Dinsdag 29 augustus 2006
Vervolg Religie / Wetenschap
Conditionering is de scheidende factor.
Hoe laat je al dat geconditioneerde achter je, was een van mijn laatste vragen in de vorige aflevering.
Misschien verwachten jullie nu een uitleg, waarin ik een methode of strategie ga behandelen die, als deze wordt toegepast, er voor zorgt dat je jezelf kan deconditioneren.
Niets is echter minder waar, er bestaat geen methode of strategie om je geconditioneerde geest te ontlasten.
Als er een dergelijke methode of strategie wel zou bestaan en kon worden toegepast, onderga je immers een nieuwe conditionering.
Neen, geen nieuwe conditionering, geen methode en geen strategie kan je helpen, alleen het diepe besef, te weten dat je geconditioneerd bent. Niet omdat het je wordt aangepraat, maar uit je eigen ontdekking en overtuiging dat dit een feit is en wat dit allemaal voor gevolgen heeft.
Te beseffen, dat conditionering een onderdeel van ons leven is geworden en dat deze alle verdeeldheid in stand houdt.
Wij zijn immers geconditioneerd op nationaliteit, godsdienst, ras, seksualiteit, op politiek, sociaal en economisch vlak.
Waar sprake is van afgescheidenheid en verdeeldheid op voornoemde vlakken, zijn conflicten onvermijdelijk.
Hieruit blijkt dat conditionering de scheidende factor is.
Laten ons daarom van die conditionering bevrijden en niet langer Christen, Moslim, Hindoe, Nederlander, Duitser, Palestijn of Israëliër zijn.
Als je dit allemaal beseft kan ook het verschil tussen kennis en intelligentie helderder worden.
Dan kan ook de vraag gesteld worden hoe je wilt dat je kinderen worden opgevoed. Wat het onderwijs kan bijdragen. Misschien moet er dan wel een hele nieuwe, menselijker onderwijs visie worden ontwikkeld.
Als je zegt: wat is er tegen conditionering, het is nu eenmaal zo en ik kan dat niet veranderen, ik ben er tevreden mee, dan kan je twee dingen doen 1. Aan dit blog verder voorbij gaan omdat je het niet eens bent met de constatering dat conditionering de scheidende factor is of 2. Je aanvaardt noch verwerp je voornoemde constatering en blijf dit blog bezoeken.
Natuurlijk hoop ik op dit laatste.
Het vervolg zal gaan over:
A. Het verschil tussen kennis en intelligentie.
B. Geeft de constatering, dat conditionering een scheidende factor is, handvatten voor vernieuwing in het onderwijs op alle niveaus?
Jomeij.
Hoe laat je al dat geconditioneerde achter je, was een van mijn laatste vragen in de vorige aflevering.
Misschien verwachten jullie nu een uitleg, waarin ik een methode of strategie ga behandelen die, als deze wordt toegepast, er voor zorgt dat je jezelf kan deconditioneren.
Niets is echter minder waar, er bestaat geen methode of strategie om je geconditioneerde geest te ontlasten.
Als er een dergelijke methode of strategie wel zou bestaan en kon worden toegepast, onderga je immers een nieuwe conditionering.
Neen, geen nieuwe conditionering, geen methode en geen strategie kan je helpen, alleen het diepe besef, te weten dat je geconditioneerd bent. Niet omdat het je wordt aangepraat, maar uit je eigen ontdekking en overtuiging dat dit een feit is en wat dit allemaal voor gevolgen heeft.
Te beseffen, dat conditionering een onderdeel van ons leven is geworden en dat deze alle verdeeldheid in stand houdt.
Wij zijn immers geconditioneerd op nationaliteit, godsdienst, ras, seksualiteit, op politiek, sociaal en economisch vlak.
Waar sprake is van afgescheidenheid en verdeeldheid op voornoemde vlakken, zijn conflicten onvermijdelijk.
Hieruit blijkt dat conditionering de scheidende factor is.
Laten ons daarom van die conditionering bevrijden en niet langer Christen, Moslim, Hindoe, Nederlander, Duitser, Palestijn of Israëliër zijn.
Als je dit allemaal beseft kan ook het verschil tussen kennis en intelligentie helderder worden.
Dan kan ook de vraag gesteld worden hoe je wilt dat je kinderen worden opgevoed. Wat het onderwijs kan bijdragen. Misschien moet er dan wel een hele nieuwe, menselijker onderwijs visie worden ontwikkeld.
Als je zegt: wat is er tegen conditionering, het is nu eenmaal zo en ik kan dat niet veranderen, ik ben er tevreden mee, dan kan je twee dingen doen 1. Aan dit blog verder voorbij gaan omdat je het niet eens bent met de constatering dat conditionering de scheidende factor is of 2. Je aanvaardt noch verwerp je voornoemde constatering en blijf dit blog bezoeken.
Natuurlijk hoop ik op dit laatste.
Het vervolg zal gaan over:
A. Het verschil tussen kennis en intelligentie.
B. Geeft de constatering, dat conditionering een scheidende factor is, handvatten voor vernieuwing in het onderwijs op alle niveaus?
Jomeij.
Geschreven door Jomeij om 00:00
Reageer op dit bericht