Dinsdag 22 augustus 2006
Vervolg Religie / Wetenschap
Vervolg Religie/Wetenschap.
In het vorige artikel stelde ik dat de huidige wetenschappelijke geestesgesteldheid in het Westen, die het verdeelde en gefragmenteerde denken in zich heeft, en de Oosterse religie, die uitgaat van heelheid, niet valt te verenigen en zelfs niet in harmonisch evenwicht te brengen is.
In feite worden ze immers als tegenpolen ervaren.
Beide geestesgesteldheden vinden we in de hele wereld terug. Het zijn eigenlijk de enige geestestoestanden die echt de moeite waard zijn.
De wetenschappelijke geest is op feiten gericht, de waarneming ervan is gericht op het ontdekken van dingen. Alles dient gezien te worden "zoals het is".
Uit de waarneming trekt de wetenschap conclusies en bouwt ze theorieën op.
De geest van de wetenschap dient zich bezig te houden, dat is de taak die de wetenschapper heeft, met de materie te verkennen, de struktuur van de aarde; planeten en sterren te onderzoeken. Het is zijn taak te weten te komen hoe de mens, dier, planten en gewassen van ziekten te genezen en middelen te vinden deze ziekten te voorkomen. Hoe de duur van mensenlevens te verlengen, enz,enz.
Maar de wetenschappelijke geestesgesteldheid wordt gebruikt en uitgebuit door nationalistische mentaliteit, door geestesgesteldheid van Amerika, Rusland, Duitsland, Frankrijk, Nederland, India, Irak, Iran en vele, vele andere landen.
Zo worden wetenschappelijke ontdekkingen gebruikt en uitgebuit door soevereine staten en continenten. Maar het zijn ook wetenschappers die zich hiervoor graag lenen vanuit een standpunt van materieel gewin of idealen, idealisme of andere motieven.
De ware en juiste wetenschappelijke geestesgesteldheid houdt zich echter niet bezig met individuele omstandigheden, niet met nationalisme, niet met ras, niet met vooroordelen, enz.
Anderzijds is er de ware religieuze geest. Deze religieuze geest is een creatieve geest. Een geest die niet alleen moet afrekenen met het verleden maar ook moet openbarsten in het heden.
Een dergelijke geest behoort bij geen enkele richting of groep, geen enkele cultus of kerkelijke organisatie. De religieuze geestesgesteldheid is nooit de hindoe, christelijk, boeddhistisch of mohammedaanse mentaliteit.
De religieuze geest behoort bij geen enkele zich religieus noemende groepering. Zij is niet degene die naar tempels, kerken of moskeeën loopt. De religieuze geest staat volledig op zichzelf.
Het is deze geest die de onwaarachtigheid van kerken, dogma's en tradities doorzien heeft. Hij is niet cultuur gebonden en niet nationalistisch omdat hij zich niet laat beïnvloeden door zijn omgeving.
En alleen zo'n geest, niet de boeken en teksten interpreterende geest die zich met de gita, oepanishads, bijbel, koran of talmud, enz, bezig houdt, heeft het vermogen te blijven onderzoeken.
Het is echter ongelofelijk moeilijk religieus te zijn met een heldere, nauwkeurig werkende, wetenschappelijke geest, die nergens bang voor is en zich niet bekommert om eigen veiligheid.
Een religieuze geestesgesteldheid heb je echter niet zonder grondig alles van jezelf te kennen.
Je lichaam, je gevoelens, de werking van je geest, het functioneren van je denken.
Hij is waarlijk mens, die in zichzelf deze wetenschappelijke - en religieuze geestesgesteldheid combineert en daardoor harmonisch is zonder innerlijke tegenstrijdigheid.
Maar hoe breng je dit nu tot stand? Want dit lijkt mij een absolute noodzaak gezien de toestand waarin de mens en de wereld al eeuwen lang verkeert. Hoe laat je al dat geconditioneerde achter je, hoe ontsluier je dit alles, hoe leer je zoiets? Waar en hoe maak je daar een begin mee?
Jomeij.
In het vorige artikel stelde ik dat de huidige wetenschappelijke geestesgesteldheid in het Westen, die het verdeelde en gefragmenteerde denken in zich heeft, en de Oosterse religie, die uitgaat van heelheid, niet valt te verenigen en zelfs niet in harmonisch evenwicht te brengen is.
In feite worden ze immers als tegenpolen ervaren.
Beide geestesgesteldheden vinden we in de hele wereld terug. Het zijn eigenlijk de enige geestestoestanden die echt de moeite waard zijn.
De wetenschappelijke geest is op feiten gericht, de waarneming ervan is gericht op het ontdekken van dingen. Alles dient gezien te worden "zoals het is".
Uit de waarneming trekt de wetenschap conclusies en bouwt ze theorieën op.
De geest van de wetenschap dient zich bezig te houden, dat is de taak die de wetenschapper heeft, met de materie te verkennen, de struktuur van de aarde; planeten en sterren te onderzoeken. Het is zijn taak te weten te komen hoe de mens, dier, planten en gewassen van ziekten te genezen en middelen te vinden deze ziekten te voorkomen. Hoe de duur van mensenlevens te verlengen, enz,enz.
Maar de wetenschappelijke geestesgesteldheid wordt gebruikt en uitgebuit door nationalistische mentaliteit, door geestesgesteldheid van Amerika, Rusland, Duitsland, Frankrijk, Nederland, India, Irak, Iran en vele, vele andere landen.
Zo worden wetenschappelijke ontdekkingen gebruikt en uitgebuit door soevereine staten en continenten. Maar het zijn ook wetenschappers die zich hiervoor graag lenen vanuit een standpunt van materieel gewin of idealen, idealisme of andere motieven.
De ware en juiste wetenschappelijke geestesgesteldheid houdt zich echter niet bezig met individuele omstandigheden, niet met nationalisme, niet met ras, niet met vooroordelen, enz.
Anderzijds is er de ware religieuze geest. Deze religieuze geest is een creatieve geest. Een geest die niet alleen moet afrekenen met het verleden maar ook moet openbarsten in het heden.
Een dergelijke geest behoort bij geen enkele richting of groep, geen enkele cultus of kerkelijke organisatie. De religieuze geestesgesteldheid is nooit de hindoe, christelijk, boeddhistisch of mohammedaanse mentaliteit.
De religieuze geest behoort bij geen enkele zich religieus noemende groepering. Zij is niet degene die naar tempels, kerken of moskeeën loopt. De religieuze geest staat volledig op zichzelf.
Het is deze geest die de onwaarachtigheid van kerken, dogma's en tradities doorzien heeft. Hij is niet cultuur gebonden en niet nationalistisch omdat hij zich niet laat beïnvloeden door zijn omgeving.
En alleen zo'n geest, niet de boeken en teksten interpreterende geest die zich met de gita, oepanishads, bijbel, koran of talmud, enz, bezig houdt, heeft het vermogen te blijven onderzoeken.
Het is echter ongelofelijk moeilijk religieus te zijn met een heldere, nauwkeurig werkende, wetenschappelijke geest, die nergens bang voor is en zich niet bekommert om eigen veiligheid.
Een religieuze geestesgesteldheid heb je echter niet zonder grondig alles van jezelf te kennen.
Je lichaam, je gevoelens, de werking van je geest, het functioneren van je denken.
Hij is waarlijk mens, die in zichzelf deze wetenschappelijke - en religieuze geestesgesteldheid combineert en daardoor harmonisch is zonder innerlijke tegenstrijdigheid.
Maar hoe breng je dit nu tot stand? Want dit lijkt mij een absolute noodzaak gezien de toestand waarin de mens en de wereld al eeuwen lang verkeert. Hoe laat je al dat geconditioneerde achter je, hoe ontsluier je dit alles, hoe leer je zoiets? Waar en hoe maak je daar een begin mee?
Jomeij.
Geschreven door Jomeij om 00:00
Reageer op dit bericht