Bezoek aan de Japanse tuin 1 april 2012

1 april….letterlijk vertaald:

de dag van de dommerik.

In Vlaanderen heet een geslaagde 1 aprilgrap “een aprilvis”

In het algemeen en wellicht het meest bekend

is het wegzenden van iemand op 1 april

om iets te doen of te halen dat niet kan of niet bestaat

Degene waar je terecht komt speelt het spel mee

en zend je door en zo kan dat soms een hele morgen duren

van de ene winkel naar de andere,

totdat de aprilgek het door heeft natuurlijk.
Fijne zondag en tot een volgende keer.

Waarde van een juweel.

Ha de zon schijnt weer ik hoor

het gefluit van de vogeltjes en

Luister hoe er wordt gelachen op de terrasjes.

Mijn vriend kijkt naar mij

en zit gewoon stil mee te genieten.

Zijn woorden zijn als juwelen.

Hij gaf me het mooiste juweel.

Het is een klein juweel, met een waarde.

De grootste waarde die er is,

zijn vriendschap en liefde.

Ik veeg de tranen uit mijn ogen


en kijk naar de deinende zee

een zachte bries speelt met mijn haar

en voert me in gedachten met zich mee.

Ik droom over mijn leven

over hoe het zou kunnen en zou moeten zijn


maar steeds waait er zand in mijn ogen


Ik wil alleen zijn met de zee.

Ik wil gewoon een beetje dromen

rond de dingen die ik voel

daarna zal ik verder gaan


en de zee, ik weet het zeker,

zal mijn zwijgen wel verstaan.

Fijn weekend en geniet ervan.

De vogel is vrij, de wind is blij.

Het is een minnespel, van deze geliefden.

Zoals de wind de vleugels

van de vogel streelt.

En de vogel erop vertrouwt

dat de wind haar draagt.

Muziek is iets wat je vleugels geeft.
Muziek is iets magisch zodat je weet dat je leeft.
Het heeft iets moois als je muziek mag maken
en je bij jezelf en anderen de gevoelige snaar kan raken.

Luister naar de woorden en klanken die door elkaar heen gaan

Want vaak blijven we daar niet bij stilstaan.

Er wordt vaak gezegd “joh het is maar een lied”

maar vaak schuilt er in de tekst een vorm van verdriet.

Over liefde wordt ook vaak geschreven

Maar ook dat aspect mag niet ontbreken in het leven

Muziek brengt vaak de diepste gevoelens in mensen naar boven

en geeft rust dat kan ik je beloven

Muziek is passie

Muziek is sensualiteit

Muziek is geven

Muziek is nemen

Muziek wat zouden we zonder moeten

Ik zeg geniet ervan

en wens je een fijn weekend.

Mijn gedachten gaan uit naar alle slachtoffers en gewonden

van het verschrikkelijke busongeluk in Zwitserland.

Waarom zijn er zoveel vragen, waarom is er zoveel pijn.

Waarom zijn er zoveel dingen die niet te begrijpen zijn.

Maar we kunnen alleen maar zeggen,

aan alle nabestaande veel sterkte en moed.

In ’t Park daagden woensdag 7 maart in de namiddag heel wat senioren op voor het seniorencarnavalsbal van de lyn en countrydansers “Het was een groot succes”.  Ze zorgde voor een mooie show . De senioren konden intussen genieten van een lekkere tas koffie.

Vrijdag 16 maart is het kindercarnavalstoet  in Hasselt en zondag 18 maart trekken de zotskappen met prachtwagens weer door de stad. Hierbij is de carnavalsdrukte weer voorbij en kunnen er weer nieuwe evenementen worden geplant.

Bedankt Paul voor de foto’s
Meer fotot's klik
http://fotoalbum.seniorennet.be/Jasmijn2
Allerlei.

Het geheel vormt een indrukwekkend ommuurd complex met gebouwen uit de 17de tot de 19de eeuw, gelegen op een heuvel temidden, van velden en boomgaarden. De kartuizers wijdden een leven aan studie en gebed; het klooster herbergde ooit de grootste bibliotheek van het land van Loon. Het kartuizerklooster werd in 1796 opgeheven, als 'zwart goed' verkocht en heringericht als kasteel in de 19de eeuw. Van 1920 tot 1927 was er een ambachtschool gevestigd en van 1928 tot 1993 werd het klooster bewoond door moniale Dominikanessen. Nu doet het dienst als centrum voor feesten, seminaries en culturele activiteiten.

Temidden van de boomgaard voor het klooster staat het 17de-eeuwse kapelletje van Onze-Lieve-Vrouw ten Onrust, in de volksmond 'Tutterkapelleke' of 'Schreeuwkapelleke' genoemd. Moeders vereren er Onze-Lieve Vrouw-om zegen en kalmte voor hun kleine kinderen. Ze offeren een hemdje, mutsje of een fopspeen

Het hele leven van Will Tura staat in het teken van de muziek. Hij leerde mondharmonica, accordeon, drums, gitaar en piano spelen en gaf zijn eerste optreden toen hij negen jaar oud was. Tuurke, de jodelende cowboy, zal later als Will Tura vele nummer 1 hits aan elkaar rijgen. Van ‘Eenzaam zonder jou’ over ‘Mooi, 't leven is mooi’ tot ‘Moa ven toh’. Prijzen en erkenning alom, maar als we eerlijk zijn draait het vooral om de muziek : Tura zingt gráág. Pensioengerechtigd of niet.

Ik ben een grote fan dus vanavond zit ik weer in CC Hasselt om te genieten van zijn prachtig concert.

Wat dan?, als je blogt met plezier en voor ontspanning en af en toe je vrije tijd eens opvult met het bewerken van foto’s en zelf teksten te schrijven. Dit kan niet gebeuren op enkele min…maar soms uren of dagen doe je erover. En als er dan kinderachtige geschreven mailtjes worden gestuurd waarin je beide word afgebroken, waarschijnlijk door jaloezie is alles waar je eerst zo zeker van was, aan een zijde draadje gaan hangen. Streven naar perfectie is zinloos. Niks is perfect en niemand is perfect maar wat als er sommige personen nou geen genoegen nemen met iets anders dan perfectie? En zelf in de belangstelling willen staan en dat ze verlangen dat de aandacht van iedereen naar hen moet gaan. Die persoon zelf denkt waarschijnlijk de voornaamste persoon in eigen persoon te zijn.

of is het is een zinlose emotie van jaloezie, of komt het  voort uit onzekerheid. Door haar  schrijven van mails word veel verpest en dat sommige zo onzeker worden om nog verder tijd te besteden aan bloggen. Een vicieuze cirkel? Het enige wat er echt toe doet in ons leven is het plezier en de goede en grappige vrienden die je ontmoet op de blogjes af en toe een lief woordje te schrijven of een groetje te brengen Zo denk ik erover en ik geloof erin dat het zo is!

Nog een fijn weekend aan al mijn blogbezoekers

Lieve groetjes en tot kweetniet.

Oneindig is het te beschrijven.

Het gevoel van een oneindige weg

Die weg is van onschatbare waarde soms

angstig, zwart, geluk en eindeloos

Dat maakt de mensen zo gefrustreerd en boos.

Hoeveel is het leven waard als het een oneindig gevecht blijkt?

Wanneer kan je zeggen dat je je grens hebt bereikt?

wij hebben onze eigen keus gemaakt alleen en doelbewust.

Van een oneindig gevecht naar oneindige rust

stukje geluk recht uit onze harten,

stil in het verbonden zijn om het te bewaren voor eeuwig.

Ben je ver van huis  en zoek je in donkere nachten,

naar een haven om te rusten,

denk dat thuis je bedje wacht.

waar je rust en warmte vind,

wat er ook gebeurd in het leven,

thuis blijft altijd een veilige haven.

En denk aan die ster als je verdrietig bent,

kijk dan naar die ene  fonkelende ster en je zult zien,

ze lacht je stralend tegemoet, ze leidt je de weg.

Die ster staat er iedere dag weer,

waar je ook gaat, wat je ook doet.

Telkens vraagt die ster je om een lach,

en niet om een traan, en als die traan,

dan toch gaat rollen.

Geeft hij je troost en nieuwe kracht.

Voor de nieuwe dag die aanbreekt,

en nu zonder een traan, maar met een lach!

Wens ik jullie allemaal een prachtig weekend,

Met veel fonkelende en lieve weekendgroetjes.