Archief

Ouderdom en verzuring.

Oudere mensen hebben een leven gevuld met positieve en negatieve ervaringen achter zich. Al naargelang het karakter van de persoon en de aard der gebeurtenissen kunnen bepaalde zaken zwaarder doorwegen dan andere. Veel mensen weigeren halsstarrig sommige negatieve aspekten van het leven te aanvaarden en houden het bij “’t Staat niet in de krant ? Dus is het niet gebeurd.” Velen durven zelfs niet eens meer voor hun mening uitkomen en hebben na enige tijd zelfs geen eigen mening meer. Zij die de Wet kennen weten dat ge uw eigen mening moogt uiten, maar dat ge ze niet moogt hebben als die met de officiële versie niet overeenkomt. Zij zijn het gewoon geworden om de tanden op mekaar te houden tot ze op de duur als mens helemaal verzuurd zijn. Hij houdt steeds minder en minder rekening met zijn medemens. Ik weet niet zo goed of dit een uiting van wraak is, maar het is toch grotendeels het gevolg van het feit dat de overheid weinig of geen rekening meer houdt met de kleine autochtoon, die figuurlijk meer en meer gewurgd wordt en bulkt van de frustraties. En met hem zijn kinderen. Verdraagzaamheid is helaas begrijpelijkerwijze heden ten dage ver te zoeken. Gerechtvaardigd wantrouwen in de overheid is normaal geworden. Maar niemand doet er iets aan. Is dit op de duur geen voedingsbodem voor een burgeroorlog ?

Ramuntxo

De mens.

     Hoe ouder ik word, hoe vaker ik eens over mijn schouder terugblik.

Logisch toch ?

Want hoe ouder je wordt, hoe meer je hebt om op terug te kijken.

                    En ík heb héél wat achter de rug.

                    Goede herinneringen, en, slechte herinneringen.

                    Veel goede, maar, helaas, ook veel slechte.

Ik denk dat, op de klassieke uitzonderingen na,

de wereld zónder de mens beter geweest ware.

Alles op deze wereld, planten, mineralen, alle soorten

dieren van klein tot groot, heeft zijn nut.

Maar de mens  ....  ?

          Tja, de goden moesten met hun afval toch ergens naartoe.

          En zo werd de grootste smeerlapperij op aarde uitgestrooid.

Of ze er fier op zijn weet ik niet.

Want sinds de schepping heeft er nóóit één mens ook maar één god gezien.                 Ramuntxo

Ik ken veel politiekers die ik met plezier véél jeuk aan

hun anus en twee korte armpjes zou willen toewensen.

Alleen zou het weinig zin hebben.

Achter hen staat immers altijd een massa gatlikkers klaar.

Ramuntxo

De toekomst uit het verleden.

Om dit nader te bekijken heb je eigenlijk véle honderden bladen nodig, want het is onontbeerlijk om vele honderden duizenden jaren in de tijd terug te gaan. Immers, dat stuk muur daar ergens in Schotland dat zo’n twee miljoen jaren geleden gedeeltelijk smolt en terug stolde, de schoeiselafdruk in de Gobi-woestijn, de enorme glazen plaat die men tientallen meter diep onder Bagdad vond, mag je niet zomaar over het hoofd zien.

Er is niets nieuws onder de zon.

Over afzienbare tijd zal ook de huidige nu 42.000 jaar oude cro-magnon verdwijnen. De mens graaft immers zijn eigen graf. Wat wij ‘het verleden’ noemen was ooit toekomst, en wat wij nu toekomst noemen, zal noch meer noch minder dan die periode worden die wij nu ‘een ver verleden’ heten. Als we die drie voornoemde feiten onbevooroordeeld bekijken, moeten we toegeven dat indertijd de mens geheel verdwenen is, zeg maar : uitgeroeid, en dat staat de huidige mens eveneens te wachten. Het verre verleden wordt ook onze toekomst.

Maar de mens zal het gewild hebben, want niets is erger dan hardnekkig volgehouden onwetendheid. En daar is de mens goed in.

Zoals Albert Einstein zei : “Twee dingen zijn quasi oneindig : het heelal en de domheid der mensheid”.

                                                                                                                       Ramuntxo

Individualisme in de maatschappij – Een zegen of een vloek ?

Mochten er in de maatschappij geen individuen opduiken om op eigen initiatief een stap vooruit te zetten en om hier en daar een verbetering aan te brengen heb je een kudde, en die doet niks. Die beweegt niet eens zonder er het bevel toe gekregen te hebben. Als je al die filosofen, kunstenaars en uitvinders die zich in de loop der geschiedenis manifesteerden zou wegdenken, leefde de mens nog steeds in het stenen tijdperk.

Is individualisme dus een zegen ? Ja.

Helaas zijn er zolang de mensheid hier op aarde rondloopt – en ik heb het hier over zowat de laatste 42.000 jaar – ook negatieve individuen opgedoken, en veel zelfs. Wat die de mensheid aandeden is niet samen te vatten. En voorbeelden kennen we allemaal. Namen noemen mogen we niet. Goed en kwaad worden door ideologische overtuigingen immers beïnvloed.

Is individualisme aldus een zegen ? Neen. Helaas vaak niet. Hier eerder een vloek.

En zoals vaak bevindt de meest juiste mening zich ergens in het midden en moet elke mens – voor zover die nuchter kan denken – er zijn eigen konklusies uit trekken.

Ramuntxo

Er is een tijd van komen .... en er is een tijd van gaan.

En als je met je kleinkind speelt en de ouders halen de camera boven,

dan weet je dat jouw tijd van gaan stilaan aan 't komen is.

Ramuntxo

Waar is de tijd van de gezonde humor, toen de kleine man nog dié uitlaatklep mocht gebruiken om zijn spanningen op een nog natuurlijke wijze te luchten.

Waren ze arm ? Konden ze hun kinderen amper voeden en kleden, ze mochten tenminste nog lachen. Bier en plezier. Dat was misschien niet veel, maar het was toch iets.

Wie herinnert zich nog de moppenboeken op de rug van de hollanders, de schotten, de joden, de pastoors .... ? Och .... ik vergeet ‘de belgen’ te noemen, die hun moppen nog steeds zelf maken. Maar met belgen lachen is nu ‘streng verboten !’ Wat had je gedacht ?

Wie onder de ouderen herinnert zich nog het bulderend gelach dat de lokale nu helaas verdwenen café’s verliet om op grote afstand daar vandaan uit te doven ? Toen de wijkagent zijn klak op de toog legde, een pint bier bestelde, en hartelijk mee lachte ?

Nu moet je thuis lachen, op bevel van tv-zenders, of je dat nu wil of niet. Dat de daar vertoonde ontspanningsprogramma’s zoveel echte humor als een afgedankte fietsband bevatten mag de kunstmatige  pret niet drukken. Meelachen moet je, of je bent politiek niet-korrekt ofwel “te dom om het te begrijpen”. En flesjes pils moeten jouw koelkast vullen. De biersektor mag er niet onder lijden hé !

Humor is nochtans één der meest ernstige plichten der mensheid. Mocht er meer gelachen worden er zou minder onrecht gebeuren, want onrecht wordt alleen maar gepleegd door geestelijk arme zielepoten die  hun frustraties op zwakkeren uitwerken, en zelf met een verwrongen glimlach op hun gelaat uitgebreid hoger gelegen anussen likken.

Zoals ik ooit al zei : “Dames, kus nooit een gatlikker op de mond.”

Ramuntxo

Por mi tierra amaré con toda mi alma,

sentiré con toda mi piel y lucharé con

todas mis fuerzas ….

para que el tiempo nunca borre la

huella de su historia. (Manu Quesada)

     Vrij vertaald :

     Ik zal van mijn land met mijn hele ziel houden, met mijn hele

     huid voelen en zal ik met al mijn krachten voor vechten ….

     opdat de tijd de sporen zijner geschiedenis nooit zal uitwissen.

     Vraag : In welke demokratieën kan je voor deze woorden vervolgd worden ?

De leden van onze Loge geloven in een Hogere Macht. 

‘Geloven’ is in feite niet juist uitgedrukt. Immers, als je zegt dat ge iets gelooft houdt dat ipso facto in dat ge er niet zeker van zijt.

Wij zijn dus zeker dat er een Hogere Macht is. Wij nemen afstand van visies die beweren dat het gras groeit dank zij de mens, dat de oceanen bevolkt zijn met vissen en dat vogels eieren leggen, dank zij de mens.

Wil je die macht een naam geven ? Heel goed. Wat dacht je van de Opperbouwmeester van het Heelal …. de Natuur …. ?

Zijn beide soms geen hogere machten ? Geef jij er een andere benaming aan ? Laat maar horen ! We zijn benieuwd.

Het Licht

In een onzer blogs staat te lezen :

“De mens is op aarde om zijn geest te vullen, niet zijn zakken.” 

Of iemand daar bij stilgestaan heeft weten we niet.

Waarschijnlijk niet, want de mens denkt dat hij denkt,

maar eens écht diep en ernstig nadenken is er niet bij.

Dat wordt je op school immers afgeleerd en belet. 

Mensen die dat wél kunnen kan je “witte raven” noemen.

Veel mensen – zeg maar bijna iedereen – hanteert het standpunt

“Laat de paarden maar denken, die hebben een grotere kop” 

Het verstandelijk vermogen van de gemiddelde mens ligt inderdaad

op dierlijk niveau, wat ook zijn status weze.

Nog steeds regeert het middeleeuws gezegde van ‘meneer de baron’

die tegen ‘meneer pastoor’ zei : ‘Hou jij ze dom. Ik zal ze arm houden.’

Een wijs man zei ooit : “Het Licht scheen in de Duisternis,

maar de Duisternis had het niet begrepen.” 

Sommige mensen slagen er wel in het Licht in hun Duisternis te

laten schijnen. Die noemt men filosofen.

Is wel een levenswijze die niet altijd zonder gevaar is.

Een ‘kleine man’ die veel weet bestaat immers niet, want een

‘kleine man’ die veel weet weet immers té veel, en een ‘kleine man’

die té veel weet leeft niet lang. 

Hiermede is ‘by the way’ aangetoond ende bewezen dat schrijver dezes een kieken is.

Voor diegenen die toch wensen na te denken zal ik hier een hint geven :

De sleutel is Baphomet. 

Verder moeten jullie het zelf maar uitzoeken.

Probeer eens te denken.

Gegroet !