Naar de inhoud

Op reis in het 'echt' én door het leven

akke.beakke.be

Archief

woensdag 12 december: zwaar accident, another lazy day

Oesje! Slecht geslapen de nacht van dinsdag op woensdag. Kan niet aan het bed liggen. Het logeerbed van James is namelijk uitstekend.
De oorzaak van dat slecht slapen, ligt vermoedelijk in het (alweer!) 'bijna-auto-accident' dat we gisteren hadden op onze weg van San Diego naar LA. Geen kattepiske gelijk de 2 'bijna accidenten' met Griet vorig week-end. This was big!!!! Het ging zo: wij rijden op de 5de strook van een vijfvaksbaan, horen schuin voor ons ineens een geweldige klap, en plots zien we een op zijn zijde gekantelde auto, over 3 rijvakken schuiven, terwijl de brokstukken in het rond vliegen. James heeft moeten versnellen, terwijl we alle drie, net achter ons, vanuit onze ooghoeken, vol verbijstering de gekantelde wagen tegen de middenberm zien aanvliegen.
Zouden ze hier hun accidenten sparen voor als Van de Velde op bezoek is?
Resultaat van dat accident, annex, slecht slapen: de dees kapt zich 's middags af in een ligzetelke in het zonneken in de tuin.... en slaapt vervolgens bijna 3 uur.
Maar daarna heb ik me, met plezier, nuttig gemaakt met het wassen van de auto van Griet. Een karweitje van 2 uur (volgens Griet is hij in geen 8 maand gewassen). Toen de zon onder ging (om kwart voor 5) stond het beestje proper en wel op de oprit.
Griet: 'tiens, ik zieng pecies beter deer men roiten'. ;-)
Daarna inkopen gedaan. Morgen komen Mike en nog iemand eten. Mike is een Amerikaan, die bij de doctoraatsverdediging van Griet in de jury zat. Ik heb begrepen dat hij aparatuur verkoopt voor oceanografische metingen. Hij moet hier zijn voor zaken.Ik maak pompoensoep en vlaamse stoverij met patatjes en appeltrot. Een stoompot hebben ze hier niet. Dan maar op de oude wijze:  mijn potje staat meer dan 2 uur op. Ik heb er zo mijn twijfels over. Misschien zal een 'nachtje trekken' de zaak nog verbeteren.
Eneugh, ik maak ook kennis met de eerste serieuze regen. Niet de gewone 'drizzle'.  Bij bakken viel het deze nacht uit de lucht. In onze keuken staan plasjes water. Achter de voordeur is alles 'mesnat'. Griet, noch David (de radioloog) schijnen zich daarover te verwonderen. David: jaja dat komt onder de deuren door ;-).
Als het een beetje ophoudt ga ik, te voet, het Salk Institute of Biology bezoeken. Architectuur van de jaren 50-60.  Kahn heet de architect, een ingeweken Joodse Est. Is al dood. Renzo Piano en Richard Rogers (van het Centre Pompidou) hebben nog in zijn architectenburo gewerkt. Alsook Foster (de man van de Millau-brug). Hahaha, lucky me, je moet niet altijd ver weg om iets te zien ;-)

1295498-05a73c0117989eebdfe3c4e7e031cd7a.JPG

1295498-9d7c240c9cad0e3cbd7de7382e3fc1c8.JPG
Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

dinsdag 11 december: Getty museum in LA

Een beetje laat naar het Getty vertrokken, vanmorgen.
2 uur en een half rijden. We zijn er pas om half 2. Het Getty ligt helemaal tegen een groene berghelling op, aan de Noordkant van LA. Je gaat er voor de kunst, maar vooral omdat het architecturaal een 'waw'ervaring is. Ik steeg in elk geval bijna op! De architect, Richard Meier, is bekend voor zijn witte gebouwen. Hier heeft hij een toegeving moeten doen. Het is niet wit, maar beige. Meer bepaald Travertin-steen, die helemaal, geimporteerd is uit Italie. Massa's scheepsladingen. Een heel sober gebouw, met sterke horizontalen en af en toe een heel ...sensuele ronding. Less is more. Gewoon fantastisch.
De travertin gevelstenen zijn of gepolijst, of juist ruw en als contrast heb je geëmaileerd staal (ook al beige!). Alle bouwelementen (ook voor de vloeren en de ramen) zijn vierkanten van 30 inch of een veelvoud er van. Zo kom je tot een 'karokes' gebouw. WAW!!!!!
Daarna nog naar Iris, de laatse show van Cirque du Soleil. Geïnspireerd op de films van de jaren 30. Alé, alweer eens een mooie dag.
Helaas heb ik de Pollocks en de Warhols en de Lichtensteins en de Stella's, die ik zo graag wou zien, NIET gezien. ;-(
Het Getty heeft namelijk Europese kunst tot het jaar 1900. Niet zo veel, maar wel schitterend werk. Laat ons zeggen, die kunst, waar wij in België, geen geld voor hebben ;-).
Onze Ensor, 'de intrede van Christus in Brussel' hing er. En een heel lieflijke Fernand Knopf.
En daar was ik als Belgische, toch wel serieus trots op.



1294999-3bf1e9b514d1ec9705fe9594d075cb10.jpg

1294999-c72261f6e9cba26b4c06a0aa1e0e61c9.jpg

1294999-75e46dc7ffadc0d83ca3279c96654dd8.jpg

1294999-b41cf5f4d0ff3f3c5b6e03e49b725e62.jpg
Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

maandag 10 december: etentje bij James

Vandaag komt Jim, een kennis van Griet me halen om te gaan golfen naar Coronado, je weet wel, de plek, waar dat hotel staat waar Marilyn Monroe enkele filmscenens uit 'Some like it Hot' heeft opgenomen. Heel plezant, Jim speelt uitstekend. Een plezier om hem bezig te zien.
Vanavond mogen Griet en ik naar een dinerparty bij James thuis.  Ik maak de soep, Griet maakt het dessert en James maakt een aubergine-kip-tomaat-kaas schotel met veeeel look ;-).
Een super gezellige avond. Er is een Engelse dame, genaamd Louise, die zeer geanimeerd kan vertellen, er is Luis, van origine Mexikaan, die er met zijn Italiaans kostuum geweldig stijlvol uitziet, er is een Francaise, Nathalie, die ook haar mama op bezoek heeft (net als Griet) en er zijn Kim (die 6 talen spreekt!) en Marianne, waar we vrijdag dat 'kerstfeestje' hadden.
James had een hilarisch verhaal over de 'pet detective' van zijn overbuur. Een Pet Detective, is een detectief die je kan inhuren als je huisdier is verdwenen. Louise vertelde over een kattenliefhebster, die maar geen afscheid kon nemen van haar gestorven kat en bijgevolg het beestje in de diepvries stak, om er af en toe nog eens naar te kijken...En daarna ging het natuurlijk loos met grappige verhalen. Uitspraak van de avond, van Louise, of course: 'I like my men weak and white'
Geen zwarte, voor Louise en ook geen sterke. Alhoewel ik er zeker van ben dat ze ook een sterke met charme en stijl zou 'overpower-en'. ;-)
Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

zondag 9 december: Griet verjaart

Vandaag wordt Griet 33. James heeft een verrassing voor haar voorbereid. Ze is al gans de week aan 't gissen wat het mogelijk kan zijn: paragliding? shark watching van uit een iron cage? ....Hij houdt, zeer Engels, al gans de week de lippen stijf op elkaar.
Het was dan uiteindelijk een sprong uit een vliegmachien ;-). Er zijn spectaculaire foto's van. Kwestie dat metekind Jilleken er later gedocumenteerd kan over vertellen :-) . En dat ze zelf, en wij,  nog wat kunnen nagenieten. James heeft toegegeven dat hij wel wreed benauwd was op het moment dat hij moest springen. Griet was niet benauwd. Tja, wanneer wel?
Ik heb een balleken geklopt op Escondido, met Jim en Lark, vrienden van Griet. Fijne mensen, zeer kalm.  On-Amerikaans, bijna. De papa van Lark was er ook. 85 jaar, still golfing. Amazing!
Morgen komt Jim me halen voor opnieuw een partijtje golf, op Coronado. Ja, inderdaad, dicht tegen dat hotel van Marily Monroe, dat we zaterdag bezocht hebben. Helemaal tegen het water aan gelegen.  Volgens de vrouw van Jim al even mooi als Torrey Pines en bijlange zo duur niet. Jippie!
De dagen vliegen hier voorbij. Nog 5 dagen, en ik moet alweer naar huis ;-(
Maar eerst nog op dinsdag naar David Hockney in het Getti van LA. Verheug, verheug!
Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

zaterdag 8 december: lazy day

Gisteravond om middernacht, na de party bij Kim en Marianne, James gaan afhalen aan de luchthaven. Kwam van San Francisco, alwaar hij een conferentie had. We overnachten dus bij James. Wat staat er vandaag, zaterdag op het agenda? Niks!
Zijnde: Uitslapen. Nieuwe hangmat (voor 2 personen) installeren. Zonnen, in de jacuzi zitten en dan een wandeling in Coronado. Het hotel bezocht waar enkele scenes met Marilyn Monroe zijn opgenomen (in 1959). Some like it hot, zo heet die film. Zal ik zeker thuis eens huren. Trouwens, Marilyn, I am fan!
James maakt spagetti carbonara. De mens kan goed koken! Met ons drieën, op het bed, naar een film kijken (A Separation). En dan dodo.
Het leest saai, maar het was hemels. 2 Mensen in een prille liefde, lijk James en Griet, kunnen zo stralen, dat ze je hele dag in een speciaal licht zetten. Vooral als eentje je dochter is ;-)

Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

vrijdag 7 december: golfing in the mist

Amaai seg! Om 5u50 opstaan om om 6u30 op Torrey Pines te zijn.
Je moet wat over hebben voor je sport ;-). Een dame genaamd Luanne, ladiescaptain, staat me heel Amerikagewijs op te wachten: 'Hello, how are you doing? I am Luanne, nice to meet you, where are you from?, are you enjoying your stay? What have you beeing doing uptill now? '
Je bent verondersteld Amerikagewijs zeer snel antwoord geven op al deze vragen, want 'the attentionspan' is klein. En ik moet toegeven dat ik nog niet zo zeer bedreven ben in snel antwoorden.
Maar ze blijven vriendelijk!
Het was echt spelen in de mist! Je zag je bal vertrekken, en vervolgens nooit aankomen ;-).
Spectaculair, op the fairway blijven was de boodschap.
Daarna in de shop 2 shirts met lange mouwen gekocht. Veel goedkoper als bij ons en mooi!
s'avonds naar een party met ongeveer 25 mensen bij Kim en Marianne. Dit koppel heeft heel lang in europa gewoond, dat was dan ook merkbaar aan de inrichting van het huis en aan de ontvangst. Goed eten!!!! En allemaal zelf gemaakt.
En dan was er 'the White elephant' giving presents thing.
Leuk! Een 'White Elephant'  is een kado dat  je zelf ooit hebt gekregen en waar je eigenlijk graag van af wil.
Het gaat als volgt: je trekt een nummertje uit een hoed. Wie bijvoorbeeld nummer 7 heeft, mag als 7de onder de kerstboom een geschenk kiezen. Je bent verondersteld je geschenk direct te openen, zodat alle aanwezigen kunnen zien van wat je hebt gekregen: een  tijgertangaslipje bijvoorbeeld of een mannenboxershort met een foto van een gigantische penis, of glazen met Elvis' portret, of murano glas kaarsenhouders (echt mooi!) op. Je mag ook, ipv een geschenk onder de kerstboom te kiezen, het kado kiezen dat iemand anders al heeft. één kado mag maar 3 keer 'doorgegeven' worden. Vooraleer iedereen zijn kado onder de kerstboom heeft gekozen en het min of meer geanimeerd heeft geshowd (de penis-onderbroek, hilarisch!), of het van iemand anders heeft 'gestolen' verloopt er heel wat tijd. Echt plezant. Een idee voor thuis?
Geschreven door jelle van de velde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

woensdag 5 december: San diego zoo

Heeft er iemand al eens 8 opeenvolgende uren in een zoo gespendeerd?
Ja, ikke dus, vandaag.  En het heeft me wonder boven wonder, geen second tegen gestoken. De zorg waarmee die zoo is opgebouwd is indrukwekkend. In feite loop je in een heel 'dichtgegroeide' onvoorstelbaar groene botanische tuin vol exotische planten, bomen en cactussen. En daar dan alle dieren van de wereld in.
Voor wie er gevoelig aan is, is het dus 2 keer genieten: een keer van de flora en een keer van de fauna. Fantastisch!
De San Diego zoo wordt terecht beschreven als een van de mooiste van de wereld.
Je kan er in een kabelbaan boven zweven. Je hebt dan een mooi zicht op de zoo en op het naastliggend Balboa Park en op de San diego skyline.
Morgen ga ik Griet bezoeken op haar werk. Dat kan te voet. Gelukkig maar. Je gaat me niet meer zo gauw nog in een auto op een highway krijgen ;-).
Vrijdag mag ik meegolfen met de ladies van Torrey Pines. Zondag mag ik met Jim, een vriend van Griet mee naar Escondido, een balletje kloppen. Right in the mountains. Joepie!
Geschreven door jelle van de velde om 07:07 Reageer op dit bericht

donderdag 6 december 2012: birdshit!!!

Wat een warme dag was het vandaag! Op de middag moet het toch ergens 22 graden geweest zijn. Warm genoeg voor een picnic. En dat hebben we nu net vandaag gedaan.. Picnic met Griet  in de mooie tuin van de campus waar ze werkt. En dan verder gewandeld langs het strand, voorbij haar volleybalplein, voorbij haar surfclub, voorbij de zeer dure strandvilla’s (waar geen kat thuis was),  tot aan La Jolla Cove. La Jolla Cove is de rots waar de zeeleeuwen komen rusten in de zon. Mooi en fotogeniek plekje! Ik heb wel al eens meer zeeleeuwen gezien. In het Boudewijnpark of in Nausicaa-Boulogne, bijvoorbeeld, maar nog nooit in hun natuurlijke habitat. Aandoenlijk! In elk geval: je hoort ze, voordat je ze ziet ;-). Roepen dat die beesten kunnen! Ik vermoed naar elkaar. Allicht iets in de aard van ‘Marcel, est er be a op a rots nog e plosjchken?’ Of zou het misschien uit sexuele goesting zijn: ‘Annie, haaafd a geriejd, ik kom af!’ Ik vraag het bij gelegenheid eens aan een bioloog. ‘Seal watch-en’, plezant jong! Maar je moet wel een beetje stank kunnen verdragen. Stinken!!!! Volgens mij was het de dikke laag witte vogelpoep op die zwarte rotsen die zo stonk. Volgens Griet zijn het de zeeleuwen?   Als je daar een dure villa met oceanview hebt, net boven die witte birdshit, ben je dik gejost!!!

Vandaar naar het La Jolla Museum of Contemporary Art. Er hing niet veel dat op iets trok, behalve 2 Richard Diebenkornsen en 2 Sol Lewitt’s maar dat gaf niks. Ik had er met Griet afgesproken in de museumshop, om 16u30.

Museumshops, i love them!!! Je vindt er altijd designdingen die werkelijk nergens anders te koop zijn. Zoals vandaag. Een zwart kubusje, 6 cm op 6 cm. Als je even met de vingers knipt of in de handen klapt in de buurt van het kubusje, verschijnt ...het uur. In rode cijfers. Het ding is namelijk een klokje. Het is ook een wekker. Na 3 seconden verdwijnt de uurindicatie, en heb je je maagdelijk zwart kubusje terug. Kinderlijke magie, waar je geweldig blij van wordt. Kado voor de 33ste verjaardag van Griet. Griet heeft er ook iets gekocht voor de verjaardag van Jilleken. We love it!

Morgen ga ik opnieuw op Torrey Pines spelen. Weet ge dat ik daarvoor om 5u50 moet opstaan?

Verzamelen om 6u30, ginder op de parking van Torrey Pines. Afslag om 7u.  Ze lachen er hier niet mee hé.

Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

dinsdag 4 december 2012: Roy Lichtenstein in het echt!

Wat een heerlijke dag was het alweer vandaag. Een museumdagje. Goesting op kunst. Ik kan dat zo hebben ;-). Het San Diego Museum of Modern Art bezocht. En daar dus (een) Roy Lichtenstein gezien. Een Andy Warhol. Een Frank Stella. Donald Judd. Dan Flavin. En zelfs een geschilderd taartje van Wayne Thibaud. Vroeger vond ik 'moderne kunst' maar niks, maar sinds mijn Geliefde daar zo opgetogen kan over vertellen, ga ik met plezier mee in het verhaal. Educating Jelle.
Ik heb ook hun klassieke collectie bekeken. En bijna  staan schreien van ontroering bij de apostel Petrus van El Greco. Wat een kunst! Hoe 'modern' ! En zeggen dat dat van 1605 of daar omtrent is.
Dat museum ligt in Balboa Park, zowat de groene spot van San Diego. 44 km  van onze deur.
Eneugh? Hoe ben je daar geraakt Jelle? Awel. feitelijk zou ik met Griets auto naar ginder moeten rijden hebben. En dat heb ik ook gedaan, maar niet echt op eigen kracht. Peggy, de roommate van Griet is me voorgereden in haar auto. En ik daar dus een beetje idioot in de wagen van Griet, net achter. Tja, het zit dus zo, dat het me absoluut beangstigt dat de auto's je hier zowel links als rechts mogen voorbij rijden. Plus moet ik als gps de smartphone van Griet gebruiken. Waarbij ik a) de wegwijzende smartphone madam eerst moet aan de praat krijgen en b) ze vervolgens moet verstaan. Volgens mij spreekt ze door haar neus ;-) ... maar het kan ook aan mijn oren liggen...
Enfin ik ben Peggy dus eeuwig dankbaar, want zonder haar was ik verzekers nog aant rondtoeren ;-)
's avonds hebben Griet en James me dan opgepikt, na hun werk. Ik was zeer nieuwsgierig naar het huis van James. Mooi huis. Art Deco. Van 1927. In de buurt van dat Balboa Park. Spagetti gegeten. Klapke gedaan. Daar blijven slapen. Het was er buitengewoon netjes. James is een hele lieve man. Een hele bezorgde. Een schat!

Geschreven door jelle van de velde om 00:00 Reageer op dit bericht

maandag 3 december: Torrey Pines

Vandaag was ik nu toch een gelukkige vrouw! (Wanneer niet?) Ik heb namelijk het golfterrein Torrey Pines gezien. Torrey Pines ligt heel spectaculair tegen de Pacific Ocean aan. Het staat vol pijnbomen en eucaliptusbomen. Is versneden met canions, klimt en daalt, heeft een aantal waw-vergezichten en een zeer ongewone plantengroei. Enneugh....Ik heb er ook gespeeld. Als gezelschap een Chinese pro, een chinese speelster en een Amerikaan. De amerikaan en het chineesje speelden zo goed, dat mijn eigen spel er in vergelijking 'Golf for Dummies' uit zag. Ik heb er vooral gezien wat ik NIET moet doen ;-). 
Het is daar nogal een organisatie hoor! Je moet een reservatie hebben. Je moet op tijd zijn. Je naam wordt afgeroepen in een microfoon. 'Jelle Van de Velde tee off, course North at 8. 42'. En vooral, je mag veel betalen ;-)
Woensdag nog eens, maar dan een beetje goedkoper : Twilight, dat wil zeggen dat je op de middag start en tegen zonsondergang stopt.  De laatste holes in de schemering so to speak. Goesting jong!
Morgen ga ik naar de zoo en naar Balboa park en daarna naar het huis van James, de vriend van Griet. Hij heeft het nog niet zo lang geleden gekocht. Een huis van 1927, in een stijl die hij zelf als 'Edwardian' beschrijft. 'Edwardian'? Nooit van gehoord. Victorian, ja, dat ken ik. Alez, Ik ben benieuwd! 
Geschreven door jelle van de velde om 06:41 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Op reis in het 'echt' én door het leven

↑ Terug naar de berichten