Naar de inhoud

Islamitische verhalen

Moge Allah ‘azza wa djal onze kennis doen vermeerderen, Ameen. Moge Allah ons leiden naar de waarheid en ons weerhouden van het slechte, Ameen. Moge Allah ons sieren met de schoonheid van Imaan & Taqwa, Ameen.
akke.beakke.be

Archief

Allah ziet alles

Allah ziet alles

Hasan had 3 zoons: Faroeq, Abdoellah en Qasim. Hij hield veel van ze. Hij wilde graag dat ze goede moslims zouden worden. Hasan was zelf een goede moslim. Hij deed zijn best om alle bevelen van Allah te volgen.

Op een dag wilde Hasan zijn 3 zonen testen. Hij gaf ze elk een beetje snoep en zei: “Eet jullie snoep op een plaats waar je denkt dat niemand je kan zien, en als je dat hebt gedaan moet je terugkomen”.

Faroeq nam zijn snoepjes en ging naar zijn kamer. Hij deed zijn kamer van binnen op slot en ging zijn snoepjes opeten, terwijl hij dacht dat niemand hem daar kon zien.

Abdoellah ging naar de kelder van het huis en hij was zeker dat niemand daar was. Hij at zijn snoepjes in het donker.

Qasim dacht steeds over een plek waar hij zijn snoepjes kon eten zonder dat iemand hem kon zien. Hij kon niet zo’n plek bedenken. Elke keer als hij een plek had bedacht, herinnerde hij zich dat Allah hem kon zien. Qasim at zijn snoepjes dus niet op.

Faroeq en Abdoellah gingen terug naar hun vader en vertelden wat ze hadden gedaan. Qasim kwam ook terug en gaf de snoepjes terug aan zijn vader. Hij zei: “Er is geen plaats die geheim is voor Allah, dus ik heb de snoepjes niet opgegeten”.

Hasan was erg blij met Qasim. Hij zei tegen Faroeq en Abdoellah dat ze van hun broer Qasim moesten leren. Hasan zei ook: “Lieve zoons van me, bedenk altijd dat Allah alles weet en dat Hij alles ziet. Hij is altijd met ons. Dus we mogen nooit iets slechts doen, ook niet stiekem!”

 

Hoe vind je dit bericht? 17 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 08:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Beteugel die tong

Beteugel die tong

Ibn Abbas : Op de dag van Nahr (in Hajj-de dag van Eid), richtte RasulAllah zich tot de mensen en zei, "O mensen welke dag is het vandaag?" Zij antwoordden, "Het is de heilige maand!" Toen bleef hij stil. Dan vroeg hij, "Welk land is dit?" Zij antwoordden; "Dit is het heilig land!" Toen bleef hij weer stil, toen kondigde hij aan, "Waarlijk, jullie bloed en jullie eigendom en jullie eer is onschendbaar voor jullie onderling, zoals de onschendbaarheid van deze dag van jullie, in deze maand van jullie, in deze stad van jullie." RasulAllah herhaalde het over en over, dan hief hij zijn hoofd naar de hemel en zei, "O Allah, heb ik de boodschap doorgegeven? O Allah, heb ik de boodschap doorgegeven?" Bukhari en Muslim Allah beval ons om mild te zijn, liefdevol, en vergevingsgezind aan een ander. En hij maakte dit tot een kwaliteit in Zijn Boodschapper zodat wij RasulAllah's voorbeeld volgen:

En het was dankzij de Barmhartigheid van Allah dat jij zacht met hen was. En als je streng en hardvochtig was geweest, dan waren zij rondom jou uiteengegaan. Vergeef hen dus en vraag vergeving voor hen en raadpleeg hen bij de zaak. En wanneer je dan besloten hebt, vertrouw dan op Allah. Voorwaar, Allah houdt van degenen die (op Allah) vertrouwen. 'Ali 'Imran aya 3

Inderdaad, de metgezellen volgden het voorbeeld van RasulAllah en werden beschreven door de Heer der Hemelen en Aarde als:

Mohammed is de Boodschapper van Allah en degenen die met hem zijn, zijn streng tegenover de ongelovigen, maar onderling barmhartig… Fath aya 29

Eén van de grootste en meest vernietiging van dit medeleven, liefde en broederschap is roddelen. Het woord in het Arabisch is Gheebah, komt uit de stam: Gha-Yaa-Baa, betekend dat dit onzichtbaar is. Wanneer een moslim zijn broeder of zuster een zonde ziet begaan, zonder hem direct te adviseren, gaan zij naar anderen - wanneer zij afwezig zijn door de broeder en zuster in kwestie - en spreken kwaad over hen in hun afwezigheid. Roddelen is haram, het is één van de grootste zonde en berouw moet getoond worden voor deze zonde. Er is geen andere mening hierover in de Islam.

Overgeleverd door Muslim, RasulAllah zei tegen zijn metgezellen, "Weten jullie wat Gheebah is?" Zij zeiden, "Allah en Zijn Boodschapper weten het best." Hij zei, "Het is iets bedoeld over jou broeder (in zijn afwezigheid) dat hij zou haten." Er werd gezegd, "En als ik wat zeg over mijn broeder dat waar is?" Hij sallAllahu `alaihi wa sallam zei, "Als hetgeen wat je zegt over hem waar is, dan heb je over hem geroddeld, en als het niet waar is, dan heb je hem belasterd (buthaan)." Muslim

Bekijk de strengheid van de situatie en het resultaat van iemand die hun moslimbroeders en zusters naloopt om hun fouten proberen bloot te stellen: RasulAllah zei: "O degenen die (enkel) geloven met hun tongen, geloof heeft jullie harten nog niet bereikt! Roddel niet over moslims. En zoek niet naar hun fouten. Voorwaar, hij die de persoonlijke zaken van zijn broeder blootstelt, Allah zal zijn persoonlijke zaken blootstellen. En diegene die door Allah worden gevolgd, Allah zal hen blootstellen al zijn ze (verborgen) in de buik van hun huizen." - authentiek overgeleverd door Ahmad en Abu Dawood.

Imam Malik zei over de heilige stad van Madinah, "Ik heb in dit land mensen ontmoet die geen fouten hadden. Maar zij spendeerden hun tijd in het zoeken van andermans fouten en (ondertussen) stapelen hun eigen fouten op. En ik heb in dit land mensen ontmoet die fouten hadden. Echter, zij bleven stil wanneer het ging om de fouten van anderen, en (ondertussen) werden hun fouten vergeten!"

Luister! Allah roept ons aan: "O jullie die geloven, vermijdt veel van de kwade vermoedens. Voorwaar, een deel van de kwade vermoedens zijn zonden. En bespioneert elkaar niet en spreekt geen kwaad over elkaar in elkaars afwezigheid. Zou iemand van jullie het vlees van zijn dode broeder willen eten? Jullie zouden het zeker haten. En vreest Allah. Voorwaar, Allah is Berouwaanvaardend, Meest Barmhartig. Al Hoedjoerat aya 12

Wat veroorzaakt iemand die roddelt over zijn Moslimbroeders en zusters?

1. Woede tevredenstellen
Dit wordt gedaan door de persoon te roddelen die zijn woede aansteekt - dus telkens wanneer deze persoon hem kwaad maakt, komt hij tot rust door te roddelen over deze persoon. Door dit (roddelen), voelt hij zich gelijk met de andere persoon. De genezing voor dit is de advies van de Boodschapper (sallAllahu `alaihi wa sallam) wanneer een man naar hem kwam en hem vroeg een advies te geven, "Wordt niet kwaad!"

2. Het willen maken of houden van vrienden
Om vrienden met anderen te handhaven, stelt een persoon roddelen tevreden want hij is bang zijn vriendschap te verliezen. Dus berispt hij hen niet wanneer zij roddelen, maar stelt zichzelf daarin tevreden. Om hiervan te genezen moet hij zich herinneren aan de woorden van de Boodschapper (sallAllahu `alaihi wa sallam): "Degene die streeft naar het genoegen van de mensen door Allah ongehoorzaam te zijn, Allah zal hem overlaten aan de mensen." (At Tirmidhi)

3. Rondspelen, pret maken, en grappen over anderen
Dit kan spot en sarcasme impliceren. Het is genoeg om diegenen die deze praktijken goedkeuren te herinneren over wat Allah, de Meest Verhevene zegt: " O jullie die geloven, laat een volk niet een ander volk beledigen, het kan zijn dat zij beter zijn dan hen… Al-Hujuraat aya 11 Het kan goed zijn dat Allah van hen houdt en niet van ons.

4. Woede voor de Zaak van Allah.
Een persoon kan wegens een zonde woedend worden die begaan werd door een andere persoon waarover hij gaat praten, het lucht zijn woede op en hij vermeld de naam van die persoon in plaats van het te verbergen en hem niet te vermelden. Sufyaan ibn al-Husayn heeft overgeleverd: Ik zat bij Iyaas ibn Mu'aawiyah toen een man voorbij loopte en ik sprak slecht over die man. "Zwijg!" zei Iyaas tegen me. "Heb je de Romeinen bevochten?" Ik zei nee. Hij vroeg, "Heb je de Turken bevochten?" Ik zei nee. Toen zei hij, "De Romeinen werden gered van jou en de Turken werden eveneens gered van jou. Maar jullie eigen moslimbroeder werd niet gered!" Sufyaan zei, "Na dit roddelde ik nooit meer."

5. Teveel vrije tijd hebben
Dit kan een persoon ertoe zetten om in roddelen te vallen, want het is makkelijk voor een nutteloze om bezig te zijn met mensen, hun eer en hun fouten. Om dit te verbeteren moet een persoon zijn tijd in handelingen van gehoorzaamheid in Allah doorbrengen, in aanbidding, kennis zoeken, en anderen onderwijzen.

6. Eigendunk en onbewust zijn over eigen fouten
Dergelijke mensen zouden over hun eigen fouten moeten nadenken en trachten zichzelf te verbeteren en zich beschaamd voelen om anderen te bekritiseren wanneer zijzelf vele fouten hebben. Er werd gezegd tegen Rabee' Ibn Khaytham. "We hebben jou nooit fouten zien zoeken in anderen." Hij antwoordde: "Ik ben niet tevreden genoeg met mezelf om mijn tijd toe te wijden in het zoeken van andermans fouten." Uqbah ibn Aamir heeft overgeleverd: Ik zei, "O Rasul Allah! Wat is verlossing?" Hij (sal Allahu alayhi wa Sallam) zei, "Beteugel je tong! Je huis zou genoeg moeten zijn voor je! En bezorg je over jou (eigen) fouten!" - authentiek, overgeleverd door Tirmidhi.

Shaykh Al-Qarnee heeft overgeleverd in één van zijn boeken: Abu Bakr discusieerde eens met een metgezel over een boom. Tijdens deze discussie zei Abu Bakr iets dat hij eerder niet zou gezegd hebben. Hij vloekte niet, hij heeft niet iemand zijn eer aangevallen, hij haalde geen fout in iemand, het enige wat hij zei was iets dat misschien de gevoelens van de metgezel zou gekwetst hebben. Onmiddellijk beval Abu Bakr hem, "Zeg het me terug!" De metgezel zei, "Ik zal het niet terug tegen mezelf zeggen." "Zeg het me terug", zei Abu Bakr, "Of ik zal klagen bij de Boodschapper van Allah." De metgezel weigerde het terug te zeggen en nam zijn weg. Abu Bakr ging naar Rasul Allah en vertelde wat er gebeurd was en wat hij zei. Rasul Allah riep de metgezel en vroeg hem, "Heeft Abu Bakr zo en zo tegen jou gezegd?" Hij zei: "Ja." Hij zei: "Wat heb je geantwoord." Hij zei: "Ik heb hem niet beantwoord." RasulAllah zei: "Goed, antwoord niet terug tegen hem (kwets Abu Bakr niet)." Toen zei hij: "Moge Allah jou vergeven O Abu Bakr!" De metgezel wendde zich naar Abu Bakr en zei, "Moge Allah jou vergeven O Abu Bakr! Moge Allah jou vergeven O Abu Bakr!" Abu Bakr draaide zich om en huilde terwijl hij weg ging. Hoe kunnen wij deze niveau van genade en liefde en broederschap doen herleven waarin de metgezellen leefden?

De Boodschapper van Allah toonde ons het volgende: Voorwaar, degenen die geloven en goede werken verrichten, de barmhartige zal hen liefde schenken. Maryam aya 96

Geloof in Allah en verricht goede daden.

Verspreid de Salaam aan degene die je kent en die je niet kent. In sahieh Muslim, van Abu Hurayrah, zei RasulAllah, "Je zal Jannah niet betreden totdat je gelooft, en je zal niet geloven totdat je van een ander houdt." En in Bucharie en Muslim, van AbdAllah ibn Amr: Een man kwam naar RasulAllah en vroeg hem, "Welke Islam (overgave) is het beste?" Hij zei, "De hongeren voeden en de salaam geven aan degenen die je kent en niet kent."

Geschenken geven aan je broeders en zusters.

De verklaring van RasulAllah is voldoende, "Tahaaddu Tahaabbu. (Geef geschenken en je zal houden van een ander)." - overgeleverd door Imam Bukhari in zijn boek al-Adam al-Mufrad.

 

Door Muhammad Al-Shareef vertaald door Islaam.be



Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 07:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Ali wordt moslim ...

Ali wordt moslim ...

Op een dag, Ali was toen tien jaar oud, kwam hij thuis en zag iets vreemds. Mohammed stond met zijn hoofd voorover gebogen en zijn handen op zijn borst gevouwen. Zijn vrouw Khadijah stond naast hem en deed hetzelfde. Terwijl Ali toekeek, bogen Mohammed en Khadijah naar de grond. Ze bleven even in deze positie en gingen weer rechtop staan. Ali vroeg zich af wat ze aan het doen waren. Toen zag hij hen op hun knieën zitten en met hun voorhoofden de grond aanraken “Wat doen zij vreemd!” dacht Ali. “Ik heb vaak mensen zien buigen voor stenen afgodsbeelden, maar hier is geen enkel beeld.

Mohammed en Khadijah aanbidden beslist geen afgodsbeeld, maar zij vereren iemand.” Ali was een gevoelige jongen. Hoewel hij niet helemaal begreep wat Mohammed deed wist hij dat hij aan het bidden was. Hij dacht dat Mohammed tot een God bad die hij niet kon zien. Ali wou erg graag weten wie deze Onzichtbare God was. Zodra Mohammed met zijn gebed klaar was, vroeg Ali wat hij toch aan het doen was. Mohammed was blij dat de jongen hem om uitleg vroeg.

Hij glimlachte naar Ali en zei tegen hem: “Luister goed mijn jongen. Khadijah en ik aanbidden Allah. Hij is de Enige Ware God. Er is geen God behalve Hij. Allah heeft mij uitgekozen om zijn Boodschapper te zijn. Hij heeft mij bevolen om de mensen Zijn boodschap te geven. Dit is Zijn boodschap en dit moet ik de mensen vertellen. Zij moeten de verkeerde goden opgeven en alleen Hem aanbidden. Ze moeten alleen Hem gehoorzamen omdat Hij de Ene Ware God is.”

Mohammed keek Ali recht in zijn ogen en zei tegen hem: “je weet hoeveel ik van je houd, ik zorg voor je alsof je mijn eigen zoon bent, ik heb nooit tegen je gelogen – ik heb je nooit bedrogen. Ik wil dat je de waarheid gelooft, die ik je net verteld heb. Er is geen God dan Allah; Hij heeft mij als Zijn Profeet uitgekozen." Ali wist meteen dat Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) de waarheid sprak en hij geloofde wat Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) zei. De Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) was verheugd. “Welkom, Ali,” zei hij. “Je weet in je hart, dat wat ik zeg, waar is.

Ik kan aan je zien dat je gelooft dat Allah de Ene Ware God is. Je bent de eerste jongen die moslim wordt.”

Hoe vind je dit bericht? 15 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 08:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Als Allah dat wilt

Als Allah dat wilt

Dit is een verhaal over het vertrouwen en altijd steun zoeken bij Allah Subhana wa ta’ala (de Heilige en Verhevene).

Er was eens een koning die een minister had, en die minister vertouwde altijd op Allah Subhana wa ta’ala en alles wat hem overkwam goed vond. Op een dag sneed de koning per ongeluk zichzelf in zijn handen, en verloor een pink. Hij bloedde heel erg. De minister was naast hem en zag alles gebeuren en zei: ‘Kheir, kheir insha Allah’ (goed, goed als Allah dat wilt). De koning werd woedend en zei: ‘Hoe kun je dit goed noemen, ik heb een vinger verloren en jij vindt dat goed?!’. ‘Sluit deze man op’, zei de koning tegen de bewakers. Toen de bewakers hem meenamen zei de minister: ‘Kheir kheir insha Allah.’ De koning hoorde hem en schudde zijn hoofd en keek de andere kant op.

Dagen later was de koning aan het jagen in een verlaten woud, hij liet zijn mannen en spullen achter, en ging alleen op pad. In het woud kwam de koning een volk tegen die een beeld zaten te aanbieden. Het was feest ter ere van dat beeld en daarom zochten ze naar een offer. Ze zagen de koning en pakte hem als offer, maar hun priester merkte dat de koning geen pink had en zei: ‘Dit offer is niet volmaakt, de man mist een vinger.’ De koning werd vrijgelaten en was dol gelukkig.

Toen de koning weer in het paleis was zei hij tegen de bewakers: ‘Laat de minister vrij, en laat hem naar mij komen.’ Toen de minister bij de koning aankwam zei deze: ‘Nu begrijp ik waarom jij kheir kheir insha Allah zei toen ik mij vinger verloor. Want ik ben van een volk die mij als offer wilde slachten ontsnapt, omdat ik een vinger miste.’ De minister glimlachte en dankte Allah. De koning zei, maar ik heb nog een vraag voor je: ‘Waarom zei je kheir kheir insha Allah toen je naar de gevangenis moest?’ De man antwoordde: ‘Ik ben je minister en moet altijd bij je zijn, als ik niet naar de gevangenis meegenomen was, dan moest ik met jou naar het bos gaan en dan was ik opgeofferd in plaats van jou, omdat ik geen vinger miste.’

De koning lachte en zei: ALHAMDU LILAH, Kheir Kheir insha Allah

 

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 09:08 Reageer op dit bericht Stuur door

Aboe Dhahdah kiest voor een dadelpalm in het Paradijs

Aboe Dhahdah kiest voor een dadelpalm in het Paradijs

Anas ibnoe Maalik overlevert dat een jonge man naar de Profeet (vrede zij met hem) kwam en vroeg: "O Boodschapper van Allah, ik ben een muur aan het bouwen rondom mijn tuin en mijn buurman heeft een dadelpalm die in de weg staat. Vraag hem die dadelpalm aan mij te schenken als liefdadigheid."

De profeet (vrede zij met hem) sprak tot de buurman en zei: "Geef hem die dadelpalm en jij zult een dadelpalm in Paradijs krijgen." Maar hij weigerde.

De metgezel Aboe Dahdah (moge Allah met hem tevreden zijn) die aanwezig was ging naar de buurman en zei: "Geef mij die dadelpalm in ruil voor mijn tuin met vijfhonderd dadelpalmen." Verbaasd ging de buurman akkoord met de ruil. Aboe Dahdah (moge Allah met hem tevreden zijn) ging naar de Profeet (vrede zij met hem) en zei dat hij die dadelpalm als liefdadigheid aan de jonge man schonk die een muur aan het bouwen was.

De Profeet (vrede zij met hem) was erg verheugd en herhaalde telkens: "Er is zoveel moois voor Aboe Dahdah in het Paradijs."

Later rende Aboe Dahdah (moge Allah met hem tevreden zijn) naar zijn vrouw die in zijn tuin was met haar kinderen. Hij ging niet naar binnen, maar riep daarentegen van buiten: "O Oem Dahdah, de tuin is geruild voor een dadelpalm in het Paradijs."

Hierop reageerde zij: "Wat een gezegende ruil, wat een gezegende ruil" en stuurde haar kinderen weg uit de tuin terwijl ze zei: "Dit is niet meer onze tuin." Voor de poort van de tuin keek ze aandachtig naar haar kinderen en zag dat één van hen dadels in zijn hand had waarna ze op hem af stapte, deze uit zijn hand nam en teruglegde.

 

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 09:55 Reageer op dit bericht Stuur door

De profeet Nooh, vrede zij met hem

De profeet Nooh, vrede zij met hem

Nooh, vrede zij met hem, was een grote man.
Hij was geen koning. hij was niet rijk. hij was geen baas.
Hij was een man die machtig was.
Hij had een goed hart en was goed voor alles wat op de aarde leefde.
Hij dankte Allah altijd voor alles wat hij gekregen heeft.
Nooh is naar zijn volk gestuurd om ze te vertellen dat er maar een God is. Allah is één. Allah is machtig. Allah heeft alles gemaakt. Allah heeft de mens gemaakt. Allah heeft deze prachtige wereld gemaakt waar wij op leven. Allah heeft de mens hersenen gegeven om te denken. Gelukkig maar! Zijn volk geloofde Nooh niet. Zij vonden hem gek. Zij geloofden in hun standbeelden van hout of van steen. Standbeelden die niet konden horen of praten. De sjataan heeft hun wijs gemaakt dat deze standbeelden met Allah konden praten. Gelukkig waren er nog mensen die Nooh wel wilden geloven. De arme en zwakke mensen vonden zijn woorden prachtig. Eén God. Allah die alles heeft gemaakt. Allah die de mens heeft gemaakt. Allah die deze prachtige wereld heeft gemaakt. De andere mensen, de rijke mensen, wilden Nooh maar niet geloven. Hoe kan Nooh een profeet zijn, vroegen zij zich af? Nooh is maar een mens en dat Allah met hem praat, dat kan al helemaal niet. De rijke mensen waren gemeen tegen Nooh. Zo gemeen dat ze Nooh begonnen uit te schelden. Nooh was een man met een goed hart en bleef volhouden. Hij probeerde de rijke mensen te laten geloven dat Allah maar één was en dat Allah ze gemaakt heeft. en dat Allah deze prachtige wereld heeft gemaakt. Dit heeft hij negenhonderd vijftig jaar volgehouden!

Nooh kwam er eindelijk achter dat bijna niemand hem wilde geloven. Hij vroeg Allah of hij deze mensen wilde straffen. Allah zei tegen Nooh dat hij een hele grote schip moest maken.

Een schip met drie verdiepingen. één voor de mensen en één voor de dieren en één voor de vogels. De mensen die niet in Allah wilden geloven, lachten hem uit. Wil jij je grote schip op zand laten varen? Er waren geen rivieren, of zeeën waar de schip kon varen. De grote schip was klaar en alle mensen die in Allah geloofden en dat waren er maar weinig, gingen op het schip. Maar ook alle dieren en vogels. Van elke dier en vogel verzamelde Nooh het mannetje en het vrouwtje.

Toen begon het water overal vandaan te komen. Uit de lucht, uit de grond. Nooit had men zoveel water gezien. En het bleef maar doorgaan. En het water steeg en steeg. Nooh die veilig op het schip zat zag zijn zoon en riep: Mijn zoon, kom op het schip en geloof in Allah.




De zoon zei: Ik ga naar een hoge berg waar het water niet bij mij kan komen?. Nooh zei: Vandaag kan niemand ontkomen aan het water, ook al ga je op de hoogste berg van de hele wereld. Maar de zoon van Nooh luisterde niet naar zijn vader en ging naar de hoogste berg.

Het water kwam toch bij hem en heeft hem meegenomen. Het water bleef maar stijgen, totdat iedereen en alles eronder zat. Behalve Nooh, de mensen die wel in Allah geloofden, de dieren en de vogels. Die zaten veilig op het grote schip.

Hoe lang het water bleef stijgen weet alleen maar Allah. Misschien was het maar een paar dagen, of een paar weken, of een paar jaren. Nadat alle mensen die niet in Allah wilden geloven waren meegenomen door het water, ging het water eindelijk zakken. Nooh, de mensen die wel in Allah geloofden, de dieren en de vogels konden veilig uit hun schip.

Ze konden weer gelukkig gaan leven en alleen Allah aanbidden. Na heel veel jaren verder, voelde Nooh dat hij niet meer lang te leven had. Hij riep zijn zonen bij elkaar en zei: Ik laat voor jullie één boodschap achter: Geloof alleen in Allah.

 

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 09:14 Reageer op dit bericht Stuur door

In mijn graf...

In mijn graf...

 

 

Salaam A3leikoem, broeders en zusters

afgelopen zomer was mijn nicht op een bruiloft en daar was een
meisje die haar het volgende vertelde:
Ik noem dit meisje even in dit verhaal Malika.

Malika woonde in Marokko bij haar ouders, ze droeg een
hoofddoek en bidde netjes 5x per dag enz.
Maar zoals elk ander meisje kwam ook iemand haar om haar hand
vragen, de jongen die om haar hand kwam vragen kwam uit
Frankrijk, en dat betekende dus voor haar dat ze in Frankrijk moest gaan
toen ze getrouwd waren kreeg ze van haar man te horen dat ze
haar hoofddoek af moest doen, en dat ze zich moest kleden als de
meisjes in Frankrijk,hij tegen haar je bent nu in europa en ik wil niet
dat mensen me uitlachen dat mijn vrouw een hoofddoek draagt.
Tegen haar zin in heeft ze gedaan wat haar man eiste,

ze deed haar hoofddoek af, heeft haar haar geknipt en geverfd,

liep met korte rokjes en mouwloze truitjes en jurkjes enz.
Zo is het ongeveer 2jaar gegaan,tot dat ze op een nacht droomde
dat er een man naar haar toe kwam en tegen haar zei: je hebt nog
maar een week te leven en dan is het voorbij.
Ze vertelde haar man wat ze gedroomd had en dat ze zich zorgen
maakt,maar haar man zei tegen haar dat ze niet moet aanstellen.
En de zelfde droom kreeg ze de volgende nacht weer,ze nam het
nu wel serieus en besloot om naar Marokko te gaan om haar ouders
te zien en afscheid te nemen, want ze had het gevoel dat er iets
zou gebeuren...

Ze is is haar eentje naar Marokko gegaan,

want haar man nam het niet serieus wat ze had gedroomd.
Eenmaal in Marokko begonnen de gevoelens sterker te worden dat
ze echt doodgaat,ze heeft haar ouders niks
over haar droom verteld zodat ze niet bezorgd zullen zijn.
Het enige wat door haar hoofd ging was dat ze aar hoofddoek af
heeft gedaan en dat ze kleren droeg die niet toegestaan zijn
voor vrouwen in de Islaam, die hele week dat ze in Marokko was
droomde ze elke nacht hetzelfde.
De vijfde dag dat ze in Marokko was ging haar moeder naar haar
kamer om haar wakker te maken om te ontbijten, en ja hoor Allah
heeft haar ziel die ochtend niet terug gegeven.
Ze is dus echt overleden meskina,haar ouders waren er kapot
aan, het was hun enige dochter.
Haar ouders hebben toen de man van Malika gebeld en hebben hem
verteld dat Malika in haar slaap is overleden.
Haar man was er helemaal kapot van en haatte zich zelf om het
feit dat hij haar dromen niet serieus nam.
Hij is toen naar Marokko gegaan om zijn vrouw daar te begraven,

hij is daar ongeveer 2weken gebleven.
Hij bezocht elke dag haar graf en vroeg om vergiffenis,

 maar toen hij op een dag naar haar graf ging en aan het bidden was

hoorde hij ergens geluid vandaan komen......

Hij was er 100% zeker van dat hij de stem van zijn vrouw hoorde.

Het geleid kwam echt uit het graf van zijn vrouw, hij raakte helemaal

in paniek en is naar de moskee gerent en heeft er iemand bij gehaald.
Het geluid kwam inderdaad uit de graf van Malika,

ze was keihard aan het schreeuwen dat ze pijn heeft.
Iedereen raakte in paniek (was dit een teken van Allah)...
Ze besloten de graf open te maken,en tot hun verbazing zagen ze
Malika liggen en ze leefde nog (ik krijg echt kippenvel).
Ze was keihard aan het schreeuwen van de pijn, ze herhaalde wel
100 x HET SPIJT ME, Allah het spijt me...
ze zag er niet meer hetzelfde uit als toen ze nog leefde,

haar haren die ze had geknipt en geverfd waren helemaal
afgebrand, haar wenkbrauwen die ze had geëpileerd waren
afgebrand, haar armen en benen die ze aan de buiten
wereld liet zien in mouwloze truitjes en korte rokjes waren
helemaal verbrand.
Ze schreeuwde keihard: Allah is groot,allah is
groot!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ze wou haar man niet meer zien, en ze was doodsbang.
Ze vertelde de mensen om haar heen wat er was gebeurd.
Toen jullie mij begraafden leefde ik nog, maar ik kon mezelf niet
bewegen ik kon niks, alsof iemand me stevig vast hield.
Toen jullie eenmaal weg gingen van mijn graf, kwam er iemand naar
me toe en die zei, HEB JE GOED GELEEFD!

 Ben je blij met wat je hebt gedaan!!!!!!!
Je moet boeten voor wat je hebt gedaan!!!
Wat er met jou in je graf gaat gebeuren moet jij vertellen aan elk
mens dat je tegenkomt, en jou man zal nog zwaarder gestraft
worden dan jou!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het meisje dat dit aan mijn nicht vertelde was Malika zelf,

ze heeft haar brandwonden laten zien, en ze zei: Allah heeft mij

genomen om alle anderen te laten zien dat je moet leven zoals Allah het wil..
Mijn nicht was er een hele tijd kapot van,en toen ik het heb
gehoord heb ik echt gehuild.
Malika heeft gevraagd dit door te vertellen aan alle anderen
mensen zodat andere mensen het weer door zullen vertellen enzovoorts.

En dit is echt gebeurd mensen,

BEDEK JE LICHAAM DUS VOOR DAT HET TE LAAT IS

Wa Aleikoum Selaam.. Mij broeders en zusters

(dit heb ik gekregen via een mailtje)

 

Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 08:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Zonder titel

Zonder titel

 

Hij staat op….hij kijkt in de spiegel en bewonderd zichzelf voordat hij de douche binnen stapt. In zichzelf heeft hij al plannen gemaakt over hoe hij zijn dag gaat invullen vandaag. Zijn daginvulling scheelt niet veel van dat van gister, maar dat maakt niet uit....hij vind het zo oké. Levenloos, inhoudsloos...maar toch oké. Hij heeft de nieuwste mobiele telefoon met bijbehorende prulletjes die het apparaatjes mooier doen maken...en zijn sms geheugen is altijd volop in gebruik..en telefoons heeft hij meer als beltegoed...hij draagt de welgewilde prada’s, de ‘echte’ welteverstaan....want hij houd niet van nepheid....zijn broeken lijken wel voor hem op de markt gebracht, ze passen altijd als gegoten....en zijn gezicht....ja, dat is toch zij handelsmerk....zijn alles....hij is perfect. Na uitgebreid te hebben gedoucht, loopt hij naar beneden...langs zijn krijsende zusje...langs zijn gillende broertje....en langs zijn (in zijn ogen) zeurende moeder....weet hij veel dat ze alleen het beste voor hem wenst, en dat ze elke dag tot Allah swt buigt en hem smeekt om haar zoon ooit het rechte pad te wijzen.....zijn moeder kan alleen hem met net haar ogen volgen, terwijl hij zijn weg vervolgd....hij loopt naar buiten....traditiegetrouw loopt hij eerst langs de spiegel in de gang....hij kijkt naar zichzelf....wat is hij toch mooi! Hij kijkt naar de grond, zijn vaders schoenen liggen er nog....zijn werkschoenen zijn wel weg, tja...het doet hem niets dat zijn vader elke dag voordat de zon op is gegaan opstaat om zich voor te bereiden op zijn werk....en dan te weten dat zijn vader dit allemaal doet voor een hongerloontje...het doet hem niets....nee, zijn leven is geweldig, het doet hem allemaal niets....hij is jong en zit vol leven.....hij is gezond....hij heeft praktisch in elke hoek van de straat vrienden...die lijken alles voor hem te doen....ze lijken van hem te houden....De laatste dagen heeft hij last van zijn rug.....laag, achterin zijn rug.....maar ach...het kan toch niets zijn, hij is gezond......

Hij wordt steeds moeilijker wakker in de ochtend, en die pijn! Zijn moeder klopt op zijn deur...wat wil zij nou weer denkt hij, jeetje dat gezeur!....ze kijkt haar zoon aan....weet hij veel wat er door haar heen gaat....ze weet gewoon dat het niet goed met hem gaat....hij oogt erg ziek en dit zegt ze hem ook....hoe kan ze! Hij is gezond! Hij is jong! Hij is perfect....waar bemoeit ze zich toch mee!?....Ga toch naar de dokter mijn zoon....waarom ben je toch zo koppig?...hij schud zijn hoofd en wenkt dat ze weg moet gaan.....hij voelt zich warm worden, waar komt die warmte vandaan..hij wil plassen...maar t lukt niet...al een tijdje niet, maar hij durfde het aan niemand te vertellen....maar ik ben niet ziek...ik kan niet ziek zijn, ik heb een afspraak...misschien kan een vriend van mij het wel voor mij regelen...hij belt op...hij krijgt zijn vriend aan de lijn....hij doet het niet!? Die vriend zei gewoon dat hij daar geen tijd voor had...en nu? Hij heeft al zijn vrienden gebeld, iedereen gevraagd...niemand die het doet voor hem, maar het zijn toch ZIJN vrienden? Wat is er? Twee ongeruste donkere ogen kijken hem....zijn vader is pas van zijn werk gekomen....hij ziet dat zijn vader er bezweet uit ziet....het lijkt wel alsof hij zich heeft gesneld....voor mij?...zijn moeder staat naast zijn vader....ze kijken ongerust...en die pijn! Hij houdt het niet meer....hij kan nog net zien dat zijn ouders snellen naar beneden....zijn ze werkelijk ongerust om mij?

Hij doet zijn ogen open....wat een felle licht! Alles wit....mensen om zich heen...witte lange jassen....hij vangt iets op van “tumor in zijn nieren” “niet meer te redden” ...hebben ze het over hem? Hij draait zich om....hij gilt het uit van de pijn...hoe lang lig ik hier?? ...hij voelt een hand over zijn hoofd glijden....heel teder raakt het zijn voorhoofd, in de hoop zijn pijn over te nemen.....het is een vrouwen hand....zijn moeder....van al die vrienden die hij dacht te hebben...niemand van hen is geweest om hem op te zoeken...niemand die om hem geeft...alleen diegene zijn gekomen waar hij het minste van had verwacht....van zijn moeder die hij altijd heeft ontweken...van zijn vader die hij nooit begreep....van hen kreeg hij nu alle warmte.....alle liefde die hij nodig heeft.....hij dacht gezond te zijn, terwijl al heel lang ziek was....niet lichamelijk, maar meer gevoelsmatig....iets ontbrak wat hij nu heeft gevonden.....lieve moeder, vergeef mij alle tijden dat ik u niet ‘zag’....vergeef mij elke seconde dat ik niet aan u dacht...ik wens u het hoogste paradijs en al het moois u het leven maar kan schenken inscha Allah....Vader...vergeef mij de tijden dat ik u niet begreep...vergeef mij de tijden die ik langs u heb geleefd.....moge Allah swt u alle geluk en liefde schenken...en inscha’ Allah het hoogste paradijs...met zijn moeders hand op zijn voorhoofd, glijdt hij weg...... “dokter...kom snel!....wat is er met mijn zoon” hoorde hij zijn moeder nog schreeuwen....hij hoorde een schelle piepgeluid dat aan bleef houden.....een traan als afscheid.........esch-hadoe ena la illaha illa Allah wa esch-hadoe enna Moehamaden rasoeloe Allah

 

Hoe vind je dit bericht? 13 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 06:01 Reageer op dit bericht Stuur door

Het is voorbij

Het is voorbij

 

Al vanaf mijn jeugd kreeg ik het benauwd in krappe ruimtes en ik verliet schreeuwend zulke plaatsen. Op latere leeftijd kwam ik erachter dat dit een ziekte was, maar ik kwam er jammer genoeg niet van af. Helaas moest ik of ik het nu wilde of niet, eindelijk in zo'n krappe ruimte komen.........

Ze hadden mij helemaal ingepakt met doeken en me geplaatst in een lange doodskist. De stemmen van de mensen om me heen kon ik heel goed horen en ondanks het feit dat mijn ogen gesloten waren kon ik ze op de een of andere manier zien
"Hij is gestorven op jonge leeftijd," zeiden ze. "Terwijl hij nog zoveel wilde doen." Ik wilde inderdaad nog heel veel doen. Ik had bijvoorbeeld nog geen eigen zaak voor mijn zoon kunnen beginnen, het geld van de t.v. en de auto had ik nog niet afbetaald. Een groot bedrijf beginnen en al mijn vrienden uitnodigen was nu slechts een droom. Bovendien had ik nog geen kolen en hout kunnen kopen voor de naderende winter en ik had de lekkende plaatsen op de zolder nog niet kunnen repareren.

Toen ik bezig was met het op een rijtje zetten van alles wat ik niet had afgekregen schrok ik van een luidruchtige stem. Alsof deze door een microfoon kwam, weergalmde het in mijn hoofd. "Het is voorbij," zei de stem. Was het nog maar niet voorbij, dacht ik bij mezelf. Hoe heeft zo'n ongeluk mij kunnen treffen? Terwijl ik zo goed auto kon rijden. Ik probeerde te herinneren wat er was gebeurd; mijn vrienden waren om me heen en probeerde de deksel van mijn doodskist te sluiten. Om ze te stoppen wilde ik zo hard mogelijk schreeuwen maar ik kon me niet bewegen nog iets fluisteren. Een poosje later bevond ik me in het donker en keek naar een lichtstraal, die door de planken van de kist scheen. Paniekerig zei ik: "Mijn god, wat zal er nu van mij terecht komen?" Ik kon niet nadenken uit angst. Ondertussen bevond ik me op de schouders van mijn vrienden en al schommelend werd ik voort gedragen.

Door de geluiden die van buitenaf kwamen kon ik opmaken dat het regende. Het geluid van de druppels verenigde zich met het gekraak van mijn doodskist. We gingen hoogst waarschijnlijk naar de moskee voor het Djanâzah-gebed (begrafenisgebed).
"Moskee": dat deed me aan iets denken. Hoewel het dichtbij huis was en ik vijfmaal per dag werd uitgenodigd voor het gebed, maar steeds had ik geen tijd kunnen vinden om er heen te gaan. Zoals ik altijd al had gezegd zou ik na mijn vijftigste beginnen met bidden en al mijn slechte eigenschappen waar iedereen zich over ergerde verlaten. Inderdaad, als dit ongeluk niet was gebeurd zou ik in de toekomst een perfecte moslim zijn geweest.

De stem die ik voor de tweede keer hoorde (maar niet wist waar hij vandaan kwam) zei weer: "Het is voorbij. Alles is afgelopen." Iets later werd mijn begrafenisgebed gebeden en ik werd weer op schouders gedragen. We kwamen langs het café waar we voorheen met vrienden dagelijks kaartten en ik hoorde ze vrolijk lachen en dacht: "Waarschijnlijk hebben ze niet gehoord dat ik gestorven ben." Toen de stemmen bijna niet meer te horen waren, voelde ik dat ik op een schuine manier gedragen werd. Zo wist ik dat we de helling af gingen naar de begraafplaats. De druppels van de regen, die met bakken uit de hemel vielen druipte door de gaten van mijn doodskist en maakten de doek waarmee ik bedekt was nat. Ondanks dit luisterde ik naar de stemmen die van buiten kwamen. Sommige vrienden hadden het over de effectenbeurs die gedaald was en anderen verheerlijkten de laatst gespeelde wedstrijd van het nationale voetbalelftal. Een van de personen die mijn kist droeg, fluisterde in het oor van degene naast hem: "Net iets voor hem om op zo'n ongelukkige dag te sterven, we zijn kletsnat geworden." Het was toch niet waar wat ik hoorde. Het waren toch mijn vrienden!
Mijn reis was na een tijdje afgelopen en mijn doodskist werd op de grond gelegd. Een paar armen pakten mijn lichaam beet en legden mij in een kuil. Liggend bekeek ik mijn omgeving. Oh, mijn god, was dit nu het graf? Waarom had ik er nooit eerder bij stil gestaan dat ik hier ooit terecht zou komen. Mijn stille hulpkreten kon ik niemand laten horen en ik voelde dat mijn vrienden zich haastten met het bedekken van mijn graf. Weer bevond ik me in het donker en ik begon hulpeloos te bidden. "Mijn god, krijg ik echt geen kans meer om te worden zoals u wilt en om mijn graf te veranderen in een hemelse tuin. " Weer herhaalde dezelfde stem, nog luider dan eerst: "Het is voorbij, alles is afgelopen." Met een laatste poging kwam ik van mijn plaats, en deed mijn ogen open. Ik lag in mijn heerlijke warme bed. Ik had dus een vreselijke nachtmerrie gehad. De dokter die een deur verder woonde probeerde mij wakker te schudden. "Het is voorbij," schreeuwde hij steeds. "Kijk maar het is voorbij. Je hebt niets meer." Ik probeerde langzaam rechtop te zitten. Ik was nat van het zweten en het leek alsof ik twintig kilo was afgevallen. Het regende buiten pijpenstelen, de bliksem en onweer schudden als het ware het hele huis. Ik probeerde tot mezelf te komen terwijl verbaasde blikken me aankeken en zei: "Mijn god, ik ben u dankbaar tot in het diepste van mijn hart. Wat als u me nu geen nieuwe kans had gegeven om een goed mens te worden........?

 

Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

BRIEF AAN DEGENE DIE HET GEBED NIET VERRICHT.

BRIEF AAN DEGENE DIE HET GEBED NIET VERRICHT.



Deze brief is aan een dienaar die zich van Allah heeft afgewend. Ik zal proberen om zijn hart aan te trekken tot Allah, omdat ik van Allah houd, en ik houd ervan dat alle schepsels van Allah houden. Want als zij van Allah houden, zal Hij hen leiden, en wanneer Hij hen leidt, zal Hij hen bij de handen nemen en hen het Paradijs doen binnentreden.

O, jij die het gebed niet verricht...

Ik weet niet hoe ik je moet aanspreken. Het is moeilijk voor mij om van je te houden, terwijl jij een hekel hebt aan Allah. Nu zul je vast zeggen: "Waarom? Waarom zeg je dat ik een hekel heb aan Allah?! Ik houd van Allah!" Dan vraag ik je: Als je van Allah houdt, waarom weiger je dan om Zijn huis te betreden? Als je van Allah houdt, waarom gehoorzaam je Hem dan niet? Als je van Allah hield, zou je voor Hem staan om je gezicht voor Zijn Gezicht te plaatsen. Je zegt dat je van Allah houdt, en ik wil je graag geloven. Maar ik wil je 1 vraag stellen. Een duidelijke en directe vraag die een stellig antwoord vereist: "Waarom bid je niet?"

Antwoord mij, zodat ik van jou kan houden, zodat ik jou kan helpen. Ik wil niet dat je dit antwoord aan mij richt, maar dat je bij jezelf stil blijft staan en jezelf afvraagt: "Inderdaad, waarom bid ik niet? Deze mensen die het gebed verrichten en de moskeeën vullen, in welk opzicht zijn zij beter dan ik? Waarom bidden zij wel en ik niet?"

Kan het zijn dat je hooghartig bent? Dat je je voorhoofd niet op de grond wil leggen voor Allah? Dat je niet voor Allah wil staan en je handen op je borst wil plaatsen? Stel je je hooghartig op tegenover Allah? Nee! Nee! Ik zoek toevlucht voor je bij Allah hiertegen. Als dit het geval is, dan is het een groot probleem! Wees nederig, je bent immers een dienaar van Allah.

En zeg niet: "Ik ben geen dienaar, ik ben een vrij mens!" Nee, jij bent de dienaar van Allah, en jij - mijn zuster die het gebed niet verricht - bent de dienares van Allah. Denk niet dat het gebed alleen voor de mannen verplicht is. Het gebed is verplicht voor de mannen én de vrouwen. Het gebed is verplicht voor elk schepsel dat zuurstof in en uitademt, voor ieder schepsel dat een ziel in zich heeft.

O jij die het gebed niet verricht! Lees deze woorden van mij en word niet boos, want ik zal mijn best doen om je niet boos te maken in deze brief. Integendeel, ik wil graag dat je van mij houdt en dat ik van jou houd, opdat we samen het Paradijs kunnen bereiken. Of wil je het Paradijs niet betreden? Jawel toch?

Weet je dat er vele mensen zijn die wensen dat zij zouden bidden? Maar zij zijn ongelovig. De ongelovigen benijden jou - o Moslim - omwille van het gebed, terwijl jij niet bidt!


Hoezeer wensen degenen die ongelovig zijn dat zij Moslims waren
[ Soerah al-Hidjr 15: 2 ].

Vele mensen zijn tot de Islaam gekomen door middel van het gebed, toen zij de Moslims zagen bidden! Lees wat deze Franse filosoof, genaamd Renan, zegt:


"Ik ben geen enkele keer een moskee binnengaan, zonder dat een vurig gevoel mij overstelpte, of anders uitgedrukt: zonder dat ik overmand werd door een enorme spijt dat ik geen Moslim ben."

Een ongelovige die spijt heeft dat hij geen Moslim is, wanneer hij de Moslims ziet bidden! Terwijl jij een Moslim bent, en weigert de moskee binnen te gaan, weigert om te bidden. De vraag staat nog steeds. Antwoord mij: Waarom? Waarom bid je niet?

Geef me antwoord. Bij Allah, ik zal naar je luisteren, en proberen je te helpen. Maar antwoord me: Waarom bid jij niet?

Zal ik je over een andere ongelovige vertellen die wenst dat hij zou bidden? Zijn naam is Thomas Arnold. Wat zegt hij?


"Niemand die zich voor de eerste keer onder de Moslims mengt, is in staat om niet overweldigd en geraakt te worden door de manifestatie van hun geloofsleer. Want waar je je ook begeeft, of het nu op straat is of op het station, is datgene wat je oog het meeste ziet, een man op wie geen vleugje hoogmoed of liefde voor aandacht te bekennen is, die zijn werk laat - wat voor werk het ook moge zijn - en in alle kalmte en nederigheid vertrekt om het gebed te verrichten op zijn voorgeschreven tijdstip."

Het is voor hem iets zeer speciaals dat iemand bidt. Waarom wil jij niet gerespecteerd worden in de ogen van de mensen, wanneer zij jou zien bidden, staand voor de Heer der Werelden? Lees wat de volgende bekende Joodse man zegt, genaamd Zaki Aribi, die als geheim agent voor de Joden werkte in Egypte:


"Er was een vraag die zich altijd aandrong in mijn ziel en zichzelf telkens opnieuw stelde in mijn hoofd: Waarom omarm ik de Islaam niet? Deze stem verhief zich in mijn innerlijk en schudde mij in mijn binnenste wanneer ik een nederige man zag die het land bewerkte, die voor Allah zou staan en zijn gebed dan verrichtte in zijn kleine gebedsplaats aan de oever van een kanaal, waarop ik wenste dat ik een gebed zoals de zijne kon verrichten en een intiem gesprek (met Allah) zoals de zijne kon voeren. Daarna leidde Allah mij tot de Islaam, maar nadat ik 65 jaar het gebed had moeten missen..."

Hij werd Moslim op 65-jarige leeftijd, als gevolg van zijn liefde om te bidden! Waarom vertel ik jou dit? Omdat ik bang ben dat de Joden en Christenen wensen dat zij zouden bidden, en jij - als Moslim - niet bidt, waardoor Allah de Islaam van jou wegneemt en jou verandert in een Jood of Christen. Ik maak me zorgen om jou! Ik ben verdrietig over jou! Red jezelf! Red jezelf en ga tegenover jouw Heer staan. Verricht het gebed!

Misschien zal je zeggen: "Ik heb geen tijd! Ik wil graag bidden, maar ik heb het te druk."

In dat geval zeg ik tegen jou: Allah - de Majesteitelijke - heeft ons bericht dat het geld moet dienen en de religie gediend moet worden. De Profeet Mohammad - vrede en gebeden over hem - heeft gezegd:


"Allah heeft gezegd: Voorwaar, Wij hebben de bezittingen neergezonden, opdat het gebed wordt onderhouden en de zakaah wordt gegeven."(1)

Weet je nu waarom Allah je geld heeft geschonken? Je zegt: "Omdat Hij van mij houdt!" Goed, mijn broeder en zuster, als dat het geval is, waarom heb je dan een hekel aan Hem? Dan zeg je: "Maar ik zei toch dat ik geen hekel aan Hem heb!" Goed, je hebt geen hekel aan Hem, maar de vraag staat nog steeds: Waarom bid je niet?

"Ik heb geen tijd!" Hoe bedoel je, geen tijd? Ben je bang dat als je gaat bidden, je minder geld verdient? Nee! Degene die door dit wereldse leven bezig wordt gehouden van de verplichtingen tegenover Allah, komt in aanmerking voor de Woorden van Allah:


Neen, jullie geven de voorkeur aan het wereldse leven * Maar het Hiernamaals is beter en blijvender
[ Soerah al-A'laa 87: 16-17 ].

En ik herinner jou aan de Woorden van Allah:


Voorwaar, zij houden van het vergankelijke en laten een zware Dag achter zich
[ Soerah al-Insaan 76: 27 ].

En ik stel je gerust met de Woorden van Allah, overgeleverd door de Profeet Mohammad - vrede en gebeden over hem:


"O zoon van Aadam, wijd je toe aan Mijn aanbidding; dan zal Ik je borst vullen met rijkdom en je armoede wegnemen. En als je dat niet doet; dan zal Ik je handen vullen met bezigheden en je armoede niet wegnemen."(2)

Degene Die jou voorziet is Allah. Degene Die jou rijkdom geeft, is Allah. En Degene Die jouw rijkdom wegneemt, is Allah. Het is vreemd dat wanneer degenen die niet bidden en vervallen zijn in het wereldse leven geadviseerd worden en eraan herinnerd worden dat de voorzieningen van Allah komen, je een zeer vreemd antwoord krijgt. Dit bekende gezegde dat wijdverspreid is onder de mensen, de jongere is ermee opgegroeid en de oudere is ermee oud geworden. Het is geen Qor-aanvers, noch is het een profetische overlevering: "Werken is ook aanbidding!"

Wat voor werk? En wat voor aanbidding?! Het werk dat jou weghoudt van jouw verplichtingen tegenover Allah, is een aanbidding van de duivel! De Boodschapper van Allah - vrede en gebeden over hem - heeft gezegd:


"Ellendig is de dienaar van de dirham en de dinar."(3)

O jij die niet eens enkele minuten wil missen! Ben je bang dat je 50 cent verliest? Ben je bang dat je 50 euro verliest? Dat je 1000 euro verliest? Wanneer je je werk niet wil verlaten, om even het gebed te verrichten... word je een dienaar van het geld! Dan zul je ellendig zijn, zoals de Profeet - vrede en gebeden over hem - gezegd heeft:


"Ellendig is de dienaar van de dirham en de dinar."

Zeg jij tegen me: "Ik heb geen tijd"? Als er iemand was die het gebed zou mogen laten, dan was het wel de moedjaahid(4), degene die djihaad voert op de weg van Allah. Degene die zich op het slagveld bevindt, terwijl de zwaarden van de vijanden hem bestormen. Maar toch is deze persoon verplicht om het gebed te verrichten: de eerste groep gaat bidden, terwijl de andere groep hen bewaakt en andersom. Als er dus iemand zou zijn die geen tijd heeft en het gebed zou mogen verlaten, dan was het wel de moedjaahid. Of de zieke. Toch is ook hij verplicht om het gebed te verrichten. Als hij niet kan staan, mag hij het zittend verrichten, en als hij niet kan zitten, mag hij liggen. Of degene die zich in een angstige situatie bevindt. Maar nee, voor hem is salaat al-khawf (het gebed van de angst) voorgeschreven. Het is dus absoluut niet voor te stellen dat een Moslim niet bidt! Behalve de menstruerende vrouw en de vrouw die postnatale bloedingen heeft. Tot welke van deze twee behoor jij?!

Jij bent toch een Moslim? "Natuurlijk ben ik een Moslim!" zeg je dan. O. k., waarom bid je dan niet?

Een ander zal zeggen: "Ik wil graag bidden, en het is niet dat ik geen tijd heb, maar het gebed is te zwaar voor mij. Telkens wanneer ik wil gaan bidden, voel ik alsof ik door iets word tegengehouden."

Dan zeg ik: het antwoord hierop is heel simpel. Deze kwaal waaraan jij leidt is geen ziekte, noch is het een nierontsteking. Het is geen dodelijke ziekte, maar het is heel simpel. Al is het gevaar ervan groter dan nierontsteking en ziekte. Want het laten van het gebed, leidt tot het de Hel - en wij zoeken onze toevlucht bij Allah!

Je zegt dat het gebed te zwaar voor je is. Het wordt lichter voor je, wanneer je weet wiens dienaar jij bent. Je zegt: "Zeg je nu weer dat ik een dienaar ben? Ik ben geen dienaar, ik ben een vrij mens!" Nee, jij bent geen vrij mens. Jij bent een dienaar, en een kind van een dienaar! Dienaar van wie? Van Allah, en niemand anders. En je zult nooit vrij zijn, behalve wanneer je begint te bidden! Je zult vrij zijn, van alles en iedereen buiten Allah. Je zult een dienaar zijn van wie? Van Allah alleen.

Maar zolang jij bang bent voor de directeur, ben jij een dienaar van de directeur. Ben je bang over het geld, dan ben jij een dienaar van het geld. Al datgene waarvoor en waarover jij bang bent, word jij een dienaar van. Maar de dag dat jij gaat bidden en je overgeeft tot Allah, zul je de dienaar van Allah alleen zijn en zul je vrij zijn van al het andere!

Zal ik jou vertellen waarom het gebed zwaar voor je is? Het gebed is in feite niet zwaar, het is juist heel gemakkelijk. Maar aangezien jij zolang bevriend was met de duivel en zijn voetstappen volgde, heeft hij jou bediend, jou tevreden gesteld, jou sterk gemaakt en de zonden gemakkelijk voor je gemaakt. Maar zodra jij hem wil verlaten en het pad van Allah wil volgen, zal hij jou tegenhouden en je niet laten gaan. Allah zegt:


Als de gelijkenis van de Shaytaan (Duivel), wanneer hij tegen de mens zegt: "Wees ongelovig." En wanneer hij (de mens) dan ongelovig is, zegt hij (Shaytaan): "Ik neem afstand van jou, ik ben bang voor de Heer der Werelden!" [ Soerah al-Hashr 59: 16 ]

Neem afstand van hem, voordat hij afstand neemt van jou! Verlaat hem, voordat hij jou ruïneert! Vlucht van hem, voordat hij jou naar het ongeloof leidt! Je zegt dat het gebed zwaar voor je is, en dat telkens wanneer je het gebed wil verrichten, het lijkt alsof iemand je tegenhoudt? Strijd tegen jezelf. Je hebt vast wel eens meegemaakt dat je ging slapen, maar geen slaap kreeg. Wat heb je toen gedaan? Je stopte watjes in je oren, bedekte je ogen, deed de deur op slot, en stilde je broertjes. Het was een strijd omwille van de slaap. Ik wil dat je tegen jezelf strijdt omwille van het gebed.

Treed het gebed binnen, zoek toenadering tot Allah, en zeg tegen Hem: "Mijn Heer, Meester en Schepper! Uw dienaren buiten mij zijn er velen, en ik heb niemand dan U. Mijn Heer, ik wil U gehoorzamen, maar ben niet in staat. Ik houd van U, maar ik ben zwak. Mijn ziel verleidt me, de duivel grist mij weg, de begeerte misleidt me en het wereldse leven houdt mij van U weg. Neem dus mijn hand en help me tegen alle zaken die mij van U afleiden."

Kniel je neer en huil. Deze tranen die wij verspillen aan de meest nutteloze dingen, zijn zeer kostbaar bij Allah. Ga de moskee binnen en geef je over aan Allah. Hij is de Meest Barmhartige. Hij zegt:


"Wie een handbreedte dichter tot Mij komt; Ik kom een armlengte dichter tot hem."(5)

Neem de eerste stap, en Hij zal jouw hand nemen en jou steunen.

Weer een ander zal zeggen: "Dat is het probleem niet. Degene die zegt dat hij geen tijd heeft, liegt. Het gebed duurt maar een paar minuten! En degene die zegt dat het gebed te zwaar is, dat is helemaal niet waar. Wij verrichten zaken die vele malen zwaarder zijn!" Wat is dan het probleem? "Elke keer als ik ga bidden, gebeurt er iets slechts! Op een dag ging ik in de moskee bidden en deed een dutje. Toen ik wakker werd, was mijn portemonnee gestolen! En een andere keer kwam ik van de moskee af en werd aangereden door een auto, waardoor ik mijn been brak! Etc., etc."

Ik zeg: al deze zaken gebeuren, omdat Allah van jou houdt en jou wil leiden. Hij treft jou met deze rampen, zodat je Hem aanroept en zegt: "Yaa Rabb (O Heer)!" Wanneer je alleen maar voorspoed kent, zul je nooit zeggen: "Yaa Rabb!" Allah beproeft jou dus, opdat jij Hem aanroept. De Profeet Mohammad - vrede en gebeden over hem - zegt:


"Degene die Allah niet vraagt, Hij wordt boos op hem."[6]

Deze zaken zijn om jou te beproeven. Want Allah zegt:


Denken de mensen dat zij met rust gelaten worden, wanneer zij zeggen: "Wij geloven," en dat zij niet beproefd worden?
[ Soerah al-?Ankaboet 29: 2 ]

Wees dus geduldig tijdens de beproevingen en zeg: "Alle lof is aan U, o Heer." Wanneer je dat doet, zal Allah van je houden, je beschermen tegen elk onheil en jou overstelpen met Zijn gunsten.

Dan hebben we nog een andere persoon, wanneer je hem vraagt: "Waarom bid je niet?" zegt hij: "Het gaat niet om het bidden of niet bidden. Het belangrijkste is het hart. Zolang het hart goed is, is alles in orde. Bidden is niet belangrijk. Het belangrijkste is dat ik niemand kwaad doe. Ik dank mijn Heer en houd ook veel van Hem. Het laten van het gebed is niet zo'n probleem!"

Dan zeg ik: Degene Die op de hoogte is van wat in de harten zit, is Allah. Het kan zijn dat jij een goed hart hebt, maar dat weet ik niet. Datgene wat bevestigt dat jij een goed hart hebt, is dat je het gebed verricht. Maar degene die niet bidt... De Profeet - vrede en gebeden over hem - heeft over hem gesproken. Wie spreekt er dus de waarheid, jij of de Profeet? Hij - vrede en gebeden over hem - heeft gezegd:


"Voorwaar, tussen een persoon en tussen ongeloof en afgoderij is het laten van het gebed."(7)

Het is onmogelijk dat iemand zich op ongeloof bevindt en een zuiver hart heeft. Als jij tegen mij zegt dat jij een goed hart hebt, niemand kwaad doet en van Allah houdt: waarom bid je dan niet?

"Morgen ga ik beginnen!" Dat is weer een ander excuus dat gebruikt wordt. Wanneer je iemand aanspoort om te bidden, zegt hij: "Aanstaande vrijdag ga ik beginnen! De eerste dag van Ramadaan ga ik beginnen!" En wat als je voor vrijdag sterft? Dan zegt hij: "Dan sterf ik met een goede intentie. Allah weet dat ik de intentie had om te bidden."

Ik zeg: een goede intentie zet een slechte daad niet recht, terwijl een slechte intentie een goede daad wel verderft. Bijvoorbeeld: iemand staart naar een onbedekte vrouw, en zegt: "Ik bewonder de schoonheid van de schepping van Allah!" Is dit toegestaan? Nee, dit is niet toegestaan, en deze persoon wordt beschouwd als een ontuchtpleger! Zeg dus niet dat je de intentie hebt, want dit is geen intentie, maar ijdele hoop. De intentie dient opgevolgd te worden door de daden.

Wanneer je een ander vraagt om te bidden, antwoordt hij: "Ik verricht vele grote zonden. Wanneer ik deze zonden laat, zal ik beginnen met bidden."

Tegen hem zeg ik: begin met bidden, en Allah zal jou helpen deze zonden te laten. Als je denkt dat je uit jezelf in staat bent om berouw te tonen voor deze zonden, heb je het mis. Jij zult nooit in staat zijn om berouw te tonen, totdat Allah jou bij de handen neemt om berouw te tonen!

Let hier dus goed op! Je zegt: "Ik doe vele slechte zaken!" Toon berouw hiervoor, en begin met bidden. "Ik ben niet in staat om berouw te tonen!" Begin met bidden, en Allah zal je helpen om berouw te tonen.


Voorwaar, het gebed weerhoudt van de gruweldaad en het verwerpelijke
[ Soerah al-?Ankaboet 29: 45 ].

Een ander zal zeggen: "Waarom pak je ons zo hard aan? Rustig aan! Allah is Vergevend en Genadevol. Zijn Barmhartigheid is uitgestrekt. Heb geduld met ons!"

Ik ben bang dat ik geduld met je heb, maar dat de dood geen geduld met je zal hebben. Ik ben bang dat je in deze situatie sterft, en dat zal een ramp zijn! Je zult sterven terwijl je je op het ongeloof bevindt. Inderdaad, onze Heer is Vergevend en Genadevol. Maar luister naar wat één van onze Vrome Voorgangers gezegd heeft:


"Het hopen op de barmhartigheid van iemand, terwijl je hem niet gehoorzaamt, is krankzinnigheid."

Je hoopt op de Barmhartigheid van Allah, terwijl je Hem niet gehoorzaamt. Gehoorzaam Zijn geboden, volg Zijn rechte pad, en zeg daarna: "Ik hoop op de Barmhartigheid van Allah!" Dan ben je in staat om te hopen op Zijn Barmhartigheid.

Ik denk dat wij zowat alle excuses hebben gehad die iemand kan gebruiken om het gebed te laten. Het laatste wat ik kan verzinnen, is dat iemand zegt: "Ik bid, maar heb het gevoel dat mijn gebed niet aanvaard wordt!"

Ik zeg: integendeel, Allah zegt juist:


"Ik ben (voor Mijn dienaar) zoals hij denkt dat Ik ben. Laat Mijn dienaar dus denken wat hij wil."(8)

Het enige wat je moet doen is de eerste stap zetten en bidden, en Allah zal je bij de handen nemen. Begin met bidden, en Allah zal je succes schenken. Begin met bidden, en Allah zal je steunen. Begin met bidden, en Allah zal je de overwinning geven tegen jezelf. Begin met bidden, en Allah zal je daden aanvaarden. Heb het goede vermoeden over Allah, en Allah zal tevreden met jou zijn. Ik vraag Allah om tevreden te zijn met mij en jullie...

Geselecteerd en vertaald door: Aboe ?Abdir-Rahmaan Harkaatie

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Said Mondria om 08:32 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Islamitische verhalen

↑ Terug naar de berichten