Nieuwe waarneming .
Deze week eindelijk nog eens een nieuw beestje gezien , ik heb mijn aantal vlinders aangedikt met een nieuw vlindertje uit de familie van de blauwtjes .
Ik ben heel content met mijn allereerste Klaverblauwtje .
In Belgie heb ik momenteel 48 soorten dagvlinders en in Europa zit ik op 77 . Dat is niet weinig , maar ook niet veel als je weet dat er in Europa ruim 450 soorten zijn .
Ik moet dus dringend nog eens naar een warme , ongerepte streek . Ik denk dat ik best al eens begin na te denken over een geschikte plek om de volgende lente naartoe te gaan .
Groeten , Johan
Op zoek naar de herfst 3
Deze morgen was er regen , net zoals de ganse nacht . Het zal eens deugd gedaan hebben aan de natuur . Nu nog lichte motregen , hopelijk gaat het over . Eerst naar het werk van een Bever gaan kijken , een boom van 50 cm diameter ? Geen probleem meneer !
Een jonge Roodborsttapuit in de regen , hij zit precies een beetje triestig te kijken , maar straks houd het op en kan hij weer eten zoeken .
Nu is eigenlijk geen goeie tijd om naar hier te komen , een echte natuurliefhebber ziet dit niet graag . Overal omgezaagde bomen en vrachtwagens die ze komen opladen om er planken van te gaan zagen . Ook hier worden er meer bomen omgezaagd dan dat er worden bijgeplant .
Ondertussen is het over , de zon is er nog niet , maar een Honingbij is al weer druk in de weer . Kijk maar eens hoeveel stuifmeel ze reeds mee heeft .
Zonder de zon zien de Ardennen er toch een beetje anders uit , nog steeds woest en ongerept , maar een beetje somber .
Tot slot nog een paar kleintjes , het moet lukken dat het de laatste twee beestjes zijn van deze trip . Het zijn niet alleen kleintjes, ze heten ook zo . Eerst de Kleine Vuurvlinder .
En tot slot ( het was al even geleden) een Kleine Vos .
Nu op het gemakske naar huis en hopen op vlot verkeer .
Groeten , Johan
Op zoek naar de herfst 2
Nog altijd de herfst niet gevonden , wel een weide met koeien die dagelijks fitness doen , dat gaat hier nogal omhoog .
Een perfect voorbeeld van mimicri , u voordoen voor iets anders om vijanden af te schrikken . Deze Gele Fophommel is een nieuwe waarneming , hij lijkt op een hommel , maar het is een zweefvlieg . Gefopt als het ware ...
Aan wandelwegen hier geen gebrek , moest ik ze allemaal doen , mijn voeten zouden afgesleten zijn tot aan mijn enkels . En dat is geen zicht .
Voor de derde keer vandaag kom ik een Ree tegen , deze keer zijn ze met twee . Ze kwamen schuchter uit het bos om van het malse gras te eten op de weide ernaast .
Tijdens mijn wandelingen voel ik mij echt zen worden , hier geen beton , geen verkeer en geen mensen . Ik ben hier op mijn gemak !
Hij ziet er een beetje vaal uit , maar dat komt door de tijd van het jaar . Normaal ziet de Zwarte Roodstaart er een stuk mooier uit .
Het weer is aan het omslaan , we gaan hier regen krijgen en maar goed ook , het zal deugd doen in de veengebieden. De trek zou wel een beetje kunnen stilvallen als het weer veranderd .
Daarjuist nog een bel van 9 Buizerds gezien en er zat er ook eentje op de grond . Een prachtexemplaar ! Zie eens hoe fier recht hij zit , alsof hij goed weet dat hij hier de baas is .
En waar er veel roofvogels zijn , zijn er ook veel prooien . Meestal krijg ik die nooit van dichtbij op de foto , maar deze Rosse Woelmuis zat mij van dicht aan te staren toen ik heel stil in het gras zat . Mooi beestje toch .
Nu terug naar mijn hotel en morgen tegen de namiddag naar huis .
Tot dan , groeten Johan
Op zoek naar de herfst 1
Jullie kunnen al raden waar ik terug een midweek geboekt heb .... Juist ja .
Het is nog net iets te vroeg voor de paddenstoelen , maar de eerste zijn er al . Sommige vind ik heel mooi van kleur , zoals deze het bos in Crombach .
De winter is nog niet te bekennen en de koeien staan hier nog gelukkig te wezen, mals gras is er hier wel nog .
Zoals altijd zit ik ook een dagje in de Duitse Eifel en hier hebben ze op heel wat plekjes wilde bloemen ingezaaid . Zelfs nu zit het hier nog vol insecten .
Focus , focus en nog eens focus . De minste beweging in het gras heeft hij gezien , deze Torenvalk . Even later zal hij wegvliegen met een muis in zijn poten .
Duitsland doet wat met mij , zelfs al is het maar 10 kilometer over de grens , ik probeer hier mijn gevoel op beeld te zetten . Een fotograaf zal ik nooit worden , maar t'is de bedoeling die telt ...
Enkele uren later zit ik in mijn persoonlijk stukje veengebied en zie ik een zeldzame Zwarte Heidelibel . Ik mag er niet aan denken dat het hier ook zou branden .
En dan is er plaats voor jeugd sentiment , ik kom voorbij een weide met jonge koeien en die zijn allemaal even nieuwsgierig , maar ook even bang . Daarom durft er geen enkele uit de rij stappen . Animals van Pink Floyd , een mooi deel uit mijn jeugd in de vorige eeuw ....
Flowerpower was er toen en alsof hij wou zeggen dat hij toen mee fladderde , kwam deze mooie en zeldzame Gele Luzernevlinder bij mij zitten .
Maar ik rij niet naar Woodstock , ik ga een restaurant zoeken in Sankt-Vith .
Groeten , Johan
Cote D'Opale : Deel 5
De laatste dag is het de bedoeling dat ik tot de middag hier blijf en in de namiddag nog een reservaat bezoek in Saint-Omer ( of zoals wij Bourgondiers zouden zeggen , Sint Omaars .) Nu eerst nog eens naar het strand , beneden aan Cap Gris Nez .
Hier liepen enkele Drieteen Strandlopers te foerageren , hun batterijen waren precies helemaal opgeladen , ze liepen als Duracel konijnen .
Nee , dit is geen stad aan de overkant van het kanaal . Door de deining op zee lijkt het wel alsof dit containerschip aan het zinken is . Maar er zal een veel grotere storm nodig zijn om dit 400 meter lange monster te doen zinken .
Het weer is hier aan het omslaan , ik denk dat de kleine trekkers er beter vandoor gaan naar het zuiden . Ik ga dat eens proberen uit te leggen aan deze Tapuit .
Bijna middag en alles is compleet anders ! Tijd om te vertrekken richting Belgie .
Volledig langs binnen gereden en enkele buien gehad , maar tegen de tijd dat ik aankom aan Etang de Rommelaere in Saint-Omer , is het terug droog .
Af en toe moeten we ook eens kijken naar het kleinste leven op onze planeet , in de vijvers zit het vol met duizenden Grote Schaatsenrijders . Met hun lange poten kunnen ze effectief op het water lopen . Het lijkt op schaatsen .
In de kijkhut heb je een mooi zicht op de broedplaats van de Koereigers , enkele jaren geleden was ik hier ook en telde ik 28 jongen , dit jaar kwam ik aan 72 en ik had ze nog niet allemaal gezien . Sommigen zaten nog op het nest anderen vlogen al rond .
De Koereigers doen het dus goed in onze streken , gelukkig maar . Nu nog het vlonderpad terug naar de auto , een hapje eten en nog een dik uur rijden .
Ja , hallo , een dik uur .... Ik zit nog maar in Cassel of er is al een eerste omleiding en een half uur later zit ik in Poperinge achter twee grote landbouwmachines in de file aan 20 km/u . Zo ben je twee uur kwijt , maar toch veilig thuis . Vanavond hou ik mij koest , ik ga wachten tot morgen om na te denken over een volgend tripje !
Groeten , Johan
Cote D'Opale Deel 4
Deze morgen met verbazing staan kijken naar een visser op een mini bootje op zee. Men spreekt soms van zeebenen en ik denk dat deze man die heeft , ik zou al lang overboord liggen .
Nog zo een vogeltje dat op trek is , ze vliegen vaak samen met Tapuiten en je ziet ze dan ook samen , het Paapje . Ja , ik weet het , wat een naam .
Ambleteuse heeft een mooie kustlijn en een rustieke dijk . Er staat ook een Fort op het strand en het strand is heel groot .
Hier wonen ook veel vissers en zo komt het dat je soms een old timer show ziet op het strand , deze zijn al even oud als de huizen . Hier is dat mooi , maar deze morgen zat ik er achter ,op de weg hier naartoe aan 10 km per uur !
Jonge Zilvermeeuwen zien er helemaal anders uit dan de volwassen meeuwen , deze heeft haar eerste winterkleed aan . Waarschijnlijk een vrouwtje , die hebben een hele kast vol kleedjes .
Ik sta op mijn lievelingsstrand , een beetje een geheim om zo weinig mogelijk volk naar hier te krijgen . Heel rustig en met veel vogels die blijven zitten , in de verte zie je de obelisk van Cap Blanc nez .
De lokale mensen zoeken soms op de rotsen op het strand naar schelpdieren , meestal gaat het over de volgende beestjes , de gewone Schaalhoren . Ze wrikken ze los van de rotsen en vanbinnen zit iets wat je kan vergelijken met een sint jacobsschelp . Ze verkopen die dan aan lokale restaurants of eten ze zelf op .
Zo dichtbij en toch zo ver is Engeland ! Ik sta te kijken over de Franse velden en het lijkt wel of Engeland maar een paar honderd meter ver is . Met de verrekijker zie ik zelfs gebouwen en vrachtwagens aan de overkant , dus zo ver is het niet .
Op het strand van Ambleteuse beschermen ze een strook om de Bontbekplevier te laten broeden . Maar veel mensen trekken zich van die borden niets aan en laten hun honden toch loslopen . Jammer voor deze Bontbekplevier .
Morgen mijn laatste dag , Groeten , Johan
Cote D'opale Deel 3
Ik ben op weg in de vroege morgen naar Cap Gris Nez en op een veld zie ik een Reebok in het prachtige ochtendlicht .
De kustlijn ligt er heel rustig bij , een bijkomend voordeel als je vroeg op pad bent.
Op het strand worden de visserssloepjes te water gelaten met een tractor , de sloepen zelf zijn amper 5 meter lang .
Ik ben al geen waterrat , maar hier krijg je mij voor geen geld in . Die sloepen dobberen niet , ze stampen en rollen . En toch ziet het er mooi uit . Het is hier een soort bijverdienste die bijna iedereen heeft . En als ze geen bootje hebben , lopen ze langs het strand op zoek naar schelpdieren .
Deze jonge Roodborsttapuit was helemaal niet bang , hij leek mij zelfs aan te staren . Die zal gedacht hebben , wat een raar beest is dat ...
Als je heel graag naar de Belgische kust gaat , dan moet je hier niet komen , je zal je snel eenzaam voelen . Ben je de mensen een beetje moe ? Hier moet je zijn .
Net zoals veel toeristen in Spanje kiezen voor de all in formule , zo had deze Grasmus ook het all in buffet gekozen , bessen naar keuze zoveel hij wou .
Dat het kanaal één van de drukst bevaren plaatsen ter wereld is kan je hier goed zien . Je hebt op zee de talrijke grote zeeschepen die evenwijdig varen met het kanaal en dan komen de veerboten daar tussen varen om het kanaal over te steken . Ik heb de indruk dat er nog evenveel zijn , ondanks de kanaaltunnel .
Soms zeg ik al lachend dat ik een "crapuul van een maag heb" , ze is niet snel van streek , maar deze Zilvermeeuw zal toch ook een taaie maag moeten hebben . Die krab ziet er nogal scherp uit !
Nu naar mijn hotel en vanavond eens gaan eten in restaurant Normandie , ik zie dat al helemaal zitten .
Groeten , Johan
Cote d'opale Deel 2
En dan zijn we eindelijk aan de Opaalkust , wat mij betreft begint die in Sangatte Hier rijden de Eurostars letterlijk onder je voeten en in de zee en dat zonder nat te worden ... De kustlijn is vanaf hier prachtig .
Er was veel wind en dan is de zee hier altijd een beetje woest , hier kan je nog echt uitwaaien en als de temperatuur ook goed zit is dat heerlijk .
Hun golfbrekers zien er net iets anders uit dan bij ons , ze werken hier met palen die op een lange rij hetzelfde effect zouden moeten hebben . Er waren ook heel veel plaatsen waar ze nieuwe palen aan het zetten waren .
Bij hoog water zie je veel Grote Sternen vissen , het is echt indrukwekkend hoe zo een vogel van 10 meter hoogte in zee duikt en bovenkomt met een visje van amper 10 cm lang . Hoe ze dat kunnen zien is ongelooflijk .
De meeste toeristen komen naar hier om te wandelen , je kan hier langs de kustlijn blijven gaan van dorp naar dorp , tot in Boulogne . Anderen komen dan weer voor het charmante oude uiterlijk van de dorpen en het lekker verse eten .
Hier en daar is er ook een zot die voor de beestjes komt , maar al de rest is ook mooi meegenomen natuurlijk . En wandelen doe ik hier ook veel .
Niet iedereen gaat wandelen , er zijn er ook die hun vleugels gebruiken , deze Graspieper is net zoals vele soortgenoten op trek om te overwinteren waar het warmer is .
Bij zulke woeste baren , komt er ook al eens iets aangespoeld op het strand . Vandaag waren dat heel wat schildjes van de Gewone Zeekat . Deze inkvis leeft in de Noordzee en als hij sterft is dat het enige wat van hem aanspoeld , een klein wit dekschildje . Nu staat er veel wind , dus veel schildjes .
Ondertussen ben ik in mijn hotel aangekomen en na een doucheke ben ik iets gaan eten , een opgerold pannekoekje in een beurre blanc saus ,opgevuld met kleine zeedieren zoals Garnalen en mossels .Heerlijk ! Ik ben hier ook echt op mijn gemak , mocht er door de storm een overstroming komen , moet ik maar uit mijn raam springen en ik ziet in mijn reddingssloep ...![]()
Hopelijk is het niet nodig , het is nogal hoog .
Groeten , Johan
Cote D'Opale deel 1
Ik ben terug op weg , het is Waregem Koerse en dan heb ik geen goesting in duizenden dronken mensen die ervoor zorgen dat je nergens meer door kan . Eerste stop is de platier D'oye, tussen Duinkerke en Calais, een natuurgebied .
Het eerste beestje van de dag was deze Paardenbijter , weeral een naam die nergens op slaat . Het beestje kan helemaal geen paard bijten en er zijn hier ook geen paarden , maar koeien.![]()
In dit ruige gebied liggen er mooie wandelpaden , er staan ook een tweetal kijkhutten waar je vogels kan bekijken .
Door de droogte was het meeste water hier weg , maar een kleine plas was voldoende voor deze Wulp om zich eens te wassen , propere beestjes !
In droge periodes moeten er dus beestjes gevonden worden om deze ruigte aan banden te leggen , beestjes die niet bang zijn van doornen of bramen .
Dan komen deze kerels in zicht , in Schotland zijn ze zulke ruige vlaktes gewoon . En nee, ik ben mijn geluk niet aan het beproeven , deze is met een telelens genomen . Zo zot ben ik nu ook weer niet .
En dan krijg ik eindelijk voor het eerst zicht op zee , aan het einde van het pad kan ik hem zien . Dit zal mijn habitat worden voor de volgende dagen .
En omdat de trek juist is begonnen , hoop ik ook enkele mooie beestjes te zien , zoals deze Tapuit die zich kwam neerzetten om te rusten .
En nu terug de auto in en verder , voorbij Calais en dan de kleine wegen op langs de Opaalkust . Proberen om die lange zwarte mannen die daar rond lopen , niet omver te rijden ....
Groeten , Johan

