Archief

Verdriet

In de Naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle

Er was eens een oud vrouwtje wat langs een veldweg kwam. Ze was tamelijk oud, maar haar loop was licht en haar lachen had de frisse glans van een jong meisje. Bij een ineengekrompen gedaante bleef ze staan.

Ze kon niet veel herkennen, het wezen leek bijna figuurloos. Ze bukte zich en vroeg "wie ben jij".

Twee bijna levenloze ogen keken haar moe aan. "Ik"? Ik ben het Verdriet, fluisterde de stem. Och, riep het oude vrouwtje blij alsof ze een oude bekende groeten. "Je kent mij"? vroeg het verdriet. Maar natuurlijk ken ik jou, zei het oude vrouwtje. Maar waarom ga je niet weg van mij vroeg het verdriet. Waarom zou ik vluchtte voor jou mijn liefje. Je weet toch maar al te goed dat je elke vluchteling inhaalt. Maar wat ik wilde vragen waarom zie je er zo moedeloos uit?

Ik ben verdrietig antwoordde verdriet met een grauwe stem. De oude vrouw ging naast haar zitten en zei vertel mij nu maar eens wat jouw zo verdrietig maakt. Het verdriet zuchtte eens diep. Zou er dit keer nu eens iemand naar haar luisteren. Ze had het al dikwijls gehoopt.

Ach begon ze, weet je niemand mag mij. Het is nu eenmaal mijn bestemming om onder de mensen te gaan en een tijdje bij ze te blijven, Maar als ik kom dan schrikken ze terug. Ze zijn bang van mij en willen me dan vermijden.

Het verdriet begon heel hard te snikken en zei : Er zijn zelfs spreekwoorden uitgevonden waarmee ze me willen verbannen". Ze zeggen dan"Ach, het leven is een groot feest'. En hun valse lachen leidt tot maagkrampen en ademnood. Ze zeggen alleen zwakkelingen huilen, en hun opgekropte tranen doen hun hoofd bijna uit elkaar springen. Of ze verdoven zich met alcohol en drugs zodat ze mij niet hoefden te voelen.

O Ja, bevestigde het oude vrouwtje, zulke mensen ben ik ook al vaak tegen gekomen.

Het verdriet zakte nog verder in elkaar. En terwijl ik de mensen alleen maar wil helpen. Als ik heel dicht bij hun ben kunnen ze zichzelf ontmoeten. Ik help hun een nest te bouwen waarin ze hun wonden kunnen verzorgen. Wie verdrietig is heeft een hele dunne huid. Het leed breekt weer op als een slecht genezen wond en dat doet pijn. Maar alleen wie het Verdriet toe laat en alle ongehuilde tranen huilt, kan zijn wonden werkelijk genezen. Maar de mensen geloven me niet en willen niet dat ik hen help. In plaats daarvan schminken ze een schelle lach over hun littekens. Of leggen een dik pantser over hun bitterheid heen. Het verdriet zweeg...

Haar huilen was eerst zwak, toen sterker en tenslotte vertwijfeld. Het oude vrouwtje nam de in elkaar gedoken gedaante troostend in haar armen. Wat voelde ze warm en zacht aan, dacht ze en streelde zacht het bevende hoopje. Huil maar verdriet, huil maar fluisterde ze liefdevol. Rust maar uit zodat je weer nieuwe krachten krijgt, vanaf nu zal je niet meer alleen zijn. Ik zal bij je blijven zodat de moedeloosheid niet meer aan de macht is.

Het verdriet stopte met huilen. Ze ging rechtop zitten en bekeek haar nieuwe vriendin verbaasd aan. maar....maar.....wie ben jij eigenlijk?

Ik? vroeg het oude vrouwtje. Ik...Ik ben, DE HOOP.

Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie

Er werd verhaald dat 'de leider van de gelovigen' (Amier ul-Moe'minien) Hichaam bin cAbdul-Malik arriveerde in het Heilige Huis van Allah als een pelgrim. Toen hij eenmaal in al-Haram (de moskee in Mekka, met daarin de welbekende Kacbah) was, gaf hij het bevel om een man van de Sahaabah (de metgezellen van de Profeet -vrede zij met hem) bij hem te laten komen. Er werd hem echter verteld dat alle Sahaabah reeds gestorven waren. Hierop zei hij: "Eén van de Tabicien (de leerlingen van de Sahaabah) dan." De Tabici Taawoes al-Yamaanie werd toen bij hem gebracht. Hij kwam bij 'de leider van de gelovigen' binnen, deed zijn schoenen uit en legde die aan de zijkant van zijn vloerkleed. Taawoes groette niet met de benaming 'Amier ul-Moe-eminien', noch sprak hij hem aan met zijn edele roepnaam, maar ging tegenover hem zitten zonder daarvoor toestemming voor te hebben gekregen en zei: "Hoe is het met jou, O Hichaam?" Hichaam bin cAbdul-Malik werd zeer woedend op Taawoes, zo erg zelfs dat hij eraan dacht hem te doden. Er werd hem echter verteld dat hij zich in al-Haram bevond en het dus voor hem onmogelijk was om iemand te vermoorden.

Hichaam bin cAbdul-Malik zei tegen Taawoes al-Yamaanie: "O Taawoes, wat heeft jou er naartoe geleid om te doen wat je gedaan hebt?" Taawoes antwoordde: "Wat heb ik dan gedaan?" Hij werd hierdoor nog bozer en kwader en zei: "Je hebt jouw schoenen uit gedaan, legde die vervolgens aan de zijkant van mijn vloerkleed en je groette me niet met 'Amier ul-Moe'minien'. Daarnaast sprak je me niet eens aan met mijn edele roepnaam, je ging tegenover mij zitten zonder toestemming en voegde eraan toe: "O Hichaam, hoe is het met jou?"

Taawoes zei: "Wat betreft het feit dat ik mijn schoenen uitdeed en die naast je vloerkleed legde, dit doe ik voor mijn Heer vijf keer per dag en Hij verwijt mij dit niet, noch wordt Hij woedend op mij. Dat ik je niet met 'Amier ul-Moe'minien' groette was vanwege het feit dat niet alle gelovigen tevreden zijn over jouw leiderschap en ik vreesde dat ik daarover zou liegen als ik je 'Amier ul-Moe-minien' noemde. Over wat je zei, dat ik je niet met een edele roepnaam aansprak, dit is omdat Allah, de Verhevene, Zijn profeten bij naam noemde, Hij zei: "O Dawoed, O Yahya, O cIesaa," terwijl Hij Zijn vijanden wel bij hun roepnamen noemde, Hij zei: "Vernietigd zijn de handen van Aboe Lahab en vernietigd is hij." De reden waarom ik tegenover je ging zitten is dat ik de Amier ul-Moe'minien cAli ibn Abi Taalib (moge Allah met hem tevreden zijn) hoorde zeggen: "Als je wilt kijken naar een man die in de Hel zal terechtkomen, kijk dan naar een zittende man met om zich heen staande mensen." Toen droeg Hichaam bin cAbdul-Malik Taawoes al-Yamanie op: "Geef mij advies!" Hij zei: "Ik hoorde Amier ul-Moe'minien cAli ibn Abi Taalib (moge Allah tevreden zijn met hem) zeggen: "In de Hel zijn er slangen zo groot als kruiken en schorpioenen zo groot als muilezels. Zij bijten iedere leider die niet rechtvaardig regeert over zijn burgers." Vervolgens stond Taawoes op en ging weg.

Mounir is een student aan de universiteit

Mounir is een student aan de universiteit. Wanneer hij thuis terugkomt brengt hij zijn vrije tijd door achter het beeldscherm van zijn computer om de wereld van het internet te doorspitten. Echter, hij kent enkel het duistere gedeelte ervan. Wanneer hij in aanwezigheid van andere mensen en zijn familieleden is, is hij iemand die oprecht en serieus is. Hij is een de prins waarvan elke vrouw droomt. Maar op het moment dat hij zijn kamer binnentreedt, verandert hij in een slaaf van zijn lusten.
'Abdoerrahman is zijn beste vriend maar hij is een dienaar van Allah die graag uitnodigt tot de weg van Allah (Verhevene is Hij).

'Abdoerrahman reed in de auto van Mounir mee. Onderweg naar hun bestemming kwamen ze een controlepost tegen. 'Abdoerrahman deed de la van het dashboard open om de autopapieren uit te halen en hij zag dat daar een foto van een naakte vrouw lag!!

Een lange stilte overmeesterde de auto die gevolgd werd door een diepe zucht van Mounir, die van de schaamte gloeiend rood werd en begon te zweten. De politieman wees hem aan om door te rijden. Hij keek naar 'Abdoerrahman terwijl deze laatste Allah vroeg om vergeving en de lofprijzing over Hem sprak waarna de volgende discussie plaatsvond.

'Abdoerrahman zei: Mounir; wat doet deze foto hier?
Mounir zei: Een student vroeg hierom en ik ben onderweg naar hem om het aan hem te geven.

'Abdoerrahman zei: Weet je dan niet dat je bezig bent met het begaan van een zonde? Weet je niet dat degene die naar een zonde uitnodigt, de zonde zal delen met een ieder die het zal volgen? Heb je geen vrees voor Allah? Hoe kun je vrees voor de politie hebben en geen vrees voor de Schepper?

Mounir antwoordde schreeuwend: genoeg!! Houd je preken voor mensen in de moskee, ik ben nog jong en waar ik mee bezig ben is niet erger dan het begaan van overspel/ontucht en ik zal berouw tonen wanneer Allah mij zal leiden. IK WIL JE PREKEN NIET MEER AANHOREN!!!

'Abdoerrahman zei: Laat mij hier uitstappen alsjeblieft ik wil de zonde niet met je delen!

Mounir keert terug naar huis en doet de deur van zijn kamer dicht. En zet de computer aan. Hij gaat weer door met zijn hobby, het bekijken van pornografische websites. Pornografische websites te bekijken, onzedelijke foto's en films; dit is wat ik nodig heb om te ontspannen en mezelf op te vrolijken na het aanhoren van de woorden van die achterlijke. O wat zijn deze foto's opwindend...hij staat op en doet de deur op slot..ja, ik ga me uitkleden, blijf naakt en fantaseer dat ik met hen ben. Het is een opwindend gevoel. Ik ga mezelf masturberen en ik zal dan het echte genot ondervinden. Het is het genot dat elke mens zal opvrolijken, denkt hij.
En het zijn slechts enkele moment en hij is klaar met zijn satanische lusten maar hij voelt plotseling een zware pijn in zijn hart. Hij schreeuwt, aaaaaaaaaaaaah terwijl zijn hand bevuild is. O mijn Rabb. Mijn Rabb.Aaaaaaaaaaaah pijn!!! En de pijn werd steeds erger.

Zijn ouders hoorden het geschreeuw en hij deed de deur van de kamer open terwijl het pijn hem overmeestert had waardoor hij niet aan het aantrekken van zijn kleren kon denken. Het is "een genot" dat hij meemaakte EN HET IS NU een schandaal geworden. Hij probeert op dat moment zijn toestand uit te leggen, maar de Engel Des doods was sneller dan hij en hij sterft in deze toestand.

Dit is slechts een fictief verhaal, beste broeders en zusters, maar kunnen degenen die verslaafd zijn aan pornografische websites ons verzekeren dat het verhaal van Mounir niet plaats zal/kan vinden? En wie wenst er eigenlijk in deze toestand te sterven?

Niemand zal hier tevreden mee zijn, of wel?

Toon daarom berouw beste broeder voordat je je leven slecht beëindigt en weet dat Allah blij zal zijn met het berouw van de dienaar ook al zou hij een moordenaar zijn: "Zeg: " O mijn dienaren die buitensporig zijn tegenover zichzelf, wanhoopt niet aan de Genade van Allah. Voorwaar, Allah vergeeft alle zonden."

De muis

Een muis keek door een gat in de muur en zag dat de boer en zijn vrouw een pakketje opende.

“Wat voor voedsel zit erin?”: dacht de muis die best wel trek had in eten… Maar hij schrok toen hij zag dat het een muizenval was!

De muis ging snel naar het weiland en de muis schreeuwde als waarschuwing en vroeg om hulp: “er is een muizenval in het huis!! Er is een muizenval in het huis!!”

De kip die kakelde ging rechtop staan en kwam met zijn hoofd omhoog en zei: “hé muis, ik kan je vertellen dat dit het einde van jouw leven is. Maar het heeft geen consequentie voor mij en het boeit me helemaal niet.”

De muis keerde zich om en ging naar het schaap en zei tegen het schaap: “er is een muizenval in het huis!! Er is een muizenval in het huis!!”

De schaap moest lachen en zei: “sorry maar dat is jouw probleem. Ik heb het te druk om me ook nog eens druk te maken om jouw problemen.”

De muis ging vervolgens snel naar de koe en zei tegen de koe: “er is een muizenval in het huis!! Er is een muizenval in het huis!!”

De koe zei: “zolang ik hier kan relaxen op het gras en ik mezelf kan onderhouden voel ik me goed en een muizenval doet me weinig.”

De muis ging verdrietig terug naar zijn huisje, met zijn hoofd omlaag en een traan die over zijn wang liep. De muis vond het jammer dat zijn vrienden geen medeleven toonde…

Dezelfde nacht was er een hard geluid dat door het huis heen klonk - het was het geluid van de muizenval die zijn prooi had gevangen.

De boer zijn vrouw vloog de trap af om te zien wat de muizenval had gevangen… Het was donker waardoor ze niet kon zien dat het een giftige slang was die vast zat met zijn staart in de muizenval!

Toen de vrouw dichterbij kwam beet de slang de vrouw van de boer. De boer schrok van haar kreet en nam haar
snel mee naar het ziekenhuis. De volgende dag kwamen ze terug en kregen het recept mee van de dokter. Het recept was “kippensoep” om de koorts te laten dalen dus de man slachtte de kip en deed het in de soep.

Maar de vrouw werd niet beter en haar gezondheid ging achteruit! Vrienden en buren kwamen vaak langs. En om de gasten eten te geven, slachtte de boer het schaap.

De vrouw van de boer werd maar niet beter en op laatst ging zij dood. Zo veel mensen kwamen langs, waardoor de boer genoodzaakt werd de koe te slachten om iedereen te voeden die langs kwam.

De muis zag dit allemaal gebeuren met groot verdriet…

Dus de volgende keer als je hoort dat iemand een probleem heeft zeg dan niet meteen dat het je niets aan gaat. We zijn met zijn allen op een reis dat “het leven” heet dus ieder moet zijn broeder/zuster helpen.

Hadieth:
De Profeet Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) heeft gezegd: Wie geen medelijden heeft met het
lot van anderen zal zien, dat hijzelf de goddelijke barmhartigheid moet ontberen. [hadith Muslim]

Abu Mousa, (moge Allah met hem tevreden zijn), heeft overgeleverd: “De Profeet (vzzmh) heeft gezegd: De gelovige vormt samen met een andere gelovige een soort bouwwerk. Het ene deel steunt op het andere. Hij maakte een gebaar door zijn vingers in elkaar te schuiven. [hadith Bukhari & Muslim]

Allah’s Boodschapper (vzzmh) heeft gezegd: “Op de Dag des Oordeels zal Allah, de Verhevene, verkondigen: "Waar zijn degenen die van elkaar houden omwille van Mijn Genoegen? Deze dag zal Ik hen beschermen
in de schaduw die Ik schenk. Vandaag is er geen andere schaduw dan de Mijne." [hadith muslim]

De Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) zei: “De gelovigen zijn in hun wederzijdse liefde net als de menselijke lichaam. Wanneer het oog pijn heeft, dan voelt het hele lichaam de pijn. Wanneer het hoofd pijn doet, zal het hele lichaam daaronder lijden." [hadith Moslim]

“Geen van jullie heeft geloofd totdat hij wenst voor zijn broeder datgene wat hij wenst voor zichzelf.” [hadith Muslim en Bukhari]


De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: “Als iemand van zijn broeder houdt, moet hij hem dat vertellen.” [hadith Aboe Dawoed en At-Tirmidhi]

De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd:
"Wees niet afgunstig op andere Moslims, bied bij een verkoop niet hoger dan een andere Moslim, voel geen wrok jegens een andere Moslim, wees niet tegen een andere Moslim en laat hem niet in de steek, doe geen bod terwijl een transactie al gaande is.
O, dienaren van Allah, wees als broeders (of zusters) voor elkaar. Een Moslim is de broeder (of zuster) van een andere Moslim, doe hem (of haar) geen kwaad, kijk niet neer op hem (of haar) of breng geen schande over hem (of haar). Vroomheid is een zaak van het hart (en de Profeet zei dit drie maal).
Het is slecht genoeg voor iemand om neer te kijken op zijn Moslimbroeder (of -zuster). Bloed, eigendom en eer van een Moslim zijn onschendbaar voor een Moslim." [hadith Muslim]

Toen de Profeet (vrede zij met hem) opdroeg: "Help je (Moslim)broeder (of zuster) wanneer hij onrecht begaat, en wanneer hem onrecht wordt aangedaan", vroeg iemand hem: "O Boodschapper van Allah, ik begrijp hoe ik hem kan helpen als hem onrecht wordt aangedaan, maar hoe kan ik hem helpen als hij zelf onrecht begaat?" Daarop antwoordde de Profeet : “Hem tegenhouden het slechte te doen, is hem helpen.” [hadith Bukhari]

Koran
« En de gelovige mannen en de gelovige vrouwen zijn elkaars helpers, zij roepen op tot het behoorlijke en verbieden het verwerpelijke en zij onderhouden het gebed en geven de zakaat en zij gehoorzamen Allah en Zijn Boodschapper. Zij zijn degenen die Allah zal begenadigen. Voorwaar, Allah is Almachtig, Alwijs.»
(Soerah At-Taubah 9:71)

« De gelovigen zijn voorzeker broeders. Bewaart daarom vrede onder uw broeders en weest godvruchtig opdat u barmhartigheid moge worden betoond. »
(Soerah Al-Hodjoraat 49:10)

“Als je de avond bereikt, wacht dan niet op de ochtend en als je de ochtend bereikt, wacht dan niet weer op de avond. En als je gezond bent maak dan gebruik van de situatie om kennis te zoeken voor dat je ziek wordt en gebruik je leven voor dat je sterft "

Het verhaal van de zuster die getuige was van een wonder

Drie jaar geleden zat ik twee jaar lang in een erg depressieve periode. Ik wou van alles doen, maar ik mocht niets van mijn ouders, athans zo leek het te zijn. Ik wilde meer vrijheid, zoals de westerse meisjes. Waarom moest ik dat stomme hoofddoekje op? Ik deed het op gegeven moment dan ook af. Ik haatte mezelf, ik haatte mijn ouders, ik haatte de wereld en nog erger ik haatte de Islam.

Ik heb urenlang met psychologen gesproken. En ja, als je ze dat vertelt als Marokkaans meisje, geven ze je groot gelijk. De Islam is inderdaad zeer onderdrukkend voor de vrouw! Instanties voor meiden als ik hebben me geholpen toen ik wegliep van huis. Met mijn ouders spreken, dat wilde ik niet. Ik kon maar niet begrijpen dat mijn ouders mij mee terug wilden nemen naar huis. Ze zeiden voor het eerst dat ze van me hielden. Dit begreep ik niet, want als jullie echt van me hielden dan kreeg ik wel die vrijheid van jullie?!

De eerste keer dat ik weg liep bleef ik volgens mij vier dagen weg. De tweede keer dat ik wegliep anderhalve week. Ik begon snel mijn familie te missen, want na de eerste keer leken ze milder te zijn geworden. Ik begon me ook te vervelen. Op een gegeven moment belde ik gewoon mijn ouders op, en vroeg of zij me wilden komen halen onder de voorwaarde dat ik niet mee hoefde naar Marokko. Ja, dat vonden ze goed. Huh? Maar goed, ik ging toen mee naar huis. Een week later vertrokken mijn ouders naar Marokko, en ik kreeg de huissleutels. Ik heb toen de halve zomervakantie bij mijn zus doorgebracht.

Maanden gingen voorbij. Er gebeurde iets, waarvan ik alleen maar de datum hoef te noemen en de beelden schieten onze hoofden al binnen: 11 September 2001!! Een ramp, de schrik van mijn leven. Niet alleen de ramp was een schrik, maar er werd een aanval op de Islam ingezet, en ik werd ook aangesproken. Huh? Ik haatte toch de Islam? Waarom kwamen ze allemaal met die stomme vragen naar mij? Van mij kregen ze alleen maar te horen wat ze wilde horen, Islam is slecht en onderdrukkend. Op de ??n of andere manier vond ik dit niet bij mij horen. De Islam is namelijk wel van huis uit mijn identiteit.

Ik begon te zoeken naar antwoorden op vragen die mij werden gesteld, en waarmee ik zelf zat. Wat was ik ver afgedwaald. Mijn toenmalige vriend, Astagfiroellah, was van huis uit ook moslim, maar alleen in naam. Hij was destijds zelfs gevlucht uit Afghanistan voor de Islam. Terwijl ik zocht naar de Islam, leken wij steeds meer uit elkaar te groeien. Alhamdoelillah vastte ik gewoon elk jaar en probeerde hem er ook van te overtuigen dat hij moest vasten. Maar ja, als je vlucht voor de Islam, dan peins je er niet over om terug te keren naar datgene waarvoor je bent gevlucht. Maar goed, na lang zoeken leerde ik niet veel over de Islam, maar ik denk dat mijn intentie toentertijd niet voldoende oprecht was.

2002?Toen wilde ik wel heel graag naar Marokko en achteraf gezien weet ik waarom. Ik stond te springen als nooit tevoren, wat vreemd is, want waar ik woon in Marokko zie je alleen de vier muren van het huis gedurende zomer en hier kon ik niet tegen. Maar goed, ik moest en zou gaan. De laatste drie weken van de zes weken durende vakantie werd mijn moeder ziek, ernstig ziek. Geen enkele arts wist wat ze had. Geen enkel medicijn kon haar genezen. Ik moest alle taken van mijn moeder op me nemen. Dan besef je pas echt hoeveel je moeder voor je overheeft, hoeveel ze werkelijk van je houdt en hoe druk ze zich maakt als bijvoorbeeld het eten niet op tijd op tafel staat. Toen pas besefte ik dat ik wel degelijk van mijn moeder hield, zielsveel zelfs en ook van mijn vader.

Terwijl ik liep te zwoegen en te zweten in het huishouden werd mijn moedertjelief maar niet beter. De gedachten die door je hoofd gaan, probeer je dan te negeren, je wilt ze niet geloven. Mijn moeder mocht niet sterven!! Ik hield te veel van haar, ik kon niet zonder haar.

De tijd was aangebroken dat we weer terug moesten keren naar Nederland, maar ja we konden niet reizen terwijl mijn moeder ziek was. Dit zou alles alleen maar erger maken, daarom bleven we nog enkele dagen, maar we moesten toch een keer gaan. Mijn vader besloot om over drie dagen te vertrekken, we moesten immers weer naar school. Het was toen vierentwintig augustus 2002. Oke goed,alles moest worden opgeruimd, en de laatste was moest nog gedaan worden. Dit deed ik, maar ik vergat de was op te hangen op het ?dakterras?, dus vroeg mijn zieke moeder of ik dat alsnog wilde doen. Ja, dat wilde ik maar al te graag voor haar doen. Het was avond en ik vroeg mijn nicht, die kwam logeren om mij te helpen en mee naar boven te gaan, ik vond het wel eng zo in het donker.

Boven aangekomen maakte ik de deur open, en mijn ogen vingen iets vreemds op. Jammer genoeg kan ik niet vloeiend Arabisch lezen, maar ik kan het wel langzaam lezen. Soms zijn er zelfs zinnen die ik helemaal kan lezen. Ik maakte dus de deur open en las in de vorm van de wolken ?SoebhaanAllah? (Verheven zij Allah) ?Bismillahir Rahmaanir Rahiem? (In de Naam van Allah, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle). Ik kon het niet geloven, ik dacht dat ik droomde, en wees mijn nicht hierop. Zij zag ook wolken, maar zij kon niet zien wat ik zag, ze zei: ?Ach joh, het zijn gewoon wolken.? Ik dacht toen echt dat ik het me verbeeldde, en begon de was op te hangen. Ik begon mijn nicht te vertellen over de wonderen van Allah waarover ik wel eens op het internet had gelezen. Opeens draaide ik mijn hoofd en soebhaanAllah er stond geen ?Bismillahir Rahmaanir Rahiem? meer. Ik begon happerend te lezen, en las in de wolken ?Salaah?, (gebed), maar er stond nog meer dat ik niet kon lezen, dus riep ik mijn zusje. Zij kon beter dan mij lezen.

Deze ervaring wil ik met de hele wereld delen. Mijn zusje kwam vermoeid de trap op, en zei: ?als ik helemaal naar boven kom voor niets, dan zwaait er wat.? Toen zij op het ?dakterras? kwam begon ze te beven. Ze kon niet geloven wat ze zag, ze begon te lezen: ?Salaah?, ?Zakaah? (armenbelasting), ?Shahaadah? (Geloofsgetuigenis). Toen bewogen de wolken zich voor onze ogen. SoebhaanAllah, de wolken veranderden in andere woorden. Er stond iets wat ik me niet meer helder kan herinneren, maar volgens mij stond er Mohammmed. Moge Allah mij vergeven. Inmiddels hadden we onze vader, zus, broertje en onze oma (moeder van mijn moeder) erbij geroepen. Ik ben naar beneden gehold om een fotocamera te pakken en heb twee foto?s van dit wonder gemaakt. Ik begon een smeekmede te doen, ik vroeg Allah of Hij mijn moeder wilde genezen. Ik beloofde Dat ik Hem zou gehoorzamen en dat ik weer mijn salaah zou gaan oppakken. Aan het einde van Allah?s teken stond er ?Salaam? (vrede). Het mooie was dat we toen ook de Adhaan (Gebedsoproep) voor salaat al-cIshaa? hoorden, het laatste gebed van de dag.

Alles was zo perfect, het was volle maan, en het maanlicht scheen als een lichtbundel op het wonder van Allah. Er was geen enkele ster rondom het Teken van Allah, terwijl het aan de andere kant van het heelal barstte van de sterren. SoebhaanAllah, er was verder echt geen enkele wolk te zien, behalve de Noer (licht) van Allah. De Woorden van Allah waren in drie mooie rechte lijnen verdeeld. Verheven zij Allah.

Ik rende naar mijn moeder met tranen in mijn ogen van liefde? ja van liefde voor de Islam, en begon haar te vertellen wat er was gebeurd. Mijn broertje en zusje kwamen erbij en mijn moeder begon ook te huilen. Maar mijn tranen, waren het vreemdst, want ik was toch dat meisje dat zo?n afkeer had van de Islam. De volgende dag hoorde ik mijn zieke moeder in de keuken rommelen, het was nog erg vroeg. Mijn oma kwam naar me toe en vertelde mij dat ik het van mijn moeder moest overnemen. Ik vertelde mijn moeder dat ze in haar bed hoorde, dat ze erg ziek was en dat we straks nog moesten reizen, maar mijn moeder begon mij te sussen en zei dat ze zich prima voelde. En soebhaanAllah, sinds die dag is mijn moeder volkomen genezen van wat ze had, van wat we nog steeds niet weten wat het was, Geprezen zij Allah.

Toen ik de foto?s wilde ontwikkelen, zat mijn filmrolletje vast in de fotocamera. Mijn vader zei dat het een teken was voor mij en niet voor iedereen! Helaas had de shaitaan mij nog steeds in zijn macht en liet ik nog steeds mijn salaah achterwege. In Nederland aangekomen liet ik meteen de foto?s ontwikkelen. Ik had het rolletje inmiddels uit de camera verwijderd en mijn vader bleek gelijk te hebben. Alle foto?s waren uitgekomen behalve die twee foto?s waar het mij nu juist om ging.

Ik vertelde aan iedereen wat mij was overkomen, ook aan mijn toenmalige vriend. Het ergste vond ik dat iedereen mij geloofde behalve hij. Maar ja, achteraf begrijp ik wel waarom. Mijn vader bleef vaak herhalen dat het een teken was voor mij en dat ik er wat mee moest doen en dat deed ik ook. Ik was heel erg bezig met het het lezen over de Islam, in boeken en op het internet, in het geheim, want niemand mocht weten dat dit ge?mancipeerde meisje met de Islam bezig was. Naarmate ik meer kennis op deed, des te meer ik van mijn ouders ging houden en des te meer ik afstand nam van die jongen.Alhamdoelillah heb ik omwille van Allah het contact met hem verbroken.

Naarmate ik meer kennis opdeed, begon ik me steeds schuldiger te voelen over wat ik mijn ouders had aangedaan. Naarmate ik meer kennis opdeed, des te meer er bij mij de behoefte ontstond om de salaah te gaan verrichten en mijn hidjaab (Islamitische kledingvoorschriften voor de vrouw) correct te dragen. Maar dat waren grote stappen. Ik begon ruim een jaar geleden, ??n maand voor de ramadhan om precies te zijn, met mijn Salaah. Ik voelde rust tijdens de salaah en liefde voor Allah.

En nu? sinds maart 2003 draag ik mijn hidjaab op de correcte wijze, overigens niet zonder slag of stoot bij mijn vorige werkgever, maar dat zijn de beproevingen die ons door Allah zijn beloofd en Hij houdt Zich aan Zijn Woord.

Beste zusters en broeders, in mijn verhaal zitten veel leringen, en inshaa?Allah leren jullie ervan en maken jullie niet dezelfde fouten als ik. Maak niet de fout om je ongehoorzaam op te stellen tegenover je ouders, want zonder hen is de geur van al-Djannah (het Paradijs) niet voor jouw neus bedoeld, hoewel deze reeds op grote afstand te ruiken is. Maak niet de fout om je hidjaab af te doen of niet correct te dragen, want dit is een bescherming voor jou en voor de man. Neem geen afstand van Allah en de Islam, maar ren ernaar toe en omarm het, en Allah zal je liefhebben. Hij zal je geven wat je hartje maar begeert. Onderhoud geen contact met het andere geslacht, Allah heeft ons dit verboden, voor onze

eigen bestwil.

Allah heeft een teken gegeven, ??n van de duizenden, achteraf gezien. Als je het Licht van Allah ziet, volgt dan enkel dit licht om je doel te bereiken. Dit doel is om door Allah geliefd te worden, en in het Hiernamaals het Paradijs te mogen betreden. O, zusters en broeders, wees standvastig in je geloof en laat je niet meeslepen door de verleidingen van de shaitaan en zijn helpers. Laat je daarentegen meeslepen door de liefde voor Allah en de Soennah van de Profeet Mohammed . Werkelijk, de vrijheid waar wij jonge meiden en jongens naar op zoek zijn, bevindt zich enkel en alleen in de Islam. De Islam geeft je wat je wilt.

Alhamdoelillah, ik ben nu gelukkiger dan ooit tevoren en gelukkiger dan ik dacht ooit te zijn. Wie Allah om een gunst vraagt zal deze ook krijgen, inshaa?Allah. Ik heb Allah gevraagd om mij de moed en kracht te geven om mijn hidjaab te dragen, die heb ik gekregen en mijn hidjaab doe ik nooit meer af. Mijn ouders en vele anderen staan nog steeds versteld van hoe ik nu denk over de Islam, de westerse wereld en over hoe ik nu mijn hidjaab draag. Velen herkennen mij niet. Ik ben geslaagd voor de Havo, dat is wat ik wilde. Ik heb gevraagd om een man die de Islam praktiseert en die heb ik gekregen, alhamdoelillah. Ik ben nu ook gelukkig getrouwd en vraag Allah nog dagelijks om vergeving voor mijn

zonden. Islam is onze leiding op deze wereld, en de weg naar het Paradijs.

Laat een slechte daad volgen door een goede daad. Moge Allah onze zonden vergeven, en ons leiden. Allahoemma Amien.

Asalaam 3alaikom Warahmatoellahi ta3ala Wabarakatoehoe,

In de naam van Allah Barmhartige, de Meest Genadevolle

Mijn zondigende broeder,

Je zit tot aan je oren in de zonden. Je bent de speelbal van de shaytaan
geworden en je drijft de spot met jouw Schepper. Met jouw daden stel je
alleen de shaytaan tevreden en verwijder je jezelf van de Barmhartige.
Verward breng je de tijd door, terwijl je jezelf steeds afvraagt: “Wat is
het ware Pad naar geluk?”

Bij Allah, mijn beste broeder, geluk is slechts te vinden in het navolgen
van de voorschriften van Allah. En in het zich eigen maken van de
profetische levenswijze. Weet dat het wereldse leven vergankelijk is en
naarmate de tijd verstrijkt, nadert de dood en zullen wij allen ophouden te
bestaan. Niets zal dan nog baten, behalve de goede daden.

Hoelang denk je nog te zullen leven? Hoeveel van je geliefden zijn reeds
heengegaan? Hoeveel mensen liggen niet onder de groene zoden? Hoor je niet
dagelijks dat die en die persoon het leven hebben gelaten? Dit in je
achterhoofd hebbende, durf je nog steeds achteloos te zijn tegenover jouw
Heer?

Keer terug naar Allah en toon berouw nu het nog kan. Tref voorbereidingen
voor de dag van vertrek en weet, O broeder dat de dood in aantocht is en het
graf je opwacht.

Bereid je hierop voor. Dit is mijn advies aan jou, mijn zondigende broeder.

Iblies, de vervloekte, heeft zes manieren om je hart binnen te vallen dat
zich alleen aan Allah hoort vast te klampen. Ken deze manieren, opdat je
attent zult blijven en je kunt achterhalen hoever Iblies jou in zijn macht
heeft.

Wijze één:

Allereerst zal hij jou trachten jou ongeloof te laten begaan. Wanneer je dit
doet, neemt hij de rust en maakt zich geen zorgen meer over jou.

Wijze twee:

Als jij je weet vrij te maken van het eerste, maakt hij voor jou
de religieuze innovatie schoonschijnend, hetzij een religieuze innovatie
in de vorm van een daad of een uitspraak. Hij zal jou doen geloven
je op de waarheid zit en je vergeet dat elke innovatie een dwaling is
en elke dwaling tot het Hellevuur leidt.


Wijze drie:

Weet jij niet te vallen voor de eerste twee zaken, dan stapt hij over naar
de derde kwestie en dat is; jou een grote zonde laten begaan. Berouw tonen
en het smeken om vergeving zullen er echter voor zorgen dat Allah je zal
vergeven, zoals de mensen van kennis zeiden: “Er is geen sprake van een
kleine zonde wanneer men dit voortdurend verricht en niet van een grote
zonde wanneer men om vergeving vraagt.”


Wijze vier:

Weet jij je vrij te waren van de voorgaande zaken, dan komt hij met een
kleine zonde die constant bij jou is, zodat die jouw goede daden en de
hoogte van jouw positie in het Paradijs met de waarachtigen en de martelaren
vermindert. Maar met de Wil van Allah zullen deze kleine zonden vergeven
worden.

Wijze vijf:

Als je berouw hebt getoond voor al het voorgaande, dan bevind jij je in een
hoge positie die Iblies jou niet gunt. Waarna hij op de vijfde wijze tot jou
komt; hij laat jou bezig houden met daden met de geringste beloning in
plaats van de daden met de meeste beloning. Zo zal hij jou bijvoorbeeld
bezig houden met het verwijderen van iets schadelijks van de straat. Ondanks
het feit dat dit een onderdeel van het geloof is, is het weliswaar niet het
hoogste onderdeel van het geloof, enzovoort.


Wijze zes en tevens de laatste:

Weet jij jou te hoeden voor dit alles, dan gebruikt hij de moeilijkste en
krachtigste manier, waarvoor zelfs de profeten (vrede zij met hen) zich niet
konden hoeden; het aansporen van de familieleden, naasten en de mensen om je
heen tot het uitschelden, beledigen en het berokkenen van schade aan jou.

Weet jij nu wat jouw positie is bij Iblies, de vervloekte?

‘Genezing van de harten’ (verkort) door Ibn Qayyim al-Djawziyyah

Satans bijeenkomst:

(Lees als je het druk hebt)

Satan organiseerde een wereldwijde bijeenkomst van demonen.
In zijn openingswoord zei hij:
"We kunnen moslims er niet van weerhouden naar de moskee te gaan."
"We kunnen hen niet weerhouden van het lezen van de Qoraan
en de waarheid kennen."
"We kunnen hen zelfs niet weerhouden van het vormen van een
intieme relatie met hun Allah en Zijn boodschapper Mohammed."

"Zodra ze die relatie met Allah vinden, wordt onze macht
over hen verbroken."

"Dus laat hen naar hun moskeeën gaan; laat hen hun fijne
diners hebben MAAR steel hun tijd zodat ze geen tijd hebben een
relatie met Allah en Zijn boodschapper te vormen."

"Dit is wat ik van jullie wil,"zei de duivel:

Leid hen af van de band met Allah en die vitale verbinding
Te
onderhouden gedurende de hele dag!"
"Hoe moeten we dit doen?" riepen zijn demonen.
"Houd ze bezig met de onbelangrijke zaken van het
leven en bedenk allerlei listen om hun gedachten bezig
te houden,"
antwoordde hij.
"Verleid hen om uit te geven, uit te geven, uit te geven en
te lenen, lenen, lenen."
"Haal de vrouwen over om lange uren te werken en de mannen
om 6-7 dagen elke week te werken, 10-12 uur per dag, zodat ze
hun lege levensstijl kunnen bekostigen."
"Weerhoud hen van tijd besteden aan hun kinderen."

" Terwijl hun familie uiteen valt, zal hun huis gauw geen
toevluchtsoord meer zijn van de werkdruk."

"Houd hun geest meer dan bezig zodat ze dat kleine stemmetje
niet horen."
"Verlok hen tot het luisteren naar de radio of
cassetterecorder telkens wanneer ze auto rijden."

"Zorg dat hun tv's, video's, cd's en hun pc's de
hele dag
aan staan in hun huis en zorg ervoor dat elke winkel en elk
restaurant op de wereld constant muziek draait."
"Dit zal hun hoofden vol maken en die band met Allah en Zijn
boodschapper Mohammed verbreken."
"Vul de koffietafels met magazines en kranten."

"Stop hun hoofden vol met nieuws, 24 uur per dag."
"Vul hun rijdmomenten met reclameborden."
"Overspoel hun mailboxen met junkmail, post en catalogi en
allerhande brieven en promotiemateriaal voor gratis
producten, diensten en valse hoop."
"Houd magere, mooie modellen in de magazines en op tv zodat
hun mannen gaan geloven dat uiterlijke schoonheid belangrijk is
en ze ontevreden worden met hun vrouwen."
"Zorg dat de vrouwen te moe zijn om hun mannen 's
nachts lief te hebben."
"Geef hen ook hoofdpijnen!"
"Als zij hun mannen de liefde niet geven die ze nodig
hebben,dan zullen
ze het elders zoeken."
"Dat zal hun families snel opbreken."
"Geef hen verhalenboeken om hen af te leiden van het leren
van de echte betekenis van de Salaat aan hun kinderen."
"Maak dat ze te druk zijn om de natuur in te gaan en na te
denken over Allahs schepping.
"Stuur hen naar amusementsparken, sportevenementen, theater,
concerten en films. Houd hen bezig, bezig, bezig."
"En als ze samenkomen voor spirituele broederschap, laat hen
zich dan bezig houden met roddelen en geklets zodat ze
weggaan met verontruste gewetens."
"Vul hun levens met zoveel goede dingen dat ze geen tijd
hebben macht bij Allah te zoeken."
"Weldra zullen ze op eigen kracht werken; hun gezondheid en
familie opofferend voor het goede doel."
"Het zal lukken, het zal lukken!"
Het was nogal een plan!
De demonen gingen enthousiast aan de slag met hun opdrachten
En
maakten de moslims over de hele wereld drukker bezig en meer
gehaast, hier en daar heengaand.
Terwijl ze weinig tijd hebben voor hun Allah of hun
families.
Terwijl ze geen tijd hebben om anderen over de kracht van
Allah te vertellen en dat Zijn boodschapper Mohammed levens kan
veranderen.
Ik denk dat de vraag is; is de duivel succesvol
geweest in zijn listen?
Jij mag het zeggen!

De Profeet berispt Aboe Dharr

Enkele sahaabah (metgezellen) zaten bijeen in de afwezigheid van de Profeet (vrede zij met hem) onder hen waren Khalied ibnoe al-Walied, cAbd ar-Rahman ibnoe cAuwf, Bilaal en Aboe Dharr, terwijl deze laatste in een driftige bui was. Zij waren een bepaald onderwerp aan het bespreken. Aboe Dharr deed een voorstel met betrekking tot een strategische kwestie, hij zei: "Ik stel voor dat het leger zo en zo wordt opgesteld.", waarop Bilaal zei: "Nee, dit is een slecht voorstel. Hierop zei Aboe Dharr: "Zelfs jij, o zoon van een zwarte (vrouw) komt mij verbeteren. Er is geen god dan Allah. Wie ben jij?"

Bilaal stond vervolgens verbaasd, geschrokken en in een staat van grote woede op en zei: "Bij Allah, ik zal de Profeet (vrede zij met hem) hierover informeren!" en hij vertrok vervolgens. Toen hij bij de Profeet (vrede zij met hem) aankwam, zei hij: "Heb jij niet gehoord wat Aboe Dharr over mij heeft gezegd?" Hij (de Profeet, vrede zij met hem) vroeg: "Wat zij hij dan?" Hij (Bilaal) zei: "Hij heeft zus en zo gezegd." Het gezicht van de Boodschapper (vrede zij met hem) veranderde hierop van kleur en Aboe Dharr die reeds op de hoogte was gebracht van het beklag van Bilaal kwam de moskee binnenstormen en zei: "O Boodschapper van Allah, as-salaamoe caleikoem wa rahmatoellahi wa barakaatoeh."

De Profeet (vrede zij met hem) was erg boos, zo erg dat zelfs werd gezegd: "Wij wisten niet of hij (de Profeet, vrede zij met hem) hem terug groette, of niet." Hij zei: "O Aboe Dharr, heb jij hem uitgescholden vanwege het feit dat zijn moeder zwart is. Waarlijk jij bent een persoon die nog iets van Djaahiliyah (onwetendheid) in zich heeft! Hierop begon Aboe Dharr te huilen en kwam naar de Profeet (vrede zij met hem), hij ging zitten en zei: "O Boodschapper van Allah, vraag vergeving voor mij, vraag Allah om mij te vergeven." Daarna verliet Aboe Dharr huilend de moskee.

Hij vertrok en plaatste zijn hoofd op de grond voor Bilaal die kwam aanlopen. Bilaal die in de tijd van de Djaahiliyah niets voorstelde (in de ogen van de mensen) vanwege de heersende discriminatie. Deze discriminatie werd overigens compleet weggevaagd met de komst van de Islam. cOmar zei zelfs: "Aboe Bakr is onze heer en hij heeft onze heer (Bilaal) vrijgekocht."

Toen Aboe Dharr zijn hoofd op de grond had, zei hij: "Bij Allah! O Bilaal, ik zal mijn hoofd niet van de grond optillen, totdat jij erop stampt met je voet. Jij bent eervol en ik ben laag." Bilaal begon te huilen van dit aanblik. Hij boog zich vervolgens voorover en kuste de wang van Aboe Dharr en zei: "Deze wang verdient het niet om met de voet gestampt te worden, maar verdient het om gekust te worden." Hierop stonden zij beiden op, omhelzden elkaar en huilden.

Dit was de omgang van de metgezellen onderling sinds zij de Islam omarmden.

Zonder titel

Hij staat op….hij kijkt in de spiegel en bewonderd zichzelf voordat hij de douche binnen stapt. In zichzelf heeft hij al plannen gemaakt over hoe hij zijn dag gaat invullen vandaag. Zijn daginvulling scheelt niet veel van dat van gister, maar dat maakt niet uit....hij vind het zo oké. Levenloos, inhoudsloos...maar toch oké. Hij heeft de nieuwste mobiele telefoon met bijbehorende prulletjes die het apparaatjes mooier doen maken...en zijn sms geheugen is altijd volop in gebruik..en telefoons heeft hij meer als beltegoed...hij draagt de welgewilde prada’s, de ‘echte’ welteverstaan....want hij houd niet van nepheid....zijn broeken lijken wel voor hem op de markt gebracht, ze passen altijd als gegoten....en zijn gezicht....ja, dat is toch zij handelsmerk....zijn alles....hij is perfect. Na uitgebreid te hebben gedoucht, loopt hij naar beneden...langs zijn krijsende zusje...langs zijn gillende broertje....en langs zijn (in zijn ogen) zeurende moeder....weet hij veel dat ze alleen het beste voor hem wenst, en dat ze elke dag tot Allah swt buigt en hem smeekt om haar zoon ooit het rechte pad te wijzen.....zijn moeder kan alleen hem met net haar ogen volgen, terwijl hij zijn weg vervolgd....hij loopt naar buiten....traditiegetrouw loopt hij eerst langs de spiegel in de gang....hij kijkt naar zichzelf....wat is hij toch mooi! Hij kijkt naar de grond, zijn vaders schoenen liggen er nog....zijn werkschoenen zijn wel weg, tja...het doet hem niets dat zijn vader elke dag voordat de zon op is gegaan opstaat om zich voor te bereiden op zijn werk....en dan te weten dat zijn vader dit allemaal doet voor een hongerloontje...het doet hem niets....nee, zijn leven is geweldig, het doet hem allemaal niets....hij is jong en zit vol leven.....hij is gezond....hij heeft praktisch in elke hoek van de straat vrienden...die lijken alles voor hem te doen....ze lijken van hem te houden....De laatste dagen heeft hij last van zijn rug.....laag, achterin zijn rug.....maar ach...het kan toch niets zijn, hij is gezond......

Hij wordt steeds moeilijker wakker in de ochtend, en die pijn! Zijn moeder klopt op zijn deur...wat wil zij nou weer denkt hij, jeetje dat gezeur!....ze kijkt haar zoon aan....weet hij veel wat er door haar heen gaat....ze weet gewoon dat het niet goed met hem gaat....hij oogt erg ziek en dit zegt ze hem ook....hoe kan ze! Hij is gezond! Hij is jong! Hij is perfect....waar bemoeit ze zich toch mee!?....Ga toch naar de dokter mijn zoon....waarom ben je toch zo koppig?...hij schud zijn hoofd en wenkt dat ze weg moet gaan.....hij voelt zich warm worden, waar komt die warmte vandaan..hij wil plassen...maar t lukt niet...al een tijdje niet, maar hij durfde het aan niemand te vertellen....maar ik ben niet ziek...ik kan niet ziek zijn, ik heb een afspraak...misschien kan een vriend van mij het wel voor mij regelen...hij belt op...hij krijgt zijn vriend aan de lijn....hij doet het niet!? Die vriend zei gewoon dat hij daar geen tijd voor had...en nu? Hij heeft al zijn vrienden gebeld, iedereen gevraagd...niemand die het doet voor hem, maar het zijn toch ZIJN vrienden? Wat is er? Twee ongeruste donkere ogen kijken hem....zijn vader is pas van zijn werk gekomen....hij ziet dat zijn vader er bezweet uit ziet....het lijkt wel alsof hij zich heeft gesneld....voor mij?...zijn moeder staat naast zijn vader....ze kijken ongerust...en die pijn! Hij houdt het niet meer....hij kan nog net zien dat zijn ouders snellen naar beneden....zijn ze werkelijk ongerust om mij?

Hij doet zijn ogen open....wat een felle licht! Alles wit....mensen om zich heen...witte lange jassen....hij vangt iets op van “tumor in zijn nieren” “niet meer te redden” ...hebben ze het over hem? Hij draait zich om....hij gilt het uit van de pijn...hoe lang lig ik hier?? ...hij voelt een hand over zijn hoofd glijden....heel teder raakt het zijn voorhoofd, in de hoop zijn pijn over te nemen.....het is een vrouwen hand....zijn moeder....van al die vrienden die hij dacht te hebben...niemand van hen is geweest om hem op te zoeken...niemand die om hem geeft...alleen diegene zijn gekomen waar hij het minste van had verwacht....van zijn moeder die hij altijd heeft ontweken...van zijn vader die hij nooit begreep....van hen kreeg hij nu alle warmte.....alle liefde die hij nodig heeft.....hij dacht gezond te zijn, terwijl al heel lang ziek was....niet lichamelijk, maar meer gevoelsmatig....iets ontbrak wat hij nu heeft gevonden.....lieve moeder, vergeef mij alle tijden dat ik u niet ‘zag’....vergeef mij elke seconde dat ik niet aan u dacht...ik wens u het hoogste paradijs en al het moois u het leven maar kan schenken inscha Allah....Vader...vergeef mij de tijden dat ik u niet begreep...vergeef mij de tijden die ik langs u heb geleefd.....moge Allah swt u alle geluk en liefde schenken...en inscha’ Allah het hoogste paradijs...met zijn moeders hand op zijn voorhoofd, glijdt hij weg...... “dokter...kom snel!....wat is er met mijn zoon” hoorde hij zijn moeder nog schreeuwen....hij hoorde een schelle piepgeluid dat aan bleef houden.....een traan als afscheid.........esch-hadoe ena la illaha illa Allah wa esch-hadoe enna Moehamaden rasoeloe Allah

De rots


Een man sliep op een nacht rustig in zijn huis toen Plotseling zijn hele kamer werd verlicht. God verscheen.
God zei tegen hem: je moet iets voor me doen" en Hij liet de man een grote rots zien die voor zijn huisje lag.

God zei tegen de man dat hij met al zijn kracht tegen de rots moest duwen.
En dit deed de man, elke dag opnieuw.

Jaren achter elkaar duwde hij van zonsopgang tot zonsondergang tegen de rots, zijn schouders tegen het koude,massieve oppervlak van de onbewogen steen.

Elke nacht keerde de man totaal uitgeput terug naar zijn huis met het gevoel dat zijn hele dag zinloos was.

Toen de man de moed grijpen. Hij zette gedachtes in het vermoeide hoofd van de man:Je hebt nu jaren tegen de rots geduwd,maar hij ligt nog steeds op dezelfde plek."

Satan gaf de man de indruk dat de
opdracht van God onmogelijk was en dat hij had gefaald.
Door de gedachtes van Satan gaf de man de moed op. Satan zei: "Waarom zou je
zoveel moeite doen? Steek er gewoon niet zoveel energie in, dan is het goed genoeg."

De man besloot te doen wat Satan gezegd had maar hij ging eerst met zijn gedachten naar God. "God", zei hij, "ik heb lang en hard gewerkt in Uw dienst en ik heb al mijn kracht gebruikt om te doen wat U mij vroeg, maar na al die tijd heb ik de rots niet eens met een halve millimeter kunnen verplaatsen.

Wat doe ik fout? Waarom faal ik?" God antwoordde:"Mijn vriend, toen Ik jou vroeg om iets voor mij te doen en jij wilde dat, zij Ik tegen jou dat je met al je kracht tegen de rots moest duwen en dat heb je gedaan."

Ik heb nooit gezegd dat ik verwachtte dat je de rots zou verplaatsen. Je taak was duwen. En nu kom je uitgeput naar me toe en denk je dat je hebt gefaald.

Maar is dat echt zo? Kijk naar jezelf. Je armen en je rug zijn sterk en gespierd, je hebt eelt op je handen, je benen zijn sterk.
Ondanks de tegenslagen ben je wijzer geworden. En je kunt nu meer dan ooit. Het is waar dat je de rots niet hebt verplaatst.

Maar je roeping was om gehoorzaam te zijn en tegen de rots te duwen en je geloof te bewaren en te vertrouwen op Mijn wijsheid. En dat heb je gedaan." Nu zal ik, mijn vriend, de rots verplaatsen."

Op sommige tijden, wanneer God iets van ons vraagt, gebruiken wij onze eigen kennis om uit te vinden wat God van ons wil. Dit terwijl God eigenlijk alleen maar graag wil dat wij gehoorzamen en in Hem geloven.

Wordt sterker in je geloof
dat bergen kan verzetten,maar weet dat het nog steeds God is die de bergen echt verzet.