restaurant Happy Wok in Diest

Als een vogel zo vrij overstijg ik al mijn zorgen. Vanaf vandaag zet ik alles opzij kijk uit naar de dag van morgen. Als een vogel zo vrij zweef ik op de wind. Over bergtop en vallei waar ik rust en vrede vind. Als een vogel zo vrij spreid ik mijn beide vleugels uit. Vergeet al mijn tobberij voel de frisse wind op mijn huid. Als een vogel zo vrij vlieg ik de horizon tegemoet. Het oude leven ligt ver achter mij de toekomst is al wat er toe doet.

Fijn weekend gewenst aan al mijn blogbezoekers.

Niet te geloven dat wij zaterdag 13 juni nog in aanwezigheid van Roland plezier maakte op zijn feestje, Roland had nog vele toekomstplannen en nu plotseling is hij er niet meer, ongelooflijk dat het zo kan gaan in een leven. Bij het huiswaarts keren is hij tegen een boom terecht gekomen door een (hartaderbreuk) en was op slag dood. Vandaag donderdag 18 juni is het voorgoed afscheid nemen van onze vriend in Arlon, ik zal hem erg missen hij had een hart van goud en stond steeds klaar om te helpen.

 

Een bloem verwelkt op het mooist van de bloei.

Maar wat achterblijft is de herinnering aan onze beste vriend Roland.

De tijd gaat voort alleen in gedachten kun je terug.

Ik wens aan de ganse familie en vrienden veel kracht toe

bij het verwerken van dit zware en plotselinge verlies.

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Woorden schieten tekort om mijn verdriet uit te drukken.

Wandelen in stad

Wandelen in de stad, dat is heerlijk Je hoort en ziet alles om je heen en voel je “je” even niet alleen. Soms hier en daar een praatje En op het onverwachten zie je dan die mooie oude auto’s staan. Gelukkig heb ik steeds mijn foto toestel bij de hand en schiet ik Enkele plaatjes, echt zo mooi en zeldzaam om te zien.

Hopelijk vinden jullie ze ook de moeite om eens te bewonderen.

La Cenerentola

Opera Zuid in samenwerking met De Efteling

 melodramma giocoso in twee bedrijven van Gioacchino Rossini

libretto van Jacopa Ferretti naar het sprookje La Cendrillon ou la petite pantoufle van Charles Perrault, wereldpremière op 25 januari 1817 in Teatro Valle in Rome.

 Het leven van Assepoester is bepaald geen sprookje; de hele dag moet ze werken. Ze is verdrietig wanneer haar gemene stiefzusters naar het bal van de prins mogen en zij niet. Dan verschijnt er een mysterieuze fee die haar naar het bal tovert. De prins, die nog steeds vrijgezel is, hoopt op een feest de ware te vinden. Wanneer de prins Assepoester ziet, is het liefde op het eerste gezicht. Als de klok twaalf uur slaat, verlaat Assepoester het bal zoals afgesproken met de fee. De prins weet niet hoe ze heet en blijft in verwarring achter. Hij besluit alles op alles te zetten om haar te vinden. Hij zoekt overal in zijn koninkrijk en tenslotte vindt hij zijn grote liefde terug en blijken sprookjes toch te bestaan.

Dit is een van de mooiste opera's die ik al heb gezien in CCH, het was zeer prachtig; Al de afwezige hebben wat gemist

Hans Op de beeck: Het stille uitzicht. Herckenroden zondag 24 mei

‘Het Stille Uitzicht’ is een permanent kunstwerk dat de toeschouwer via een lange gang naar een observatiekamer leidt waarin hij comfortabel plaats kan nemen.

Doorheen een grote raampartij kan hij uitkijken over een op schaal gesculpteerd landschap. Dat landschap lijkt erg diep dankzij een over een vijftiental meter geconstrueerde trompe-l’oeil waarin het perspectief stapsgewijs wordt gemanipuleerd. Spiegels aan weerszijden van het landschap maken het optisch eindeloos breed.

De toeschouwer wordt een zicht geboden op een interpretatie van een waterpartij met rotsachtige eilanden en kale bomen. Als de toeschouwer zich ontvankelijk opstelt, zoals pakweg voor de illusie van een landschapsschilderij, wordt deze ontegensprekelijk fictieve buitenruimte een waarachtige beleving.

Dit zachtgrijze landschap is sober en verstild, het nodigt de toeschouwer uit even naar de diepte te staren en te verdwijnen in een moment van reflectie, introspectie, zoals men dat kan ervaren bij het staren naar de zee of een bergvallei.

Het is geen toeval dat dit werk, dat exact op de plaats staat waar vroeger de abdijkerk stond, een spirituele dimensie heeft. De kunstenaar bedacht deze stille ruimte als een plek voor meditatie, geheel in lijn met de idee van een abdijsite.

Als je hier even een rust pauze neemt kom je helemaal tot rust, ik vond het zeer…zeer prachtig.

Arne van Coillie werkte tijdens zijn studies aan de KUL al als autodidact op jazzgebied. Daarna kwam een jazzopleiding aan het Lemmensinstituut: hij kreeg er les van het kruim van de Belgische jazzwereld (Bert Joris, Frank Vaganée, Ron van Rossum,…). Diverse buitenlandse musici vulden deze opleiding aan in workshops en masterclasses. Eigen groepen zijn het Arne Van Coillie trio (met Flor Van Leugenhaeghe –contrabas- en Luc Vanden Bosch -drum), waarmee hij de meest diverse Belgische jazzsolisten begeleidde, en ook steeds vaker als trio concerteert.

Het was een zeer drukke zondag eerst in VOC dan vlug naar DE SAGE VAN DE EENHOORN in Herckenrode en dan naar de les styl dansen nu ben ik stikop.

.

Op 1 mei trekken jaarlijks zo'n 150.000 bezoekers naar Genk. Dat maakt 1 mei in Genk het grootste eendagsevenement van Vlaanderen! Zonder twijfel is de O-parade het hoogtepunt van de dag, maar er is ook een grote jaarmarkt, een kermis, vuurwerk en meer.

De O-parade blijft uniek in Europa. Dit twee uur durend visueel spektakel mocht je niet missen. (Inter)nationale straattheateracts, reuzegrote installaties, bijzondere praalwagens en topmuzikanten wisselde elkaar af. De 60ste editie was nóg beter én zonniger dan verleden jaar, toen zijn wij doornat geworden: het waseen mooie stoet.

 Autovrije zondag

 Hoe zou het zijn om op de Hasseltse Groene Boulevard te fietsen zonder de geur van uitlaatgassen? Wat zou het geven om er te skaten zonder hinder van auto’s en vrachtwagens? Want op zondag 17 mei bleef de auto op stal en was de kleine ring van de fietsers en wandelaars. Ik was rond elf uur al vertrokken met de fiets die dan na een zalig ritje nog eens een flinke wasbeurt heeft gekregen, ik heb nu een propere fiets en heb er dan ook maar een lakentje overgehangen haha!! Zo blijft hij een tijdje stofvrij.

En daarna hebben wij er weer een heel gezellige zondag namiddag van gemaakt en lekker hé die pannenkoeken bij de Augustina.

Soms zijn er geen woorden voor om te zeggen wat je voelt. Je leert iemand kennen en hebt er het volste vertrouwen in en denkt dat is een goede vriend waar je af en toe eens mee kan gaan eten, een filmke, theather of een uitstapje. Maar na enkele maanden begin je te merken er klopt iets niet. De geheimen des levens blijven verborgen en uitvluchten komen er in overvloed. Eigenwijs en koppig is zijn wil wet, maar hij beseft het zelf niet. Je ontdekt dan onverwacht, het is liegen en bedriegen met vele mooie woordjes erbij, verdorie je loopt er blindelings in, je wilt het niet geloven. Vele vragen en een antwoord op al de vragen blijven verborgen tot je het op een onverwacht moment ontdek. Dan zeg je nu is het genoeg geweest, je haalt je los van die tijd. Alle woorden zijn gezegd in die stilte van het moment. Niets hoeft meer worden uitgelegd, want hij beseft niet dat hij de taal van vriendschap niet kent. Zijn leven gaat gewoon door in een cirkel van eigenwijsheid, dominantie en onverschilligheid zo zal het tegenwoordig gaan zeker. Dus vertrouw je eigen en doe waar je zin in hebt en geniet van het leven dat is de beste oplossing volgens mij.

Te Gek!?, een initiatief van Psychiatrisch Ziekenhuis Sint-Annendael Diest, tracht al jaren psychische problemen in Vlaanderen bespreekbaar te maken en streeft naar een juiste beeldvorming tav mensen met geestelijke gezondheidsproblemen.

 Ik vond het prachtig, soms was het muisstil in de zaal. Pakkende teksten met elk woord precies op de juiste plek en met zeer prachtige songteksten.

Het volgende video fragment moet je zeker uitkijken tot op het laatste.

https://www.youtube.com/watch?v=p08Nzk6gtEQ

“Manische Mannen” (met Marcel Vanthilt ,Wannes Cappelle,Guy Swinnen, Stefaan Degand, en De Laatste Showband o.l.v. Paul Poelmans)

“Manische Mannen”, een muziektheatervoorstelling die de laatste twijfels over het geestelijk welzijn van het sterke geslacht zal wegnemen.

In een regie van Wim Dewulf (Kommil Foo – Ultima Thule) en op teksten van o.a. Hugo Matthysen zullen zij een voorstelling brengen waarbij u niet alleen de haren ten berge zullen rijzen maar waarbij ook uw sluitspieren op de proef zullen gesteld worden!

De 4 “Manische Mannen” zijn:

Wannes Cappelle: dé drijvende kracht achter Het Zesde Metaal, auteur van de classic “Ploegsteert” maar ook actief als acteur bij Het Paleis, als sidekick van Wouter Deprez en vaak als begeleider van Roosbeef (die we ook aantroffen in de cast van onze vorige productie)

Stefaan Degand: dé coming man van het Vlaamse theater en de betere TV-fictie. Speelde bij Het Toneelhuis, Theater Antigone en Het Paleis maar is bij het grote publiek vooral bekend voor zijn TV-werk in o.a. De Ronde, Quiz me Quick en natuurlijk als Prins Laurent in AlbertII.

Guy Swinnen: dé éminence grise van de Belgische rock met een jarenlange staat van dienst bij The Scabs (2x op Werchter + 3 gouden albums!) maar ook actief als gast bij o.a. Spelers en Drinkers. Hij was er op het allereerste Te Gek!? album (2004) reeds bij met “But never mind” .

Guy is sinds 2010 peter van Te Gek!? en als dusdanig betrokken bij talloze Te Gek!? initiatieven: zo fietste hij in 2011 de Col du Galibier op, dit in het gezelschap van psychiatrische patiënten.

Marcel Vanthilt : dé bekendste TV-presentator met een brilletje én een serieuze hoek af! Hij maakt ons TV-scherm al onveilig sinds de jaren ’80 (MTV, TILT!, Tien voor Taal, Villa Vanthilt, ...) maar werd vooral berucht als jurylid bij de preselecties van Eurosong en Eurosong for kids.

Marcel is ook lid van Arbeid Adelt, kluste bij bij The Yéh-Yehs en Z en zit niet verlegen om een talentje minder of meer: hoesontwerper (Clouseau), poëziekenner (o.a. met Gerrit Komrij) en literair auteur (biografie over zijn vader Edgar Vanthilt).

 De leden van het “oud huis van vertrouwen” De Laatste Showband worden uit hun respectievelijke verzorgingstehuizen en/of huizen van bewaring opgeroepen om deze vier klasbakken plichtsgetrouw te begeleiden, dit onder de kundige leiding van Paul Poelmans.