Zomeruur

Regelmatig hoor ik in mijn hoofd nog steeds de stem van een oud

man die mij vele jaren geleden zei : “Manneke, manneke ….

den duits is weg hé, maar zijn streken heeft hij hier gelaten hoor.”

Zijn uurwerk blijkbaar ook, want nog steeds moeten wij het door die

mensen verplichte uur van Berlijn gebruiken. Uit schaamte wordt                    

dat uur nu ‘winteruur’ in plaats van nazi-uur genoemd.

Koekeloe, de haan van twee huizen verder, veegt er zijn pluimen aan.

Hij weigert politiek-korrekt te zijn en begint zijn gekraai nu exact nóg

één uur vroeger dan het originele duitse uur, waardoor zijn horoskoop er

niet goed uitziet. Kippen treuren.

Kinderen, die niet begrijpen waarom ze nu ineens vroeger moeten

wakker worden en gedwongen worden om onnodig vroeg op te staan,

zitten vaak nog slaperig op de schoolbanken. Per slot, als ze om kwart

over acht de klas in strompelen, is het nog maar kwart over zes.

Voorstanders van dat neo-nazi-uur houden voor dat het allemaal

maar een gedacht is en je er de ingebeelde voordelen ervan in je hoofd

moet prenten. Goed zo!

Dan kunnen die mensen zich misschien een ster op hun geslachtsdeel

laten aannaaien en een kontaktsleutel in hun kont steken.

Dan kunnen ze zich inbeelden dat ze een mercedes zijn.