Naar de inhoud

Kalmthoutse Broodjes

Kalmthout : een reilen en een zeilen

Archief

71. De Kalmthoutse Grijze School (2).

De wortels van de Kalmthoutse Grijze School liggen in hun prille begin ingebet in het "terug naar de natuur"-principe van de romantiekers.  De meeste van de kunstschilders die de school vorm hebben gegeven zijn trouwens leerlingen geweest van de romantische landschapsschilder Jacob Jacobs aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen, die Aloude, die sinds Rubens, Jordaens en Van Dijck wereldfaam heeft verworven.

De echte aanzet naar het effectieve "plein-airisme" - het landschapsschilderen in volle natuur - één van de hoofdkenmerken van onze "Kalmthoutse Grijze School"-schilders, zijn dezen effectief gaan zoeken bij de Franse realistische landschapschilders van Barbizon.

In Frankrijk stelt Gustave Courbet in de tweede helft van de 19-de eeuw zijn "Pavillon du realisme" tegenover de "grande peinture", waarin het klassicisme, ondanks de romantiek, toch naar inhoud, maar vooral naar vorm, is blijven verder leven. Tegenover de "verheven ideeën" uit het verleden stelt hij het "uiterlijke gezicht" van zijn tijd. In de realistische schilderkunst doet dan ook het "gewone volk" zijn intrede en met het "gewone volk" de omstandigheden waarin ze leven. 

In de landschapsschilderkunst zijn het daarbij inderdaad vooral de schilders van Barbizon, met een Corot en een Debaugny op kop, die terzake de toon zetten. De echte uittocht naar het platteland en de dagelijkse mens is in de landschapsschilderkunst ingezet aan de rand van het bos van Fontaine-bleau op zo'n 65 kilometer van Parijs. Het schilderen in open lucht, dat "plein-airisme",  krijgt er zijn echte diepe betekenis : het ter plaatse ondergaan van het "reële" landschap.

Maar met dat ondergaan van het reële landschap komt al heel vlug "l'impression", de "eerste indruk" naar boven gedreven. Midden in de natuur gaat de landschapsschilder die natuur aanvoelen en ondergaan. En uit de osmose tussen de visuele werkelijkheid en het kunstenaarsgemoed ontstaat een waardegevoel dat de kunstenaar treft. De concrete realiteit wordt door het gemoed van de kunstenaar gefilterd en omgezet in een aangevoelde syntheserealiteit.  "The impression is born". Zij ligt ten grondslag van de vormgeving op het doek.

En in een landschap is vooral het spel van licht en schaduw determinerend voor "l'impression". Dit spel van licht en schaduw brengt daarenboven de aanwezige natuur in beweging. De realistische landschapsschilder ontdekt er ter plaatse het zonnelicht en de schaduw, die elkaar afwisselen, de morgen en de avond, die elkaar opvolgen en de vier seizoenen die komen en gaan. De reële natuur is "in beweging". De landschapsschilder die er midden in zit, ondergaat deze beweging.De realiteit krijgt een vierde dimentie: de tijdsdimentie.  De realiteit in het landschap is een zich wijzigende realiteit.

De landschapsschilders van Jacob Jacobs en de toekomstige Kalmthoutse Grijze School laten Barbizon niet aan zich voorbijgaan. Zij trekken naar Frankrijk, komen er onder de invloed van de "Barbizonisten" en zullen de opgedane indrukken meebrengen en vertalen naar dat unieke natuurlandschap van onze Antwerpse Kempen.

In het duin van Kalmthout, opgebouwd met het zand vanuit de oude Scheldevallei achter de Brabantse wal, en in de wijdse heidevlakten van Wechelderzande trekken de landschapsschilders van de Kalmthoutse Grijze School mede de lijn van een visueel "descriptief" realisme naar een beeldend "synthese"-realisme, het volgens sommigen zogenaamde "inheems impressionisme". Dit "inheems Belgisch impressionisme" zal zich van het echte impressionisme in Frankrijk vooral onderscheiden door zijn getemperde kleuren . De kunstenaars van de Kalmthoutse school zijn trouwens op het einde van de 19-de eeuw niet de enigen in Vlaanderen die zich overgeven aan dit "inheems impressionisme". Ook in het Zoniënwoud te Tervuren in Vlaams Brabant, in de Leiestreek ten zuiden van Gent, in het Scheldeland van Dendermonde en in de Limburgse Kempen zijn de gevolgen van een effectief "plein-airisme" aanwezig.

(vervolgt)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Ter gelegenheid van de twintigduizendste bezoeker bij onze Kalmthoutse broodjes onderbreken wij volgende week voor heel even de chronologische bijdragen over de geschiedenis van onze mooie heidegemeente voor een feestelijk intermezzo met een speciale editie. Ditmaal gaat het over een "Ode aan onze Kalmthoutse Culturele verenigingen". De week daarop gaan we dan verder met de "Kalmthoutse Grijze School" (3).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
De speciale editie is opgedragen aan al diegenen die Kalmthout een warm hart toedragen en in het bijzonder aan die onbekende 20.000-ste bezoeker van Kalmthoutse broodjes.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

-  Poëzie  +  -

Oneindig (Anton Van Wilderode)

Oneindig ligt de heide tot de einder
en zonder weg of wijzer altijd wijder
terwijl ik loop met veren in de voet
het eindeloze licht als begeleider.

-  actua  +  -

- Van  4 tot 8 juni 2007 Sportweek voor 55+, gratis sport- en bewegingsactiviteiten in heel Kalmthout. Org. Welzijnsraad en Seniorenraad in kader van BOEBS Valpreventie. Info : 03/620.22.12.
- Van 2 juni tot 24 juni 2007 Pigment Kinderacademie Linnaeustijdperk. tentoonstelling in het kader van het Linnaeusjaar, Arboretum Kalmthout; info : www.arboretumkalmthout.be

- awdoe + :
tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje " Ode aan onze Kalmthoutse Cultuurverenigingen" Ditmaal gaat het over een speciale editie ter gelegenheid van onze 20.000-ste bezoeker. Daana zetten we onze reeks over "De Kalmthoutse Grijze School" gewoon verder met het derde deel. En vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde terug op te roepen onderaan het blog telkens op de rode linker pijl klikken.

Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

72. Ode aan onze Kalmthoutse cultuurverenigingen .

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
!!!!!!!!!!!!!!SPECIALE EDITIE VOOR DE TWINTIGDUIZENDSTE BEZOEKER !!!!!!!!!!!!!!!!
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@      ODE AAN ONZE KALMTHOUTSE CULTUURVERENIGINGEN     (volwassenen) . @
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Opgedragen aan al diegenen die Kalmthout een warm hart toedragen en in het bijzonder aan die onbekende 20.000-ste bezoeker van Kalmthoutse Broodjes.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Ter gelegenheid van de twintigduizendste bezoeker van Kalmthoutse broodjes onderbreken wij voor heel even de chronologische bijdragen over de geschiedenis van onze mooie heidegemeente Kalmthout voor een speciale editie.Volgende week zetten wij deze bijdragen gewoon verder.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


Eigenlijk zijn Kalmthoutenaren gelukkige mensen. Na de onvermijdelijke en soms stresserende dagtaak vallen zij in hun eigen gemeente niet alleen terug op een prachtige natuur, maar krijgen zij ook de kans om er, volgens eigen geaardheid en samen met vrienden, zichzelf te realiseren in één van de zo maar eventjes meer dan zestig sociaal-culturele verenigingen (volwassenensector) die onze heidegemeente in zijn vijf wijken rijk is.

En staat het niet in de bijbel geschreven "een mens leeft niet van brood alleen"! Hij moet m.a.w. naast zijn activiteiten die gericht zijn op de "struggle for live"ook nog kunnen doen wat hij graag doet! En waar zou hij dit beter kunnen doen dan onder medemensen die blijk geven van een gelijklopende interesse?

Na de tweede wereldoorlog zijn het voor de volwassenen, ook bij ons in Kalmthout, vooral de organisaties voor sociaal-cultureel vormingswerk die de spits afbijten. Hun werking enten zij op een veelzijdige menselijke ontplooiing binnen de eigen leefsituatie.  Ook in Kalmthout betekenen deze organisaties voor heel wat mensen een reële cultuurbemiddeling van de tweede kans. Het valt niet te loochenen dat zij samen met het veralgemeende onderwijs van na de tweede wereldoorlog aan de basis liggen van onze hedendaagse culturele democratie.

In oorsprong veelal gericht naar specifieke groepen binnen onze lokale gemeenschap, hebben zij een drempel weggenomen waardoor de plaatselijke cultuurbeleving zich in solidariteit kan ontwikkelen. Wij kunnen niet genoeg hulde brengen aan onze Kalmthoutse KVLV's,KAV's, SVV's, CMBV's, FVV'S, Landelijke Gilden, KWB's, VTB's, de Davids- en Vermeylenfondsen enz. ...( en uiteraard ook hun hedendaagse opvolgers, die in sommige gevallen al een andere naam dragen) die zulk een primordiale rol hebben gespeeld in de culturele ontplooing van onze mensen.

Een tweede culturele sector die de Kalmthoutse gemeenschap heeft verblijd is deze van de amateuristische kunstbeoefening. Muziekmaatschappijen allerhande zijn traditioneel aanwezig in onze verschillende wijken.  Maar zoals onze harmonieën en fanfares zich voor en na de jongste eeuwwisseling zijn gaan realiseren met in sommige wijken al dat jong en creatief geweld en zoals onze zangkoren onze Kalmthoutse dennen al hebben doen ruisen kan het niet anders of onze muziekminnende Kalmthoutenaar moet zich goed voelen in zijn vel.

Weren onze auditief begaafden zich als een duiveltje in een wijwatervat dan moeten onze visualisten zeker niet blozen. 't Palet, Calluna, Indigo, Nieuwmoerse teken- en schildersgroep Ontspan, wier leden telkens weer de Kalmthoutse mooie natuur zijn gaan interpreteren roepen herinneringen op aan die landschapsschilders van de Kalmthoutse grijze school van weleer. Ook onze menigvuldige toneel- en dansgroepen en onze gilden laten zich in deze sector nooit pramen. In een wereld waar men de bewuste mens steeds meer en meer aanspreekt in een gemanipuleerde persoonlijkheid  is het goed telkens weer tot zichzelf te kunnen komen op die onbetaalbare aventijn van de menselijke kunstzinnigheid.

Over een derde sector binnen ons Kalmthouts cultureel gebeuren, die wij gevat in een notendop  misschien deze van de wetenschapsbeleving, de milieuzorg en het cultureel toerisme  mogen noemen, willen wij ingevolge de grote verscheidenheid onder deze organisaties  twee accenten leggen. Onze keuze viel op twee organisaties  wier werking niet alleen een betekenis heeft voor Kalmthout maar ook voor de "wijde wereld".

In de eerste plaats denken wij daarbij aan de mensen van onze Esperantobeweging "La Erikejo". De volgelingen van wijlen Edward Simoens willen in het bezielde Europa van morgen uitdrukkelijk ook een stukje van hun "Vlaming zijn " terug vinden. Daarom bieden zij mede Europa het Esperanto aan , een eenheidstaal die met veel geduld studie en overleg tot stand is gekomen uit de bestaande talen van ons avondland, zonder daarbij ook maar één taalgemeenschap te miskennen.

Tot slot willen wij eindigen met de lokale afdeling van de Vereniging voor Natuur- en Stedeschoon van Louis Verpraet die zoveel gedaan heeft voor ons Kalmthouts cultureel erfgoed. Dank zij de inzet van haar leden, dank zij hun daarbij betoonde idealisme, dank zij hun nooit aflatende strijd en Kempense vitaliteit, schenken ze niet alleen Kalmthout en de Kempen, maar morgen ook Europa en de wereld, die uniek geconserveerde Kalmthoutse heide. In hun nevenbedrijvigheid is trouwens ook een Vlaams Natuureducatief Centrum tot stand gekomen, een Gemeentelijk Bijenteeltmuseum, een bosleerpad, vogelvriendelijke Maatjes en nog zoveel andere dingen die van ons Kalmthout in Vlaanderen en morgen ook van Vlaanderen in Europa een regio maakt waar het goed is om te leven.

-  poëzie  +  -

De Heidebloemmars (Jan Marijnissen)

Wij zijn de heidebloem,
de muzikanten van ons klein Nieuwmoer,
steeds aan onze plicht getrouw,
zo zal het zijn.

Wij brengen U muziek
en mooie klanken
van ons heideland,
groeten zo de mensen,
rijken elkaar de hand.

-  actua  +  -
- Nog tot 24 juni in het Kalmthouts Arboretum : ter gelegenheid van het Linnaeusjaar; tentoonstelling van de leerlingen van de Kalmthoutse tekenacademie Pigment.Info : www.arboretumkalmthout.be .
- Heel de Zomer lang in het natuureducatief Centrum De Vroente; Putse steenweg nr. 129 te Kalmthout : permanente tentoonstelling over het ontstaan van de Kalmthoutse heide en haar verschillende biotopen; speciale tentoonstelling over " de zon en de zonneënergie ".
-  awdoe  +  -

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje "De Kalmthoutse Grijze School (3) en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde op te roepen onderaan het blog telkens op de rode linker pijl klikken.


Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

73. De Kalmthoutse Grijze School (3).

Als een voorloper van de Kalmthoutse Grijze School duidt de kunstgeschiedenis, naast nog anderen zoals een Theodoor Verstraete uit Brasschaat, ondermeer François Lamorinière aan . Zijn innige verbondenheid met onze Kalmthoutse Heide en zijn uitdrukkelijk talent als landschapsschilder zou het onvergeeflijk maken hem hier niet in het daglicht te stellen. Hij is in oorsprong nog een leerling van de landschapsschool van de romantieker Hendrik Leys. Hij zelf evolueert al heel vlug naar een "realistische" benadering van het landschap.  De verdere stap naar het "inheems impressionisme" is er echter ogenschijnlijk niet van gekomen.  Dit is waarschijnlijk de reden waarom hij als voorloper  en niet als volwaardig vertegenwoordiger van de school wordt aangeduid. Nochtans is Lamorinière naar Barbizon geweest.

Zijn groot talent bezorgt hem in 1885 de leiding over de afdeling landschappen aan de Koninklijke academie te Antwerpen. Hij zal een hele tijd resideren in een paviljoen tegen de Kalmthoutse heide aan de Oude Postbaan naar Nederlands Putte. Iedere dag rijdt hij met de trein van Kalmthout naar Antwerpen en terug. Zijn koetsier brengt en haalt hem naar het station van Kalmthout. De rit gaat van daar telkens door een stuk van de Kalmthoutse heide ten noorden van de Putse Moer. Hij kent de Kalmthoutse heide dan ook door en door. Zijn schilderijen liegen er niet om : wijdse heidezichten zoals "Venen in de Kempen", "Moeren" of "landschap met reigers", maar ook intieme hoekjes met riante bosschages en huppelende konijntjes, zoals "Het huis van de boswachter" en het "sparrenbos".
 
Is François Lamorinière  een realist , dan is hij er toch één van de bijzondere soort. Het is juist dat het Kalmthoutse heidelandschap in zijn werken haarfijn is geïnterpreteerd. Toch schuilt in zijn grafische schilderkunst een harmonieuze fijngevoeligheid die getuigt van een aristocratische geest. En het kan niet ontkend dat in de evenwichtige opbouw van zijn voorstellingen de "Oude Grieken" nog steeds aanwezig zijn. Anderzijds kondigt zijn keuze van "opbeurend" licht koloriet toch al een beetje "l'impression" aan.

Lamorinière is als uitdrukkelijk landschapsschilder zo maar niet een voorloper van de Kalmthoutse Grijze School. Hij is er gewoon de gids van die de weg toont.

Het is daarbij voor een hedendaagse Kalmthoutenaar boeiend te mogen vaststellen dat deze kunstzinnige heraut van het landschap van de Kalmthoutse heide  intiem bevriend was met Hendrik Conscience, met Peter Benoit, de man die onze Kalmthoutse Henry Vandevelde initieerde in de melodie van "Waar Maas en Schelde vloeien" en met Charles Van Geert  die als tuinarchitect ten grondslag ligt van "Onze droom van een tuin": het arboretum van Kalmthout. Bij ons in Kalmthout gaan natuur en kunst doorheen de tijd hand in hand.
(vervolgt)

- poëzie + -

Kalmthouts Panorama (Jan Caluwaerts)

Achter ruggen van golvende Hazenduinen,
langsheen de aloude zandweg naar Huybergen,
ontvouwt zich purpergeel en wijds het heideruim
en 't loopt verloren langs de Vossenbergsporen.

Heel ver aan d'horizon links witzilverberken,
in de lucht een buizerd met gespreide vlerken.
Tussen het Cambuus- en het Wilgenduin een droom,
innig ontstaan en geboetseerd uit Kempenschroom.

- actua + -

- nog tot 24 juni in het Kalmthouts Arboretum: ter gelegenheid van het Linnaeusjaar; tentoonstelling van de leerlingen van de Kalmthoutse tekenacademie pigment: info:  www.arboretumkalmthout.be
- Heel de zomer lang in het Natuureducatief Centrum De Vroente, Putse steenweg nr. 129 te Kalmthout: permanente tentoonstelling over het ontstaan van de Kalmthoutse heide en haar verschillende biotopen.
- Sint-Jorisgilde van Nieuwmoer, Gildenfeesten 2007 op zaterdag 23 en zondag 24 juni ek. : schieten, dansen, roffelen en vendelen, nergens klopt het gildenhart zo fel als "bij ons op de Nieuwmoer".Info www.sintjorisgildenieuwmoer.be .

- Awdoe + -

Tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje " De Kalmthoutse Grijze School (4)" en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde op te roepen
onderaan het blog telkens op de rode linker pijl klikken.



Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

74. De Kalmthoutse Grijze School (4)

Tot de Kalmthoutse School worden effectief gerekend :

1/ Jacques Rosseels, geboren te Antwerpen in 1828 en er overleden in 1912;
2/ Isidoor Meyers, geboren te Antwerpen in 1835 en gestorven te Brussel in 1917;
3/ Florent Crabeels, geboren te Antwerpen in 1829 en er overleden in 1896;
4/ Adriaan-Jozef Heymans, geboren te Antwerpen in 1839, gestorven te Schaarbeek in 1921;
5/ Theodoor Baron, geboren te Brussel in 1840, gestorven te Saint-Servais in 1899.

Rosseels, Meyers,Crabeels en Heymans zijn alle vier leerlingen van de romantische landschapsschilder aan de Koninklijke Academie te Antwerpen Jacob Jacobs. Theodoor Baron daarentegen komt voor korte tijd vanuit de Brusselse regio naar de Kempen over. Tijdens deze periode speelt hij, vanuit een sterke principiële artistieke visie, nochtans een belangrijke rol in de uitbouw van de schildersconceptie van de Kalmthoutse Grijze School.  

De benaming Kalmthoutse School is vandaag algemeen aanvaard. In de centrale Kempen spreekt men nochtans nog altijd graag van de Wechelse School.  De meeste van de betrokken schilders hebben minstens evenveel in de vlakten rond Wechelderzande geschilderd als in de hoogduinen van Kalmthout. Hun geschilderde landschappen zijn in ieder geval deze van de Antwerpse Kempen. Wel zullen later enkele onder hen uitzwermen naar 't Scheldeland rond Dendermonde en daar dan eveneens het etiket van lid van de Dendermondse school opgeplakt krijgen..

De Kalmthoutse School noemt ook wel eens de Grijze School, vandaar mijn "poëtische" samentrekking "De Kalmthoutse Grijze school". Het adjectief " Grijs " heeft ongetwijfeld zijn bestaan te danken aan het feit dat de betrokken kunstenaars in de gebruikte kleuren een voorliefde vertonen voor grijze tonen. Deze tempering in het kleurengebruik stemt zowel overeen met het uitzicht van onze Kempense grijze landschaps-output, als met de weemoedige gemoedstoestand die er door opgewekt wordt.

Dit zal trouwens juist één van de gegevens zijn die het "inheems impressionisme of poëtisch realisme" van de Kalmthoutse School zal onderscheiden van het impressionisme zoals dit zich ten volle , in al zijn kleurenfelheid,vooral in Frankrijk, uit.

Maar welke zijn nu in grote lijnen de premissen die ten grondslag liggen van de plain-airisten van de School van Kalmthout? Inhoudelijk gaat hun voorliefde naar de desolate vlakten van de Antwerpse Kempen met hun wijdse horizonten. Aan de driedimensionele ruimte koppelen zij een vierde dimensie : de tijdsdimensie. Aan de dingen wordt in het grote geheel vorm gegeven zoals ze zich op een bepaald ogenblik in de moederschoot van de ruimte voordoen en door de kunstenaar aangevoeld worden. De gevoelde impressies worden daarbij onmiddellijk naar licht en kleur raak weer gegeven.  In de praktijk mondt de losse toets van de schilder uit in een vluchtig spel van licht en schaduw dat gaat primeren op de vaste vormen. "Je voudrais peindre sans fixer les contours" waren de woorden van Adriaan-Jozef Heymans. Daarvoor wordt er vooral gewerkt met uitgesmeerde kleurenvlekken . En de kunstenaars, zoals reeds gesteld, gebruiken bij voorkeur grijze tonen, die het naar voorgeschoven kleurenspectrum temperen.

Rosseels, Meyers en Heymans komen dikwijls het week-end in Kalmthout doorbrengen. In de taverne "'t Pannenhuis" kunnen zij in die tijd over een pracht van een gastenkamer beschikken. Vanuit deze gastenkamer, met een unieke open haard, hebben zij een enig zicht op de vallei van de Kleine Aa, die toen nog een volledig open vallei is. Tevens huren zij een woonwagen waarmede zij 's morgens vroeg en 's avonds laat op de heide kunnen verblijven om er het landschap in het morgenlicht of de avondschemer te vatten. 

(vervolgt)

-  poëzie  +  -

(uit) De Zon op de Heide ( Jan-Matthijs Winters-1905)

Zijn stil en dromerig heideveld,
dat vreedzaam zonder roeren
in 't vredelievend zonneoog
zo stil daar ligt te loeren,

dat groot, onvoorzienbaar wijd
zijn bruinen mantel openspreidt
en ginder waar de hemel valt
op verre en na niet uitscheidt

dat vlakke vrije veld bezaaid
met blauwrooi heidebloemen
met zonnedauw en kiewitbloem
met kruiden niet te noemen.

Mij heide lief, zo komt uw beeld
nu voor mijn geest verrijzen,
onzeggelijk schoon en groot en met
geen woordenpraal te prijzen

maar vatbaar slechts voor hem die vroom
uw deugd wist 't achterhalen
en in de milde zonneschijn
mocht door uw steppe dwalen.

-  actua  +  -

- Vlaanderen Feest : ook bij ons in Kalmthout! Op 7,8,9,10, en 11 juli e.k. verschillende culturele activiteiten. Info :www.kalmthoutfeest.be .

- Heel de zomer lang in het Strijboshof : parkconcerten. Info : www.parkconcerten.be.

- Ook in het Natuureducatief Centrum De Vroente een hele zomer lang : permanente gratis tentoonstelling over het ontstaan van de Kalmthoutse heide en haar biotopen.

-  awdoe +  -

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje "De Kalmthoutse Grijze School (5)" en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde weer op te roepen onderaan het blog telkens op de linker rode pijl klikken.


Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

75. De Kalmthoutse Grijze School (5).

De onbetwistbare vlaggendrager van de " Kalmthoutse Grijze School " is zonder twijfel Adriaan-Jozef Heymans. Hij ziet het levenslicht in 1839 in de schaduw van de Onze Lieve Vrouwe Toren. Als 8-ste kind binnen een Antwerpse glazeniersfamilie draagt hij de typische burgerlijkheid van de Antwerpse middenstander heel zijn leven met zich mee.  Wanneer hij op zevenjarige leeftijd zijn vader verliest, verhuist hij naar Wechelderzande, waar een oom zich over hem ontfermt.  Het kleine dorpje in de centrale Kempen wordt zijn tweede thuis.

Adriaan-Jozef ontdekt er in zijn prille jeugd de ingekeerdheid van de Kempenziel. Deze ingekeerdheid stimuleert hem tot een omzeggens heilig respect voor stilte en eenzaamheid. In Wechel wordt langzaam maar zeker de poëtische ziel gecreeerd van een toekomstig groot visueel begaafd kunstenaar.  Een timide jongen uit de Kempen groeit aldus op tot een echte landschapsfilosoof. Daarbij zijn de wijdse heide- en weidevelden van Wechelderzande en naar de volwassenheid toe ook het duinenlandschap met de verre horizonten van Kalmthout nooit ver weg.

In 1853 gaat Adriaan-Jozef Heymans studeren aan de aloude academie van Antwerpen. Hij volgt er de landschaps- en dierschildering in het atelier van Jacob Jacobs. In de "Aloude" worden de principes van de "gulden snede" en van de "kleurenharmonie" met de paplepel ingelepeld. Zij treden dan ook onbetwistbaar uit zijn werk te voorschijn.

In 1856 trekt Adriaan - Jozef Heymans, samen met Isidoor Meyers, naar Parijs. Daar komen ze in aanraking met de schilders van de school van Barbizon. Twee onder hen, Debaugny en Corot zullen een grote invloed uitoefenen op Heymans. Debaugny met zijn uitgestrekte ruimten, waarin de dingen opgaan, komt vooral tegemoet aan Adriaan-Jozef's inhoudelijke ingesteldheid. Corot brengt hem de impressies bij van de "grote massa's", die geënt worden op determinerende toonwaarden.

Bij een eerste indruk speelt de tegenstelling licht-schaduw visueel een grote rol. Deze tegenstelling relateert zich naar de vormen toe.  Men schildert weliswaar wat men ziet, maar dan binnen de context van een bepaald ogenblik. En juist de "licht-schaduw-tegenstelling" op dat bepaald ogenblik legt het beeld vast van de wijze waarop de dingen in het geheel opgaan.

Geeft Adriaan-Jozef Heymans in zijn evolutie de gevoelde impressie naar licht en kleur waarheidsgetrouw weer, dan wijzigt zich dit nochtans in een tweede fase. Omstreeks de jaren 1850 schakelt hij, naar het voorbeeld van Seurat, over naar de techniek van het " pointilisme " ( er wordt gewerkt met kleurenstippen).  Al heel vlug verlaat hij echter het pointilisme en gaat over naar een divisionistische schetsmatigheid met het gebruik van een rijke verfmaterie.  Men zal gaan spreken van zijn " tachistische periode" tijdens dewelke hij op een synthetisch poëtische wijze heel dicht blijft aansluiten bij de natuur.  Maar zegt hij zelf : " Ik wil schilderen zonder kleuren te omgorden ".

Op zijn hoogtepunt eindigt hij bij het luminisme. De nuances tussen ochtend- en avondschemering worden nu volop weergegeven en daarbij verdwijnen de zwarte omlijstingen volledig rond mens , dier en plant.

Niemand minder dan de grote Constant Meunier zal hem de titel meegeven van "de Wagner van het landschap".  Zijn leerling, onze Antwerpse Kalmthoutenaar Henry Van de Velde, de grote jugenstyl architect, maar zelf ook kunstschilder en -ambachter zal over hem schrijven : "Zowel vroeger als thans zoekt hij voortdurend naar een werkelijk schilderkundig vakmanschap, maar zijn uiteindelijke bedoeling is niettemin altijd geweest : meer dan het landschap zelf, het aanvoelen daarvan weer te geven.  Zijn hoog peil spruit in ruime mate voort uit de eenvoudige en diepe ontroering die alleen door de dingen van de natuur worden opgewekt". Bij Adriaan-Jozef Heymans primeert de poëtische eenheid op de afzonderlijke dingen. Ruimte en tijd gaan daarbij hand in hand. Weemoed en poëtica staan centraal. Zij accentueren de vrede, de gelatenheid en de ... mythische extase zo eigen aan onze Kempenaar. 

( vervolgt )

-  poëzie  +  -

Weg door de Heide ( August Coppens - 1899)

Een brede zandweg, heel doorgroefd met grauwe wagensporen,
- God weet hoe oud, hoe lang bereên door biemanskarren - spreidt
Zijn donkergele lengte door de heide en loopt verloren
Daar ginder, onafzienbaar verre, in diepe oneindigheid.

Bezijden van weerskanten ligt het heidevlak te bloeien,
- Een zee van purperrood gebloemte -, oneindig ook en stil.
Ja plechtig stil, met weinig meer beweging op dan 't stoeien
Van 't honingvolkje en geen gerucht dan heimelijk biegetril.

En rechts, heel verre, donkert blauw, haast zwart van duisterheden
En weer oneindig uitgestrekt, het dichte dennenwoud,
Omzoomd door 't helder wit en groen der berken, slank van leden,
Door 't leven dunkt mij, dat de wacht om 's wouden doodsheid houdt.

Oneindig boven woud en weg en heide lacht de hemel,
Lichtblauw, en hier en daar beklad met zwervend wolkgewemel,
Dat vast aan 't purper van de hei zich zat gedronken heeft.

O, zandweg, hemel, donker woud, o Kempenlandse heide,
Is 't wonder, dat wanneer ik stil en eenzaam mij vermeide
In uwe oneindigheid, mijn ziel dan Godwaarts wil en streeft.

-  actua  +  -

VLAANDEREN FEEST : KALMTHOUT OM TER MEEST !!!!

- Zaterdag 7 juli 2007,
19 u., avondwandeling VMPA in de Kalmthoutse heide;
- Zondag 8 juli e.k. ,
10 u.30, aperitiefconcert in het Strijboshof;
14 u. en 15u.30, wandeling VMPA in het Arboretum waar men doorlopend Mandala kan tekenen.
20 u.," An inconvenient Truth" : filmvoorstelling en duiding in het Strijboshof.
- Maandag 9 juli e.k.,
10 u., wandeling VMPA/NEC, grootouders en kinderen.
19u.30 tot 23u.30 : Parkconcerten, Vlaamse programma's : De Schil en De Marva's.
-Dinsdag 10 juli e.k.,  
14 u. Fietstocht VMPA.
-Woensdag 11 juli e.k.,
10 u. Poëziewandeling VMPA in de Kalmthoutse heide;
 Slotmoment
14 u. : seniorennamiddag Parkconcerten met Mama Jodi, John Larry, Paul Severs en Eddy Wally
17 u. ,Stoofvlees met friet voor 11 euro, Parkconcerten;
19 u. Spreker Jurgen Constant, Vlaams Neutraal Ziekenfonds; Trekking winnaars ballonvaart en vertrek ballonwedstrijd : wie Vlaamse Leeuw uithangt tijdens 11-daagse krijgt tombolaticket in zijn brievenbus.
20 u. Kalmthout Zingt met De Wit en Koo.
Info : Gemeentelijke Cultuurdienst : 03/620.22.66.

-  awdoe +  -

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje "De Kalmthoutse Grijze School (6) en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde terug op te roepen onderaan het blog telkens op de linker rode pijl klikken.
Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

76. De Kalmthoutse Grijze School.(6)

Op de lijn die loopt van het "descriptief realisme" naar het synthese zoekend "inheems impressionisme" of "poëtisch realisme" is Isidoor Meyers ongetwijfeld diegene die onder de leden van de Kalmthoutse grijze school het meest aanleunt bij de eerste benaderingswijze.

Inhoudelijk gaat zijn aandacht meer naar de concrete intieme hoekjes van de heide, zoals afgezonderde bosschages, eenzame heidehutten, ingesloten moeren. De wijdse desolate heidevelden komen bij hem veel minder aan bod dan bij de anderen.  In sommige van zijn werken krijgt men trouwens de indruk geconfronteerd te worden met een naturalistisch ontledende benadering van de werkelijkheid.  Het opgaan van de dingen in de eenheid is in zijn landschapszichten dan ook minder aanwezig. Een en ander gaat daarbij ten koste van het desolaatsheidsgevoel dat de heidewijdsheid bij de andere leden van de school intens oproept.

Naar de vormgeving toe is de grafische omlijning bij Isidoor Meyers dan ook een gegeven.  Een gedifferentieerde heldere kleurkeuze gaat in heel wat van zijn werken deze grafische omlijning nog accentueren.

Wel zet dit kleurengebruik zich af tegen al te schrille tegenstellingen.  Vooral een aanwezig lichteffect trekt het veelzijdig kleurgebruik een harmonisch kleedje aan. Dit aanwezige lichteffect trekt dan ook een dam op tegen een al te opdringerig naturalisme.

Het is trouwens dit lichteffect dat Isidoor Meyers volwaardig aansluiting geeft bij de Kalmthoutse grijze school.

Wanneer omstreeks de jaren 1860 de groep van de Kalmthoutse Grijze School uit elkaar gaat wordt Isidoor Meyers leraar aan de Koninklijke Academie van Dendermonde waar zijn vriend Jacques Rosseels directeur is geworden.

Samen zullen zij in Dendermonde de kern vormen van wat men achteraf de "Dendermondse school" is gaan noemen. Voor heel wat kunstcritici is de "Dendermondse School" echter in grote mate een doortrekken van de lijn van de Kalmthoutse Grijze School.Sommigen onder hen verwerpen daarom zelfs de doortrekking van het begrip "Kalmthoutse grijze school" naar "Dendermondse school".Tussen haakjes, het begrip "school" moet men in deze kontekst wel met de nodige omzichtigheid benaderen. De betrokken kunstschilders vertonen immers, ondanks de artistieke gemeenschappelijkheid, toch heel wat  individueel afwijkende benaderingswijzen. 

Ook in Dendermonde zal Isidoor Meyers zijn picturale kwaliteiten als "matièrist" laten gelden, waardoor hij ook als een typisch vertegenwoordiger van deze school kan worden gecatologeerd. 

-  poëzie  +    -

Herfststilte (Felix Timmermans).

De navond komt beneden,
het licht schuift van het land;
een klok roept om gebeden
door d'herfst van goud omrand.
Staalstille vijvers wenken,
en verre horens galmen... .
Het edel hert is dood...
nu naert de stilte, groot en bloot,
zoals een slang in 't duister
een kamer binnen glijdt... .
Mijn God, mijn God ik luister
of g'in mijn hart nog zijt!
En langzaam trekt z'haar masker aan
op d'horizont : de rode maan.

- actua  +  -

Vlaanderen feest!Kalmthout om ter meest!
Maandag 9 juli :
10 u., wandeling voor grootouders en kinderen op de heide onder begeleiding van VMPA-gidsen, afspraak aan ingang NEC "De Vroente",Putse steenweg nr. 129, duur 2 u..
19u.30 tot 23u.30, Parkconcerten, info : 0497221022.
Dinsdag 10 juli:
14u., VMPA-Fietstocht van  30 km door 3 natuurgebieden, info 036664803.
Woensdag 11 juli:
10u., Poëziewandeling op de Heide onder begeleiding VMPA-gidsen. Afspraak : Korte Heuvelstraat-infobord, duur 2u.30.
14u tot 18 u. Seniorennamiddag Parkconcerten, info 0497221022.
19 u., Strijboshof : 11 juli-toespraak :spreker Jürgen Constant.
20 u., Strijboshof : Kalmthout zingt uit volle borst.

-  awdoe  +  -

tot volgende week  met weer een Kalmthouts broodje "De Kalmthoutse Grijze School (7) en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde op te roepen onderaan het blog telkens op de rode linker pijl klikken.
Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

77. De Kalmthoutse Grijze school (7)

Florent Crabeels kan men onder de leden van de Kalmthoutse Grijze School de meest "impressionistisch getinte" kunstschilder noemen.

Hij schildert omzeggens uitsluitend met vlekken. De omlijning is als dusdanig in zijn werk als het ware volledig afwezig.  Daarbij zijn zijn lichtschakeringen ongewoon helder (= luminisme) en suggereren zij de beweging. Grijze landschappen en luchten vol wit licht zijn voortdurend in beweging. De dagindeling en de seizoenen treden eruit te voorschijn. Bescheiden luidjes en dingen in eentonige vlakten vormen er de inhoud van. De heide treedt er steeds in haar geheel naar voor. Binnen dit geheel vervloeien de dingen in elkaar. Het licht eet daarbij de vormen op.

Florent Crabeels schildert vooral in Wechelderzande. Hij is er dikwijls de gast in de aloude en gekende taverne " De Keyzer ". " Hij vertolkt er de bescheidene, in stille, nederige kleuren gedoste, evenals door nederige luidjes bewoonde natuur van de Antwerpse Kempen ", aldus Pol De Mont.

De uitgestrekte eentonige vlakten worden geaccentueerd, de luchten zijn in vele gevallen zwaar en dreigend weer gegeven. De mensen en de dieren vormen onbeduidend kleine stippen in de grote heideruimte.

Enkele bekende werken van Florent Crabeels zijn : "In de Kempen", "Terugkeer van schapen bij nacht" en "Terugkeer der kudde".

Het is ook Pol De Mont geweest die over hem nog schrijft . "Crabeels had de moed triomfantelijk te weerstaan aan iedere invloed van ouderen en modernen, van groten en kleinen en eenvoudig te schilderen zoals hij het zag, zo niet zoals hij het voelde".

(vervolgt)

-  poëzie  +  -

(uit) Land en Leven in Vlaanderen (Stijn Streuvels 1923).

Als de heide levend wordt, aan 't bloeien gaat, is't alsof een wonderlijke adem, over 't oppervlak geblazen, heel de streek ineens aan 't gloeien heeft gebracht : één vloed is't van 't edelste purper, een schuimende wijndroesem met vonken van levend vuur.

In een land met die ene horizontale streklijn, in die uiterste eenvoud, neemt de natuur de vorm aan van een oneindige grootsheid.

In deze droomwereld schijnt alle geweld onmogelijk, is 't of de vreemde elementen tot rust zijn gekomen, in eeuwige sluimer gedompeld liggen. Geen enkel gedruis dat van de afgelegen verte tot hier doordringen kan. Alle beroerte wordt hier getemperd door de etherische helderheid der heile luchten, in de doorschijnende zuiverheid van de dampkring.

De dag door beschrijft de zonnewagen zijn glorierit over de zilverbaan van het zenith, boven een wereld die verlaten ligt als een verschroeide planeet.

Zo, in afzondering, verlaten, eenzaam ligt de heide hier, heel vlak, heel wijd, in een tragische grootsheid met onbepaalbare pracht.

-  actua  +  -
- Heel de zomer lang.Gezinsfietstocht, Zeskerkenpad, 36 km. Prijs : 2 euro. Org.KWB Kalmthout; info : http://home.scarlet.be/kwbkalmthout.
- En nog heel de zomer lang : Ontdek je plekje, wedstrijd met wandeling op de heide, met mooie prijzen. Org. : NEC De Vroente; Info : 03/620.18.30.
- Op 22 juli e.k.Zomerwandeling St-Amands, 7 km. aan de Schelde; 12u45, vertrek Volkshuis. Org. : ATB De Natuurvrienden; Info : O3.666.42.07. 
- Op 23 juli e.k. om 20 uur  in het arboretum van Kalmthout : "De zomer van ATV"; stoel meebrengen.; Info : www.arboretumkalmthout.be

-  awdoe  +  -

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje "De Kalmthoutse Grijze school (8)" en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde op te roepen onderaan het blog telkens op de linker rode pijl klikken.

Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

78. De Kalmthoutse Grijze School (8)

Jacques Rosseels kunnen we schilderkundig misschien naar voor schuiven als "the go between" tussen een Isidoor Meyers en een Florent Crabeel.  Hij ontdoet zich al heel vlug van zijn al te realistische donkere en sombere tonen en geeft het lichtspel meer kans in zijn kleurencompositie.  Hierdoor vervagen de vormen en vloeien de dingen als het ware stilaan in elkaar over. Het Kempense zand, de grijze luchten en de waterspiegels van de vennen creëren daarbij een atmosfeer die een overheersende indruk van een grijstoon in de hand werkt.

Ook zijn schildertoets vertrekt al heel vlug vanuit een lossere pols. In zijn uitvoering heeft ook hij meer oog voor het geheel dan voor de detaillering. Eerst legt hij zijn landschap vast en daarna vat hij er het wisselend licht in. Hierdoor vervagen vormen en omtrekken. De melancholische sfeer van de heidevlakten vervangt de donkere kleuren van een oorspronkelijk palet door krijtachtige tonen, zo typisch voor de schilders van de Kalmthoutse school.

Een paar gekende werken van Jacques Rosseels zijn "Heide", geschilderd in 1884 en "In de Kempen", geschilderd in 1887.

Ook Jacques Rosseels is een leerling van de Antwerpse leraar Jacob Jacobs.  Daarenboven volgt hij ook nog les bij landschapsschilder H. Van der Poorten.

In de periode tussen 1858 en 1865 schildert hij in de Antwerpse en Limburgse Kempen.

Daarna wordt hij echter geroepen om in de Academie van Dendermonde het directeursschap uit te oefenen.

Hij ligt er mede ten grondslag van de Dendermondse School, die door vele kunstcritici aangeduid wordt als een verlengstuk van de Kalmthoutse school, zij het dat het Kempens landschap als inhoud plaats ruimt voor het land van Schelde en Dender.

In Dendermonde zal het inheems impressionisme van de Kalmthoutse Grijze school in ieder geval evolueren naar het expressionisme van Sint-Martens-Latem, o.m. met de Dendermondse "reus" Frans Courtens.

In 1878 zal Jacques Rosseels terugkeren naar de Antwerpse Kempen om er samen met A.-J. Heymans het landschap van Wechelderzande opnieuw te exploreren.

-  poëzie  +  -

Zomeravond (Prosper van Langendonck - 1892)

O zomeravond smachtend neer gevlijd
op 't gele veld in 't westen goud getint...
Teerkreunend ruisen van den avondwind,
die langs de vlakte in zuiver weemoed glijdt...
O melodie uit lang verleden tijd,
waarvan ik zin nog woorden wedervind.

O rust, o stilte, blauwe avonddoom!
Doorzichtig ligt ge op verre velden neer...
Zo schouwt mijn geest de beelden van weleer
door 't wazig scheemren van een weken droom.
't Verleden rimpelt, onbepaald en loom,
- verzonken stad in 't stilgevallen meer.

Verheerlijkt glinsteren! onbereikbare trans!
O vloeiend glinsteren! zo hoog verbreid.
De zwoele nacht doortrekt uw majesteit,
de aarde is een matte weerschijn van uw glans:
zacht om mijn slapen vloeit uw stralenkrans
mijn zwellend harte vult de onmetelijkheid.

-  actua  +  -
- Arboretum Kalmthout : Elke Zon- en feestdag om 14 uur een GELEIDE WANDELING, prijs 4 euro.
- Heel juli en augustus : ONTDEK JE PLEKJE in het Natuureducatief Centrum De Vroente; een wedstrijd met wandeling op de heide met mooie prijzen; info : 03/6201830

  awdoe  +  - :

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje "De Kalmthoutse Grijze School (9) en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes terug in chronologische volgorde op te roepen onderaan het blog telkens op de rode linker pijl klikken.
Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

79. De Kalmthoutse Grijze School (9).

Om deze bijdragen over de Kalmthoutse Grijze School te beëindigen moeten wij het finaal nog even hebben over Theodoor Baron.

Zoals wij reeds hebben aangehaald komt Baron voor zeer korte tijd, van 1865 tot 1867, van Brussel naar Wechelderzande. Eigenlijk is hij lid van de School van Tervuren. Hij maakt aldus de binding tussen de  landschapsschilders van het Brabantse Zoniënwoud  en die van de Antwerpse Kempen.

Hij wordt door de kunstcritici uitdrukkelijk aanzien als een man met discipline, inzicht en principes.

Theodore Baron wordt in de kunstboeken voorgesteld als de voorloper van het impressionisme in België.

Hij beschikt over een verbazingwekkend grote technische kennis en schenkt veel aandacht aan stevige composities.  Zijn landschapsvisie is er eerder één van de objectieve benadering.

De keuze van zijn koloriet is zeer "ad rem". Hij gebruikt daarbij dikke verf met een voorkeur voor een bruine okerkleur. Toch gebruikt ook hij het licht dat hij in de materie laat doordringen, zodat ook bij hem de omgording van de dingen erin opgaat. Hierdoor geeft hij, zoals de andere schilders van de Kalmthoutse School , een organische eenheid aan de diversiteit van deze dingen.

Theodoor Baron wordt bedacht met het directeurschap van de academie van Namen.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Om te besluiten :
De Kalmthoutse Grijze School ! In de tweede helft van de 19-de eeuw ontdekken leerlingen van de aloude Academie van Antwerpen de Antwerpse Kempen. Het "terug naar de natuur" is hen door hun romantische leraars ingelepeld. Maar in de wijdse zandvlakten van de Kempen ontdekken zij , te midden van een barre woeste natuur, de dagdagelijkse herder met zijn schapen . De "struggle for live" is er hard. Maar "een mens leeft niet van brood alleen". En zij zien de herder te midden van een eindeloze heidevlakte en te midden van zijn schapen, zichzelf vinden. Hun kunstenaarsdrang is niet in te tomen. Ze vatten de herder en de dingen die hem omringen met dik uitgestreken olieverf op hun linnen doek. " In den beginne" gebruiken ze daarvoor veel omtrekken en lijnen, maar langzaam aan overstijgen zij in de expressie met hun verfvlekken de louter materiële output en vatten zij in een kader van licht wat met woorden niet te vatten is : de ziel der dingen . Dat de hoogduinen van de Kalmthoutse heide in het noordwesten van de Kempen mede een belangrijke inspiratiebron zijn geweest voor dit "poëtisch realisme of inheems impressionisme" toont aan hoe in onze mooie heidegemeente natuur en cultuur doorheen de tijd, inderdaad, hand in hand zijn gegaan.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

-  poëzie  +  -

Heide (Jozef Simons)

Vaalgroen omkranst
door het loofdichte bos,
Purper de heide
in zomerse dos.

Geelwit de weg
waar op kriepende maat,
dwars door het landschap
de wagen in slaat.

Hoog in het blauw
boven 't dennengeruis
kringende sperwer
als zacht-zwevend kruis.

Hellicht de ruimte,
van zonbrand doorgloeid,
vuurglans die schilfert
op alles wat bloeit.

Stil is de vlakte,
een stilte die suist,
zoals een zee in
de verte verbruist... .

Zwijgzame vrede,
o tijdloos genot...
voelbaar aanwezig
de adem van God.

-  actua  +  -

-  Heel juli en augustus : Ontdek je plekje ! , wedstrijd met wandeling op de heide, met mooie prijzen; een organisatie van het Natuureducatief Centrum De Vroente; info : 03/620.18.30.
-  Kalmthoutse heide : op 4 augustus e.k.geleide natuurwandeling met gids, samenkomst om 19 uur aan de parking Zuid van de verbindingsweg; info : VMPA 03/666.84.03.
-  Zeelandroute : op 5 augustus e.k.fietstocht, 10 uur, vertrek Volkshuis; organisatie ATB De Natuurvrienden ; info :03.66649.66.
-  In de loop van de maand September komt er in de Markgraaf een tentoonstelling over de Kalmthoutse of Grijze school. Info : 03/666.61.01 

- awdoe  +  -

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje "Van Nu en Straks (1)" en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde weer op te roepen onderaan het blog telkens weer op de linker rode pijl klikken.

Geschreven door Jan Caluwaerts om 00:00 Reageer op dit bericht

80. Van Nu en Straks (1).

In de tweede helft van de 19-de eeuw neemt de industriele ontwikkeling in ons Europees avondland een hoge vlucht. Deze vlucht wordt geschraagd door een sterke positief wetenschappelijke inbreng, die zich uit in een doorgedreven mechanisatie. Een koloniale rijkdom en een organisatie van het kapitaal werken daarbij deze industriële ontwikkeling nog meer in de hand.  Eén en ander komt ten goede aan een welstellende burgerij.

Helaas is er ook een andere kant aan de medaille. Met de mechanisatie doen werkeloosheid en lage lonen hun intrede in de maatschappij. Gevolg : een verpauperd proletariaat lijdt honger, woont in krotten en leeft in mensonterende omstandigheden.

Een reactie kan dan ook niet uitblijven. Op het eeuweinde groeit bij de arbeiders op maatschappelijk vlak een toenemende ontvoogdingsdrang, die zich uit in felle stakingen en in een syndicale en politieke zelforganisatie.

Maar ook op algemeen cultureel en artistiek vlak gaat een jonge opkomende generatie intelectuelen zich afzetten tegen een "schamele" burgerij, waaruit men meestal zelf is ontsproten, en tegen een uitgebuit proletariaat. Volgens het eigen temperament vervoegen sommigen onder hen de arbeiders. Anderen ontdekken doorheen hun strijd het anarchisme. En nog anderen die het niet langer aan kunnen, ontvluchten gewoon het maatschappelijk gebeuren.

Op het eeuweinde krijgt deze ontvoogdingswil ook duidelijk vorm binnen het filosofisch, educatief en artistiek gebeuren. In Vlaanderen luistert de eruit ontstane vernieuwingsbeweging naar de naam van "Van Nu en Straks". De beweging geeft een tijdschrift uit dat luistert naar dezelfde naam.

En onze mooie heidegemeente Kalmthout mag mede de stille getuige zijn van de ontplooiïng van de beweging en haar tijdschrift. Ten huize " Vogelenzang " of achteraf het " Withof ", daar waar de Vogelenzangstraat uitmondt op de Kapellensteenweg, wordt het eerste nummer van het algemeen cultureel en letterkundig tijdschrift "Van Nu en Straks" ontworpen.

Het domein " Vogelenzang " strekt zich toendertijd uit van aan de villa op de Kapellensteenweg tot op een tweehonderd meter van het station van Kalmthout.

Onze Antwerpse Kalmthoutenaar, eerst kunstschilder, daarna kunstambachter en later gerenommeerd jugendstylarchitect Henry Van de Velde , zoon van een Antwerps apotheker, verblijft er rond 1890 , om gezondheidsredenen, bij zijn zuster Jeanne. Hij wordt daarbij de belangrijkste illustrator van het tijdschrift " Van Nu en Straks " en speelt aldus te Kalmthout gastheer voor de bij de uitgave van het tijdschrift betrokken kunstenaars. Langs het Heuvelspadje wandelen dezen rond de eeuwwisseling 19-de/20-ste eeuw van het station van Kalmthout, langsheen de Cassenboom, naar de villa " Vogelenzang ", daar waar nu dokter Van Peel woont.

In de schaduw van de Cassenboom ontwerpen zij "Van Nu en Straks" dat als tijdschrift gelezen wordt tot in Moskou en Rio de Janeiro.Op de villa "Vogelenzang" prijkt vandaag nog de VTB-VAB-plaat met de woorden : "Hier werd Van Nu en Straks in 1892 ontworpen".

(vervolgt )

- poëzie  +  - 

De Zwerver (Prosper Van Langendonck - 1912).

De heide ontrolt haar bruine vacht
langs de eindeloze avondvlakte,
waarop een grauwe wolkenvacht
in klamme neevlen zakte.
De raven gieren krassend rond,
loom zwoegend door de locht,
en stuwen traag ten horizont
haar hongerigen tocht.

Waar ligt nu 't doel? Waarheen de gang
al door die woeste heiden?
Geen jachtroersknal, geen klokkenklank
kan d'ouden Zwerver leiden,
die, stijf en stram en moe van 't al,
zo hopeloos alleen,
een spoor zoekt dat hem voeren zal
ten uitkomste of waarheen? ...

-  actua  +  -

- Nog heel de zomer lang : Gezinsfietstocht "Zeskerkenpad", 36 km..Deelnameprijs : 2 euro. Organisatie KWB Kalmthout. Info http;//home.scarlet.be/kwbkalmthout.

- En nog heel de zomer lang : Ontdek je plekje: wedstrijd met wandeling op de heide, met mooie prijzen. Org.NEC De Vroente; info : 03/620.18.30. .


-  awdoe +  :

tot volgende week met weer een Kalmthouts broodje " Van Nu en Straks (2) " en vergeet het niet om de reeds verschenen broodjes in chronologische volgorde weer op te roepen onderaan het blog telkens op de linker rode pijl klikken.


Geschreven door Jan Caluwaerts om 12:03 Reageer op dit bericht

Meer van Kalmthoutse Broodjes

↑ Terug naar de berichten