Archief

Bij de waterkant

Bij de waterkant zit iemand heel stil

Bij de waterkant koud en kil

Bij de waterkant zo eenzaam en alleen

Bij de waterkant zo hellemaal alleen

Wat zit ze in de grond te schrijven

Het beginnen langzaam op letters te lijken

Ik kan er een h en een e uit ontcijferen

Door mijn nieuwsgierigheid blijf ik er na kijken

Maar als ik dan ook de l en de p ontcijfer

Begin ik het toch een beetje koud te krijgen

Ook de m en nog een e schreef ze in de grond

Ik bleef er maar na kijken wat daar geschreven stond

Ik dacht dat ze klaar zou zijn met schrijven

Maar niets zou mooier lijken

Ze pakte de stok weer in haar handen en schreef door

Dacht in me zelf waar is dit goed voor

Ik keek een moment op zei

Toen er eens stemmetje iets zei, in mij

Maar toen ik de woorden las, ik kan het leven

Wilde ik haar zoveel steun geven

Toen de twee laatste woorden kwamen

Kon ze haar evenwicht niet meer bewaren

Het waren de woorden meer en aan

Ik dacht in me zelf, wat heb je je aangedaan

Snel ging ik naar dat meisje toe

Ze zei tegen me, ik ben zo moe

Waarop ik antwoorden geef niet aan de dood toe

Ik ben er voor je geef niet op, alles komt nu goed

pijnlijke vriendschap 1

Ik kan het niet meer aan

Dat je me telkens zo in de kou laat staan

Tranen op mijn levenspad

Ik heb het gewoon met jou gehad

Onzekerheid op mijn levensweg

Nu laat ik jou staan, voor jou pech

Ik laat niet meer over me heen lopen

Vier maanden lijken voor bij gekropen

Steeds gaf ik je een nieuwe kans

Maar ook daar leerde je niets van

Tranen stromen door mijn rivier van verdriet

Om dat jij al mijn pijn niet ziet

In plaats daar van maak je het nog wat meer

En dat doe je telkens keer op keer

Ik loop p het pad van mijn herinneringen

En kom tot de conclusie, daar hoor jij niet meer bij

Dat kleine jongentje

De bel klonk door heel het huis

Door de brievenbus werd geroepen, is er iemand thuis

Toen ik de deur wilde open maken

Zag ik een gezicht dat me opeens deed raken

Het was een jongen nog heel klein

Maar ik wist, hij had veel pijn

Hij was hellemaal nat door de regen

En had blauwen lippen gekregen

Ik was thuis hellemaal alleen

Maar het jongentje stond daar maar zo alleen

Misschien had ik hem niet binnen moeten laten

Moest ik hem dan voor de deur staan laten gapen

Ik zei tegen hem dat hij binnen mocht komen

Ik zag zijn ogen stralen alsof hij droomde

Ik trok zijn natte jas uit en gaf hem zijn badjas

Ik pakte warme melk en deed dat in een glas

Hij vroeg zacht of hij zitten mocht

Waarop ik zei, ga je gang ik ga even koekjes halen die mijn vader die middag had gekocht

Ik vroeg daarna langzaam wat er aan de hand was

Even later antwoordde hij pas

Wat ik toen te horen kreeg

Dat maakte mijn hoofd hellemaal leeg

Hij was door zijn vader op straat gezet

Gewoon zomaar, net

Hij vertelde dat zijn ouders gescheiden waren

En dat hij bij zijn moeder wilde wonen maar hij had niks te maren

Toen opeens mijn ouders thuis kwamen

Zag k het jongentje naar zich zelf kijken in de ramen

Snel legde ik mijn ouders alles uit

En even later was alles in kanen en kruik

We hadden het aders van zijn moeder opgevraagd

Omdat het rotte gevoel aan me bleef knagen

En nu is het jongentje gelukkig en blij

Bij zijn moeder helemaal vrij

Mijn leven

Mijn leven wat vaak geluk kent

Maar ook wat heel wat verdriet is gewend

Toch zal ik mijn leven niet op geven

Wil het graag met iemand delen

En dat lukt me ook zeker weten

Ik zal me zelf niet vergeten

Opgeven kan ik gewoon niet

Dan doe ik mezelf en iedereen hier verdriet

Ik vecht tot aan straks het einde van mijn leven

Tot dan zal ik al mijn kracht geven

Je voelbare ogen

Twee mooie ogen keken me aan

Even leek mijn wereld te vergaan

Ik zag er zoveel zorgen om mij in

Met een sterretje dat blinkt.

Zoveel steun voor mij zat in die ogen

Die dichter na mij kwamen gevlogen

Twee mooie blauwen ogen zo lief

Voor mij een harten dief

Net op het goede moment kwamen ze

Die iets deden met me

Ze maakte me niet verliefd

Maar waren wel meteen mijn harten dief

In zijn ogen kon ik aflezen

Wat hij door de jaren heen al om me heeft gegeven

En dan te bedenken dat het je grote broer is

Die nu zo bezorgd om me is

Eigenlijk is hij dat altijd voor me geweest

Deed me zo goed nu ik weer in zijn ogen lees

De engeltjes in mijn hart

Een paar engeltjes heb ik in mijn hart

Ze zitten op een rij, zo mooi en apart

Elk engeltje een dierbaar persoon

Net als een soort kloon

Die engeltjes in mijn hart

Zo mooi en apart

Geven mij dag en nacht de liefde die ik wil

En krijgen mijn tranen stil

De engeltjes in mijn hart

Zo mooi en apart

Daar geef ik zoveel om

Kortom

In mijn hart leven jullie verder

Een verdrietige ik

Kan me iemand vertellen wat er met me is

Waarom ik de ware ik zo mis

Tranen die ik alsmaar laat stromen

Hopend dat er een einde aan gaat komen

Maar telkens weer, ze stoppen niet

Waarom heb ik zoveel verdriet

Nergens heb ik zin in

Alsof ik in mijn tranen verdrink

De hele dag slechte zin

Met de tranen langs mijn kin

Ik weet, ik zit niet lekker in mijn vel

Dat heeft iedereen wel

Maar zoveel verdriet als ik nu heb

Ik weet het niet meer

Jou dood broertje

Toen jij geboren werd

Hadden we alle veel pret

Een iemand wist dat jou hartje zo zwak was

Toen het te laat was wisten we het pas

Jij had twee keer zo veel moeiten om bijvoorbeeld te lopen

Maar toch ben je die tijd voorbij gevlogen

We wisten niet dat je het zo moeilijk had

Alleen een dokter, die heeft nu zijn straf

Niemand gun ik dat hij aan kanker overlijd

Maar hem wel gelijk

Hij wist dat me broertje zwak was

Maar vertelde dat toen hij dood was pas

We hadden er iets aan gedaan

Als hij zijn mond niet had laten dicht staan

Zestien maand heb jij zo moeten vechten

Terwijl jij je zo aan ons was gaan hechten

Had die dokter maar iets gezegd

Als die dokter nog geleefd had, dan had ik een pistool tegen zijn hart gelegd

Met maar een doel

Hem te laten voelen

Wat hij mijn broertje heeft aan gedaan

Iets dat niet meer uit mijn gedachten zal gaan