Hulp gevraagd Als je na een lang en werkzaam bestaan eindelijk met 'n welverdiend pensioen mag gaan, lijkt 't soms dat men zich af gaat vrag…
Hulp gevraagd
Als je na een lang en werkzaam bestaan
eindelijk met 'n welverdiend pensioen mag gaan,
lijkt 't soms dat men zich af gaat vragen:
hoe vul ik toch die vele, lange dagen.
Maar in deze drukke, veelvragende maatschappij
zet je deze gedachten vaak heel snel opzij.
Er zijn zoveel medemensen die om hulp vragen
dat je in al die vele, lange, vrije dagen
tijd tekort komt om de hulp te bieden
die men vraagt op zoveel diverse gebieden.
Want in onze levendige, zorgvragende maatschappij
hoort vrijwilligerswerk er absoluut en zeker bij.
Van jong tot oud, van groot tot klein
vindt men "geholpen worden" echt wel fijn.
Dan hebben alle dagen plots weer volop zin
en de maatschappij, daar blijf je middenin.
Gezondheid, niet te koop op deze aarde. Maar wel van een onschatbare waarde Als mens staan we er te weinig bij stil dat het niet altijd i…
Gezondheid, niet te koop op deze aarde.
Maar wel van een onschatbare waarde
Als mens staan we er te weinig bij stil
dat het niet altijd is zoals je het wel wil
Wat een geluk als je er niet over hoeft te klagen
ben er dankbaar voor al je levensdagen
Maar gaat het niet zoals je had verwacht
heeft het niet gebracht wat je eigenlijk dacht
Gebruik dan ook al die dagen van je leven
die je altijd nog iets hoopvols willen geven
Want je moet de moed niet gauw laten zakken
als je de zin van 't leven niet meer kunt pakken
Denk steeds dat er nog vele mensen zijn
die moeten lijden met nog veel ergere pijn
Zijn pijn en ongemak echt niet meer te dragen
en denk je: dit zijn echt mijn laatste dagen
Ben ook dan dankbaar voor wat je is gegeven
in dit aardse bestaan: het mensenleven |
Liefde
Verliefd worden op elkaar
Gaan houden van elkaar
Zuinig zijn op elkaar
Zorgen voor elkaar
Relatie aangaan met elkaar
Hoop geven aan elkaar
Gaan samenleven met elkaar
Willen trouwen met elkaar
Dat zou mooi zijn in 't leven
Elkaar die veiligheid geven
Voor altijd, niet voor even
't Wordt een prachtig, zinvol leven
Wees blij dat je mag samenzijn
Geniet van alle dingen, o, zo klein
Dan wordt het leven pas echt fijn
Zo moesten alle levens zijn.
Onbegrip Gebogen over een vel papier zit ik nu weer hier Om gedachten op te schrijven die in herinnering moeten blijven. Waarom doen mensen …
Onbegrip
Gebogen over een vel papier
zit ik nu weer hier
Om gedachten op te schrijven
die in herinnering moeten blijven.
Waarom doen mensen elkaar zo'n pijn
Willen ze soms niet tevreden zijn
met alles wat hun is gegeven?
Nee, 't moet anders in het leven.
Goed zijn voor elkaar wordt opzij gezet
De eigen wil wordt dan de wet
Zodat anderen dit vaak niet kunnen dragen
Men wil enkel ZELF overal in slagen.
Alles wordt daaraan vaak afgemeten
Van samenleven wil men niets meer weten
Ook al doet men daarmee iemand pijn
Dat zal jou dan echt geen zorg zijn.
Doe eens iets in belang van de ander
Iemand die dit echt wel nodig heeft
Voor Willem, Mandy of welke ander
Die ook op deze grote aardbol leeft.
Pas dan ben je als mens geslaagd
En niet tot egoist verlaagd
Maar dienstbaar aan de maatschappij
Want daar hoort toch eenieder bij.
WAAROM Staat de wereld zo in vuur en vlam ? WAAROM Verdient niet ieder z'n eigen boterham ? WAAROM Moet men nog steeds van anderen profitere…
WAAROM
Staat de wereld zo in vuur en vlam ?
WAAROM
Verdient niet ieder z'n eigen boterham ?
WAAROM
Moet men nog steeds van anderen profiteren ?
WAAROM
Wil men van ervaringen nog steeds niets leren ?
WAAROM
Zijn er zoveel rijken en nog VEEL MEER armen ?
WAAROM
Kent de mensheid nog altijd zo weinig erbarmen ?
WAAROM
Zijn alle volkeren op de wereld nog niet één ?
WAAROM
Vluchten mensen massaal soms overal nog heen ?
Omdat de mens nog steeds niet wil erkennen
Dat men aan één mensheid toch zal moeten wennen.
Ik lag met jou in hetzelfde bed We sliepen wel rechtop Jij stak er net wat bovenuit Vandaar jouw blauwe kop. Ik was stapel op jouw lange lij…
Ik lag met jou in hetzelfde bed
We sliepen wel rechtop
Jij stak er net wat bovenuit
Vandaar jouw blauwe kop.
Ik was stapel op jouw lange lijf
Dat mag je nu best weten
Ik vond jou echt een reuze wijf
Gewoon om op te vreten..
Laatst droomde ik de hele nacht
Aan een stuk door van jou
Jij werd mijn bruid mooi wit
Omdat ik van sleepasperges hou.
Plots werd mijn droom bruut verstoord
Ik bloedde aan mijn kuiten
Wij werden allebei vermoord
Door zo'n hovenier van buiten.
Wij werden in een kist gelegd
En spoedig daarna gewassen
Mijn rug was krom de jouwe recht
Jij was dus eerste klasse.
Wat wreed toch van zo'n hovenier
Ons zo uiteen te rukken
Ik heb jou daarna nooit meer gezien
Want ik lag bij de stukken.
Weet je wat ik het gekke vind
Het is eigenlijk heel stom
Terwijl ons leven in de grond begint
Is dat bij de mens net andersom.
(Auteur: Paul Asselbergs)
Het leven dat ons wordt gegeven
duurt vaak lang, soms ook maar even.
Zorg dat je altijd terug kunt zien,
niet hoeft te zeggen "maar misschien".
Terugzien op een leven,
waarin degene die echt naast je staat,
zich niet bewust is van enig kwaad
dat je hem of haar hebt aangedaan.
Kijk elkaar vooral vertrouwvol aan,
zodat je voor die ander wat kunt betekenen,
dat die echt steeds op je mag rekenen.
Samen staan we in het leven sterk,
verzetten we dan bergen werk.
Als zo je leven is voortgegaan,
heb je aan de verwachtingen voldaan
dat je samen met anderen op deez' aarde
geweest bent van onschatbare waarde.
De regen valt in stromen neer, waar blijft toch het mooie voorjaarsweer ? Ons klimaar is totaal verstoord, 't Is helemaal niet zoals het hoo…
De regen valt in stromen neer,
waar blijft toch het mooie voorjaarsweer ?
Ons klimaar is totaal verstoord,
't Is helemaal niet zoals het hoort.
Lekker aangenaam is er nu niet bij
en dat maakt anders de mens zo blij.
Dagen en weken zijn zo verleden tijd,
't ritme in de natuur zijn we een beetje kwijt.
De zomermaanden staan al voor de deur,
met al die bloemen, vol van geur.
Maar dan moet eerst de zon ons gaan verblijden
met betere en met warmere tijden,
zodat de natuur komt tot z'n volle pracht,
want daar hebben we nu lang genoeg op gewacht.
Stilstaan, nee dat kunnen je handen niet, je pakt alles aan wat je maar ziet. Je bent pas echt in je element als je hele dagen bezig bent. L…
Stilstaan, nee dat kunnen je handen niet,
je pakt alles aan wat je maar ziet.
Je bent pas echt in je element
als je hele dagen bezig bent.
Liefst met het maken van rok of broek,
zo breng je vele uren zoek.
Eerst lapjes kopen in de kraam met stof,
niet te ruw en niet te grof,
dan een patroon gaan zoeken in het modeblad,
want iets gaan maken doet je echt wel wat.
Veel patronenpapier heb je al nodig gehad,
maar hierdoor maak je telkens weer wel wat.
Achter de naaimachine of de lock gezeten,
heb je al heel wat af gezweten,
om te maken wat je had bedacht,
om het daarna, zoals verwacht
te schenken aan je kleinkind,
die het dan weer prachtig vindt,
wat Oma nu weer heeft gemaakt.
Daarmee heb je al menig kinderhart geraakt.
Het leven is te kort om té lang boos te zijn. Blijdschap, verdriet, boosheid. Emotionele uitingen die belangrijk zijn en onze stemming weerg…
Het leven is te kort om té lang boos te zijn.
Blijdschap, verdriet, boosheid.
Emotionele uitingen die belangrijk zijn en onze stemming weergeven.
Wat doe je met boosheid? Je geeft een grens van acceptatie aan.
Vreugde en verdriet wil je delen en daar geven we graag tijd aan.
Onder boosheid lijden beide partijen; er worden vaak dingen ongenuanceerd gezegd, waar we later spijt van hebben.
Boosheid, een verhitte discussie, afkoelen en daarna op een rustig moment de ergernis uitpraten.
Dan is er weer heel veel tijd voor vreugde inons te korte leven.
BzN122005
GEVRAAGD