REISKRIEBELS

Maandag 31 oktober 2011

Terug naar Amsterdam

Terug naar Amsterdam

Vanavond is het afscheidsavond. Iedereen heeft zich weer feestelijk gekleed alsof we met z'n allen naar een exclusief trouwfeest mogen.
De keuken- en restaurantmedewerkers vergasten de opvarenden met een extra lekker diner en feestelijk dessert. De toeristen bedenken het zaalpersoneel met een fooi. Naar deze avond kijkt het personeel al lang uit, die fooien zijn heel erg gegeerd. Ze maken het karige loon een beetje goed.
Ook de laatste vrije dag op zee gaat zeker niet in leegheid voorbij.
In de voormiddag is er een voordracht door de kapitein en zijn hogere officieren over het leven op een cruise schip. Er is gelegenheid om vragen te stellen. Boeiende vragen en verrassende antwoorden wisselen tegen een hoog tempo af. Zo leren we dat op deze cruise het schip slechts één keer bijtankt, in Sint Petersburg, maar dan wel 700 ton brandstof!
De officieren werken in een stelsel van 4 maanden op het schip gevolgd door 2 maanden verlof. Het lagere personeel heeft gewoonlijk een kontrakt van 6 maanden dat nadien kan verlengd worden. Eten dat niet meer kan verwerkt worden in andere gerechten wordt gemengd met water en onder hoge druk in zee gespoten. Er zijn 960 personeelsleden aan boord van 61 verschillende nationaliteiten. Celebrity is een rederij met hoofdzetel in Miami. Het schip is gebouwd op de scheepswerf van St. Nazaire in Frankrijk, het kwam in 2002 in de vaart en vaart onder Maltese vlag.
We blijven in het theater want er volgt nog een talentenshow van de bemanning. Onder het personeel blijkt talent te zitten. Dat tonen ze graag in een optreden. Ook José uit Honduras die ons gans de cruise heeft bediend aan tafel ontpopt zich nu als Engelbert Humperdinck en zingt toonvast en zonder podiumvrees ' Green,Green grass of home'.
In de namiddag treed Alice Toen nog eens op in beperkt gezelschap. Ze draagt voor uit haar zwart boek en heeft een vertelling klaar die 'Teen en Tander' heet.

Voor elf uur vanavond moeten de valiezen, voorzien van een gekleurd label, aan de kajuitdeur staan. Ze worden verzamelt en we vinden ze, na het verlaten van het schip, terug in de cruiseterminal, netjes gerangschikt kleurlabel bij kleurlabel.
Deze avond en nacht is het mistig op zee. We horen dat de kapitein regelmatig zijn scheepshoorn gebruikt.
Als we ontwaken is het schip reeds aangemeerd op precies dezelfde plaats waar het 12 dagen geleden vertrok.
Terwijl we rustig ontbijten is de ontscheping reeds volop aan de gang. De passagiers die reeds vroeg een vlucht moeten halen kunnen het eerst van boord. De groep van Bob hebben een lichtblauwe label en moeten tegen 8.15 u. klaarstaan om het schip te verlaten. Zo verloopt het ontschepen van ruim 2000 passagiers heel rustig en zonder gedrum.
De bedrijvigheid aan de Piet Hein kade, rondom het schip is groot. Een colonne vrachtwagens staat klaar om massa's goederen in het schip in te slaan. We krijgen er een punthoofd van als we proberen te bedenken wat er allemaal meemoet en hoeveel! Binnen enkele uren komen de volgende passagiers toe en om 17 u. kiest het schip terug het ruime sop.

Wij zitten ondertussen al in de ADS bus die terug richting België vaart .... euh.... rijdt. Het gaat vlot tot..... 100 meter over de Nederlands-Belgische grens. We staan in file. Omdat er file staat tot in Antwerpen kiest de buschauffeur er wijselijk voor om over secundaire wegen terug naar Wilrijk te rijden.

Het is 12 uur in Wilrijk, twaalf reizigers en een heleboel verwelkomers staan terug op de stoep in de St.Bavostraat.
Het is 17 uur in Edegem, buiten is het 30 graden, één van de warmste dagen van 2011, de wasmachine draait, foto's en videofilm worden in de computer geladen en in Amsterdam, aan de Piet Hein kade vertrekt er een cruiseschip naar de Baltische Staten.

Geschreven door Jos Dom om 11:35 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 oktober 2011

Kopenhagen

Kopenhagen

Een nieuwe dag, een nieuwe hoofdstad. Vandaag zijn we aangekomen in Kopenhagen, de hoofdstad van Denemarken. En we zijn er weer niet alleen. Drie grote cruise schepen zijn net voor ons aangemeerd. Kapitein Nickos Frantzis 'parkeert' de 294 meter lange Constellation er nog bij. Mooi! Vier op een rij! De horeca zaken wrijven zich al in de handen, het wordt druk vandaag in Kopenhagen. Reken maar even mee: vier grote schepen met minstens 2000 passagiers per schip, dat zijn 8000 toeristen die vanmorgen tegelijkertijd de stad intrekken.
Een shuttle bus zet ons af aan één van de toeristische toppers in Kopenhagen, Nyhavn. Nyhavn, of nieuwe haven is een populaire uitgaansplaats voor de lokale bevolking. Kleurrijke huizen, sommige meer dan 300 jaar oud, rondvaartboten die hier vertrekken en aankomen, veel bars, tavernes, restaurants en overvolle terrassen maken van Nyhavn 'the place to be' in Kopenhagen. Een plek om te zien en gezien te worden.
Even oriënteren en ginder zien we al de groene koepel van de marmerkerk. Vlakbij staat het Amaliënborg paleis, de residentie van de Deense vorstin Margaretha II. Paleiswachters, gekleed in lichtblauwe broek, donkerblauwe vest en een berenmuts op het hoofd marcheren over het plein. Tot hun uniform horen nog een zwaard of degen met floche en een grappig lederen tasje op de rug. In hun wijnrode wachthuisjes houden ze stil (maar minder stokstijf dan hun collega's in Londen) de wacht voor het paleis.
In de drukke winkelstraat valt de Lego winkel wel op. Een groene, grijnzende draak helemaal in Lego blokjes is de blikvanger in de winkel.
In een wolk van zeepbellen verlaat een pas getrouwd koppeltje het statige stadhuis. Hier aan het stadhuis, maar ook elders in de stad, wordt hard gewerkt aan straten en pleinen. Het wereldkampioenschap wielrennen op de weg wordt dit jaar in Denemarken betwist.
Op het plein voor het stadhuis staat een standbeeld van Hans Cristian Andersen, een Deens sprookjesschrijver die zeer bekend werd met sprookjes als: 'De nieuwe kleren van de keizer', 'De prinses op de erwt', 'het lelijke kleine eendje' en nog zovele andere. Ook 'de kleine zeemeermin' is een sprookje van Hans Cristian Andersen. Haar wereldberoemd beeldje staat in de haven en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste toeristische attracties in Kopenhagen.
Paleis Rosenborg staat in een mooi park waar het heerlijk kuieren is. In het slot worden o.a. de kroonjuwelen bewaard.

Zoals ze deze morgen één na één aangekomen zijn, zo vertrekken de oceaanreuzen in de late namiddag terug uit de haven naar een volgende bestemming. Onze volgende aanlegplaats is terug Amsterdam waar we overmorgen zullen aankomen.

Geschreven door Jos Dom om 14:50 Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 oktober 2011

Helsinki

Helsinki

Als we ontwaken vaart het schip de haven van de Finse hoofdstad Helsinki binnen.
Een troep meeuwen volgt het schip. De grote vogels zijn niet schuw. Met ferm gekrijs komen ze stukjes koek uit onze hand pikken.
Het is een kille morgen in Helsinki. Een fluo gele overzetboot van de Tallinnline contrasteert fel tegen de grijze havenkade. Wel tot zes keer per dag verzorgt deze rederij de slechts twee uur durende overtocht tussen Helsinki en de Estse hoofdstad Tallinn. De Finnen gaan graag op uitstap naar Tallinn. Vele producten, zeker alcoholische dranken, zijn in Estland een stuk goedkoper dan in de Scandinavische landen.
Met een shuttle bus raken we snel in de historische binnenstad.
De zon laat zich niet zien, de terrassen blijven leeg.
Op ontdekking in de stad vinden we gauw het stadhuis met vlakbij het presidentieel paleis. In Finland is Mevrouw Tarja Halonen al sinds het jaar 2000 president.
Heel in 't oog springend is zeker de Russisch-Orthodoxe Uspenski kathedraal. Buiten valt de diepbruine kleur van de gevel op, binnen het rijk versierde interieur met mooie muurschilderingen en ikonen.
Als vanzelf komen we op het senaatsplein, het centrale plein van de stad met de grote Lutherse Domkerk als blikvanger. Het is een witte kathedraal bekroond met vijf groene koepels met daarop talloze blinkende sterren. Het interieur is bedroevend kaal en weinig versiert.
In de kleine reisgids die we meehebben beschrijft men het theater en het centrale treinstation als bijzondere gebouwen. Ook de rotskerk mag op ons bezoek aan de Finse hoofdstad niet ontbreken. De rotskerk werd in 1969 gebouwd door in een rotsheuvel met explosieven een gat te blazen waarna de opening aan de bovenkant werd afgedekt met een koepel van glas en koper. De merkwaardige kerk wordt, dankzij zijn goede akoestiek, veel gebruikt voor concerten en trouwerijen.
Met een koffie en gebak in het drukbezochte 'café Engel' sluiten we ons bezoek aan Helsinki af.

Geschreven door Jos Dom om 16:17 Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 oktober 2011

Sint Petersbug

Sint Petersburg - Dag 2

Om acht uur deze ochtend beginnen we al aan onze begeleide wandeling door Sint Petersburg. De bus en de gids met bordje 22 nonchalant onder de arm staan ons op te wachten aan de havenkade. We rijden weer naar het centrum van de stad. We beginnen de weg al stilaan te kennen; voorbij de grauwe woonkazernes tot aan de Neva rivier, links, en over de tweede brug rechts de stad in.
De Russisch-Orthodoxe St. Isaac kathedraal, die we gisteren bezochten, is het beginpunt van de wandeling.
We wandelen langs het gebouw van de senaat op het senaatsplein, staan even stil bij het ruitermonument voor Peter De Grote, 'De Bronzen Ruiter' genoemd en bewonderen de 72 meter hoge spits van de Admiraliteit, een monument voor de Russische vloot.
Wandelend langs de hermitage, de nieuwe hermitage en de wintergracht herkennen we in de verte de kerk van de verlosser op het bloed. Prachtig hoe de kleurrijke koepels, allen verschillend, blinken in de zon. Vlakbij de kerk, op een bruggetje over een kanaal, wijst de gids op de vele hangsloten die aan de brugleuning bevestigd zijn. Trouwkoppels klikken deze sloten, waarop hun namen en trouwdatum staan, aan de brugleuning vast als blijk van hun eeuwige(?) trouw.
Souvenirskramen mogen, aan deze veelbezochte kerk, niet ontbreken. Het hebbeding dat je in alle kraampjes kan kopen zijn de 'Matroesjka's', de Russische poppetjes. Je hebt ze in alle afmetingen, van eenvoudig tot zeer fijn beschilderd. Voor de kleinkinderen kopen we er drie, we kunnen nog afbieden en zelfs in euro betalen.
Aan de Rostrazuilen, vanwaar we nog een mooi zicht hebben over de Neva rivier, de hermitage, de Petrus en Paulus vesting en het Etnografisch museum, eindigt deze leerrijke wandeling door de stad. Een trouwkoppel toast met vrienden op hun prille geluk. Een fotograaf maakt mooie foto's van het gebeuren. Als de bruidegom merkt dat ook wij hun fotograferen, poseren ze maar al te graag ook voor onze lens.

In de namiddag maken we nog een vierde begeleide uitstap. Een bezoek aan 'Peterhof', de zomerresidentie van Tsaar Peter De Grote, mag in geen enkele Sint Petersburg reis ontbreken. Peterhof, een schitterend geheel van gebouwen en parken uit de 18de en 19de eeuw ligt aan de Finse Golf op ongeveer 36 kilometer ten zuidwesten van de stad. Tsaar Peter De Grote werkte zelf mee aan het ontwerp van dit paleizen complex dat het kasteel van Versailles naar de kroon moest steken. In 1723 werd Peterhof als Keizerlijke residentie in gebruik genomen.
Vooral de prachtige parken en tuinen met vele grote fonteinen maken van Peterhof een lust voor het oog.
Met een hydrofoil, een draagvleugelboot, varen, of beter gezegd, scheuren we tegen hoge snelheid, de neus van de boot uit het water getild, over de Finse Golf naar Sint Petersburg. Een klein half uur later legt de hydrofoil aan op loopafstand van de Celebrity Constellation die weldra vertrekt naar onze volgende bestemming.

Geschreven door Jos Dom om 13:34 Reageer op dit bericht

Zondag 23 oktober 2011

Sint Petersburg

Sint Petersburg

Vanmorgen zijn we aangemeerd in Sint Petersburg, de tweede grootste stad van Rusland. Sint-Petersburg dat vroeger Leningrad en nog veel vroeger Petrograd heette is hét hoogtepunt van deze Baltische cruise. Na het ontbijt verzamelen we in het theater van het schip. We hebben een geleid bezoek geboekt aan de Hermitage.
We zetten voor het eerst voet op Russische bodem en dat zullen we geweten hebben. In de andere hoofdsteden die we tot nu toe bezochten verlaat je het schip en loop je, op je dooie gemak naar de wachtende shuttle bus of nog beter recht de stad in. Hier in Rusland moeten we één na één met onze reispas én ticket voor een geleide excursie geduldig aanschuiven naar de balie van de douane beamten. Onze reispas wordt grondig nagekeken en afgestempeld door strenge, onvriendelijke, zelfs een beetje argwanende vrouwelijke bedienden. Van achter hun computer, in hun hokje met millimeters dik glas keuren ze ons als zijn we indringers.
Een moderne autobus staat klaar en rijdt ons naar het centrum van Sint Petersburg. De nieuwe cruiseterminal staat in schril contrast met de grauwe woonkazernes langs waar we rijden.
De Hermitage, het grootste museum ter wereld, ligt aan de oever van de Neva rivier. Het statige gebouw met zijn opvallende groen-witte gevel is een streling voor het oog. In het museum is het erg druk. We worden rondgeleid door een (alweer) strenge dame die van wanten weet. Zelfverzekerd, met een fikse tred en zonder dralen brengt zij ons in verschillende zalen die voor ons, Belgen, het meest boeiend zijn.
We bewonderen meesterwerken van o.a. Rubens, Antoon Van Dijck, Jacob Jordaens maar ook van Picasso, Michelangelo, Monet, Matisse..... echt overweldigend. Over hoe groot en waardevol de kunstcollectie in het museum wel is gaat de volgende stelling: als je elk kunstwerk in de Hermitage 1 minuut zou bewonderen dan zou je bijna 10 jaar nodig hebben om alles te zien. Buiten op de stoep, met mooi uitzicht op de Neva rivier en de Petrus en Paulusvesting, wachten we op de bus die ons terugbrengt naar het schip.
In de grote cruiseterminal hebben we even tijd om een koffie te drinken. We worden nauwlettend in 't oog gehouden door twee agenten? in strak uniform en met een veel te grote kepie op het hoofd. We zijn dan ook de enige die niet terug aan boord gaan. We hebben deze namiddag nog een excursie geboekt naar 3 belangrijke kathedralen in de stad.

Opnieuw rijden we van de haven naar de stad. Al van ver zien we de grote gouden koepel van de Sint-Isaac kathedraal. De kathedraal is de grootste in Sint Petersburg en één van de grootste koepelkerken ter wereld. De kathedraal bouwen duurde 40 jaar. (1818-1858) Tijdens de tweede wereldoorlog werd de gouden koepel grijs geschilderd. Zo trok de majestueuze kerk minder de aandacht van de vijandelijke vliegtuigen.
De mooie Sint Nikolaaskathedraal met zijn lichtblauwe en witte gevel is bekroond met 5 vergulde koepels.
De kers op de taart is ongetwijfeld de 'kerk van de verlosser op het bloed'. Reeds van ver trekt ze onze volle aandacht. De kerk is met zijn drukke, kleurrijke decoratie en ui-vormige koepels één van de opvallendste gebouwen in Sint Petersburg. Binnen zijn het plafond en alle wanden bedekt met fijn mozaiëkwerk. De kerk lijkt op de Basiliuskathedraal op het Rode plein in Moskou.

Na het avondmaal treed in het theater een folkloristische groep uit Sint Petersburg op met zang en dans uit deze regio in Rusland.
Het wordt een fantastische voorstelling.

Als er nu één plek is aan boord van dit luxueuse cruiseschip waar we niet lang willen vertoeven is het wel het casino, helemaal in onvervalste Las Vegasstijl. Blijkbaar zijn er vele andere (Amerikaanse?) toeristen die onze mening niet delen. Ze hebben zich knus voor één van de ratelende en geldverslindende gokautomaten genesteld met een beker jetons in de ene en een grote beker cola in de andere hand.
In de rustige piano bar drinken we nog een drankje voor het slapengaan. Maar wie gaat er nu slapen als buiten de zon nog schijnt!
Het is einde juni, de langste dagen van het jaar. In Sint Petersburg wordt deze periode de 'witte nachten' genoemd. Het wordt deze weken amper donker in Sint Petersburg. Na elf uur 's avonds lezen we op het terras, zonder licht te maken, het Celebrity krantje met daarin alle activiteiten voor de volgende dag.
Als proef op de som zijn we, in een vlaag van opperste fitheid, om 3 uur in de ochtend even opgestaan om ons ervan te gewissen dat het inderdaad terug klaarlicht is.
De zon komt zelfs al op, wij kruipen nog voor enkele uren terug onder de wol.

Geschreven door Jos Dom om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 oktober 2011

Tallinn

Tallinn in de zon

Gestaag vaart de blauw-witte Celebrity Constellation de haven van Tallinn binnen en legt zich zachtjes tegen de kademuur.
Aan de kade ernaast is juist voor ons de Costa Luminosa aangemeerd. De zon is van de partij en de historische binnenstad ligt vlakbij.
Uit de buik van beide schepen stappen horden toeristen aan wal. Een plannetje van de stad hebben we nog niet nodig, we hoeven gewoon maar de mensenstroom te volgen.
Onder een oude stadspoort stappen we de historische stad binnen.
Tallinn, wie van ons had 15 jaar geleden al van Estland en haar hoofdstad gehoord? Estonia, ja, daarvan wisten we dat het een land was dat ook aan het eurovisie songfestival deelnam. Estland is het noordelijkste en kleinste van de drie Baltische Staten. Het is lid van de eurozone. Het historische centrum van Tallinn is opgenomen in de werelderfgoedlijst van UNESCO en culturele hoofdstad in 2011.
En het loont de moeite! We staan in één van de hoofdstraten van de oude stad. Mooie huizen in frêle pasteltinten, de Sint Olafkerk....
We wandelen kris kras door propere straten, kleine steegjes en komen als vanzelf op het Raadhuisplein. Met open mond bewonderen we het fraaie plein en het stadhuis waarop fier de zwart-blauw-witte Estonische vlag wappert. Een meisje in klederdracht jongleert met drie stoffen ballen, wat verder zit een schilder die het plein in aquarelverf op doek zet. Mensen genieten op terrassen en bankjes van de zon.
Op een heuvel boven de stad staat de Alexander Nevski kathedraal, één van de bijzonderste gebouwen in Tallinn. Het is druk in en rond de kathedraal. Een man, verkleed als groene hulk, ziet er wel afschrikwekkend uit maar wil graag met kinderen op de foto.
We kuieren verder en genieten nog van de vele prachtige gebouwen en pleintjes die de relatief kleine hoofdstad rijk is.
Een beetje met tegenzin moeten we terug naar de Constellation, de afvaart staat gepland om 17 uur en het schip wacht niet!
Terwijl we in onze kajuit de super mooie dag overschouwen bekruipt ons toch de volgende gedachte. In alle aanleghavens die we tot hiertoe bezochten wordt er zeer hard gewerkt om in de toekomst nog meer en nog grotere cruise schepen te kunnen ontvangen. Maar gaat een eerder kleine stad als Tallinn die stroom mensen kunnen blijven bolwerken?

Geschreven door Jos Dom om 17:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 oktober 2011

Stockholm

Stockholm in de regen

Langs vele groene eilandjes varen we Stockholm, hoofdstad van Zweden, binnen. De loodzware hemel boven de stad kleurt donkergrijs. We zijn wel op een beetje regen voorzien met een waterdichte KW en een regenscherm.
We dalen af naar de onderste regionen van het schip en steken onze sea pass in een computer. 'Piep' zegt dat ding en we zijn geregistreerd als aan wal gaande passagiers.
Vluchtend voor de regen bezoeken we de rijk gedecoreerde zalen in het koninklijk paleis.
In de pletsende regen ogen het statige parlementsgebouw, de grote markt, het stadhuis, de grafkerk van de Zweedse vorsten en de mooie Bisschopskerk minder aantrekkelijk.
Het ziet er naar uit dat er vandaag geen weersverbetering inzit. Toch mengen we ons tussen een massa volk om de aflossing van de wacht te zien. Waarschijnlijk is dat op zonnige dagen een kleurrijk en statig gebeuren. Nu lijken de muziekkorpsen en de aan en af marcherende militairen meer op een troep doorweekte honden.
Wij zijn ondertussen ook doornat en krijgen het koud.
De shuttle bus rijdt ons in luttele minuten naar het schip.
Na een warme douche,droge kleren en een koffie met gebak zijn we deze kletsnatte dag snel vergeten.

Geschreven door Jos Dom om 17:16 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 2011

Vrije dag op zee

Vrije dag op zee

Het is vandaag een vrije dag op zee. Stockholm, onze volgende aanleghaven ligt nog 475 zeemijl ver.
Het is brunch aan boord. Een brunch om U tegen te zeggen. Het is een huzarenstukje om zulk een feestmaal voor te schotelen aan meer dan 2000! gasten. 150 chef-koks, bijgestaan door een veelvoud aan keukenpersoneel toveren elke dag de meest verrukkelijke lunches en diners op ons bord.
De Amerikaanse toeristen, het talrijkst aan boord, vallen op door hun gebrek aan eetcultuur. Speciaal voor hen schrijf ik deze eenvoudige richtlijnen:
Beste, Brusselse wafels, pannenkoeken en flensjes smaken zoveel lekkerder zonder die kwak ketchup,
in wijn doe je géén ijsblokjes,
mosselen en oesters eet je niet met mes en vork,
als je je bord minder vol schept voorkom je dat je onderweg naar je tafel een deel verliest,
nagerecht en ijsjes eet je het laatst, het past echt niet bij spek en eieren.

Actrice Alice Toen, 87 jaar jong, reist ook mee in onze groep.
Bob heeft haar gevraagd of ze op een vrije dag als deze een stukje wil brengen uit haar monoloog 'Charlotte'. Alice treed deze namiddag op in één van de conferentie zaaltjes op het schip. Bob zorgt voor de champagne en knabbels, Alice voor een kort, onderhoudend en gezellig fragment uit haar toneelstuk. Een onverwacht extraatje en dat maakt van deze dag op volle zee een 'feest'dag.

Geschreven door Jos Dom om 22:33 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 2011

Warnemunde en Rostock

Warnemunde en Rostock

Op weg naar onze eerste aanlegplaats in Noord Duitsland zijn we onder de 'Grote Belt' brug gevaren. Deze brug is 17 kilometer lang en is hiermee de derde langste hangbrug ter wereld. Ze verbindt west en oost Denemarken met elkaar. De overspanning hangt 65 meter boven het wateroppervlak en ons cruiseschip kan er maar net onderdoor.
Bob heeft zowaar op deck 3 een desk weten te bemachtigen met schrijfbord en 'blikken man'. Daar houdt hij dagelijks zijn vragenuurtje voor onze groep. Op het bord noteert hij in 't blauw en in 't rood de activiteiten van de dag. Iedereen komt eens langs zijn bureautje met een vraag, een anekdote of om van de heerlijke chocolade zeevruchten te snoepen ( zijn die nu nog niet op ?! )
Vanavond is het 'formele' avond aan boord. 'Formeel' betekend dat iedereen zich opdirkt, de dames in hun mooiste kleedje, de heren in kostuum, hemd en das of een smoking. Kortom, een 'chique' bedoening. Je kan de Griekse kapitein, ook op zijn paasbest, groeten en de hand schudden, terwijl een fotograaf dit gebeuren digitaal vastlegt. Ons doet dit nummertje teveel aan sinterklaas denken en we schuiven met z'n twaalven aan aan een mooi versierde ovale tafel. Fotografen met professionele camera's maken deze avond duizenden foto's. Iedereen die er zin in heeft poseert in hun mooiste outfit.
's Anderendaags kan je de foto's bewonderen in de fotostudio. Ze zijn erg mooi, erg groot, erg blinkend maar vooral erg duur! We zullen ons maar tevreden stellen met foto's van eigen maak, misschien minder mooi maar ook minder geposeerd.

De volgende morgen varen we Warnemunde binnen, een weinig bekende vissersstad en badplaats in het noorden van Duitsland. Warnemunde ligt aan de Oostzeekust in de deelstaat Meckelenburg-Voor-Pommeren. Van hieruit kan je via de rederij een uitstap maken naar Berlijn. Maar het is 3 uur rijden met de bus en nog eens 3 uur terug. De vele Amerikaanse toeristen aan boord laten zich hierdoor niet afschrikken en vertrekken, fototoestel in aanslag, naar het toch wel verre Berlijn.
Wij ontdekken liever de gezellige stad Warnemunde met zijn typische vuurtoren, wandelpromenade en huizen die een beetje Hollands aandoen.
De Constellation ligt vlakbij aangemeerd, dus lunchen we deze middag aan boord.
In de namiddag rijden we met de trein naar Rostock, een verrassend mooie Hanzestad. We dwalen er een beetje rond en bewonderen de grote markt met opvallend roze stadhuis, het universiteitsplein met mooie fontein, enkele goed bewaarde stadstorens........
Een terrasje in de milde zomerzon doet deugd.

Geschreven door Jos Dom om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 oktober 2011

Afvaart uit Amsterdam

Afvaart uit Amsterdam

Om kwart voor negen staan we met z'n veertienen ( twaalf reizigers en twee uitwuivers ) op de stoep van de Sint Bavo straat in Wilrijk te wachten op de bus. Maar de bus is te laat. Busje komt zo! Reisleider Bob De Wachter laat het niet aan zijn hart komen en tovert chocolade chips en dito zeevruchten uit zijn omvangrijke valies. Terwijl we staan te snoepen van de chocolaatjes draait de paarse ADS bus het hoekje om. Een bijna twee uur durende bustocht brengt ons tot bij de cruise terminal aan de Piet Hein kade in Amsterdam. Even voor Amsterdam pakken donkere wolken zich samen en begint het te regenen, nee, te gieten! De buschauffeur weet een droog plekje in de grote terminal. Vriendelijke hostessen wijzen ons de weg naar de incheckbalies. Het verwondert ons hoe vlot en efficiënt de inscheping gebeurt. Zo'n 2000 passagiers zullen de volgende uren hier aanschuiven om in te checken. Onze grote valiezen zijn we al kwijt. Persoonlijke gegevens worden gecontroleerd en onze sea pass klaargemaakt. Dat pasje, gelijkend op een identiteitskaart, is een heel nuttig ding. Het is je kajuitsleutel, je betaalkaart aan boord en je registratiekaart die je telkens toont bij het verlaten en binnenkomen van het schip.
We komen aan boord van de Celebrity Constellation en direct staan er al fotografen klaar om onze entree op harde schijf vast te leggen.
Op deck 10 staat er een uitgebreid lunchbuffet opgesteld. Later zoeken we op deck 7 onze kajuit op, een ruime buitenkajuit met klein balkon.
Kort voor het afvaren van het schip is er de 'drill', de voor alle opvarenden verplichte reddingsoefening. Iedereen komt naar een aangeduide plaats op het schip waar stewards de procedure overlopen mocht het schip in moeilijkheden komen. Gelukkig hebben we over een bijna rimpelloze zee gecruisd.
Onvoelbaar heeft het grote schip zich losgemaakt van de Piet Hein kade en vaart het Baltische avontuur tegemoed.
Bob heeft op deck 11 in de nu nog rustige Reflections bar de champagne laten koud zetten. Hij wil ons welkom heten op de cruise en overloopt het programma voor de komende dagen. De champagne vloeit rijkelijk en daar zijn de chocolade chips en zeevruchten weer!
Het avondmaal in het prachtige San Marco restaurant op deck 4 is een feest. Bob heeft een tafel voor twaalf gereserveerd. Elina uit Oekraïne en José uit Honduras zullen ons aan tafel bedienen gedurende gans de cruise. Het eten is delicieus, de wijnen van een uitzonderlijke kwaliteit.
Bob vertelt ons één van zijn sterke verhalen uit z'n 40! jarige reisleider carrière en Hortence, een vrolijke dame uit Hofstade, zet iedereen aan het lachen met een vertelling over haar kattin die verkeerdelijk de jongensnaam Richard meekreeg. De toon was gezet voor een amusante en mooie cruise!

Geschreven door Jos Dom om 17:55 Reageer op dit bericht

Meer van REISKRIEBELS