Archief

Twaalf is hun aantal en hun territorium bestrijkt de ganse aarde.

Verbittering is hun zwaarste last, veroorzaakt door het nooit eindigend onrecht dat door een deel van de mensheid onophoudelijk gepleegd wordt. Onrecht is immers ’s werelds regel. Rechtvaardigheid is de uitzondering. En dat drukt op hen. Hoe groot hun macht ook is, toch moeten ze lijdzaam toezien hoe de mensheid zichzelf, onder leiding van de belangrijkste zeven misdaadfamilies, langzaam maar zeker vernietigt. Nog duizend jaren te gaan.

Met de regelmaat van een klok dient één van hen zich aan, nu eens om een persoonlijke boodschap over te brengen, dan eens om een nog plaats te vinden gebeurtenis mede te delen, hoe verschrikkelijk die ook zal zijn. ‘Saber no ocupa lugar’ zegt men in het spaans. En inderdaad, weten neemt geen plaats in, maar het kan wel zwaar wegen. Erover praten is uiteraard niet toegelaten. Zou trouwens niet alleen zinloos maar tevens gevaarlijk zijn. Beeld je in dat een maand voor de aanslag in Madrid iemand daar kennis van zou gekregen hebben. Wat kon die doen ? Naar de politie gaan ? Buitenlandse Zaken op de hoogte brengen ?  De spaanse ambassade inlichten ? Meer dan een wijsvinger tegen de slaap zou je bij al die slimme mensen niet kunnen verwachten. Tot aan de gebeurtenis. Dan word je aangehouden en heel vermoedelijk maanden vastgehouden, als je niet aan de spaanse guardia civil wordt uitgeleverd, samen met een ingangskaartje voor hun druk bezochte martelkamers.

De Goden der Duisternis laten die dingen gebeuren. Als de Hogere Macht dat alles toelaat, wie zijn wij om dat te beletten, redeneren ze.

Echt veel weet ik niet. Ik zit immers nog in een mensenlichaam. Maar wat ik wel weet is dat er in die geesten – die door de mens ‘duivels’ genoemd worden – meer goedheid zit dan in veel mensen. En wie het schoentje passe, trekke het aan.

Ramuntxo

In een diktatuur springen en dansen er 99 voor éne. 

In een demokratie springen en dansen er 49 voor 51.

Van die 51 springen en dansen er 50 voor éne.

49 plus 50 maakt dat er 99 springen en dansen voor die éne.

Welk is nu het verschil tussen een demokratie en een diktatuur ?

Een tiran is een mengsel van lafheid, bekrompenheid, willekeur, onverantwoordelijkheid en zelfgenoegzaamheid.

Hij vertegenwoordigt dus wel degelijk de meerderheid.

( Gabriël Laub, 1928, tsjechisch aforist )

Ooit redde Sinterklaas in de spaanse stad Toledo drie kinderen van een gewisse dood. Zo spreekt de legende. Sindsdien wordt hij erkend als veruit de grootste kindervriend op aarde. Ontelbare kinderen kijken in spanning uit naar ‘zijn’ dag : 6 december, en velen onder hen plaatsen de vooravond hun schoentje bij de schouw en leggen daar meestal hetzij een wortel of een raap in. En als ze de dag daarop enthousiast uit hun bedje springen is de groente verdwenen en ligt er speelgoed. Voor kinderen waarschijnlijk de mooiste dag van het jaar. Voor die ouder(s) die zich dat kunnen veroorloven dan toch. Mij was het als kind ontgaan dat we die dag steeds groentesoep aten.

Maar helaas. Ook hier zetten politiek-korrekte individuen een domper op het gebeuren. Kinderhaters willen Zwarte Piet weg uit het scenario. Ze beweren dat die naar slavernij verwijst. Helaas weten die zielepoten niet – of dat zeggen ze althans – dat de knecht van Sinterklaas een blanke is, zoals het oude liedje zegt : “zo zwart als roet” van door de schouwen te kruipen. Maar voor hen zijn kinderen blijkbaar niet belangrijk. Als zij hun politieke waanzin maar krijgen. Kinderen tellen niet mee. Die zijn volgens hen rechteloos.

Voor mij staat een chokolade Zwarte Piet naar mij te glimlachen. Hij weet immers beter. Op 6 december zal ik hem als ontbijt stukje na stukje met eerbied opeten, samen met een tas warme gespierde (zwarte) koffie, en zal ik alle kinderen op aarde een vrolijke Sinterklaasdag wensen.

En die klootzakken ? Die wens ik naar de Hel.

Mogen de duivels zich met hen vermaken. 

Ramuntxo

Bekrompenheid is heel waarschijnlijk de meest voorkomende tekortkoming van de mens.

Het komt voor in alle lagen van de bevolking en heeft een maatschappelijk totaal onaanvaardbaar karakter.

Het euvel bevindt zich helaas in de genen en is uiterst moeilijk te genezen.

Het is immers aangeboren. De mens kreeg het mee van zijn voorouders wie het reeds sinds vele duizenden jaren geleden door hun hiërarchische meerderen ( lees : sterkeren ) verboden werd om na te denken. Wie dat verbod overtrad werd gestraft of soms gedood. En zo is het nu nog altijd.

In het spaans noemt men dat “estrechez de miras”, heel eenvoudig vertaald als ‘nauwheid van vizier’, anders uitgedrukt : een tunnelvisie.

In onze ‘beschaafde’ wereld uit zich dat in de vorm van : ge moét televisie kijken, ge moét lachen als er op het scherm gelachen wordt, ge moét geloven wat er in de geschreven pers staat en wat de orale nieuwsberichten je wijsmaken, ge moét geloven dat er geen censuur bestaat, ge moét tevreden zijn dat ge vaak onrechtvaardige lasten moét dragen, ge moét aanvaarden als ge bedrogen en bestolen wordt. Dus : ge moét gelukkig zijn.

En zijt ge het daarmee niet eens ? Dan zijt ge politiek niet-korrekt, ge zijt asociaal en een gevaar voor de heersende klasse. En wee jouw job ….

Bekrompenheid is eenvoudigweg beperktheid van geest, geborneerd, een tekort aan verstandelijk vermogen,

weinig of geen kapaciteit tot begrip of gewoonweg kleingeestig, kortzichtig en (klein)zielig zijn.

     Arme mensheid.                                                         Ramuntxo

Men heeft het gevoel uit de maatschappij gesloten te zijn. Men is eenzaam.

Alleen. Bezoekers blijven weg, en op bezoek gevraagd worden is er niet meer bij. De dagen gaan open en dicht zoals de voorbroek van een pater die teveel trappist gedronken heeft. Sociale eenzaamheid kan haalbaar zijn voor diegenen die er de schouders voor kunnen ophalen en stellen dat ze die rotmaatschappij toch niet nodig hebben. Wat trouwens goed mogelijk is.

Anders is het met emotionele eenzaamheid. Dan volstaat het niet te denken dat ge door het negeren ervan er wel door zult geraken. En het is die eenzaamheid die het ergst is. De daardoor getroffen mensen voelen zich door iedereen totaal in de steek gelaten. Ze voelen zich machteloos. Verdrietig. Alleen op de wereld. Soms krijgen die een verlangen om op de ganse wereld wraak te nemen. Mochten ze durven natuurlijk. Ze zonderen zich af en verbreken verbitterd alle kontakt op alle gebieden. Alkohol wacht. De pharmaceutische industrie lacht.

Bedenk eens dat een paar dagen vakantie in een hotelletje de kamer voor die eenzame even veel kost als voor twee personen. Een gezellig etentje in een restaurant …. ? Ja, dat kan …. Aan een klein tafeltje ergens op een plaatsje waar geen ruimte voor twee is …. veelal in een weggestoken hoekje. Een drankgelegenheid ? Ja hoor ! Drink maar. Spuitwater, of koffies tot je maag er pijn van gaat doen. Je bent immers jouw eigen ‘bob’.

Donkere dagen komen eraan. De eindejaarsfeesten ook. Prima periode om er eigenhandig een eind aan te maken, wat in deze kontrijen scheering en inslag is. En niet alleen door volwassenen. Alleen mag dat niet in de pers komen. Vergeet niet dat wij gelukkig moéten zijn. Lees de krant en kruip dan voor je televisietoestel. En zwijg. Wat jij te zeggen hebt interesseert toch niemand. Waarom schrijf ik dit dan eigenlijk ?                                                                                                                                                               Ramuntxo

                              Waarde bezoeker, 

                        Een grote eer is mij te beurt gevallen.

                        Na een diskrete tip mocht ik inderdaad vaststellen dat al mijn

                        elektronische briefwisseling automatisch via IANA naar één der

                        zesentwintig amerikaanse geheime diensten doorgezonden wordt.

                        De maat mijner hemdkragen is nu met 2 centimeter toegenomen.

                        Met een tikkeltje trotse groet,       

                        Ramuntxo 

          Droom …. en leef

                         In het leven zijn er soms momenten waarop je iemand mist.

                         Die iemand zou je dan uit je dromen willen laten opstaan

                         om die vervolgens stevig in je armen te houden.

                         Wanneer een poort naar geluk gesloten wordt gaat er een andere open.

                         Maar de mens blijft naar de gesloten poort kijken en hecht

                         vaak geen waarde aan de poort die net open is gegaan.

                         Vertrouw niet op schijn. Die is meestal bedrieglijk.

                         Let niet te veel op rijkdom. Die zal immers verdwijnen.

                         Zoek iemand die je laat lachen, want één lach kan voldoende zijn

                         om van de meest triestige dag een betere dag te maken.

                         Zoek iemand die jouw hart laat lachen.

                                        Droom wat je wil dromen,

                                        Ga daar heen waar je naartoe wil gaan,

                                        Probeer gewoon te zijn wie je bent.

                         De mooiste toekomst zal altijd afhangen van de noodzaak om het

                         verleden te begrijpen …. en er uit te leren.

                         Je zal in je leven niet vooruit kunnen zolang je de fouten van het

                         verleden en alles wat je hart pijn doet niet overwonnen zal hebben.

                        En, vergeet niet ….

                         De waarde van uw leven wordt niet bepaald door het aantal keren dat

                         je adem haalde, maar door het aantal adembenemende momenten.

                        En denk er aan ….

                        Iemand die kruipt voor een ander verdient heel zijn leven gebogen te lopen.

                                          ( Georges van Acker, 1919, vlaams aforist en essayist )

   " Geesten bestaan niet, want ik heb er nog nooit één gezien. “

   Heb je zeker ook al wel horen zeggen. En tja …. Inderdaad. Geesten zie je niet. 

   Geen enkele katholiek die zijn god ooit gezien heeft.

   Hetzelfde geldt voor de moslims ….   voor de joden …. de hindoes …. ….

   En toch gaan velen van hen ter ere van hun ‘god’ slachten en moorden. Want Hij wil het.

   Zeggen ze toch.

   Hypokrisie ? Volgens mijn normen ja. Voorbeelden op aanvraag.

   Als je naar je hand kijkt, dan ‘ziet’ ge je hand.

   Juist ? Denk je ? Werkelijk ?

   Stap eens een ruimte zonder raam binnen ( toilet, badkamer ), doe het licht aan en strek je arm.

   Wat ‘ziet’ ge ? Jouw hand.

   Doe het licht uit ( en de deur dicht ! ) en doe hetzelfde.

   Wat ziet ge ? Niks. Helemaal niets.

   Is je hand weg ? Neen. Natuurlijk is jouw hand niet weg.

   Maar er weerkaatst geen licht op.

   Dus, wat ‘zie’ je …. ? Het licht dat op jouw hand weerkaatst.

   En dat geldt voor alles wat je ‘ziet’.

   Van alles wat je zogezegd ‘ziet’ ontvangen jouw ogen alleen maar het licht dat erop weerkaatst, want als je dat licht wegneemt zie je helemaal niks. 

   Lucht ( in zijn normale toestand ! Niét bevroren natuurlijk ), zie je niet, om de eenvoudige reden dat het licht er niet op weerkaatst

   ( wél op de stofdeeltjes en op andere vervuiling die erin rondzweven, vooral in de gentse kanaalzone en in Charleroi ).

   Maar niemand zal het bestaan van lucht betwisten.

   Geesten zijn fijnstoffelijk. Hun samenstelling is zodanig fijn dat er geen licht op weerkaatst. Daarom zijn geesten ‘onzichtbaar’.

   Geestig hé !                                                                                                                                                                              Ramuntxo

                                 Ach Ramuntxo ! Had ik maar naar jou geluisterd !

Open brief aan de heer Karol Wojtyla, mijn vriend in het verre Rome ( April 2005 )

Beste Karel,

Ik hoor dat je uiteindelijk beslist hebt om naar de hemel te gaan wonen.

Vandaar posthuum dit briefje.

Het is met pijn in het hart dat ik jou enige tijd geleden op de televisie zag.

Het ging echt niet goed met jou.

Waarom zijt ge verdorie toch naar een hospitaal geweest ?

Waarom hebt ge nu toch door aardse geneesheren aan jouw lijf laten prutsen ?

Fout, Karel !  Duizend maal fout !

Je had naar Lourdes moeten gaan, en niet naar een kliniek.

Dan ware je nu genezen geweest.

Het was triestig om jou aan het raam te zien zitten.

De blik op een bepaald moment ten hemel gericht,

     als ware je door een stem van tussen de donkere wolken geroepen.

Ik zag jouw bleke lippen ietwat mompelen.

Het leek me dat je zoiets als  'Fuck you!'  zei.  Kan dat ?

Tja, als hoofd van de grootste multi-national aller tijden zou ik ook niet graag de bons  krijgen.

Zelfs niet voor alle dagen rijst met zilveren lepeltjes.

Maar jouw tijd was gekomen.

Ik wens jou een goede reis, mijn vriend !

En doe ze ginder de groeten !