mop van de dag.

In het eerste leerjaar:

Onderwijzer: "Vissen kunnen zien, horen, voelen en proeven. Kunnen ze ook ruiken?"

Dorien: "Ja, als ze heel lang gelegen hebben."

BEROEPSZIEKTE

Twee meisjes van dertien jaar werken in een borstelfabriek.
Het werk is hard maar ze kunnen regelmatig wat kletsen.
Op een dag zegt het ene meisje tegen het andere: ik heb
zoiets geks voor.

Sinds kort groeit er allemaal haar onder mijn buik !!
Waarop de ander zegt: Ja daar heb ik ook last van.
Dat moet de borstelziekte zijn van al dat zware werk hier.
De twee meisjes zijn verontwaardigd.
Zo jong en al een beroepsziekte.
Ze trekken naar de Directeur en laten hem zien wat er gebeurd is.
Die is niet onder de indruk maar knoopt zijn broek los en zegt:
Dat is nog maar het begin van de borstelziekte !! Kijkt mij eens.
Ik heb er al een steel bij gekregen.

Nederlands, logisch?

Het meervoud van slot is sloten.
Maar toch is het meevoud van pot geen poten.
Evenzo zegt men altijd: een vat, twee vaten,
maar zal men zeggen: Een kat, twee katen?
Wie gisteren ging vliegen, zegt heden: Ik vloog,
dus zegt u misschien van wiegen: Ik woog.
Nee, pardon, want ik woog is afkomstig van wegen,
maar...is nu : ik voog, een vervoeging van vegen?
En dan een woord zoeken, vervoegt men : ik zocht,
en dus hoort bij vloeken misschien ook : ik vlocht.
Alweer mis, want dit is afkomstig van vlechten,
maar "ik hocht" is geen juiste vervoeging van hechten.
Bij roepen hoort riep, maar bij snoepen geen sniep.
Bij lopen hoort liep, maar bij kopen geen kiep.
En evenmin hoort bij slopen, ik sliep!
Want dat is afkomstig van het schone woord "slapen".
maar zet nu niet weer "ik riep" bij het rapen.
Want dit komt van roepen en u ziet terstond;
Zo draaien we vrolijk in een kringetje rond.
Van raden, komt ried, maar van baden geen bied.
Dit komt weer van bieden, ik hoop dat u 't ziet.
Ook komt hiervan "bood" , maar van wieden geen "wood".
U ziet, de verwarring is akelig groot.
Nog talloos veel voorbeelden zijn te geven,
want gaf hoort bij geven, maar laf niet bij "leven".
Men spreekt van: wij drinken, en hebben gedronken,
maar niet van "hinken" wij hebben gehonken .
't is : ik weet en ik wist, zo vervoegt men dat,
Maar schrijft u niet bij vergeten, vergist.
Dat is een vergissing, ja, moeilijk, dat is 't .
Het volgende geval is bijna te bont,
Bij slaan hoort: Ik sloeg, niet ik sling of ik slond.
Bij gaan hoort: Ik ging, niet ik gong of ik gond.
En noemt u een mannetjesrat soms een rater ?
Dat gaat wel op voor een kat en een kater.