Berichten van 19 januari 2026 tot 25 januari 2026

Jullie hebben het waarschijnlijk al kunnen raden ,na een hele lange en pijnlijke autorit toch thuis geraakt . De dag nadien zag mijn voet er niet super uit , hij had precies obesitas . Foto's toonden later aan dat ik op twee plaatsen een breuk in de voet heb . Het volgende tripje zal dus nog een tijdje op zich laten wachten ...

Groeten , Johan

Als laatste deel, een aantal beelden van mijn laatste dag hier een beetje overal op het eiland . Onder andere het haventje van Oudenschild .

Sinds enkele jaren gaat het bij mij niet alleen meer over vogels , ik wil alles te weten komen over alle dieren uit Europa . Het laatste jaar ook weekdieren en ik vond hier een nieuwe , dit is een Otterschelp .

Hier is ook een droogdok van de firma Damen , in de achtergrond rechts kan je dat zien . Er lag een vissersboot in toen ik voorbij kwam .

Nog een nieuw weekdiertje ! Deze drie verschillende weekdiertjes zijn Gewone Alikruiken . Die had ik ook nog nooit gezien .

Natuurgebieden zoals dit vind je hier overal , jammer dat ik niet altijd goed weer had . Het succes van deze gebieden ligt grotendeels in het feit dat ze niet toegankelijk zijn voor de mens . Ook bij ons zou men meer de natuur op de eerste plaats moeten zetten . De mens is niet de baas over de natuur , maar zou er ten dienste van moeten staan .

Dieren kunnen ook emoties tonen , bij deze twee Kleine Zilverreigers zie je duidelijk dat ze liever zon hebben dan deze druilerige mist en motregen .

Aan het onderste puntje van het eiland komt de veerboot uit Den Helder aan , je kan duidelijk zien dat het vasteland iets hoger ligt dan het eiland . De zeespiegel ligt hier niet helemaal plat ...

Ganzen vind je hier overal , met de duizenden zelfs . Dit zijn vier Kolganzen en één Toendrarietgans . Duidelijk zeker ? 

Ik ben nu aan de Mokbaai en kijk wat er allemaal zit , er liggen ook twee Zeehonden . Ik wil graag wat dichter komen en daal de betonnen dijk af . Alle aandacht bij de Zeehonden en te weinig naar de grond . Zwiep en een tiende seconde later lig ik op de bodem aan de Mokbaai . 

Het is nu eb en de baai ligt amper enkele centimeter hoger dan de zee , van eb naar vloed duurt hier minder dan een kwartier . Ik moet hier dus weg en even verder zie ik helmgras en een duin die tot aan de onderkant van de baai komt . Zo geraak ik terug naar boven . Ik zal het nooit leren .

Pijnlijke groeten , Johan

Vandaag rijden we de rechterkant van het eiland naar beneden tot in Oudenschild . Op de nieuwe weg komen we al snel een Gemaal tegen , een gebouw waarin twee grote motoren staan die pompen aandrijven om het water van het land op te pompen naar de zee . 

Vandaag is het een dag met twee gezichten , als de zon er door komt ziet het er stralend uit , maar op een paar minuten is ze terug helemaal weg . Vlak voor de middag leek het bijna zomer .

Aan de overkant van de dijk zitten Scholeksters te zoeken naar eten , in het Engels heet deze vogel Oystercatcher en dat is ook wat hij hier doet . Aangespoelde Oesters of Mossels zijn het voedsel waar hij naar op zoek is . Mossels groeien hier bij de vleet op de stenen onderkant van de dijk . Bij laagwater zie je ze in kleine groepjes vasthangen aan wat groen .

Er is ook nogal wat natuur die aan de andere kant van de dijk ligt , bij stormvloed zal dit stukje dan waarschijnlijk onder lopen .

De jachthaven van Oudenschild was bijna leeg , maar naar men mij verteld is het hier in de zomer een drukte van jewelste . Vele Nederlanders hebben een boot en doen dan in het weekend een tochtje naar Texel of een ander Waddeneiland . 

Het dorp Oudenschild ligt volledig achter de dijk , bij een haven lukt dat natuurlijk niet en hier is er zelfs één Hotel in de haven dat voor de dijk ligt. De windmolen hebben ze achter de dijk gezet .

Ondertussen is de zon helemaal weg en vanaf de dijk zie ik een mooi weggetje kronkelen door het natuurgebied en ja hoor , ook dit is het fietspad .

Deze huizen in Oudenschild staan op 30 meter van de zee en toch kunnen ze hem niet zien . De dijken zijn ongeveer 10 meter hoog en voorkomen ongevallen bij stormweer , zelfs bij zeer zware storm en springtij zitten ze veilig . Nederlanders weten hoe ze zich moeten beschermen tegen de zee .

Er zijn er ook die zich niet moeten beschermen tegen de zee , dit mannetje Eidereend kan niet alleen goed zwemmen , ze leven ook op zee . Wel een gelukje dat hij mij zo dicht liet komen...

De zon is al een tijdje helemaal weg , tijd voor een warme douche en een lekker glas wijn bij mijn avondeten .

Groeten , Johan

De beenderen laten we liggen en we stappen op het steigertje , op het einde is een bankje waar je kan zitten en mijmeren bij laag water . Overal zijn vogels eten aan het zoeken . 

Nu rijden we de andere kant op , hier helemaal op het topje van het eiland staat een vuurtoren , hij werkt zelfs nog . Dit is één van de weinige wegen waar geen apart fietspad is .En het is enkel dat laatste stukje , normaal is het een droom om hier te fietsen . 

Ik kreeg zowaar bezoek van een niet zo schuchtere Rotgans , ze was aan het eten op de dijk . Bij ons zie je deze ganzen heel zelden .

Nu ga ik een heel stuk rijden aan de linkerkant van het eiland , tot meer dan halverwege , zoveel mogelijk dicht bij de duinen . Ik wil naar Paal 15 ....

Waar er ruige groene stukken zijn tussen de duinen grazen meestal schapen of Galloway runderen , die houden alles open . Hier en daar staat nog een oud gebouwtje midden in het gebied .

Doordat we hier overal ,op zeeniveau zitten of zelfs lager, onstaan ook overal meertjes midden in de duinen . Overal is er dus helderblauw water , prachtig !

Een voorbeeld van één van die mooie wegen , is deze . En als u denkt , hola , weer geen fietspad , ik sta er op . Hier ligt de weg langs de dijk en het fietspad van maar liefst 4 meter breed ligt op de dijk .

En daar zag ik ook wat actie , een vrouwtje sperwer had een kleine vogel gepakt op de grond, waarschijnlijk een spreeuw . Maar ze kreeg geen tijd om te eten , er volgde een wilde achtervolging door een Zwarte Kraai en even verder moest ze de prooi lossen . Roofvogels hebben het soms niet gemakkelijk met Kraaien . De foto is niet super , maar er was geen tijd om iets in te stellen , snel snel .

Juist voor Paal 15 zagen de duinen er zo uit . Aan deze kant van het eiland hebben alle stukken strand en duin een paal nr . Paal 15 is gekend om het goeie zicht op het strand aan beide zijden en bij stormweer staan de vogelaars en fotografen hier meestal om voorbijtrekkende vogels te zien .

Ik ben langs deze duinen begonnen aan Paal 29 , dus ik heb deze kant van het eiland goed gezien . Morgen neem ik de andere kant van het eiland en een mooi dorpje met een haventje .

Groeten , Johan

In het midden van de nacht vertrokken om geen miserie te hebben in Antwerpen en om ook Amsterdam voorbij te raken ,voor de spits . Nog net gelukt en ik ben juist van de ferry gereden en hier ben ik dan , voor het eerst op ....

Dit mooie eiland is zeker een bezoek waard , landbouw en natuur , meer moet je er niet zoeken. En vooral overal veel water , een oneindig gevecht om dat terug op te pompen naar de zee .

Bij ons is het in de polders in de winter ook druk , maar hier is dat van een andere orde . Het geluid van roepende ganzen klinkt hier de hele dag door . Overvliegende Brandganzen , zoals deze , zijn werkelijk een constante .

Overal verspreid over het eiland vind je kleine reservaten , niet toegankelijk en een droom voor rustende vogels . Hier zitten we rechtsboven op het eiland in de buurt van Cocksdorp . 

Aan de kust , bij laagtij . Hier waren er tien jaar lang Deltawerken aan de gang om sterk te staan tegen hevige stormen . De texelse zeedijken werden verhoogd en versterkt .

Ze hebben er zelfs een monument voor gemaakt !

In het reservaatje bij Cocksdorp zat deze mooie Pijlstaart man , die kon ik niet laten zwemmen , rap een foto . Hier zaten ook heel wat Goudplevieren , jammer dat ze te ver zaten om in beeld te komen . Maar met mijn nieuwe "gestabilizeerde" verrekijker van 18 x 50 zag ik alles perfect zitten . Wat een verbetering ...

Ook het dorpje Cocksdorp ligt verscholen achter de dijk , dat is het enige nadeel voor deze eilandbewoners , ze kunnen nooit de zee zien zonder eerst een aantal trappen te doen om de dijk op te klimmen .

En als ik dan aan het water sta bij laagtij , is het eerste wat ik zie dit !

Als er ergens een veearts meekijkt kan hij misschien bevestigen dat dit geen menselijke beenderen zijn ? Ze leken mij te groot voor een mens , maar de Reus van de Bende van Nijvel is nooit gevonden hee !

Groeten , Johan