DE STAD ZINGT

(Enige weken geleden vond 'Antwerpen Zingt' plaats. Alhoewel dit evenement zich op de Zuiderdokken afspeelt en ik aan de Noordkant woon in de buurt van de Italiëlei voorbij Sint Paulus en Paardenmarkt, kon ik, terwijl ik al in bed lag, tussen waken en slapen - ik slaap met open raam - de feestelijkheden tot het einde volgen (er waren, naar het schijnt, zo 'n 40.000 deelnemers).

Het is niet anders, maar dit waren de woorden die boven kwamen drijven. Eerlijkheid gebiedt dan ook de toevallig langslopende lezer daarvan in kennis te stellen en verder: ik heb me nooit goed gevoeld in een massa, toch hou ik van Antwerpen, maar dan wel van een Antwerpen met een gewone A)
 

Laat ze maar zingen en brallen

Al die vrouwen en mannen

Laat het maar schallen

Daar op de Vlaamse en Waalse kaaien

Als vurige paarden gespannen

Voor de massale kar

Van het algemeen muzikaal behang

Laat de muzikaliteit hoog oplaaien

Daar op dat plein van de hemelse vrede

Met dat angstaanjagend gezang

Duurt dat daar nog lang?

Massa maakt manmoedig

Strijdvaardig en baldadig

De te zingen partituur vanzelf meerbladig

Ze proberen de schorren te stemmen

Tot een opgeblazen A

Aan de lijn

Klaar

Start met de strijdliederen

De orthodoxe koren

Ossetië, Bejing, Het Vogelnest

Ze liggen niet zo heel veraf

Sssst!

Straks kunnen ze het daar nog horen.

Achterstevoren zingen ze

De flarden

Over de stad

Over de torens en de kaaien

Over kwartieren en uren,

Over wie moet uitwaaien

Over schippers en buitenwippers

Over lichtekooien

Die zich net dubbelplooien

Over norse mannen

En hun kreunen

Laat ze maar zingen

Daar ver achter Sint Paulus

En vooral niet voor de mis uit is

De kerk verlaten

Laat ze nog wat blijven

En genieten van het naspel

Van het orgiastisch orgel

En van de stoet van vaandeldragers en prelaten

Maar dat ze oppassen

Ik hou ze zwijgend

In de gaten

Bij het geeuwen en het gapen

Ik kan niet slapen

J. KiNDT

2008