uitgenodigd voor het gebed, maar steeds had ik geen tijd kunnen vinden om er heen te gaan. Zoals ik altijd al had gezegd zou ik na mijn vijftigste beginnen met bidden en al mijn slechte eigenschappen waar iedereen zich over ergerde verlaten. Inderdaad, als dit ongeluk niet was gebeurd zou ik in de toekomst een perfecte moslim zijn geweest.
De stem die ik voor de tweede keer hoorde (maar niet wist waar hij
vandaan kwam) zei weer: Het is voorbij. Alles is afgelopen. Iets later werd
mijn gebed gebeden en ik werd weer op schouders gedragen. We kwamen
langs het caf? waar we voorheen met vrienden dagelijks kaartten en ik hoorde
ze vrolijk lachen en dacht: Waarschijnlijk hebben ze niet gehoord dat
ik gestorven ben. Toen de stemmen bijna niet meer te horen waren,
voelde ik dat ik op een schuine manier gedragen werd. Zo wist ik dat we de
helling af gingen naar de begraafplaats. De druppels van de regen, die met
bakken uit de hemel vielen druipten door de gaten van mijn doodskist en
maakten de doek waarmee ik bedekt was nat.
Ondanks dit luisterde ik naar de stemmen die van buiten kwamen.
Sommige vrienden hadden het over de effectenbeurs die gedaald was en
anderen verheerlijkten de laatst gespeelde wedstrijd van het nationale
voetbalelftal. Een van de personen die mijn kist droeg, fluisterde in het
oor van degene naast hem: Net iets voor hem om op zo'n ongelukkige dag te
sterven, we zijn kletsnat geworden. Het was toch niet waar wat ik hoorde.
Het waren toch mijn vrienden! Mijn reis was na een tijdje afgelopen en mijn
doodskist werd op de grond gelegd. Een paar armen pakten mijn lichaam beet
en legden mij in een kuil. Liggend bekeek ik mijn omgeving. Oh, mijn god,
was dit niet het graf? Waarom had ik er nooit eerder bij stil gestaan dat
ik hier ooit terecht zou komen. Mijn stille hulpkreten kon ik niemand laten horen en ik voelde dat mijn vrienden zich haastten met het bedekken van mijn graf. Weer bevond ik me in het donker en ik begon hulpeloos te bidden. Mijn god, krijg ik echt geen kans meer om te worden zoals u wilt en om mijn graf te veranderen in een hemelse tuin.
Weer herhaalde dezelfde stem, nog luider dan eerst: Het is voorbij,
alles is afgelopen. Met een laatste poging kwam ik van mijn plaats en deed
mijn ogen open. Ik lag in mijn heerlijke warme bed. Ik had dus een vreselijke
nachtmerrie gehad. De dokter die een deur verder woonde probeerde
mij wakker te schudden. Het is voorbij, schreeuwde hij steeds. Kijk maar het
is voorbij. Je hebt niets meer. Ik probeerde langzaam rechtop te zitten. Ik was nat van het zweten en het leek alsof ik twintig kilo was
afgevallen.
Het regende buiten pijpenstelen, de bliksem en onweer schudden als
het ware het hele huis. Ik probeerde tot mezelf te komen terwijl verbaasde
blikken me aankeken en zei: Mijn god, ik ben u dankbaar tot in het diepste van mijn hart. Wat als u me nu geen nieuwe kans had gegeven om een goed mens te worden........?

Het verhaal van Yunus

Door Ibn Kathir, vertaald door AlMutaqqun.tk


Profeet Yunus (Jonas) is ook bekend als Dhan-Nun. Over zijn mensen zegt Allah: « Waarom heeft, behalve het volk van Yunus geen stad geloofd, zodat hun geloof hen zou hebben kunnen helpen? Toen zij geloofden, verwijderden Wij de straf der schande in het tegenwoordige leven van hen en Wij lieten hen voor een wijle genieten. » {10:98}

De inwoners van de stad Nineveh waren afgodendienaren die een schaamteloos leven leidden. Profeet Yunus (aleihi salaam) werd gezonden om hen de aanbidding van Allah te leren. De mensen hadden een afkeer van zijn inmenging in hun manier van aanbidding dus zeiden ze: "Wij en onze voorvaders hebben deze goden vele jaren aanbeden en geen kwaad is ons overkomen."

Hij probeerde hen te overtuigen van de dwaasheid van afgoden aanbidden en de goedheid van Allah's wetten maar ze
negeerden hem. Hij waarschuwde hen dat als ze door zouden gaan met hun dwaasheden, Allah's straf snel zou volgen. In plaats van Allah te vrezen, vertelden ze Yunus dat ze niet bang waren voor zijn dreigementen. "Laat maar komen," zeiden ze tegen hem. Yunus was ontmoedigd. "In dat geval zal ik jullie aan jullie ongeluk overlaten!" En daarmee verliet hij Nineveh vrezend dat Allah's woede snel zou volgen. « En (herinner) Dhan-Nun (Yunus) toen hij in toorn heenging en dacht dat Wij geen macht over hem hadden en in de duisternis uitriep, zeggende: "Er is geen God dan Gij. Heilig zijt Gij. Ik behoorde inderdaad tot de onrechtvaardigen." » {21:87]

Nauwelijks had hij de stad verlaten wanneer de hemel van kleur begon te veranderen en in vuur leek te staan. De mensen waren gevuld met angst bij dit aanzicht. Ze herinnerde de vernietiging van de mensen van 'Ad, Thamud en Nuh. Zou hen een zelfde lot gevallen? Langzaam drong geloof hun harten binnen. Ze verzamelden op de berg en
begonnen Allah aan te roepen voor Zijn genade en vergiffenis. De bergen echoden met hun kreten. Het was een belangrijk moment, gevuld met oprecht berouw.

Allah verwijderde Zijn torn en overgoot hen weer met zegeningen. Toen de dreigende storm opgeklaard was, baden ze voor de terugkeer van Yunus zodat hij hen kon leiden.

Intussen was Yunus aanboord van een klein schip gegaan in gezelschap van andere passagiers. Het zeilde de hele dag in kalme wateren en er blies een goede wind in de zeilen. Toen de nacht viel, veranderde de zee plotseling. Een vreselijke storm blies alsof het het schip uiteen zou splijten. De golven leken wild. Ze rezen zo hoog op als bergen en doken daarna naar beneden als dalen, het schip opwerpend en over het dek vegend.

Achter het schip splijtte een grote walvis het water en opende zijn mond. Een bevel van Allah de Almachtige was opgedragen aan één van de grootste walvissen van de zee om aan de oppervlakte te komen en de walvis gehoorzaamde.

De walvis haastte zich naar de oppervlakte van de zee en volgde het schip zoals hem was opgedragen.

De storm ging door en het hoofd van de bemanning vroeg de bemanning om het schips zware belasting te verlichten. Ze gooiden hun bagage overboord maar dit was niet genoeg. Hun veiligheid lag in het verder verminderen van het gewicht dus besloten ze onder elkaar om hun belasting te verlichten door minstens één persoon te verwijderen.

De kapitein zei: "We maken lootjes met al de namen van de reizigers. Degene wiens naam getrokken wordt, zal overboord worden gegooid." Yunus wist dat dit één van de tradities van de zeemannen was wanneer ze een storm trotseerden. Het was een vreemde polytheïstische traditie, maar het werd gebruikt in die tijd. Yunus beproeving en crisis begon.

Hier was de profeet overgedragen aan polytheïstische regels die dachten dat de zee en de wind goden hadden die ruzieden. De kapitein moest die goden tevreden stellen. Yunus nam tegen zijn zin
deel aan de loting en zijn naam werd bij de namen van de andere reizigers gevoegd. Het lot werd getrokken en "Yunus" verscheen.

Omdat ze wisten dat hij de meest eerbiedwaardige onder hen was, wilde ze hem niet in de kwade zee werpen. Daarom besloten ze een tweede lot te trekken. Weer werd Yunus' naam getrokken. Ze gaven hem een laatste kans en trokken een derde lot. Helaas voor Yunus kwam weer zijn naam naar boven.

Yunus realiseerde zich dat Allah's hand in dit alles was, omdat hij zijn missie had verlaten zonder Allah's toestemming. De zaak was over en het was besloten dat Yunus zichzelf in het water zou gooien. Yunus stond aan de rand van het schip en keer naar de woeste zee. Het was nacht en er was geen maan. De sterren waren verscholen achter een zwarte mist. Maar voordat hij zich overboord kon gooien, bleef Yunus Alla's naam noemen en sprong in de wilde zee en verdween onder de enorme golven.

De walvis vond Yunus drijvend op de golven voor hem. Hij slikte
Yunus in zijn enorme maag en sloot zijn ivoren tanden alsof ze witte grendels waren die de deur van de gevangenis sloten. De walvis dook naar de bodem van de zee, aan de afgrond van de duisternis.

Drie lagen van duisternis omhulden hem, de één boven de ander; de duisternis van de maag van de walvis, de duisternis van de bodem van de zee, de duisternis van de nacht. Yunus beelde zich in dood ye zijn maar zijn zintuigen werden alert toen hij ontdekte dat hij kon bewegen. Hij wist dat hij in leven was en ingesloten tenmidden van drie lagen van duisternis. Zijn hart bewoog door het gedenken van Allah. Zijn tong was bevrijd na het zeggen van: « "Er is geen God dan Gij. Heilig zijt Gij. Ik behoorde inderdaad tot de onrechtvaardigen." » {21:87}

Yunus bleef bidden tot Allah, deze uitroep herhalend. Vissen, walvissen, zeewier en alle wezens die in de zee leefden, hoorden de stem van Yunus bidden en de prijzing van Allah opgedragen vanuit de walvismaag komen. Al die
wezens verzamelden zich rond de walvis en begonnen de prijzingen van Allah terug op te dragen, elk wezenop zijn eigen manier en in zijn eigen taal.

De walvis deed ook mee in het opdragen van prijzingen aan Allah en begreep dat hij een profeet had ingeslikt. Daarom voelde hij zich bevreesd maar zei tegen zichzelf: "Waarom zou ik bang moeten zijn? Allah heeft me bevolen hem in te slikken."

Allah de Almachtige zag het oprechte berouw van Yunus en hoorde zijn smeekbedes in de walvismaag. Allah beval de walvis om naar het oppervlak te komen en Yunus op een eiland uit te werpen. De walvis gehoorzaamde en zwom naar het verste end van de oceaan. Allah beval hem naar de warme, verfrissende zon en prettige aarde te komen.

De walvis wierp Yunus op een afgelegen eiland. Zijn lichaam was ontvlamd door de gifstoffen in de walvismaag. Hij was ziek en toen de zon opkwam, branden zijn stralen zijn ontvlamde lichaam waardoor hij op het punt stond om te schreeuwen van de pijn.
Maar hij onderging de pijn en bleef zijn smeekbede aan Allah herhalen.

Allah liet een gaard groeien van geruime lengte om hem te beschermen. Toen liet Allah Yunus genezen en vergaf hem. Allah vertelde Yunus dat als hij niet tot Hem had gebeden, hij in de walvismaag had gebleven tot de Dag des Oordeels.

Allah vertelde: « En Yunus was voorzeker ook een der boodchappers. Toen hij in het geladen schip vluchtte, en hij lootte en werd (overboord) geworpen. Een grote vis slokte hem op terwijl hij zelfverwijt had. Indien hij niet behoorde tot hen die Ons verheerlijken, dan zou hij in diens buik zijn gebleven tot de Dag der Opstanding. Wij wierpen hem op een kaal strand terwijl hij ziek was. En Wij lieten een pompoen voor hem opgroeien. En Wij zonden hem als boodschapper tot honderdduizend of meer mensen. En zij geloofden, daarom gaven Wij hun voor een korte tijd de voorziening (van dit leven). » {37:139-148}

Geleidelijk kreeg hij zijn kracht terug en vond zijn
weg naar zijn woonplaats Nineveh. Hij was blij verrast om de veranderingen te zien die daar hadden plaatsgevonden. De gehele bevolking kwam hem verwelkomen. Ze vertelden hem dat ze teruggekeerd waren naar het geloof in Allah. Samen leidden ze een gebed om dankbaarheid te betonen aan hun Genadevolle Heer.

Ibn 'Abbas heeft overgeleverd: "De profeet Mohammed (sallallahu aleihi wa salaam) zei: "Men moet niet zeggen dat ik beter ben dan Yunus Ibn Matta." [Sahih Al-Bukhari]

Ondankbaar

__________________

'Als het avond wordt, verwacht dan niet dat het weer ochtend wordt en als het ochtend wordt,verwacht dan niet dat het avond wordt. Als je gezond bent,moet je je op ziekte voorbereiden en als je leeft,moet je je op de dood voorbereiden'

 Al-Baraa-e ibn Maalik Al-Ansaari

Zijn haar zag er ongekamd uit en zijn hele verschijning was ruw. Hij was dun en pezig met weinig vlees op zijn botten, dat het echt pijnlijk was om naar hem te kijken. Echter in duels vocht hij dan geen ander en versloeg vele tegenstanders en temidden van harde gevechten was hij een uitmuntende krijger waar de tegenpartij rekening mee hield.

Hij was zo dapper en heldhaftig dat Omar (moge Allah tevreden met hem zijn) ooit tegen al zijn gouverneurs en generaals heeft gezegd dat ze hem nooit aan het hoofd van een leger als leider moesten benoemen omdat hij anders al zijn manschappen de dood in zal leiden door zijn gewaagde heldendaden. Deze man was Al-Baraa-e ibn Maalik Al-Ansaari, de broer van Anas ibn Maalik (moge Allah tevreden met hem zijn) (de persoonlijke bediende van de profee (Allah’s vrede en zegen zij met hem)).

Als de heldhaftige daden van Al-Baraa-e ibn Maalik in details verteld moeten worden dan zouden er honderden pagina voor nodig zijn. Maar laat één voorbeeld voldoende zijn...

Dit specifieke verhaal begint slechts een paar uurtjes na het overlijden van de profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem), toen vele Arabische stammen zich de rug keerden naar de Islam in grote getale. Binnen een korte periode waren alleen de inwoners van Mekka, Medina en Taa-if en wat stammen hier en daar in de omgeving, die zich nog sterk aan de Islam vastklampten.

Aboe Bakr As-Siddieq (moge Allah tevreden met hem zijn), de opvolger van de profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem), trad met een harde hand tegen deze blinde en vernietigende beweging. Hij mobiliseerde van de Moehaadjirien en Ansaar, elf verschillende legereenheden elk onder een aparte generaal en stuurde ze naar verschillende delen van het Arabisch schiereiland. Hun doel was om de ketters weer het rechte pad op te leiden en de leiders van de rebellen te confronteren.

De sterkste groep ketters en grootste in aantal waren de Banoe Hanifah, waarin zich de oplichter Moesaylamah de leugenaar bevond, die claimde dat hij een profeet was. Moesaylamah slaagde erin om veertigduizend uitstekende vechters uit zijn stam te mobiliseren. De meeste van hen volgden hem echter omwille van asabeyyah oftewel stamverwantschap (patriottische woede) en niet omdat ze in hem geloofden. Een van hen zei in feite: "Ik getuig dat Moesaylamah is een oplichter en dat Mohammed is de ware maar de Oplichter uit Rabi'ah (Moesaylamah) is ons dierbaarder dan de man van de waarheid uit Moedar (Mohammed (Allah’s vrede en zegen zij met hem))."

Moesaylamah bracht een zware nederlaag aan het eerste leger dat hem werd gestuurd onder leiding van ‘Ikrimah ibn abi Djahl. Aboe Bakr (moge Allah tevreden met hem zijn) stuurde een andere leger naar Moesaylamah, onder leiding van Het Verscherpte Zwaard Van Allah, Khalid Ibn Al-Walid (radia allahoe 3anh). Dit leger bestond uit la crème de la crème van de metgezellen van beide de Ansaar en de Moehaadjrien. In de frontlinies van dit leger was Al-Baraa-e ibn Maalik en een groep van de meest moedige en gevreesde moslims.

De twee kampen ontmoetten op het territorium van de Banoe H’anifah bij Yamamah in Nadjd. Het duurde niet lang en het gevecht neigde gewonnen te worden door Moesaylamah en de zijnen. De moslim soldaten begonnen zich terug te trekken uit hun posities. De manschappen van Moesaylamah bestormden zelfs de tent van generaal Khaalid ibn al-Walid (moge Allah tevreden met hem zijn) en verdreven hem uit zijn positie. Ze zouden zelfs zijn vrouw hebben vermoord maar iemand van hen had haar bescherming gegarandeerd.

Op dat moment, realiseerden de moslims zich in wat voor gevaarlijke situatie zij zich verkeerden. Ze waren ook bewust van het feit dat als zij geëlimineerd werden door Moesaylamah, dan zou de Islam geen stand houden en zou Allah (Geprezen en Verheven is Hij) Die geen partner kent, niet meer aanbeden worden in het Arabische schiereiland hierna.

Khaalid (moge Allah tevreden met hem zijn) verzamelde zijn manschappen nogmaals en reorganiseerde ze. Hij verdeelde de Moehaadjirien, Ansaar en de verschillende stammen in drie hoofd groepen. Elk van die groepen werd onder leiding gebracht van een eigen stamlid, zodat de verliezen binnen elke groep makkelijk te achterhalen konden worden.

Het gevecht laaide op. Er was zoveel schade en er waren zoveel doden gevallen. De Moslims hadden nog nooit zoiets ervaren in alle gevechten die ze hiervoor voerden. De mannen van Moesaylamah bleven stand houden, zo stevig en ferm al hadden ze zoveel slachtoffers.

De moslims lieten ongelofelijk veel dapperheid en heldhaftigheid zien van ongekende kaliber. Thaabiet Ibn Qays, de standaard drager van de Ansaar, hij had een kuil gegraven en plantte zichzelf daarin en bleef vechten tot hij gedood werd. De kuil die hij had gegraven was meteen ook zijn graf. Zayd ibn El-Khattaab, broer van Omar (moge Allah tevreden met hem zijn), riep de moslims op: "Mannen, bijt op je kiezen, sla meedogenloos toe op de vijand en druk door. Bij Allah, ik zal hierna niet spreken tot Moesaylamah is verslagen of ik Allah heb ontmoet." Hij voerde daarna een charge op de vijand en bleef vechten tot hij werd gedood. Saalim (moge Allah tevreden met hem zijn), de mawla van Aboe H’oedhaifah, en standaard drager van de Moehadjirien vertoonde onverwachte waarde. Zijn mensen vreesden dat hij zwakte zou vertonen of te bang zal zijn om te vechten. Tegen hen zei hij, "Als jullie erin slagen mij in te halen, wat een slechte drager van Koran zal ik dan zijn." Hij sprong daarna zeer gewaagd te midden van de vijandelijke rijen en vocht tot hij als een martelaar viel.

De dapperheid van al deze mensen, kwijnt echter toch weg tegenover de heldhaftigheid van Al-Baraa-e ibn Maalik moge Allah behaagd zijn met hen allen.

Terwijl het gevecht wreder en woester werd, richtte Khalid (moge Allah tevreden met hem zijn) zich tot Al-Baraa-e ibn Maalik en zei: "Val aan, jonge man van de Ansaar." Al-Baraa-e ibn Maalik keerde zich om naar zijn mensen en zei zijn legendarische woorden die in de hemelen weerklonken: "O Ansaar, laat niemand maar dan ook niemand van jullie aan terugkeer naar Medina denken. Er is geen Medina voor jullie na deze dag. Er is alleen nog maar Allah en dan Paradijs."

Hij en de Ansaar lanceerden hun aanvallen daarna tegen de moeshrikien (ongelovigen), ze braken door hun linies en deelden flinke krachtstoten uit tot ze uiteindelijk begonnen terug te trekken. De moeshrikien zochten toevlucht in een tuin, die later de naam "De tuin des doods" kreeg, omdat er zoveel doden daar vielen op die dag. De tuin was omringd door hoge muren.

Moesaylamah en duizenden van zijn mannen gingen naar binnen en sloten de poorten van de tuin achter ze en versterkten zich. Vanuit hun nieuwe positie begonnen ze pijlen op de moslims te regenen. De waaghals Al-Baraa-e ibn Maalik stapte naar voren en richtte zich naar zijn gezelschap: "Zet mij op een schild, hijs het schild op pijlen en slinger mij over de muren de tuin binnen naast de poort. Ik zal dan sterven als een martelaar of de poort voor jullie openen."

De magere en pezige Al-Baraa-e ibn Maalik werd meteen op een schild gezet en werd zo te midden van de Tuin des Doods gegooid in een multitude aan Moesaylama's mannen. Hij daalde neer op ze als een bliksemflits en zette het gevecht voort als een razende leeuw. Velen vielen als muggen voor zijn zwaard en voordat hij de poort kon openen kende zijn lichaam vele wonden.

De moslims drongen meteen binnen door de poorten en over de muren. Het vechten was bitter en zeer vermoeiend. Honderden werden gedood en uiteindelijk bereikten de moslims Moesaylamah de oplichter en werd hij gedood.

Al-Baraa-e ibn Maalik werd op een draagkoets vervoerd naar Medina. Khaalid ibn al-Walid bleef een maand lang voor hem zorgen tot zijn vele wonden heelden. Door hem hadden moslim een overwinning behaald op Moesaylamah.

Terwijl hij nog herstellende was van zijn wonden, bleef Al-Baraa-e ibn Maalik verlangen naar martelaarschap dat hem in de Tuin des Doods niet werd gegeven. Hij ging door met vechten, de ene slag naar de andere, hopend zijn doel te bereiken en te sterven voor Allah (Geprezen en Verheven is Hij) . Dat werd in vervulling gebracht in de slag bij Toestar in Perzië.

In Toestar waren de Perzen belegerd in een van hun opstandige forten. De belegering duurde lang en toen de effecten daarvan ondragelijk werden, hanteerden ze een andere tactiek. Vanuit de muren van de forten, begonnen ze ijzeren kettingen te werpen met aan het uiteinde gloeiende haken. De moslims werden door deze haken getroffen en omhoog gehesen, dood of in folterende pijn. Een van deze haken had Anas ibn Maalik te pakken, de broer van Al-Baraa-e ibn Maalik. Zodra Al-Baraa-e ibn Maalik dat had gezien, sprong hij snel op de muur van het fort en greep de ketting die zich in zijn broer boorde en begon de haak van zijn lijf weg te halen. Zijn hand begon te verbranden maar hij liet niet los tot zijn broer werd verlost.

Al-Baraa-e ibn Maalik zelf stierf tijdens dat gevecht. Hij had gebeden tot Allah om hem martelaarschap te garanderen en hij kreeg het...