18 Epiloog
18 Epiloog
Vrienden, Hugo, Antoine en Pol bedankt, jullie zijn sublieme fietsmaten. We vormen een hechte groep van echte compagnons de route. Het klikt in de bende, jullie waardering voor al mijn voorbereidingen doen deugd!
Onze 7° grote tocht was een bewogen rit met een voor mij absolute afknapper. Mijn val heeft zeer veel verpest, gelukkig waren jullie bij mij en is alles nog goed gekomen. Ik voel mij momenteel terug 100% fit.
De tocht moest een ontdekkingsrit worden tussen twee vijfsterrensteden, Venetië en Rome. De Toscaanse hoofdstad Firenze moest zorgen voor een supplementaire rust-bezoekdag. We hebben genoten van voor ons totaal onbekende streken, natuurparken, het historisch erfgoed en niet te vergeten de gastronomie en de lekkere Brunellowijnen.
Wat door heel veel vrienden en kennissen was voorspeld was, hebben wij tot onze schade ondervonden. De Italiaanse bevolking kan soms heel fietsonvriendelijk zijn. We denken dan aan onze onvergetelijke politiehistorie in Firenze
Het klimwerk was zeer zwaar ja zelfs té zwaar. De wegen waren soms te smal en het slechte wegdek in het hooggebergte heeft zelfs geleid tot mijn ongeval.
Toch bewaren we de beste herinneringen aan onze eerste twee dagen in Venetië, voor mij de allermooiste van de hele reis.
De stad zal voor eeuwig in mijn geest gegrift blijven. Eveneens onvergetelijk is hoe we alle kanaaltjes rondgevaren zijn. Ook ons eerste gastverblijf was veruit het beste. Onze gastvrouw Lorenza van Casa Villa Gardenia heeft ons ongelofelijk toeristisch bijgestaan.
De rustige vlakke dagen door de Po-vlakte met Adria, Ferrara en Bologna waren op fietsgebied minder fraai en toch heel leerrijk en verrassend.
De namiddagontvangst van Madame Ombretta Fabbri in haar pergola van Arcero Rosse was dan weer een verademing.
De dag daarna heeft Bologna, met zijn ontelbare ijssalons, ons laten genieten.
De tocht door Toscane naar Santa Lucia. De onvergetelijke echt Italiaanse eet- avond tussen de Toscaanse families in het hoog gelegen Monte di Fo.
De ietwat zonderlinge B&B uitbater Cesare van Belvedere Barberino del Mugello zullen we eveneens niet snel vergeten.
De rit naar en de vrije dag in de Toscaanse hoofdstad Firenze met de veel te korte bezoeken aan kunst en cultuur. Het herbeleven van heel oude toeristische herinneringen met de citybusrit, het zicht op de Arno met de Ponte Vecchio, de stad en de kathedraal vanop de Piazzale Michelangelo. Het bezoek aan het hoog gelegen Fiésole met de Medici villa.
De dag toen we Firenze wilden uitrijden met de gevaarlijke belevenissen in de straten van Firenze. De stop van Antoine en de onderschepping door de Polizia van Firenze…..en hun onbeschofte uitspraken en dwaze dreigingen.
Mijn ziekelijk afzien en mijn onverhoopte redding door een vrijwillige automobilist bij de lastige rit tot Siena. De spontane gastvrije dames van de Piccolo Chianti in Siena. Het avondbezoek aan het rustige Siena.
Het dramatisch ongeval uitgerekend op Pol zijn 65° verjaardag. Tussen Siena en Montalcino in Castellini di Bosco en mijn heup perikelen in het ziekenhuis van Siena. Met nadien de terugrit in ambulance naar Brugge en het verblijf in het AZ St-Jan.
Het verjaardagscadeau en de verrassing in Podere Giardino van San Angelo in Colle. waar Brigitte en Sabine Pol feliciterend kwamen verwennen.
De rest van de tocht waarbij de drie overgebleven bendeleden zich de eerste dagen niet meer in hun schik voelden. Het afwijken van de uitgestippelde route.
Hun zalig verblijf in Tuscania B&B Villa Papavero bij gastvrouw Anna Rita nadat ze rond het mooie Lago di Bolsena waren gereden.
Het verlangen om in Rome toe te komen. De ontvangst bij de Vlaamse hospita Jeannine in de Eeuwige stad. De rondrit en de vele historische bezoeken.
Uiteindelijk hebben jullie, Hugo, Antoine en Pol gelukkig nog kunnen genieten van de monumentale rijkdom van de eeuwige stad Rome.
Het klimaat was ons gunstig gezind. De dragelijke warmte en de bijna altijd aanwezige schitterende zon maakte alles heerlijk en nog mooier. Toch was het een zeer bewogen culturele natuurtocht, we zullen de culinaire verrassingen nooit vergeten. In het bijzonder de meestal triestige Italiaanse ontbijten niet.
Italië is een schitterend land, maar blijft voor “de bende van Bob” een fietsonvriendelijk land. Wij zullen er nooit meer gaan fietsen, dit besluit staat vast!
We verlangen reeds naar de volgende rit, maar dan naar een trektocht met een prettige afloop. Bij leven en welzijn doen we de tocht “Canal du Midi 2012”. Met de voorbereidingen zijn we al volop bezig.
februari 2012
Bob
