Wie is die man, die frank en vrij
eenvoudig tot de mensen kwam
en al door zijn aanwezigheid
hun leed en zorgen op zich nam?

Gewoon een mens
van vlees en bloed
het woord van God
dat leven doet.

Wie is die man die voor zichzelf
geen veiligheid of rijkdom vroeg
en enkel in zachtmoedigheid
de armoede van anderen droeg?

Wie is die man die als een vuur
verlichting, troost en warmte gaf
in pure zelfvergetelheid
voor ons geluk zijn leven gaf?

Wie is die man die als een knecht
een wonderlijke vreemdeling,
de wegen van gerechtigheid
van vrede en genezing ging?

Wie is die man, hoe is zijn naam,
die zo zichzelf tot voedsel brak
en met de eenvoud van een kind
van God en van zijn Vader sprak?


(Henk Jongerius)

W E E T    J E..........

Er zijn al méér dan 45 jaar

Voorbij gegaan

Toen ontmoetten we elkaar

En zijn samen het leven aangegaan

Het bracht ons nauwer bij elkaar

En al vrij snel werden we echt een paar

We beloofden elkaar voor altijd trouw

Omdat ik zoveel van je hou

Het leven saam bracht ons niet altijd

Wat we dachten

Soms iets anders dan we ervan verwachtten

Toch bereiken we vandaag samen een mijlpaal

Voor ons twee natuurlijk, en voor allemaal

En met iedereen die aan onze zorg werd toevertrouwd

Want met onze (klein)kinderen jong en oud

Die we niet willen missen, voor geen goud

Hopen we dat Onze Lieve Heer

Ons nog vele jaren

In dit aardse leven zal bewaren

Bedankt, bedankt voor alles

Wat je voor ons hebt gedaan

En dat je altijd voor iedereen klaar wilt staan

Je hebt ons meer gegeven dan je kon

Maar je ziet:

Het is steeds de liefde die overwon

Moge er nog vele jaren volgen samen

Dat zal iedereen beamen

Nogmaals dank

Voor alles wat je voor ons wilt zijn

Echtgenote, moeder en oma

Je vindt alle drie reuze fijn

En wij zullen van onze kant

Je vasthouden bij elke hand

Om zo nog lang te mogen gedenken

Dat je jezelf

Helemaal aan ons hebt willen schenken.

Ons vader, onze kinderen