Archief

Ryanair heeft zo van die venijnige bestemmingskes, gelijk als Oslo, waar je nog een uur trein hebt  vooraleer je je bestemming bereikt. Zo niet Bologna, 10 minuten bus en het is gepiept! Bijna aan de deur van mijn gastverblijf afgezet. Midden in 't stad.
Francesca, de gastvrouw, ziet er bijna hetzelfde uit als op haar foto's, alleen een beetje kleiner en een beetje dikker ;-). Tof mens! Ze leeft in een 1-kamerflat, in, wat ons moeder zou noemen, een 'desordre artistique'. 1 Kamer (afgezien van een badkamer)... Hoe? Watte! Moet je dan met haar in die ene kamer slapen? Ba ja.... Maar wel niet in hetzelfde bed hé. Zij slaapt op de sofa, en ik mag in het grote bed ;-).... Maar nu nog niet direct, dat is voor binnen een paar uur. Eerst te voet naar 't stadscentrum. Kwestie van mij wat referentiepunten te verschaffen als ik er de volgende dagen alleen op uittrek. Piazza Magiore. Schooooon!!!!  Le Due Torre. 2 torens. Gekend in Bologna en ver daarbuiten, omdat ze allebei beduidend scheef staan...Referentiepunt bij uitstek en het begin van de universitaire wijk. For the record: Bologna heeft de oudste univ van Europa. Ze dateert van 1088. Bologna is verder ook duidelijk de stad van de galeries. 42 km galeries! Hele mooie met prachtige 'fin de siecle' verlichting en mozaiek vloeren, maar ook hele lelijke met afbladderende verf en 'pansjkesvloer' (Wie in Aalst woont, weet wat dat wil zeggen).
En wat heeft Bologna nog? Dure winkels! Charmante patisserietjes, waar men zowel zout als zoet verkoopt als koffie en sterke drank. Bars, waar je altijd wat kan eten. En de helft van de klanten buiten staat.... Delicatessenwinkels. Minibeenhouwerijtjes. Miniviswinkels. Alles is zooooo klein! Echt waar, ik heb het afgestapt, 3 meter op 3 meter. Die bars, die cafès? Idem. Geen plaats voor stoelen en tafels. Doet onze  Italiaamse Medemens het al staande? Zeer zeker!. En weet ge wat? Veel galeriabars of -pizzeria's hebben zelfs geen WC! Moeten Italianen dan nooit plassen?  
Bij Gamberini, een van de duurste patisserien/bars van het 't stad moet ge de sleutel vragen om het ene aanwezige toilet(je) te gebruiken!!!
Wat leuk is: er loopt veel volk op straat, jong volk, de studenten nietwaar... en ook plezant is dat de winkels tot 20u open zijn.  Het valt op dat Italianen hondengek zijn. Baasjes met beestjes bij de vleet. Geestige stad, vol leven.
Nog rap een whiskietje drinken op het einde van dag 1, in een bar niet ver van Francesca's flat. De whiskie kost hier precies zo veel  als in Genua. 3.50 euro ;-) Al de rest is beduidend duurder: wonen, eten, drinken, kledij. 
En nu naar bed. Van dat bed gesproken, ik moet toegeven, het is een beetje komiek om met een kwasi onbekende  madam een kamer te delen, maar bon, ik ben altijd redelijk ZEN als ik ga CouchSurfen. Could be better, have seen worse. Voordeel van met 2 in 1 kamer te liggen: je kan 'verhaaltjes' vertellen vanuit het bed. Francesca vertelt verhaaltjes  'uit het leven'. Ze kan dat goed. Een journaliste nietwaar. Om maar te zeggen dat ik geslapen heb als een os. Zonder snurken en zonder wakker worden. En met het plan voor morgen al stevig in het kopje: het Mambo (Museum Moderne Kunst) en de botanische tuin. En voor de rest rondlopen om sfeer te snuiven. Op het gemakske. Koffietje drinken, stukje eten, winkeltjes kijken, mensen fotograferen.
...Enne... Hoe was uw Botanische tuin? Awel, klein, geurend, zonnig. Mijzelf gefotografeerd met de 'zelfontspanner'. Noem het kinderlijk, maar ik amuseer mij daar zot mee. Een boom geknuffeld, Hug a Tree. Het was al meer dan een jaar geleden, van in Compiegne. Een plataan deze keer. Met een stamboom ;-) En het Mambo? Veel gezien dat ik niet kende. Een paar dingen om te onthouden.
Voor de rest heb ik vastgesteld dat Neptunus fonteinsgewijs een zeer sensuele kont heeft. En dat zijn 4 aanwezige zeemeerminnen zeer ongegeneerd water uit hun borsten spuiten. Enfin dat was toch de bedoeling.  Helaas was bij 3 dames het mechaniekske kapot ;-). 
Om middernacht, van dag 2 ga ik naar bed. Oh, ja, vergeten zeggen: Ik ben sinds 21u alleen 'thuis',  met hondje Lola en kat Kunda.  Francesca is op Rendez Vous Galant. Met een Voormalig Geliefde. Met de bedoeling, dat hij Opnieuw Huidig wordt, denk ik dan zo. Onze Verliefde Medemens. Hij is Ontroerend.

Vandaag doen we de via Garibaldi. Unesco beschermd. Het ene palazzo naast het andere. Palazzo Tursi, nu museum én stadhuis, Palazo Rosso, nu museum, Palazo blanco, idem. Grijs, wit en rood, naast elkaar. De rest van de patricierswoningen zijn nu banken, kamer van koophandel, of gewone apartementen voor dure mensen. Piero krijgt telefoon, van Francesca, een voormalig geliefde: kom je eten Piero? Breng Danielle maar mee.
Francesca woont even buiten Genua in een zeer mooi apartement. De andere invités zijn Rino en Susanna. Francesca bruist van leven. Ze kan heerlijk koken.
Vandaar naar Boccadasse, gekend wegens 'pitoresk'.
Bocadasse is inderdaad verukkelijk. Kleurrijk (geel, oranje, blauw, terracotta) zoals Italiaanse dorpen/steden kunnen zijn. Heel fotogeniek tegen een hoge rots 'aangesmeten'. Het minikiezelstrandje zit vol zonnende Italianen.  Het is immers 22 graden vandaag. 'Kijk, Danielle, achter die rots ligt Portofino'  Portofino? Dat zou ik nu doodgraag eens zien, zie! Er bestaat een parfum dat heet 'Escale a Portofino' (ik weet niet meer van wie). Zodat ik weet dat Portofino hemels mooi moet zijn. Of de dees dik beribt ;-)...
Tot Portofino (30 km) zijn we niet geraakt, maar wel, met de bus, tot Nervi. In Nervi gepofte kastanjes gegeten en een whisky gedronken in een bar langs de zee. Een gigantische whisky. Italianen serveren whisky, eerder uitzonderlijk en ALTIJD met ijs. Als je er dus, met nadruk, eentje vraagt, ZONDER ijs, serveren ze je (danig van hun melk), een half waterglas vol pure whisky. 3,50 euro! Laat maar komen!