Donderdag 28 januari 2010
gedichtendag
netgedicht (nr. 32870):
geschokt
hoe je in enkele minuten
alles verliezen kan
er slechts pijn blijft
en verlangen
naar de relatieve saaiheid
van het alledaagse
arm en rijk
voor éénmaal gelijk
verweesd wanhopig verslagen
wie kan dit dragen
zoekend tussen puin en lijken
naar voorbije tijden
de dood dreigt van alle kanten
geen tijd voor rouw
je moeder, je kind, je geliefde
verdriet krijgt geen tijd
chaos en wanhoop
in verwilderde ogen
hoe broos het bestaan
hoe leeg is bezit
haiti is van de kaart
zoals de hele wereld
nederig erkennen van onmacht
haalt in de mens
het beste en het slechtste boven
Schrijver: rietvr, 24-01-2010
