Midweekse groetjes en veel luisterplezier.

Op 8 september 1999 opende Carlo Baerts zijn brasserie-restaurant Augustina in een statig herenhuis op het Leopold plein te Hasselt

Het herenhuis, gebouwd in 1909, heeft een prachtige voorgevel in art-deco stijl en is gelegen langs het mooi ingerichte Leopoldplein, een deel van de "Groene Boulevard", vlakbij het standbeeld van de "Boerenkrijg".

De smaakvol ingerichte zaak biedt op het gelijkvloers 40 zitplaatsen en op het eerste verdiep 35 zitplaatsen. De zaak is gericht naar een heel breed publiek . Sinds kort is de volledige zaak rookvrij.

Niet alleen het interieur, met de vele muurschilderingen en aangepaste decoraties is de trekpleister van "Augustina".

Neem eens een kijkje op volgende site.
http://users.skynet.be/augustina/augustina%20homepage.htm

Op maandag 11 juli vierde niet alleen de Vlaamse Gemeenschap haar jaarlijks feest, maar vondt ook vanaf 19u30 Hasselt Ziiingt plaats op het Dusartplein, met uitsluitend Nederlandstalige meezingers.

Het gratis LImburgs bier- en meezingfeest wordt eerst ingeleid vanaf 18u30 door Sergio en Danny Wuyts.

Een uurtje later komen dan de knallers van de avond: Sabien Tiels, Bart Kaëll en VOF De Kunst. Allen hebben ze het publiek op het Dusartplein doen meezingen en dansen op hun ambiancehits.

Achteraf zorgt Festeyn voor de afterparty.

Het was een warme, regenloze en zwoele zomeravond op maandag 11 juli en het feest kon al niet meer stuk.

Inkom, meezingen en dansen waren volledig gratis.

Het evenement is intussen al uitgegroeid voor een zangfeest, niet alleen voor Hasselt, maar ook voor gans Limburg.

.

Met halfgesloten ogen kijk in naar mijn wekker.

Tegelijkertijd vormt mijn innerlijke energiebalans de aandachtstrekker.

Met veel moeite kom ik vervolgens overeind.

En de worden de moet-dingen voor de nieuwe dag doorgeseind.

Jammer genoeg blijf ik dan tóch last houden van opstartproblemen.

Gedurende de hele dag kan ik hier last van blijven hebben.

Gedachtes en gevoelens zijn zo onvolgbaar als spinnenwebben.

Vandaag wilt het ook al niet helemaal lukken.

Ik zal enkele dagen afwezig zijn op mijn blog

Maar kom af en toe wel op gastenbezoek.

Dit hele alles komt vast wel weer goed…

Want ik heb gelukkig ook nog genoeg positiviteit in overvloed!

Lieve groetjes van Jasmijn2

Tanabata is een traditionele Japanse viering die gebaseerd is op de eeuwenoude volkslegende over het liefdesleven van Orihime (de ster Vega) en Kengyuh (de ster Altair).

Om te voorkomen dat het stel zich geheel in elkaar zou verliezen, besloot de god van de sterren dat 7 juli de enige dag was waarop deze geliefden elkaar mochten ontmoeten.

Hoewel de moderne versie van Tanabata per plaats verschilt, worden voor dit festival meestal bamboetakken versierd met lange, smalle stroken gekleurd papier en andere kleine versieringen en talismans.

Op de papieren stroken worden(liefdes-) wensen geschreven.

Kijk naar het heden het is je leven.

Je leeft vandaag.

In deze korte tijd ligt al het wezenlijke

van ons bestaan.

Want gisteren is een herinnering

en morgen slechtst een beeld.

Maar echt geleefd vandaag,

maakt elk gisteren tot een mooie herinnering

en elke morgen tot een beeld van hoop.

Kijk dus goed naar de dag van vandaag.

Nog een fijn weekend gewenst.

Van Jasmijn2

Ik wil je wat vertellen, kleine beer

Dat ik nog herinner toen ik je gekregen had

Ik herinner me elke knuffel, keer op keer

Je bent altijd al mijn zachte pluche schat

Ik zie je ene oogje, de ander ben je kwijt

Je hebt zelfs een keertje je oortje verloren

Maar ondanks alles was je er toch altijd

Zelfs met aangenaaide oortjes kon je horen

Je arm had je gebrand aan een kaars

Ik heb met je gegooit als ik boos was

Ik had je gekleurd, een paar plukken paars

Ik heb je zelfs laten vallen in een plas

Je bent echt overal in de wereld geweest

Londen, Parijs, ik nam je overal mee naar toe

En als ik je vergat, miste ik je het meest

En toch was je nooit boos of moe...

Ohjah, wat ik je vertellen wou

Je bent mijn aller liefste vriend.

De trein van het leven

Het leven is als een treinreis.

Mensen stappen op en mensen stappen af.

Er zijn haltes met een gelukkig weerzien,

en haltes met een droevig afscheid.

Als we geboren worden stappen we op die trein,

En ontmoeten onze ouders,

en denken Dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.

De realiteit is echter anders.

Ze stappen af in een station

En laten ons achter.

De trein van het leven

Het leven is als een treinreis.

Mensen stappen op en mensen stappen af.

Er zijn haltes met een gelukkig weerzien,

en haltes met een droevig afscheid.

Als we geboren worden stappen we op die trein,

En ontmoeten onze ouders, en denken

Dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.

De realiteit is echter anders.

Ze stappen af in een station

En laten ons achter.

Een zachte blik, een blij gelaat,

een vriendelijk woord een goede raad.

Al lijkt het weinig wat je schenkt.

Je geeft soms veel meer dan je denkt.