UNIFORM

Ook zonder cijfers kan de balans weer worden opgemaakt.

Afsluiting van wéér een jaar !
De winkels hebben het er druk mee. Je ziet zelfs bordjes:
Wegens balans zijn wij morgen de gehele dag gesloten.
Alle goederen worden geteld en dan zijn er tekorten,
helaas voor een deel veroorzaakt door het eigen personeel.
Dat geeft een financiële strop.

Onze persoonlijke balans hoeft niet in cijfers te worden uitgedrukt
en vraagt niet om een jaarverslag.
Zouden we niet regelmatig moeten of kunnen kijken
waarin we tekort geschoten zijn ?
Dan kunnen we de schade misschien herstellen
en nieuwe tekortkomingen voorkomen.
De balans ziet er aan het eind van het jaar dan toch beter uit.
Dat betekent winst en de aandeelhouders,onze naaste omgeving,
reageren daar zéér positief op.
BzN012005

Menselijke  warmte,  kostbare energie.

Sinds juli 2004 mogen we zelf kiezen bij welke maatschappij
we energie willen afnemen.
Dat is wikken en wegen, want het draait vooral omgeld.
Energie is kostbaar en we kunnen niet zonder licht en warmte.
Dat geldt voor iedereen.

Wat méér aandacht en tijd voor elkaar, een schouderklopje,
een spontaan bezoek, dat geeft licht in een donkere periode.
Dat geeft een warm gevoel, is onbetaalbaar
en daarom o zo kostbaar.
BzN122004

In het leven van alledag word je telkens voor keuzes gesteld:
Zal ik of zal ik niet?
Als je dan even nagedacht hebt, kom je doorgaans snel op het antwoord.
Maar er zijn dilemma's die hoofd en hart raken,
en dat vraagt dan méér van je.  WAT TE DOEN?
Als je in zulke situaties naar je hart luistert,
heb je een goede keuze gemaakt.
BzN112004

Dat is voor iedereen goed.
Niet alleen is het beter voor de eigen slanke lijn,
maar er blijft ook meer over voor anderen.
DEEL  WAT  MEER.
Maar opscheppen  over wapenfeiten,
is sowieso niet leuk voor anderen,
liever niet delen dus.
Hou het gewoon een beetje bescheiden
en luister wat meer naar de ander.

DUS:  SCHEP  minder  OP.
BzN052004

Iedereen kent ze, mensen waarop je nooit vergeefs een beroep doet.
Die ondanks werk en drukke bezigheden altijd \"JA\" zeggen.
Het zijn geen ja-knikkers, maar doeners.

Tegen deze mensen zou je moeten zeggen:
Durf ook eens nee te zeggen.
En de vragers ? 
Is het niet zo, dat we dikwijls op dezelfde mensen een beroep doen,
wetend dat ze positief zullen reageren?
Misschien moeten de vragers ook eens bewust \"NEE\" zeggen.
Nu even niet.
BzN042004

Ondanks alle ellende in de wereld zijn er ook mensen, instellingen, die hoop weten te geven op een betere toekomst.
Denk aan de kindsoldaten in Warchild. Gevangenen en
AMNESTY  INTERNATIONAL.
Gehandicapten in de derde wereld en het Liliana Fonds.
Zij helpen en geven een hoop.
Ook dicht bij huis kunnen we mensen helpen om weer een beetje vreugde in het leven te hebben.
Iemand uit de alledaagse sleur halen doet een hoop.
Bovendien word je er zelf gelukkiger van.
BzN022004

Het heeft heel wat spelletjes "Mens erger je niet" gekost, voordat de kinderen zonder ruzie het spel beëindigden.
Verliezen of niet winnen moet je leren.
En dat hebben ze spelenderwijze geleerd.
Een grote winst voor de rest van hun leven.

Maar zeg nou eerlijk: Als we de extra kilootjes na moeizaam lijnen
eindelijk verliezen, is dat toch ook WINST!
BzN 102002

We zijn allemaal met een wijsvinger toegerust, maar van jongs af aan wordt ons geleerd, die spaarzaam te gebruiken.
Als het om een schuldvraag gaat, staan we gauw met de wijsvinger klaar, en die wijst zelden naar onszelf.
Je kunt met je wijsvinger veel leed toebrengen, en onrecht.

Je kunt er ook goed mee doen. Je kunt mensen de weg wijzen in de stad, in de samenleving, in het leven.
Je kunt een wegwijzer zijn.

Jazeker: je kunt wijzer zijn.
BzN 092002

Die naar menselijke gewoonte
met een eigennaam genoemd werd
toen Hij in een ver verleden
werd geboren, ver van hier,
die genoemd werd: Jesjoe, Jezus,
zoon van Jozef, zoon van David.

Die ook Zoon van God genoemd wordt
Heiland, visioen van vrede,
licht der wereld, weg ten leven,
levend brood en ware wijnstok.

Die geliefd en onbegrepen,
werd bewaard in taal en teken
als een eeuwenoud geheim;
als een wachtwoord  doorgegeven,
als een vreemd vertrouwd verhaal,
die een naam is in mijn geheugen
die de stem is  van mijn geweten
die mijn waarheid is geworden.
Hem gedenk ik hier en noem ik
als een dode die niet dood is,
als een levende geliefde.

Die gekozen heeft te leven
voor de armsten der armen,
helpman, reisgenoot, broeder
van de allerminste mensen.

Die, ten dage dat Hij rondging
door de dorpen van Zijn landstreek
mensen aantrok en bezielde,
hen verzoende met elkaar,
die niet stijf en ongenaakbaar,
niet hooghartig als een heerser,
maar in knechtsgestalte leefde.

Die Zijn leven voor Zijn vrienden prijsgaf,
door een vriend verraden,
die getergd tot op het kruis,
voor Zijn vijand heeft gebeden..

Die gestrooid is in de akker
als het kleinste van de zaden
die daar wachtte een lange winter
tot de stilte van de dood.

Die als graan geoogst zal worden,
die als brood gedeeld wil worden
om in mensen mens te worden,
die, verborgen in Zijn God,
onze vrede is geworden
in onze ziel tot rust gekomen.

Die ons groet vanuit Zijn verte
Die ons aankijkt van dichtbij,
als een kind, een vriend, een ander,
Die onze verwachting is
en de vervulling van onze diepste droom.

Hem gedenken wij in de Eucharistie,
Hem noemen wij bij naam
als een levende geliefde
als de mens die naast ons is,
als de God van ons leven
voor tijd en eeuwigheid.
(naar H. Oosterhuis)