Privacy
‘Niets-te-verbergen’ is hét door de overheid bij uitstek gebruikt argument om dàt beetje privacy dat de kleine man nog rest helemaal weg te wuiven. Wie daar niet mee akkoord gaat krijgt zowat de stempel “potentieel misdadiger” toebedeeld. Die is immers officieel verdacht.
Het onderwerp is heden brandend aktueel gezien vaste telefoons en gsm’s nogal vlot afgetapt worden en al ons elektronisch verkeer gelezen en gekopieerd wordt.
In een rechtsstaat zou recht op privacy vanzelfsprekend moeten zijn. Naar verluid zou slechts in diktatoriale politiestaten Jan-met-de-pet van dit mensenrecht ontzegd worden. Het argument dat zulks voor de veiligheid zou zijn is waardeloos. De ongestrafte en de amper of zelfs niet vervolgde vaak zware misdaden zijn in de ‘demokratieën’ nog nooit zo massaal geweest.
Misschien zou de overheid kunnen overwegen om dààr eens iets aan te doen in plaats van zelf in zwaar beveiligde woningen en streng bewaakte kantoren te huizen en de bevolking spottend van ingebeelde en subjektieve gevoelens van onveiligheid te beschuldigen.
In een demokratie heeft de kleine man immers rechten. Helaas weliswaar zolang hij er geen beroep op wil doen.
Ramuntxo
