Archief

Raakt het U dan niet,
de armen en de zwakken, 
op de gemeenste manieren 
worden ze overrompeld,
klem gezet.
En U,
U houdt U maar afzijdig,
niets merken wij van U.
Hoor hen toch snoeven
de goddelozen; 
wie doet ons wat,
met geen mens,
met geen God,
 hebben wij te rekenen,
God -
er is helemaal geen God.
Laat dit niet doorgaan,
U bent het toch,
God van ont-rechten,
hoe zoudt U hen vergeten,
hún pijn is Uw pijn
hún verdriet is úw verdriet.
Koning bent U,
een God,
de verdrukten koninklijk nabij.

(Uit: In de schaduw van de psalmen, Hans Bouma)

Bidden is geen afdwingen.
Het mag geen poging zijn
om te ontvangen.
Bidden is slechts het uitstijgen
boven je wereldse beslommeringen.
En jezelf open en eerlijk 
geven aan jezelf,
aan de grotere God,
en aan je medemens
die je door God gegeven is.
Daar zijn vaak maar
weinig woorden voor nodig.
En soms zijn er helemaal geen woorden nodig.
Toch is bidden het geheim
waarin je jezelf weggeeft,
om jezelf terug te vinden.

(oorspronkelijk van Gert Hardeman)

Mamma is het woord
waar het leven mee begint.
Mamma is het woord
dat hoort bij ieder kind.

Een woord om zacht te zeggen,
niet om luid te schreeuwen
het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen.

Mamma is het woord
waar de mensheid mee begint
Mamma is een ander woord voor LIEFSTE.

( Een klein gedichtje van Toon Hermans) Dit gedichtje heb ik gevonden op de website van onze pastor A. Lint

Na jaren werken in onze maatschappij,
zijn we rond ons zestigste jaar eindelijk vrij.
Vrij om te doen wat we eerder niet konden, 
of er simpelweg de tijd of ruimte niet voor vonden.
Maar toch is dat vrij zijn soms maar schijn,
omdat er dan weer andere, nieuwe \"projecten\'zijn.
Oma en opa hebben nu toch volop tijd,
dus daar kunnen we onze kroost wel kwijt.
En problemen, klein of groot, dik of dun,
ga ermee naar huis en vertel het hun.
Wat we daarbij veelal vergeten,
en wat we echt wel moeten weten:
Ouders mogen en moeten in de na-dagen van hun leven,
alleen genieten van fijne dingen, die wij hun geven!
Heel hun leven stonden ze voor ons klaar,
gun ze een fijne oude dag, dat lieve paar.

Reeds vanaf het vroege aardse bestaan,
zijn ze elkaar achterna gegaan.
De ZOMER sluit een periode af,
die ons veelal heel wat te genieten gaf.
We genoten van zon, zee, strand en bos,
wandelden en fietsten er flink op los.

Daarna wordt het HERFST, zoals elk jaar,
en die heeft ook zijn charme voorwaar.
Truien en dassen liggen soms al klaar.
De paddestoel verschijnt langs weg en in het bos,
en veel groen blad verdwijnt, het waait helemaal los.

Dan volgt de WINTER zoals elk jaar.
We leggen warme kleding weer maar klaar.
Misschien met Kerst wat vorst en sneeuw.
Want zo gaat het nu al menig\' eeuw.

Maar na de tijd van soms veel overlast,
wordt zeker de LENTE weer onze gast.
De natuur gaat langzaam weer ontluiken.
En zorgt dat we straks de bloemengeur weer ruiken.

Zo gaat het steeds, jaar na jaar.
We vinden het eigenlijk maar heel gewoon nietwaar ?

ZOVEEL OVERVLOED EN WEELDE.
ZOVEEL BESCHAMENDE ARMOE.
ZOVEEL KENNIS EN KUNDE.
ZOVEEL ONMACHT EN ONWIL.
ZOVEEL DURF EN OVERMOED.
ZOVEEL MOEDELOOSHEID.
ZIE HET AAN EN BID.

ZOVEEL TE GENIETEN
ZOVEEL TE VERDUREN;
ZOVEEL ONTVANGEN
ZOVEEL MOETEN AFSTAAN;
ZOVEEL ZEKER WETEN
ZOVEEL ONGEWIS.
ZIE HET AAN EN BID.

ZOVEEL IN DE SCHOOT GEWORPEN
ZO WEINIG KANS GEKREGEN;
ZOVEEL STRALENDE GEZICHTEN
ZOVEEL HOLLE OGEN;
ZOVEEL VOORSPOEDIG GENEZEN
ZOVEEL BLIJVENDE WONDEN.
ZIE HET AAN EN BID.

(Uit De Roerom)

Gun ons nieuwe ogen,
die helderziende zijn voor noodsignalen
van de mensen om ons heen.

Gun ons open oren, om het zwijgende smeken van anderen
op de juiste golflengte op te vangen.

Gun ons humor en takt,
in de omgang met lastige mensen;
want ook dié plaatst U op ons levenspad.

Gun ons een goed geheugen,
voor wat anderen ons hebben toevertrouwd,
en voor wat wij hen hebben beloofd te doen.

Gun ons vasthoudendheid,
om de tijd niet te verdoen met gekissebis en onenigheden;
Uw rijk kan niet worden gebouwd door zure mensen.

Gun ons een blij gezicht,
en een glimlach die de spiegel is van een vrolijk hart
; zodat anderen zich daaraan kunnen optrekken.

Gun ons die gezindheid,
die ook Jezus had,
toen Hij mens onder de mensen
en vriend onder vrienden was.

(Alfred C. Bronswijk)

Waar halen mensen
de moed vandaan
om op te staan
met open ogen,
het hoofd rechtop,
op weg te gaan,
gewoon
hun eigen weg ??

Waar halen mensen
de moed vandaan
om te spreken,
recht op de man af,
ongewapend,
onbevreesd,
 gewoon
hun eigen woord ??

Waar halen mensen
de moed vandaan
om goed te doen
en weg te schenken, zonder winst en
zonder belang,
gewoon
hun eigen HART ??

Van die Man
uit Nazareth
die ons op het spoor
 van vrede zet,
en het goede woord
dat Hij tot ons zegt:
de vrijheid die Hij
in ons hart heeft gelegd.

RESPECT VOOR JEZELF
IS RESPECT VOOR ANDEREN.
RESPECT VOOR ANDEREN
IS RESPECT VOOR "ANDERS".

EIGENLIJK ZIJN WE HELEMAAL
 NIET ZO ANDERS ALS WE DENKEN.
DIEP VAN BINNEN
WILLEN WE ALLEMAAL
HETZELFDE RESPECT.

EN WAT IS RESPECT ?
RESPECT IS ANDEREN BEHANDELEN
ZOALS JE ZELF BEHANDELD WILT WORDEN.

( door Francine Oomen )

Luister, luister. stop dat kabaal
een KIND vertelt ons zijn verhaal,
Een kind dat HONGER heeft en niets te eten,
een DORSTIG kind, in de woestijn vergeten.

Een VREEMDELING, kind van familie gescheiden,
een kind dat NAAKT is, in eenzaamheid kou moet lijden.
Een ZIEK kind, door pijn en koorts gekweld,
een GEVANGEN kind, in angst voor grof geweld.

Met Kerstmis horen we weer over dat ene KIND,
dat zich in al die verhalen verbindt,
in al die kinderen ontmoeten we Hem,
en steeds weer horen wij Zijn stem:

"Wat ge voor hen doet, hebt ge voor MIJ gedaan."
Laat het Kerstfeest in dit teken staan.
Laten we blijven proberen
Zijn vrede en vriendschap te leren.