Mijn liefde

Waar is de moeder van *manenschijn*?

Ik ken een meisje, ze is achttien

En heeft haar moeder zes jaar

Niet gezien.

Iets wat mijn diep raakt

Me echt verdrietig maakt

Zeker nu ze oma word

Het leven is al zo kort

Precies vandaag zes jaar

Was haar moeder verleden klaar

Ze koos haar eigen weg

Iedereen had pech

Maar om dan je kind achter te laten?

Dat doet zoveel boosheid in me naar boven halen

Maar diep, diep in mijn hart

Zit Sanne (*manenschijn) zo apart

Sanne die zoveel van haar moeder houd

En haar nog met de volle honderd procent vertrouwt

Boos kan ik niet lang op de moeder van Sanne zijn

Want ze heeft vast en zeker zelf veel pijn

Maar lieve Sanne ik zal met je zoeken

Ik alle speeltjes en hoeken

Want dat kleine wonder ik je buik

Wil ook zo graag een oma hebben

Het is al zo moeilijk nu je vader van je kindje

Je in de steek heeft gelaten

Maar ik zal je nooit meer verlaten

Wij zijn vrienden voor het leven

Zal alles voor  en om je geven

Wij gaan samen je moeder zoeken

Echt in alle hoeken

We geven de moed niet op

Al staat onze werd nog zo op

Z`n kop…..

Een ballon stuur ik naar….

Gisteren was de avond zon zo mooi

Net een open gesprongen kooi

Hij zake weg achter de huizen

En ik was zo stil als een stelletje muizen

Ik keek de zon nog na

En pakte een briefje uit m`n la

Waar ik woord opschreef

Woorden die me pijn deden

Die zo uit mijn pen gleden

Mama van Sanne waar ben je

Trillend had ik dat geschreven

En moest een traan weg vegen

Stil pakte ik een carnavals ballon

Omdat ik een andere niet vinden kon

Stil maak ik het briefje vast

Aan de ballon.

Ik doe mijn raam open

En kom er wat dichter na toe gelopen

Fluister tegen de ballon..

Breng dit naar de gene…

Voor wie het bestemt is

Voor mijn liefste…

Het begon allemaal een paar maanden geleden

Toen je stilletjes mijn leven binnen kwam gegleden

Ik was smoor verliefd op je vanaf de eerste dag

Straalde daarom ook met een lach

Dag na dag ging voor bij

En nog steeds was ik blij

Steeds gingen we liever praten

En je begon echt iets op me achter te laten

Na een paar dagen

Wilde ik jou iets gaan vragen

Maar toen je zij dat je verliefd op mij was

Durfde ik het een dag later pas

Ik stond op het moment om te vragen

Zat een nee aan te knagen

Totdat jou woorden kwamen

Je sprak…..

‘’ wil je voor altijd de mijne zijn’’

Waarom ik maar een ding antwoorden kon

En dat was een grote ja!

Onze liefde zal nooit meer over gaan

Maar die blijft altijd voort bestaan

Dus voor jou dit gedicht

Voor jou op gericht

Haha, ik hou van jou

Laat je nooit achter in de kou

De zon buiten

Ze zon straalt buiten

Naar binnen door de ruiten

Maar in mijn hart

Is er een geval apart

Daar regent het al dagen

Elke druppel met zoveel vragen

Ik kan er niets tegen doen

Daarom geef ik je nog maar een zoen

Kelly zal niet lang maar bij me zijn

En dat doet me zoveel pijn

Vandaag ben je getrouwd

En een nieuwe muur opgebouwd

Als je dadelijk daar hoog boven me bent

Het idee wat niet wend

Weet dat onze vriendschap voor eeuwig is

En dat ik je voor altijd bij me mis

Discriminatie

Discriminatie een groot woord

Waar je vast al eens van heb gehoord

Dit gedicht schrijf ik voor alle jeugd

Want daar zit de meeste ondeugd

Ze denken vaak dat ze zelf beter zijn

En doen de buitenlanders dan veel pijn

Ik heb niks op bomber jack`s of hardcore tegen

Maar je moet het ook niet over wegen

Wees je zelf dan ben je stoer genoeg

En heb je een leuke jeugd voor de boeg

Ik wil niet zeggen dat ik hellemaal perfect ben

Maar ik weet wel dat de meeste mensen mij met een lach kent

Ik accepteer iedereen zo als hij/zij is

Daar heb ik me nog nooit in vergist

Ook al hebben ze een raar humeur

Of misschien een andere huidskleur

Alle gelijk, alle een

Als ik daar aan denk weet ik het meteen

Dat ik nooit discrimineren zal

Want dat lost niets op. Geen bal

Ik voel…

Ik voel geluk

Dat kan niet stuk

Ik voel geen pijn

Kon het maar altijd zo zijn

Ik voel liefde naar me toe

Daarvan word je niet moe

Ik voel een glimlach op mijn rug

Dan geef ik je er een terug

Ik voel de zon op mijn haren

Iets wat de dag doet opklaren

Zelfmoord

Waarom heb je dit gedaan
Wat doe je me toch aan
Was dit dan wil je wou
Waar blijft je antwoord nou

Waarom moest je nou zelfmoord plegen
Ik kan het je wel vergeven
Want jij zit in mijn hart
Je was voor mij altijd apart

Weet dat ik je zal missen
En dat je niet uit mijn geheugen ben te wissen
Lieverd rust zacht
Met al jou kracht

gevoel

Dat ene speciale gevoel
Je weet vast wat ik bedoel
Dat ene speciale gevoel
Je weet vast met welk doel

Jij die mij verliefd maakt
Jij die mij zo diep heeft geraakt
Jij naar waar ik verlang
Jij ja jij daar droom ik van

Dat ene speciale gevoel
Je weet vast wat ik bedoel
Dat ene speciale gevoel
Je weer vast met welk doel

Jij die mij niet meer laar gaan
Jij waar ik voor altijd naast zal staan
Jij waarmee ik verder wil gaan
Jij daarmee kan ik het leven aan

Bij de waterkant

Bij de waterkant zit iemand heel stil

Bij de waterkant koud en kil

Bij de waterkant zo eenzaam en alleen

Bij de waterkant zo hellemaal alleen

Wat zit ze in de grond te schrijven

Het beginnen langzaam op letters te lijken

Ik kan er een h en een e uit ontcijferen

Door mijn nieuwsgierigheid blijf ik er na kijken

Maar als ik dan ook de l en de p ontcijfer

Begin ik het toch een beetje koud te krijgen

Ook de m en nog een e schreef ze in de grond

Ik bleef er maar na kijken wat daar geschreven stond

Ik dacht dat ze klaar zou zijn met schrijven

Maar niets zou mooier lijken

Ze pakte de stok weer in haar handen en schreef door

Dacht in me zelf waar is dit goed voor

Ik keek een moment op zei

Toen er eens stemmetje iets zei, in mij

Maar toen ik de woorden las, ik kan het leven

Wilde ik haar zoveel steun geven

Toen de twee laatste woorden kwamen

Kon ze haar evenwicht niet meer bewaren

Het waren de woorden meer en aan

Ik dacht in me zelf, wat heb je je aangedaan

Snel ging ik naar dat meisje toe

Ze zei tegen me, ik ben zo moe

Waarop ik antwoorden geef niet aan de dood toe

Ik ben er voor je geef niet op, alles komt nu goed

pijnlijke vriendschap 1

Ik kan het niet meer aan

Dat je me telkens zo in de kou laat staan

Tranen op mijn levenspad

Ik heb het gewoon met jou gehad

Onzekerheid op mijn levensweg

Nu laat ik jou staan, voor jou pech

Ik laat niet meer over me heen lopen

Vier maanden lijken voor bij gekropen

Steeds gaf ik je een nieuwe kans

Maar ook daar leerde je niets van

Tranen stromen door mijn rivier van verdriet

Om dat jij al mijn pijn niet ziet

In plaats daar van maak je het nog wat meer

En dat doe je telkens keer op keer

Ik loop p het pad van mijn herinneringen

En kom tot de conclusie, daar hoor jij niet meer bij

Dat kleine jongentje

De bel klonk door heel het huis

Door de brievenbus werd geroepen, is er iemand thuis

Toen ik de deur wilde open maken

Zag ik een gezicht dat me opeens deed raken

Het was een jongen nog heel klein

Maar ik wist, hij had veel pijn

Hij was hellemaal nat door de regen

En had blauwen lippen gekregen

Ik was thuis hellemaal alleen

Maar het jongentje stond daar maar zo alleen

Misschien had ik hem niet binnen moeten laten

Moest ik hem dan voor de deur staan laten gapen

Ik zei tegen hem dat hij binnen mocht komen

Ik zag zijn ogen stralen alsof hij droomde

Ik trok zijn natte jas uit en gaf hem zijn badjas

Ik pakte warme melk en deed dat in een glas

Hij vroeg zacht of hij zitten mocht

Waarop ik zei, ga je gang ik ga even koekjes halen die mijn vader die middag had gekocht

Ik vroeg daarna langzaam wat er aan de hand was

Even later antwoordde hij pas

Wat ik toen te horen kreeg

Dat maakte mijn hoofd hellemaal leeg

Hij was door zijn vader op straat gezet

Gewoon zomaar, net

Hij vertelde dat zijn ouders gescheiden waren

En dat hij bij zijn moeder wilde wonen maar hij had niks te maren

Toen opeens mijn ouders thuis kwamen

Zag k het jongentje naar zich zelf kijken in de ramen

Snel legde ik mijn ouders alles uit

En even later was alles in kanen en kruik

We hadden het aders van zijn moeder opgevraagd

Omdat het rotte gevoel aan me bleef knagen

En nu is het jongentje gelukkig en blij

Bij zijn moeder helemaal vrij

Mijn leven

Mijn leven wat vaak geluk kent

Maar ook wat heel wat verdriet is gewend

Toch zal ik mijn leven niet op geven

Wil het graag met iemand delen

En dat lukt me ook zeker weten

Ik zal me zelf niet vergeten

Opgeven kan ik gewoon niet

Dan doe ik mezelf en iedereen hier verdriet

Ik vecht tot aan straks het einde van mijn leven

Tot dan zal ik al mijn kracht geven

Je voelbare ogen

Twee mooie ogen keken me aan

Even leek mijn wereld te vergaan

Ik zag er zoveel zorgen om mij in

Met een sterretje dat blinkt.

Zoveel steun voor mij zat in die ogen

Die dichter na mij kwamen gevlogen

Twee mooie blauwen ogen zo lief

Voor mij een harten dief

Net op het goede moment kwamen ze

Die iets deden met me

Ze maakte me niet verliefd

Maar waren wel meteen mijn harten dief

In zijn ogen kon ik aflezen

Wat hij door de jaren heen al om me heeft gegeven

En dan te bedenken dat het je grote broer is

Die nu zo bezorgd om me is

Eigenlijk is hij dat altijd voor me geweest

Deed me zo goed nu ik weer in zijn ogen lees

De engeltjes in mijn hart

Een paar engeltjes heb ik in mijn hart

Ze zitten op een rij, zo mooi en apart

Elk engeltje een dierbaar persoon

Net als een soort kloon

Die engeltjes in mijn hart

Zo mooi en apart

Geven mij dag en nacht de liefde die ik wil

En krijgen mijn tranen stil

De engeltjes in mijn hart

Zo mooi en apart

Daar geef ik zoveel om

Kortom

In mijn hart leven jullie verder

Een verdrietige ik

Kan me iemand vertellen wat er met me is

Waarom ik de ware ik zo mis

Tranen die ik alsmaar laat stromen

Hopend dat er een einde aan gaat komen

Maar telkens weer, ze stoppen niet

Waarom heb ik zoveel verdriet

Nergens heb ik zin in

Alsof ik in mijn tranen verdrink

De hele dag slechte zin

Met de tranen langs mijn kin

Ik weet, ik zit niet lekker in mijn vel

Dat heeft iedereen wel

Maar zoveel verdriet als ik nu heb

Ik weet het niet meer

Jou dood broertje

Toen jij geboren werd

Hadden we alle veel pret

Een iemand wist dat jou hartje zo zwak was

Toen het te laat was wisten we het pas

Jij had twee keer zo veel moeiten om bijvoorbeeld te lopen

Maar toch ben je die tijd voorbij gevlogen

We wisten niet dat je het zo moeilijk had

Alleen een dokter, die heeft nu zijn straf

Niemand gun ik dat hij aan kanker overlijd

Maar hem wel gelijk

Hij wist dat me broertje zwak was

Maar vertelde dat toen hij dood was pas

We hadden er iets aan gedaan

Als hij zijn mond niet had laten dicht staan

Zestien maand heb jij zo moeten vechten

Terwijl jij je zo aan ons was gaan hechten

Had die dokter maar iets gezegd

Als die dokter nog geleefd had, dan had ik een pistool tegen zijn hart gelegd

Met maar een doel

Hem te laten voelen

Wat hij mijn broertje heeft aan gedaan

Iets dat niet meer uit mijn gedachten zal gaan