Naar de inhoud

aquarelleren

het fenomeen waterverf
seniorennet.beseniorennet.be

1 reactie op dit bericht

Remi1 maart 2010 om 17:11

Mooie, kleurrijke foto's John


babys0213.gif

Het zonnetje schijnt, hopelijk het begin van een mooie week, veel blog- of ander plezier wens ik je.


Groetjes,

Remi
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Afscheid van Tante Coba

Op een expositie van mij gekocht door mijn tante.  Ik kreeg het 2jaar geleden van haar terug omdat ze wist dat ik er aan gehecht was. Nu overleden op 87 jarige leeftijd. Maandag de crematie.

Dag tante

Geschreven door john om 00:22 Reageer op dit bericht

Workshop 13-2-10

Rond 1 uur in ons atelier begonnen met een workshop.

4 personen die nog nooit wat gedaan hadden  leren mengen met een beperkt palet. En 5 personen vrij. Zie de resultaten.

571257-9f86fa77e02ab1dad1d5cd0e75ff90e9.JPG

571257-1bbbfdfdfe9458de3d502ece84114e0b.JPG

571257-1aac5818bec7b8cfb5b4db79e4aa9fe9.JPG

571257-81b835df16c3471e0e5d506ec7e6de15.JPG

571257-540b31832da8cef9627dfa26623274a5.JPG

571257-d9eebe3d58f9f793061610a047b8b91c.JPG

571257-230447d86db1991f5959ffa4511ff594.JPG

571257-a2444ddf01028404f780fcca8c9c3808.JPG

571257-f5cf8c714b4ac772549817e5cc277fb4.JPG
Geschreven door john om 21:24 Reageer op dit bericht

Het spoor

Toen zijn we gaan lopen En hij tekende en ik tekende. Hij kon het heel goed. We hebben heel 1947 langs de weg geslapen, Meestal op het asfalt, DAT bleef het Längst warm, en gingen heel vroeg weer verder lopen. De meer pyreneen en Spanje inch Er waren Toen nog geen winkeltjes, in 47, was het ENIGE stokbrood. We hebben jaar geleefd van een stokbrood en druiven en heel veel mooie tekeningetjes als spoor achter ons gelaten.
Dit zijn de echte Heyboeren, en dat ben ik nu weer aan het doen, alleen maar een spoor achter me laten. De tijd van beroemd zijn heb ik beleefd, en was niet aan mij besteed. De U-Bahn is mooier dan het museum.
Als dier heb ik alles overleefd, geld heb ik nooit nodig gehad, ook nu nog niet. Vier prachtvrouwen zijn een bedrijf begonnen in wat ik zelf allemaal zie als Alleen maar overleven en een spoor achterlaten. Zij zijn een vennootschap en Zij zien het als kunst en hebben het in alle grote musea van de wereld gebracht. Ik heb er nooit een zien hangen en het interesseert me ook niet. Wel voor kip, wil Zij Kunnen nu doorbestaan na mijn dood. Ik Werd deur Beatrix gemaakt Ridder in de Orde van Oranje Nassau. En dat ben ik.

Anton Heyboer, Ridder.

Geschreven door john om 18:08 Reageer op dit bericht

Ouderenhulp Soraca Moldavie

Toch wel heel erg geraakt door de reportage van Jan Slagter van de ouderen omroep Max over de toestand van ouderen in de extreme kou in Moldavie met bevroren ledematen en verstoken van warmte en eerste levensbehoefte. Ik roep hierbij de bezoekers van mijn blog op om te kijken bij Max maakt mogelijk en eventueel iets te storten op giro 4567 t.n.v. Ouderenhulp Soraca Moldavie. Iedere deken helpt.

  
Geschreven door john om 20:04 Reageer op dit bericht

Op de markt

Tijdens de feest dagen is dit een veelgegeten gerecht. Ik had het wel willen proberen maar dat is niet gelukt.

552019-be784601d5a55b1394cdd8e0bd0cb2d1.JPG

552019-1a2c1f9ed5c844503caf4ace7f859ae3.JPG

552019-227e210e86154e9faaf944a10d726b61.JPG

552019-7285fbe7de31143d53fe5bb3147cafd1.JPG
Geschreven door john om 00:35 Reageer op dit bericht

Kabouterdorp

Ergens,midden in het bos, ligt Kabouterdorp. Daar staan de kabouters heel gezellig naast elkaar onder de bomen of aan het open veld. Kabouterdorp lijkt op de grotemensenwereld maar alles is er veel kleiner. Elke kabouter heeft zijn eigen plaats die hij netjes schoonhoudt, want zij hebben een hekel aan rommel. Terwijl de mannetjes opruimen zorgen de vrouwtjes voor het eten, zo doet iedereen wat. Als de kabouters klaar zijn met hun werk, gaan ze lekker in het zonnetje zitten of ze maken een wandeling in het grote bos. Ze houden veel van bomen en bloemen en hebben bijna allemaal een mooie tuin waar ze heel trots op zijn. Menig weelderige paddestoel benoemd ons kleinzoontje met ‘Plop’, voor hem is ieder kabouterstoeltje van ‘Plop’ en de grote mensen behoren daar niet op te gaan zitten. Wie kent er niet het liedje van : ‘Op een rode paddestoel vol met witte stippen, zit kabouter Pinnemuts op en af te wippen’?
Als we zelf in ons eigen huis eens rondkijken en in de kasten en hoeken neuzen, wat zie je dan heel dikwijls, juist troep en nog eens troep en rommel. Veel huizen staan er vol mee. Kleren die je nooit meer draagt, boeken die je nooit leest, hele stapels papier die je ooit nog eens moet doorwerken, handige keukenhulpjes die maar een paar keer gebruikt worden, ongebruikte potten en pannen, dozen die er nog staan van de laatste verhuizing, dode planten, ongewenste cadeaus, heel veel foto’s, aangebroken cosmetica, halfvolle blikken uitgedroogde verf, een gebroken vaas die je ooit eens moet lijmen, een hoop andere rommel waar je ooit denkt iets aan te hebben. Maar wie kan nu afstand nemen van die dingen waar misschien overal een verhaal aan zit? Ik vond nog een yohurtmaker op zolder, nooit zelf iets bereid, altijd verse gekocht in de winkel. Soms verplaatst de rommel zich van de zolder naar de kelder in de hoop dat we daar dan iets kunnen aanvangen ermee. De kelder hier dat is hopeloos, overal fietsenonderdelen en bloempotten die weer naar buiten moeten gezeuld worden. Ik vraag me dikwijls af of voor iedere schroef die in een plank gedreven wordt een ander boormachine nodig is? Van mannengereedschap daar weet ik niet veel van, zolang het ventje maar zijn kopjes en ondertassen mee terug naar de keuken brengt. In een vergeten hoekje dat doorweeft is met spinnenwebben zie ik al eens een vies ding staan dat ooit deel uit gemaakt heeft als een onderdeel van het servies maar nu in verre staat van ontbinding verkeerd. Bwéékes , wat moet ik hier nu mee maar ik kan dat onding toch niet wegdoen want dan ontbreekt er een onderdeel en een onvolledig servies dat is niet mooi om op tafel te zetten. Dikwijls denk ik dan aan die kabouters die ’s nachts voor je het werk komen doen en ’s morgens ligt dan alles netjes terug in de kast. Als ik dan weeral tegen ons kleintje zeg: jongen toch, hier moet eens goed huis gehouden worden , dan bekijkt hij mij met zijn mooie blauwe ogen (die hij uiteraard van mij geërfd heeft) en ineens zegt hij: maar oma toch, je kan toch die kabouter ‘Plop’ eens vragen! Van kinderlijke onschuld gesproken. Als de hele boel uitruimen je tegenstaat, doe het dan kast voor kast, beperk je tot één kamer. Dus weg met die troep en rommel, geef het aan een ander, recycle het, verkoop het, verbrand het, naar de kringloopwinkel ermee! Wil je het toch houden, zorg dan dat het niet te vinden is.
Wink
Geschreven door john om 23:45 Reageer op dit bericht

Schilderen in Twisk


Maatschappij tot Nut van ‘t Algemeen

Dept. Twisk

 

UITNODIGING TEKEN - /SCHILDERDAG TWISK 2010

 

In het monumentale Westfriese dorp Twisk organiseert de Mij. tot Nut van 't Algemeen op zaterdag 12 juni 2010 voor het dertiende jaar de teken - schilderdag "Kunst in Uitvoering".

Twisk is een bijzonder fraai dorp. Het telt vele rijksmonumenten en praktisch het hele dorp is tot beschermd dorpsgezicht verklaard.

Langs de Dorpsweg en -sloot staan verscheidene boerenbedrijven, die honderden jaren oud zijn.  Vele zijn fraai gerestaureerd.

 

Het programma  ziet er deze dag als volgt uit:

09.30-10.00 uur aanmelden in het Dorpshuis, Dorpsweg 91 in Twisk. Ontvangst met koffie en Westfriese krentenmik.

Vanaf  10.00 uur een stekkie zoeken. De keus is aan u. Onderwerp en techniek zijn vrij.

En om 15.30 uur wordt de dag afgesloten met een "Kunsttref" in het Dorpshuis.

Hier kunnen we het werk van de dag bewonderen en wordt tevens "de publieksprijs" uitgereikt.

 

Gaarne nodigen wij u, uw vereniging /genootschap, uit deel te nemen aan deze dag.

De hieraan verbonden kosten bedragen euro 12,50 p.p., incl. koffie en lunch.

Kosten te voldoen door overschrijving op onze girorekening 3562863 t.n.v.

Dep. Twisk der Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen, te Twisk.

Opgave zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk voor 1 juni.

 

 

Met vriendelijke groet,

Nutsdepartement Twisk,

 

Nel Kay-Sluis, penningmeester

Dorpsweg 44

1676 GC Twisk

0227-541 604

 

nelkay@hotmail.com

nut.twisk@zonnet.nl

Geschreven door john om 01:20 Reageer op dit bericht

Het monument in Csorvas

Het is vreemd om zelf te zien het monument voor 32 joden omgekomen tussen 1944-1945 in Csorvas Hongarije. Amper 200 meter van het adres waar we logeerden.

542368-d45f7190d48e099e4293e4f3f8fc17d3.JPG

542368-e99346055c29b5285f011321c583cd18.JPG
Geschreven door john om 09:19 Reageer op dit bericht

Meer van aquarelleren

↑ Terug naar de berichten