Humaan -Joods - Christelijke traditie.

Hoor ze praten, discuteren over
Vrijheid van meningsuiting.
Verkocht als het grootste goed.
Verankert in de grondwet.
Maar wat is de realiteit;
Zichtbaar op het internet,
Vertelt het verhaal van verbaal geweld,
Bedreiging, belediging, pesterijen, van terreur
En angst.
Zie hoe menigeen hieonder lijdt
Wat is hun vrijheid????

Godsdienstvrijheid, gebonden aan geschiedenis
Van oorlog en geweld.
Mensen die leven volgens het heilige boek,
De Bijbel, de Koran, De Bhagavad Gita,
Mishna en de Talmoed,
Met de eigen interpretatie als het hoogste goed
En als enige waarheid aanvaardend,
Geeft geen vrijheid maar afhankelijkheid,
Onderscheidt de leugen van de waarheid.

Ook de politiek is van deze smet niet vrij.
Zij spreekt over democratie maar dicteert
De wetten en de regels.
Zij zoekt de strijd met vreemde volkeren
Die hun vrijheid zoeken in een dictatuur,
En vol valse argumenten openen
Ook wij het oorlogsvuur.

Militairen worden zo op pad gestuurd,
Niet voor defensieve taken,
Maar om onze eigen democratie op te dringen
Aan een verscheurd land, dat steeds door
Vreemde volkeren werd geknecht.
Maar dan is onze politieke leus,
Dat waren boeven, wij zijn oprecht,
En gezien vanuit onze Humaan -
Joods - Christelijke traditie
Hadden wij geen keus.

                                                                               Jomeij.


                                                          

                         Terug van een lange vakantie.

Tijdens een lange vakantie heb ik met mijn persoonlijke adviseurs verder overlegd of ik een eigen website zou beginnen, met als thema "Mijn stem alleen voor een beslissend referendum". Na een onderzoek mijnerzijds ben ik tot de conclussie gekomen dat dit geen enkele zin zou hebben. Er is kennelijk geen behoefte aan. Nederlanders blijven liever afhankelijk van beroeps politici en willen liever blijven klagen als het niet goed gaat. Daarna gaan ze gewoon weer naar de stembus en stemmen dan vaak ook nog op de zelfde politieke partij.  Ze roepen nu zelf om een sterke leider. die dan de verantwoordelijkheid van hen overneemt. Dus Amen en uit.
Ik ga dus over tot de orde van de dag en heb intussen het volgende gedicht geschreven geheten:

                             POLITIEKE SYMPFONIEËN.

Luister naar het eindeloze gekakel
van deftige heren gehesen in het nette pak.
Hoor de symponieën van geluiden
over zaken van landsbelang.
Wereldvreemde melodieën die van
onwetendheid getuigen van wat leeft.
Zie die vele wetten en de regels,
samengevat in onbegrijpelijke taal.
Opgelegde dictaten
geldend voor ons allemaal.

Op een notenbalk vol valse tonen
wordt geen wezenlijke noot gekraakt.
De onderwijs vernieuwing duurde
twintig jaren lang.
Ieder jaar werd weer iets nieuws bedacht.
Hierna evalueerde men, en wat bleek,
dat wat iedere leraar al lang wist.
In het onderwijs werd node
de muziek sleutel gemist.

De autofiles op de wegen
bestaan al vijf en vijtig jaar.
En evenzoveel jaar wordt zij
door de politiek bestreden,
met woorden wel te verstaan.
Iedere minister wilde dirigeren,
het muziekblad werd steeds groter.
Er wordt veel in mineur gespeeld.
Het milieu mag er niet onder lijden.
En de files?
Ach, die bestaan nog steeds.

Vlak na de oorlog "40 - 45",
Nu al zestig jaar gelee,
Sprak men van een grote woningnood.
Maar dat was, zo zei men, van tijdelijke aard.
Wederopbouw werd ter hand genomen.
"De woningnood zou snel tot het verleden
worden verklaard"
Deze politieke verklaring werd oprecht gegeven.
Maar aan deze woning compositie wordt
nog steeds geschreven.

Dat de armoede in Nederland steeds wordt
vergeleken met ontwikkelingslanden om ons heen
is politiek gezien wel slim.
Onze armoede is slecht relatief riep een minister.
Men moet dan echter goed beseffen,
dat men deze dan niet hoeft op te heffen.
Dat de armoede in Nederland
bewust in stand gehouden wordt is bekent.
Anderhalf miljoen Nederlanders leven
beneden de armoedegrens enof het minimumloon.
Dat zij geen enkel economisch instrument bespelen
vinden politici héél gewoon.
Immers als geen mens meer afhankelijk zou zijn
wat zou er dan gebeuren men hun macht?
Hebt U daaraan wel eens gedacht?

De gezondheids opperette van het laatste kabinet
werd vernieuwd en op papier gezet.
Niet alleen werd alles duurder maar ook de chaos
was kompleet.
twee honderd een en veertig duizend mensen onverzekerd.
Premies vliegen naar omhoog.
"Het valt wel mee" is wat de politici beweren
er zijn alleen wat start problemen,
We moeten nog wat repeteren.

Nu hebben we een nieuw kabinet,
Zij hebben alles netjes op een Balkje gezet.
Zij zouden al die noten wel eens even kraken,
hun ambities waren groot.
Daadkracht willen zij uitstralen, niet praten
maar veel doen sprak B devoot.
Maar het Balkje geeft veel ellende.
Want wat bleek, er waren heel wat dissonanten;
zoals een Wilde film en een goudvis in een vissenkom,
sex met dieren
Vloeken uit de wet? Het christelijke handelsmerk?
Al die noten vol met wanklank gaf vele, vele uren werk.
Dus....geen tijd meer voor het grote werk.

Zo blijft de armoede, woningnood, zorg,
autofiles en het ondermaatse onderwijs,
maar ook de onvrede in Nederland bestaan.
Toch er is ook positief nieuws.
De economie die groeit en groeit, maar daar hebben
de gewonen muziek liefhebbers niets aan.
Zij kunnen zich geen culturele uitspattingen
permiteren.
De muziek heeft voor hen afgedaan.

                                                    Uw dirigent, Jomeij.

                       Een fase theorie. 

Prof. Linda Hemelaar van Beesteren schrijft mij het volgende;

Beste Joop, ik wil jouw vraag aan mij alleen beantwoorden in termen van ontwikkeling.
Ontwikkeling veronderstelt een reeks opeen volgende fase zoals bijvoorbeeld bekend is uit de ontwikkelingspsychologie.Deze individuele ontwikkeling kent een aantal fase waarin het proces van baby tot volwassene wordt beschreven.(baby - kind - puber - enz.) Ik zal hier niet verder ingaan op deze individuele ontwikkelingstheorie daar die genoegzaam bbekend is. Wel wil ik in het kort de principes beschrijven die aan de basis liggen van deze fase theorieën.

- De voorafgaande fase zijn noodzakelijk om de volgende fasen met goed gevolg te doorlopen.
- De wijze waarop voorgaande fasen al of niet optimaal zijn doorlopen, zal de bereikbaarheid en de  
  hoogte van de doelen in de volgende fase beïnvloeden.
- Kenmerken en patronen die typisch zijn voor de volgende fasen duiken af entoe op.Terugval  komt  
  voornamelijk voor in steress - situaties en bij nieuwe, nog onbekende problemen.
- De ontwikkeling kan asymetrisch verlopen, zodat men zich op bepaalde deelgebieden nog in de
  vorige fase bevindt.
- De overgang van een fase naar een volgende fase gaat samen met een periode van onrust,
  spanningen, conflicten of pogingen om met nieuwe mogelijkheden te expermiteren.
- Fasen in de individuele ontwikkeling zijn niet afhankelijk van de fase waarin de maatschappy zich
  bevindt, en omgekeerd.

Als men de fijf fase van de individuele ontwikkeling kent t.w: de fase van de magische eenheid, de fase van het genieten, de fase van de inperking, de fase van de subjectieve en daarna de fase van de ethische identiteit, zal men zien dat deze corresponderen met de volgende niveau's van de maatschappelijke ontwikkeling:

1. De primitieve gemeenschap: het stamverband en een animistisch geloof staan elke individualiteit in
    de weg. Het individu is volstrekt afhankelijk van de groep. Hij moet de voorgeschreven rolpatronen
    volgen en hij vindt slechts welbehagen in de schoot van de stam. Jacht en vivangst zijn de
    belangrijkste activiteiten om in het levenshoud te voorzien, dit accentueert de afhankelijkheid van
    het milieu. De natuur en de stam oefenen een magische kracht uit op het individu, dat zich in
    wezen niet differentieert van de buitenwereld.
2. Culturen met een min of meer georganiseerde economie: veeteelt en landbouw in familie of
    groepsverbanden en met gebruik van technieken en werktuigen, ontrukken de samenleving uit
    het gelaten ondergaan van wat de natuur te bieden heeft. De indiviuen worden minder afhankelijk
    van hun omgeving en leren de natuur te manipuleren of te bewerken. Ook de individuen kunnen
    zich van elkaar onderscheiden. De opbrengst van de landbouw en veeteelt is redelijk stabiel en
    voldoende. Bij meer opbrengst kan economische ruilverkeer tot stand komen. De ideologie die
    deze samenlevingsvorm schraagt, gaat samen met een ingewikkelde godencultus, die de
    differentiatie in de samenleving weerspiegelt.
3. De hiërarchische staatsvorm: ongebreidelde economische expansie en tegenstrijdige belangen
    voeren tot grote spanningen, van waaruit de sterkste naar voren treden. De levensruimte is beperkt
    sommige gebieden zijn vruchtbaarder dan anderen, en de opbrengsten wegen niet meer op tegen
    de groei van de bevolking. De strijd om de macht en het bezit resulteert in een staatsvorm, die
    berust op een strake hiërachie. Het totalitarisme wordt beschermd door de krijgsmacht, of in een
    obscuur politioneel apparaat. De totalitaire macht gaat samen met een geloof in een almachtige god,
    dat aan het staatshoofd macht heeft gedelegeerd. De ideologie staat verheven boven alle kritiek en
    uiters strak gehanteerd.

Daar de brief van prof. Linda nogal uitgebreid is lijkt het mij beter deze in twee delen weer te geven.
De volgende fase gaat over in democratie, terwijl de vijfde fase het heteronome samenlevingsmodel aan de orde komt. Het leek mij goed om juist nummer 4 en 5 bij elkaar te houden.
Volgende week dus het vervolg.

                                 Politici en Propaganda.

Beste Joop,

Als propaganda specialiste, ook wel eens communicatie specialiste genoemd, moet ik natuurlijk eerst uitleggen wat propaganda maken eigenlijk inhoud. Het beste is dan maar een definitie te geven die nog steeds actueel is en afkomstig van Linebager, Paul Myron Anthony - 1954 - Psychological Warefare, deze luidt als volgt:
"Propaganda omvat het gecontroleerde gebruik van elke vorm van communicatie om overtuigingen en gevoelens van een zekere groep te sturen in een welbepaalde richting".
Propaganda en reclame hebben veel gemeen. Ook de reclame gebruikt verhullende en vaak onware argumenten om een boodschap te verbreiden. Het verschil is dat reclame meestal voor commerciële doeleinde wordt gebruikt en meestal als reclame herkenbaar.
Ik wil mij beperken tot jouw vraag aan mij, propaganda te koppelen aan politieke doeleinde. Ik wil echter niet in details en zal een aantal meest voorkomende propaganda technieken benoemen, zodat de lezer deze zelf kan herkennen als zij politici op T.V. of radio hun boodschap horen verkondigen.
Ook in politieke debatten vooral voor de verkiezingen zijn deze propaganda technieken duidelijk herkenbaar.
Hier volgen er een aantal.
Eerlijkheid:
Een eerlijk argument waarbij het publiek zelf wordt overgelaten, tot een besluit te komen.
Stijlvol:
Politici die hun spreekstijl bijschaven, hun uiterlijk veranderen of zorgen dat ze gezien worden op stijlvolle locaties om hun aantrekkingskracht te vergroten.
Trucs:
Trucs toepassen om inpact te verzwakken, b.v. het verspreiden van een gerucht dat iemand belachelijk maakt.
Misleiding:
Mensen misleiden om ze met een bepaald idee te laten instemmen b.v. valse propaganda om een land te betrekken bij een oorlog.
Herhaling:
Boodschappen telkens herhalen waardoor het grote publiek deze op den duur voor waar gaan aannemen.
Grove leugens:
Soms geloven mensen grove leugens eerder dan kleine, zeker wanneer het niet in iemand zou opkomen dat iemand in staat zou zijn zo'n grove leugen te verkondigen.
Naamgeving:
Een slechte naamgeving zodanig koppelen aan het geen men wil "zwart maken"dat het al gediscrimineerd wordt voor het geanalyseerd kan worden. Men legt zo goed als automatisch de link met het slechte aspect voor men rationeel begint te denken. Voorbeelden hiervan zijn: Heks, Ketter, terrorist, fundamentelist, fascist, populist, allochtoon, autochtoon, nasi, manhoer, egoïst, secteleider, enz.

Het is ook mogelijk om betekenissen toe te kennen door gebruik van adjectieven met een negatieve connotatie b.v. "extreem"en "ingrijpend" kunnen dezelfde betekenis hebben, maar extreem heeft een meer negatieve connotatie.
Woordgebruik: 
Iedereen heeft zijn eigen ideeën bij het begrip, interpreteert het anders dan anderen. Dit gebuurt als beloften niet duidelijk uitgelijnd zijn zoals:
Normen en Waarden, Tolerantie, Democratie.
Overdragingen:
Aan b.v. een instituut of begrip dat respect afdwingt om de mens een positief of negatief oordeel te doen vellen. Dit kan zijn: God of de kerk, de bijbel, een staatscommissie,enz.
Getuigenissen:
De goedkeuring van bekende persoonlijkheden gebruiken om te overtuigen b.v. bekende televisie persoonlijkheden inzetten als lijstduwer.
Burgers inzetten:
Burgers inzetten als schrijver van ingezonden stukjes in couranten en tijdschriften b.v. waarin het beleid van "rechtse" of "linkse" regering wordt bekritiseerd.
Het in stand houden van oude termen:
Het bewust in stand houden van termen als "links"en "rechts", die uiterste weergeven, om een "midden partij" te beschermen.
Bangmakerij:
De bevolking dusdanig beangstigen dat ze snel accoord zal gaan met verstrekkende maatregelen b.v. beperking van privacy en het versterken van Controle maatregelen.
Cameratechnieken:
B.v. Knippen in een opname om met als doel het aan de contect te ontrekken of het negatiever te doen lijken.
 Er zijn nog veel meer technieken die kunnen worden gebruikt om groepen of de massa te manipuleren of positiever gezegd te overtuigen van eigen gelijk. Ik wil echter volstaan met het bovenstaande. Ik kan het echter niet laten te zeggen, dat een bevolking die vindt dat de politiek manipuleert of bedriegt met mooie beloften, zichzelf laat manipuleren en bedriegen zonder hierin aktie te ondernemen zichzelf dikwalificeert. Klagen heeft nog nooit geholpen, men maakt zich alleen meer en meer afhankelijk.
Met hartelijke groeten, mevr. Flessennier.

               Parlementaire democratie politiek van de macht.

Beste Joop,

Het is een uitdaging voor mij om in te gaan op jouw vraag om advies te geven met betrekking tot het openen van een website die de bevolking in staat stelt hierop te reageren en een handtekening te plaatsen voor een bindend referendum. Vind ik dat ik je moet adviseren dat nu wel of niet te doen?Eigenlijk is jouw "ik eis een bindend referendum voor mijn stem" een directe oproep aan de slaafse - volgzame - kiezer omveel meer eigen verantwoordelijkheid te nemen.
Ik vraag me af of deze kiezers hier wel op zitten te wachten?
Politieke - slaafse - volgzaamheid is weliswaar niet aangeboren maar aangeleerd, toch vindt het volk over het algemeen wel dat ze keuze vrijheid heeft en kunnen aangeven welke partij moet gaan regeren. Dit wordt hen bij iedere verkiezing niet alleen door de beroeps politici duidelijk gemaakt, maar vinden zij dit zelf ook. Ondanks dat men de keuze heeft wel of niet te gaan stemmen vinden zij dat je je democratische plicht moet vervullen.
Het woord vrijheid verdient naar mijn mening dan ook eerst een verduidelijking. Wat versta ik onder vrijheid als deze gekoppeld wordt aan het begrip "parlementaire democratie". Deze vraag nu vind ik een zodanige uitdaging voor iemand die volkenkunde bestudeert, dat ik hier weken over heb lopen na te denken. Dat denken heeft het volgende opgeleverd:
De eerste vraag die bij mij opkwam was deze; Is de democratie die wij kennen gebasseerd op de "Rede"? Zo ja, dan moet ik mij neerleggen bij wat politiek redelijk en haalbaar is. Wetende dat politiek die op rede gebasseerd is, altijd een kwestie van macht is. En als macht wordt georganiseerd, wordt zij per definitie een bedreiging voor het individu. Democratie is des te gevaarlijker, omdat "de stem van het volk", waar het om gaat bij parlementaire verkiezingen, de illusie wekt dat het om mijn stem gaat. Absolute vrijheid kan dan ook niet bestaan in een politieke democratie die berust op de "Rede".
Maar kunnen wij ons nog wel een politiek voorstellen zonder macht?
Ik doel dan op een politiek zuivere rechtvaardigheid. Een samenlevingsmodel waarin ieder individu verantwoordelijk is voor elk ander individu. Het zogenaamde heternome samenlevingsmodel.
Democratie is immers niet meer dan een optelsom van egoïstische individuen. De egocentrische behoeften blijven een centrale rol spelen, zeker als het om een ideologische strijd gaat zoals bij partij politiek.
Een hogere fase in de maatschappelijke ontwikkeling wordt bereikt als dit egocentrisme het veld ruimt voor verantwoordelijkheid en openheid voor de ander. De andere mens wordt hier beschouwdt als een volstrekt eigen persoon; dit wil zeggen dat hij zo anders of heteronoom is, dat ik hem geweld aandoe als ik hem probeer te begrijpen vanuit mijn eigen denkkaders en waardesystemen. Ik doe hem geweld aan, zodra ik hem gebruik om winst te maken of zodra hij het voorwerp wordt van mijn begeerte. Het uitgangspunt van dit samenlevingsmodel is dat slechts van rechtvaardigheid, gelijkheid en vooral ook broederschap sprake is. Als het recht van de sterkste wordt vervangen door verantwoordelijkheid voor de ander.
Heteronomie kan daarom nooit samen gaan met de "gevestigde" orde.
De enige rol die de staat kan worden toebedeeld, is die van beschermer van zijn burgers tegen geweld en egocentrisme. Verder mag de staat geen verantwoordelijkheid dragen, omdat de verantwoordelijkheid slechts een zaak van individu tot individu is.
Waar halen politici het recht vandaan mijn verantwoordelijkheid over te nemen? Misschien is het grootste kwaad dat de parlementaire democratie heeft aangericht, het feit dat de massa, het volk, haar verantwoordelijkheid afschuift naar de politiek.
Een politieke democratie voortkomend uit de 'Rede"kent niet de verantwoordelijkheid van het innerlijke, het geweten, ze loopt altijd achter de feiten aan. Niet het milieu vraagstuk, niet het geweld en de oorlogen zijn de grootste vraagstukken die om een oplossing vragen, immers als het geweten, het innerlijke van de mens, wordt weggedrukt ontstaat deze desastreuze ontwikkeling van zelf en zal steeds sterkere vormen aannemen. 
Tot zover mijn bijdrage. Iedere bijdrage voor versteviging van een parlementaire democratie wordt door mij afgewezen. Jouw idee voor een beslissend referendum, waarvan je al zeker weet dat de gevestigde orde daar niet mee accoord zal gaan, omdat dit zal leiden tot machtsverlies van de politici en meer macht voor het volk, heeft dan ook allen mijn steun als dit kan worden gekoppeld aan rechtvaardigheid voortkomende uit het geweten van het individu.
Ik weet niet of een volk dat is grootgebracht met een ideologie van de wetenschap en de "Rede"dit zal begrijpen. Maar ik geef onmiddelijk toe dat dit een begin kan zijn van een nieuwe politieke ontwikkeling. Het is het proberen meer dan waard.
Met hartelijke groeten, W.H. Pelsammerriet.

                  Democratie nader bekeken.

Als socioloog beweeg ik mij op vele maatschappelijke terreinen. Gezien jouw spitituele en meditatieve gedichten, waarbij je dicht bij jezelf blijft, als het ware naar binnen gekeerd, zie ik je in je latere stukken gericht en betrokken op de maatschappij en dus naar buiten gekeerd. Je maakt dus de beweging van binnen naar buiten. Je betreedt hier in feite een nog breder terrein dan ik doe. Ik wil mij beperken tot de kern van je vraag aan mij met betrekking tot de Nederlandse democratie. Een thema dat juist deze week door de media als thema werd gekozen onder de kop "Wij zijn de baas". Met deze titel grijpen zij terecht terug op de werkelijke betekenis van het woord democratie. Een buitengewoon heldere formulering hiervan vindt men bij J.A. Schumpeter, in diens "Capitalism, Socialism and Democratie". Hij begint met de omschrijving van de klassieke-achttiende eeuwse opvatting van de democratie. "De democratische methode bestaat uit die wettelijke regeling, om tot politieke besluiten te komen, die het gemeenschappelijk welzijn verwerkelijken door het volk zelf te laten beslissen door verkiezingen van individuen, die vergaderen om de wil van het volk uit te voeren". Deze achttiende - eeuwse opvatting verschilt in feite nauwelijks van onze hedendaagse opvatting.
Maar, is deze opvatting nog wel realistisch?
Ik wil trachten aan de hand van een voorbeeld mijn opvatting over democratie duidelijk te maken om zo te komen tot meer hedendaagse, meer realistische definitie, van  de Nederlandse democratie.
De politieke partijen beschikken, de een wat meer dan de ander, over politieke zendtijd zowel bij radio als televisie.
Hierop maken zij, door middel van reclame boodschappen, propaganda voor hun partij en hun opvattingen. Zij proberen hiermee hun programma te verkopen aan de kijker. Zij beschikken meestal over een of meerdere PR. medewerkers en andere politieke adviseurs, die hen vertellen hoe ze het beste hun waar kunnen verkopen. De kijker, de toekomstige kiezer, neemt de boodschap in zich op en kiest die partij of politici, die de boodschap naar zijn eigen situatie of behoefte het beste kan vertalen. Hoe meer de politici hem belooft hoe beter en sneller hij zijn keuze kan bepalen. De reclame boodschap heeft dan zijn werk gedaan.
In weze is er geen verschil met b.v. de reclame van een merk soep of toiletpapier. Waar ik behoefte aan heb of denk nodig te hebben koop ik, zeker als die reclame me meer buitengewoons biedt als andere soepen of toiletpapier.
Misschien komt dit wat simplistisch over, daarom nog een verduidelijking. Ik begin een nieuwe definitie te formuleren;

"De democratische methode bestaat uit die wettelijke regeling, om tot politieke besluiten te komen, waarbij individuele personen de macht omte beslissen verwerven door middel van concurrentie strijd om de stem van de massa".

Deze vergelijking tussen proces van politieke meningsvorming en dat van de goederenmarkt laat zich nog aanvullen met een andere, die minder de vorming dan de uiting van de openbare mening betreft. Ik bedoel hier de rol van de aandeelhouder in de grote maatschappijen en de invloed van zijn wil op het beleid.
Zoals U ongetwijfelt weet is het eigendom van de grote maatschappijen tegenwoordig in handen van honderdduizenden kleine individuen, met elk slechts een klein aandeel van het gehele kapitaal in zijn bezit. Juridisch gesproken zijn het de aandeelhouders, die de onderneming in eigendom hebben en bijgevolg ook het recht bezitten om daarvan het beleid vast te stellen en de bedrijfsleiding te benoemen. Maar praktisch gesproken voelen zij slechts in geringe mate voor hun eigendom verantwoordelijk en berusten in wat de directie doet, tevreden als ze zijn met een regelmatig inkomen. Ook voelen zij zich niet verantwoordelijk voor de buitensporige handdrukken, die in de miljoenen lopen, bij het afscheid van een top manager of de buitensporige eindjaars bonnussen die jaarlijks worden verstrekt. En zo ook gaat het grootste deel van de bevolking om met de keuze van zijn regering. Daarna voelen zij zich vier jaar lang machteloos om maar enige invloed uit te oefenen op het regerings beleid wat door coalitie vorming tot stand is gekomen. Vooral op die coalitievorming hebben zij geen enkel greep.
Wij zien hier duidelijk de verwevenheid tussen de grote multinationals en de politieke besluitvorming.
Ik ben het met je eens Joop dat er een stevige aanvulling dient te komen op de wettelijke mogelijkheden om de invloed van de burgers te vergroten. Een beslissend referendum is daarvoor een goede mogelijkheid. Ik steun je dan ook in je streven om dit bij, de tot nog toe onwillige, politici af te dwingen. Mijn handtekening kan je dan ook te gemoet zien.
Met vriendelijke groeten,
Prof. P.D. Meelsteur van Telen.

                      1 ste wijze man; Prof.J.C.Krijtelman                              

Beste joop,

Toen je mij vroeg te reageren "strijtkreet" "Mijn stem geef ik alleen nog voor een bindend referendum" had ik in eerste instantie ernstige twijfels. Wat jij Joop niet wist voor je mij raadpleegde is het feit dat ik even als jij al jaren niet meer ga stemmen. Eens in de 4 jaar stemmen is gewoon een politieke dooddoender die de machtsverhoudingen in de politiek in stand houden. Het systeem van de parlementaire democratie is in Nederland al lang verouderd en uit de tijd. Bij de politici ontbreekt iedere crativiteit en onwil tot verandering bang als ze zijn hun macht met de bevolking werkelijk te moeten delen. Bij mij is echter nooit het idee opgekomen om aan mijn stem een eis te verbinden. Daarbij moet ik erkennen ook niet direct een actie figuur te zijn. Mijn ontevredenheid over het politieke klimaat, de vergaande politieke beslissingen die de armoede in Nederland alleen maar vergroten, geen werkelijke visie op de toekomst ( waar willen we met Nederland naar toe.), het alles overstemmende idee van de marktwerking, geen Europeese visie, dan alleen dat het grootschaliger moet worden en de overdreven gerichtheid op economie die ieder mensenlijke maat te boven gaat, de vergaande graai cultuur, de politieke vriendjes cultuur, en de steeds verder gaande non-democratisering, hebben mij zo,n 10 jaar geleden doen besluiten de stembus te mijden.
Jij schreef in een van je stukken dat politiek de mensen van elkaar scheidt en niet met elkaar verbindt evenals de godsdiensten dat doen waarbij je verwees naar de geschiedenis van eeuwen. Ik moet bekennen dat ik daar nooit op die mannier over heb nagedacht. Maar het was voor mij wel een eye-opener. Je hebt wel gelijk. Het deed mij dan ook nadenken over de dubbele rol, en moraal, van de Christelijke politieke partijen die zowel de godsdiensten als de politiek partij willen vertegenwoordigen. Daarnaast beroepen zij zich dan ook nog een vertegenwoordiger van de bevolking te zijn. Al met al is het eigenlijk zeer vreemd dat we een 4de kabinet Balkenende hebben.
Waar jij  je echter terecht verwonderd over het feit dat Balkenende als Christen zijnde een oorlogsdaad pleegde toen de Amerikanen ondersteunde met betrekking tot de inval Irak, heb ik dat niet. De gehele geschiedenis door, hebben onder leiding van Christenen, vele oorlogen en wreedheden plaats gevonden. Godsdienst en politiek gaan niet samen zeg je, maar als er zo,n verwarring is ten aanzien van de Christelijke moraal krijg je deze uitkomsten.
Jij deed mij nadenken over de steeds verder gaande non-democatisering en het stellen van eisen aan het uitbrengen van je stem. Je gaf aan geen slaafse volging te willen zijn van een politieke machtscultuur. Dit laatste spreek mij sterker aan dan ik in eerste instantie had gedacht. Het bleef mij bezig houden. Waarom; wel jij stelde dat slecht 2 á 3% van de Nederlandse bevolking lid is van een of ander politieke partij. Ik ben dat nagegaan en dit bleek te kloppen. Het percentage ligt dichter bij de 2 als bij de 3% . Ik ken wel fanclubs met meer leden.
De meeste Nederlanders zijn geen lid van een politieke partij, die gaan wel, wat jij noemt slaafs, eens in de 4 jaar naar de stembus. Als ze niet gaan voelen zij zich schuldig omdat hen met de paplepel is ingegeven dat ze hun democratische plicht moeten vervullen. Daarna worden ze altijd weer teleur gesteld. Ze schijnen maar niet te willen beseffen dat ze deze teleurstelling ieder keer opnieuw over zich zelf afroepen.
Het politieke niveau van de inwoners van Nederland is vrij laag zo beklagen de politieke leiders zich.
Daarom hebben zij ook liever geen referendum. Politiek zo zeggen ze is immers een vak. Laten we niet ontkennen dat de tegenstemmers van de Europese Grondwet veelal ontevreden waren over het politieke beleid van de laatste decenia.
De vraag is echter, als je je eigen bevolking niet mee neemt in het politieke proces en geen deelnemer wilt laten zijn, wat kan je dan van die bevolking verwachten??? Neen, de politieke domheid zit niet bij de bevolking toch bij de politici zelf. Zij zijn het die de afstand tussen politiek en burger steeds verder vergroten.
Er wordt wel eens gezegd: "De bevolking krijgt die regering die het verdient". Ik ben het daar absoluut niet mee eens en mijn stelling luidt dan ook: De huidige en de voorgaande regeringen hebben die bevolking gekregen die hen toekomt". En daarmee heeft de politiek zijn eigen angsten voor die bevolking gecreëerd en dus ook voor het houden van referendums, zeker voor een bindend referendum zo als jij in je stukken heb aan gegeven.
Mijn advies aan jou is dan ook, hier goed over nagedacht hebbende, begin je eigen webside en handhaaf je "strijdkreet". Zeker nu een referendum, dat overigens niet meer over een Europese Grondwet gaat, maar over een verdrag, hoe krijgen ze het verzonnen, is afgewezen.
De politieke opluchting in politiek Den Haag, maar ook daarbuiten, is groot.
Deze politieke manupulatieve veranderingen waren noodzakelijk om aan de ene kant de bevolking buiten spel te zetten en aan de andere kant hun eigen angsten voor de bevolking te verbloemen.
Joop ik wens je veel succes met je toekomstige webside en je actie, en mijn handtekening zeg ik je bij deze toe.
Groeten, Prof. J.C. Krijtelman.